Lucas 20
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NTLH
1 Senge hewii ne mibpenurù ni Hisus ke menge etew riyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala su ibpesabut din ke Meupiya ne Tudtul. Ne ketà ne mibeyaan sikandin dut te menge mepurù te terebpelengesa te Eleteala, ke menge meyterù te penduan wey ke menge unuten te Hudiyanen.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Ne mid-insaan dan si Hisus te, “Ini se mid-ulaula nu kayi te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne engkey se kewagib nu te ed-ulaula te iring kayi? Ne engkey se mibehey keykew te kewagib?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ne midtavak si Hisus te, “Duen dema id-insà ku keniyu ne tevaka a nu.
3 Jesus respondeu:
4 Entei ke mibehey ki Juan ke Ebpemunyag te kewagib te ebunyag, diyà be te Eleteala etawa kayi rà dè duen te menusiyà?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ne mibpein-inseey ran en te ke sikandan te, “Engkey se idtavak tew? Su embiya egkehiyen tew se, ‘Riyà ebpuun te Eleteala,’ ne ed-insà maa sikandin te, ‘Meambe ke warà kew mibperetiyaya ki Juan?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ugaid ne embiya egkahi ki te, ‘Kayi red ebpuun te menusiyà,’ ne ebpenrumbahen ki rut te menge etew te batu su langun dan ne mibperetiyaya te si Juan ne mibpelambas te Lalag te Eleteala.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ketà be ne iyan dan intavak ki Hisus te, “Kenà dey egketuenan ke endei ebpuun.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Embiya iring ketà ne kenà ku rema egkehiyen ke enta se mibehey kedì te kewagib ku te ed-ulaula kayi.”
8 Jesus disse:
9 Ne ruen sempità ne imperineg ni Hisus riyà te menge etew, ke sikandin te, “Duen senge etew ne ruen tanà din ne mibpemulaan din te wahed ne ed-ingaranan te paras. Ne ruen pinekamal din dut te impemula rin, ne arà pà ne mid-ipanew en se ebpendiyà te meriyù ne inged ne ketà pà ed-ubpà te meuhet.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Guna su midsabpet en ke pinemula rin, ne ruen senge etew ne edsugsuhuen din ne midsuhù din su ibpekuwa ke kandin ne umun. Ugaid ne nekeuma ini se midsuhù din, ne mibedasan dut te pinekamal ne impeulì dan te warà en iya imbehey kandin.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Ne misan iring ketà, ne midsuhù en maa se senge etew. Ugaid ne nekeuma ini ne mibedasan dan ded maa, ne pinegkeyà dan ne impeulì dan te warà ded dema imbehey ran.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Nekita maa kayi te kemuney ini ne midsuhù pà lavew te iketelu ne edsugsuhuen din. Nekeuma maa ini ne midruug dut te pinekamal taman te nengepelian en, ne arà pà ne impeawà dan.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Ne ketà ne migkahi ke kemuney te pemulaan te, ‘Engkey se ed-ul-ulaan ku? Iyan tumù ne iyan ku en edsuhuen ini se tuney en ne anak ku ne igkelimù ku nevenar. Su kenà egkepakey ne kenà dan ini ed-edatan.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 “Ugaid ne guna su nekeuma ini se anak din ne mibpeleglelahey ke menge pinekamal din te, ‘Ini en bes ke anak dut te kemuney kayi te tanà. Kuwa kew en su ed-imetayen tew su apey sikitew en se ebpekegkemuney kayi te tanà.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Arà dà ne migeweran dan ne miguyud dan diyà te luwal dut te pemulaan ne mid-imetayan dan en.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Idtarem ku keniyu te ebeyaan din arà se menge etew ne ebpengimetayan din, ne ebpekemalan din te ruma pà ne menge etew.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ne mibpeut-utengan ni Hisus te mata sikandan ne migkahi en te, “Na embiya iring ketà se pegitungan niyu ne engkey ve se ibpesabut kayi te impesurat te Eleteala rengan ne egkahi te,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ne migkahi maa si Hisus te, “Ne geina te siaken ini se segkad ne egkerupet ke langun ne egkeulug ketà, ugaid ne egkepipinì ke langun ne egkepilayan din.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Edsigkemen perem si Hisus dut te menge meyterù te penduan wey ke menge unuten te terebpelengesa su netuenan dan te sikandan ke nesuhat te sempità din dut te menge etew ne pinekamal te pemulaan. Ugaid ne neandek dan dut te merakel ne menge etew.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Igenat dà ketà ne mibpenipat dan sikandin su ebpemengà dan te kegkesigkem dan ki Hisus. Ne ruen menge etew ne mibpenukayan dan ne ibpesirib ki Hisus ne ebpeinsaen ne engkungkun ne tidtu se insà dan. Ne embiya ruen lalag ni Hisus ne ebpekesurang te penduan ne ibpesigkem dan ne ibehey ran diyà te bayàbayà te gubinedur su ibpekukum en.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Migkahi ini se menge etew ne edsirib ki Hisus te, “Meyterù, netuenan dey te langun ne egkehiyen nu wey langun ne penurù nu ne metidtu nevenar. Ne warà ebpelebiyen nu ne etew, ugaid ne ebpenurù ka te benar dut te kiyug te Eleteala ne ed-ul-ulaan tew.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Tembù be ruen id-insà dey keykew. Maa ebpekerimpas kiyu ve dut te penduan tew embiya ebayad ki te buwis diyà te ratù tew te inged ne Ruma etawa kenà?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ugaid ne netuenan en ni Hisus ke lakew te ked-insà dan su edselingkepen dan dà sikandin ne migkahi en sikandin te,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Peintenga a niyu kun te pelatà.” Ne mid-insà sikandin te, “Entei ki tuluran kayi? Ne enta ki ngaran kayi?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ne midtavak dan te, “Tularan wey ngaran dut te ratù tew kayi te inged ne Ruma.”
