Lucas 20
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Senge hewii ne mibpenurù ni Hisus ke menge etew riyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala su ibpesabut din ke Meupiya ne Tudtul. Ne ketà ne mibeyaan sikandin dut te menge mepurù te terebpelengesa te Eleteala, ke menge meyterù te penduan wey ke menge unuten te Hudiyanen.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ne mid-insaan dan si Hisus te, “Ini se mid-ulaula nu kayi te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne engkey se kewagib nu te ed-ulaula te iring kayi? Ne engkey se mibehey keykew te kewagib?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ne midtavak si Hisus te, “Duen dema id-insà ku keniyu ne tevaka a nu.
3 Jesus respondeu:
4 Entei ke mibehey ki Juan ke Ebpemunyag te kewagib te ebunyag, diyà be te Eleteala etawa kayi rà dè duen te menusiyà?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ne mibpein-inseey ran en te ke sikandan te, “Engkey se idtavak tew? Su embiya egkehiyen tew se, ‘Riyà ebpuun te Eleteala,’ ne ed-insà maa sikandin te, ‘Meambe ke warà kew mibperetiyaya ki Juan?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ugaid ne embiya egkahi ki te, ‘Kayi red ebpuun te menusiyà,’ ne ebpenrumbahen ki rut te menge etew te batu su langun dan ne mibperetiyaya te si Juan ne mibpelambas te Lalag te Eleteala.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ketà be ne iyan dan intavak ki Hisus te, “Kenà dey egketuenan ke endei ebpuun.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Embiya iring ketà ne kenà ku rema egkehiyen ke enta se mibehey kedì te kewagib ku te ed-ulaula kayi.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Ne ruen sempità ne imperineg ni Hisus riyà te menge etew, ke sikandin te, “Duen senge etew ne ruen tanà din ne mibpemulaan din te wahed ne ed-ingaranan te paras. Ne ruen pinekamal din dut te impemula rin, ne arà pà ne mid-ipanew en se ebpendiyà te meriyù ne inged ne ketà pà ed-ubpà te meuhet.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Guna su midsabpet en ke pinemula rin, ne ruen senge etew ne edsugsuhuen din ne midsuhù din su ibpekuwa ke kandin ne umun. Ugaid ne nekeuma ini se midsuhù din, ne mibedasan dut te pinekamal ne impeulì dan te warà en iya imbehey kandin.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ne misan iring ketà, ne midsuhù en maa se senge etew. Ugaid ne nekeuma ini ne mibedasan dan ded maa, ne pinegkeyà dan ne impeulì dan te warà ded dema imbehey ran.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Nekita maa kayi te kemuney ini ne midsuhù pà lavew te iketelu ne edsugsuhuen din. Nekeuma maa ini ne midruug dut te pinekamal taman te nengepelian en, ne arà pà ne impeawà dan.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 “Ne ketà ne migkahi ke kemuney te pemulaan te, ‘Engkey se ed-ul-ulaan ku? Iyan tumù ne iyan ku en edsuhuen ini se tuney en ne anak ku ne igkelimù ku nevenar. Su kenà egkepakey ne kenà dan ini ed-edatan.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 “Ugaid ne guna su nekeuma ini se anak din ne mibpeleglelahey ke menge pinekamal din te, ‘Ini en bes ke anak dut te kemuney kayi te tanà. Kuwa kew en su ed-imetayen tew su apey sikitew en se ebpekegkemuney kayi te tanà.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Arà dà ne migeweran dan ne miguyud dan diyà te luwal dut te pemulaan ne mid-imetayan dan en.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Idtarem ku keniyu te ebeyaan din arà se menge etew ne ebpengimetayan din, ne ebpekemalan din te ruma pà ne menge etew.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ne mibpeut-utengan ni Hisus te mata sikandan ne migkahi en te, “Na embiya iring ketà se pegitungan niyu ne engkey ve se ibpesabut kayi te impesurat te Eleteala rengan ne egkahi te,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ne migkahi maa si Hisus te, “Ne geina te siaken ini se segkad ne egkerupet ke langun ne egkeulug ketà, ugaid ne egkepipinì ke langun ne egkepilayan din.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Edsigkemen perem si Hisus dut te menge meyterù te penduan wey ke menge unuten te terebpelengesa su netuenan dan te sikandan ke nesuhat te sempità din dut te menge etew ne pinekamal te pemulaan. Ugaid ne neandek dan dut te merakel ne menge etew.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Igenat dà ketà ne mibpenipat dan sikandin su ebpemengà dan te kegkesigkem dan ki Hisus. Ne ruen menge etew ne mibpenukayan dan ne ibpesirib ki Hisus ne ebpeinsaen ne engkungkun ne tidtu se insà dan. Ne embiya ruen lalag ni Hisus ne ebpekesurang te penduan ne ibpesigkem dan ne ibehey ran diyà te bayàbayà te gubinedur su ibpekukum en.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Migkahi ini se menge etew ne edsirib ki Hisus te, “Meyterù, netuenan dey te langun ne egkehiyen nu wey langun ne penurù nu ne metidtu nevenar. Ne warà ebpelebiyen nu ne etew, ugaid ne ebpenurù ka te benar dut te kiyug te Eleteala ne ed-ul-ulaan tew.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Tembù be ruen id-insà dey keykew. Maa ebpekerimpas kiyu ve dut te penduan tew embiya ebayad ki te buwis diyà te ratù tew te inged ne Ruma etawa kenà?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Ugaid ne netuenan en ni Hisus ke lakew te ked-insà dan su edselingkepen dan dà sikandin ne migkahi en sikandin te,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Peintenga a niyu kun te pelatà.” Ne mid-insà sikandin te, “Entei ki tuluran kayi? Ne enta ki ngaran kayi?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ne midtavak dan te, “Tularan wey ngaran dut te ratù tew kayi te inged ne Ruma.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ne warè en iya neselingkep dan kandin ketà te lalag din diyà te etuvangan te merakel ne menge etew. Ketà ne mibpeeneng-eneng dan su negeyip dan dut te tavak din.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Duen menge etew ne ed-ingaranan te Sedyusiyu ne mibpendiyà te ki Hisus. (Ini se menge Sedyusiyu ke menge etew ne warà mebperetiyaya te egkevanew pà te Eleteala ke menge minatey.) Iyan dan impengkayi te ki Hisus ne ed-insà dan.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Meyterù,” ke sikandan, “ruen penduan ne insurat ni Moises dengan ne egkahi te, ‘Embiya ruen meama ne ebpatey ne neketahak te esawa rin ugaid ne warà anak dan, ne ebpemeluwen dut te suled din ne meama su apey ruen ded anak dut te minatey ne ebpekesumpat.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Su ruen dengan,” ke sikandan, “pitu ne meama ne telteleari ne mid-esawa en ke kakey, ugaid ne minatey te warà dan med-anak.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ne mibpemalu en dut te nesikupu rin arà se ipag dan, ne minatey red dema te warà dan med-anak.
30 o segundo
31 Ne iring din ded dema ke iketelu. Ne engketà ded ke nesamà, langun dan te pitu ne etew se nekepemalu ketà te ipag dan, ugaid ne warà dan med-anak.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Netaman ne minatey en ini se meritan.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ne ini ve se id-insà dey keykew,” ke se menge Sedyusiyu, “embiya benar ne egkevanew red te Eleteala ke menge minatey keuremà, ne entei ve rapit kandan se tehiesawa ketà te meritan? Su langun dan te pitu ne telteleari ne nekedtundug se nekeesawa kandin.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Ini se menge etew kayi te ampew te dunya ne ebpees-eseweey.
34 Jesus respondeu:
35 Ugaid ne ke menge etew ne ebirangan te Eleteala ne dait ne ebenawen ne ebpeubpaen diyà te langit, ne kenà en ebpees-eseweey.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Iyan dan kenà kebpees-eseweey ne iring dan en te suluhuen te Eleteala ne kenè en ebpatey. Menge anak dan en te Eleteala su nevanew ran en.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ne mekeatag ketà te egkevanew red te Eleteala ke menge minatey,” ke si Hisus, “mepayag en ini ketà te impesurat ni Moises dengan mekeatag te kinepekidlalag te Eleteala kandin diyà ebpuun te neregreg ne sagbet. Su ketà ne nekahi ni Moises te ini se Eleteala ‘ne iyan ded Eleteala ne ebpengerapen ni Abraham, si Isaac wey si Jacob,’ misan ketà ne hewii ne neuhet dan en ne minatey.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Su ini ne ebpesabut te misan minatey ran en ne biviyag dan pà diyà te etuvangan te Eleteala su iyan dà ebpekepengarap te Eleteala ne biviyag, kenà ke minatey.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ne ruen ketà menge meyterù te penduan ne migkahi ki Hisus te, “Benar ayan se migkahi nu, Meyterù.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ne warà dan en medtikà ne ed-insà pà maa ki Hisus.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Meambe ke nekahi ran te ke Mesiyas arà se Impasad te Eleteala rengan ne Ebperetuen te langun ne inenakan sikandin ni David?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Su riyà te riberù ne ed-ingaranan te Salmo ne si David en iya se edlalag ketà te,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 taman te ebpenggiekan ku
43 até que eu ponha
44 Na,” ke si Hisus, “embiya ini ke nekahi ni David te arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun ne Kerenan din, ne mepmepurù pà sikandin dut te inenakan dà ni David.”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Ebpemineg pà ke merakel ne etew ki Hisus ne migkahi en sikandin kayi te edumdumaan din te,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Uram kew su apey kenà kew egkepeneheewit dut te menge meyterù te penduan ne ebpengip-ipanew se ebevelegkas te lembung ne sida ne melayat su ebpeadat te menge etew diyà te menge pedian. Ne embiya riyà dan en te valey ne ebpengedian te penduan te menge Hudiyanen ne ebpemilì dan te meupiya ne ebpinuuwan diyà te sineruwan, etawa ke edtelavuk dan te kevurunan ne riyà dan ebpinuu te insivey ne meupiya ne ebpinuuwan te egkeedatan.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Ne ebpeey-eyunan dan ke menge kearen dut te menge valu ne meritan, ne ebpeedleyedley ran te kebpengeningeni ran diyà te Eleteala su uvag kun se rekelà se sarig dan te Eleteala. Ugaid ne keuremà ne labi pà ne mekeandek-andek ke ibadas ne kerusaan kandan te Eleteala!”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.