25 Então Jesus disse:
26 Ne warè en iya neselingkep dan kandin ketà te lalag din diyà te etuvangan te merakel ne menge etew. Ketà ne mibpeeneng-eneng dan su negeyip dan dut te tavak din.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Duen menge etew ne ed-ingaranan te Sedyusiyu ne mibpendiyà te ki Hisus. (Ini se menge Sedyusiyu ke menge etew ne warà mebperetiyaya te egkevanew pà te Eleteala ke menge minatey.) Iyan dan impengkayi te ki Hisus ne ed-insà dan.
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Meyterù,” ke sikandan, “ruen penduan ne insurat ni Moises dengan ne egkahi te, ‘Embiya ruen meama ne ebpatey ne neketahak te esawa rin ugaid ne warà anak dan, ne ebpemeluwen dut te suled din ne meama su apey ruen ded anak dut te minatey ne ebpekesumpat.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Su ruen dengan,” ke sikandan, “pitu ne meama ne telteleari ne mid-esawa en ke kakey, ugaid ne minatey te warà dan med-anak.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ne mibpemalu en dut te nesikupu rin arà se ipag dan, ne minatey red dema te warà dan med-anak.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Ne iring din ded dema ke iketelu. Ne engketà ded ke nesamà, langun dan te pitu ne etew se nekepemalu ketà te ipag dan, ugaid ne warà dan med-anak.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Netaman ne minatey en ini se meritan.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ne ini ve se id-insà dey keykew,” ke se menge Sedyusiyu, “embiya benar ne egkevanew red te Eleteala ke menge minatey keuremà, ne entei ve rapit kandan se tehiesawa ketà te meritan? Su langun dan te pitu ne telteleari ne nekedtundug se nekeesawa kandin.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Ini se menge etew kayi te ampew te dunya ne ebpees-eseweey.
34 Jesus respondeu:
35 Ugaid ne ke menge etew ne ebirangan te Eleteala ne dait ne ebenawen ne ebpeubpaen diyà te langit, ne kenà en ebpees-eseweey.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Iyan dan kenà kebpees-eseweey ne iring dan en te suluhuen te Eleteala ne kenè en ebpatey. Menge anak dan en te Eleteala su nevanew ran en.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Ne mekeatag ketà te egkevanew red te Eleteala ke menge minatey,” ke si Hisus, “mepayag en ini ketà te impesurat ni Moises dengan mekeatag te kinepekidlalag te Eleteala kandin diyà ebpuun te neregreg ne sagbet. Su ketà ne nekahi ni Moises te ini se Eleteala ‘ne iyan ded Eleteala ne ebpengerapen ni Abraham, si Isaac wey si Jacob,’ misan ketà ne hewii ne neuhet dan en ne minatey.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Su ini ne ebpesabut te misan minatey ran en ne biviyag dan pà diyà te etuvangan te Eleteala su iyan dà ebpekepengarap te Eleteala ne biviyag, kenà ke minatey.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Ne ruen ketà menge meyterù te penduan ne migkahi ki Hisus te, “Benar ayan se migkahi nu, Meyterù.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ne warà dan en medtikà ne ed-insà pà maa ki Hisus.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Meambe ke nekahi ran te ke Mesiyas arà se Impasad te Eleteala rengan ne Ebperetuen te langun ne inenakan sikandin ni David?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Su riyà te riberù ne ed-ingaranan te Salmo ne si David en iya se edlalag ketà te,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 taman te ebpenggiekan ku
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Na,” ke si Hisus, “embiya ini ke nekahi ni David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din, ne mepmepurù pà sikandin dut te inenakan dà ni David.”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Ebpemineg pà ke merakel ne etew ki Hisus ne migkahi en sikandin kayi te edumdumaan din te,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Uram kew su apey kenà kew egkepeneheewit dut te menge meyterù te penduan ne ebpengip-ipanew se ebevelegkas te lembung ne sida ne melayat su ebpeadat te menge etew diyà te menge pedian. Ne embiya riyà dan en te valey ne ebpengedian te penduan te menge Hudiyanen ne ebpemilì dan te meupiya ne ebpinuuwan diyà te sineruwan, etawa ke edtelavuk dan te kevurunan ne riyà dan ebpinuu te insivey ne meupiya ne ebpinuuwan te egkeedatan.
46 — Cuidado com os
47 Ne ebpeey-eyunan dan ke menge kearen dut te menge valu ne meritan, ne ebpeedleyedley ran te kebpengeningeni ran diyà te Eleteala su uvag kun se rekelà se sarig dan te Eleteala. Ugaid ne keuremà ne labi pà ne mekeandek-andek ke ibadas ne kerusaan kandan te Eleteala!”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.