Lucas 14

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Seveka maa ne Hewii ne Id-imeley ne ruen senge etew ne egkeunutan te menge Peresiyu ne mid-inggat ki Hisus te egkaan diyà te valey rin. Ne ketà ne ebpenipaten si Hisus dut te menge etew ke ebpemawì sikandin te Hewii ne Id-imeley.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Ne ruen ketà meama ne ebpekedaru su midlevag ke velad din wey paa rin.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Mid-insà si Hisus dut te menge meyterù te penduan wey ke menge Peresiyu te, “Kayi te penduan tew, ne menu idtuhut be kenitew se ebpemawì te Hewii ne Id-imeley?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ugaid ne langun dan ne mibpeeneng-eneng. Ne migeweran ni Hisus ke meama ne ebpekedaru ne arà dà ne neulian en, ne impeulì din en.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ne migkahi en si Hisus kandin te, “Embiya ruen senge etew keniyu ne ruen anak din etawa sapì din ne neulug diyà te meralem ne kalut te Hewii ne Id-imeley, ne maa kenà niyu edegdehawan te ebpehaun su geina ne Hewii ne Id-imeley?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ne ketà ne warà dan meketavak.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Netuusan ni Hisus te ini se menge etew ne mid-inggat ketà te Peresiyu te egkaan diyà te valey rin ne mibpemilì dan te menge ebpinuuwan te egkeedatan, ne mibpenempità sikandin, ke sikandin te,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Embiya egkeinggat kew riyà te kevurunan te egkewing, kenà kew ed-una ebpinuu rut te ebpinuuwan te egkeedatan su kema ke ruen mepurù pà keykew ne ebpekeuma.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Ne ed-uvey keniyu ini se mibair te kevurunan se egkahi te, ‘Sikandin se pepinuuwa nu keniyan.’ Ne ketà ne egkeyeyaan ka su riyà kew ibpepinuu te iniyuhan.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ini se meupiya ne ed-ul-ulaan niyu embiya egkeinggat kew riyà te kevurunan, diyà kew pinuu te iniyuhan. Su embiya ve ed-uvey ke mibair te kevurunan ne egkehiyan kew te, ‘Kenà kew ma ruen dà pinuu su kayi kew pinuu te sineruwan ebpinuuwan.’ Ne ketà ne egkeedatan kew rutun te merakel ne etew.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Su ke etew ne ebpepurùpurù te hinawa rin ne ibavà te Eleteala, ugaid ke etew ne mepeembavà te hinawa rin ne ibpepurù sikandin te Eleteala.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ne migkahi si Hisus dut te etew ne mibair te kevurunan te, “Ne sikuna rema, Mama, embiya ebair ka te kevurunan ne kenà iyan nu rà inggata ke menge sepekat nu wey ke menge suled nu, etawa ke menge etew riyà te uvey nu ne egkewasa. Su embiya ini se ed-ul-ulaan nu, ne ed-inggaten ka red nikandan ne ketà ne nekebayarey kew en.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ugaid ne embiya ebair ka te kevurunan ne iyan nu inggata ke menge ayuayu, ke menge etew ne sarir, ke menge pungkù wey ke menge pisek.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ne embiya ini se ed-ul-ulaan nu ne dekelà se kegkehalew nu. Su kenà ke ma nikandan egkevayaran, ugaid ne Eleteala se ebales keykew ketà te akir din ne hewii te kegkevanew te menge etew ne metidtu se ulaula.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Duen senge etew ketà te uvey ni Hisus ne nekerineg te migkahi ni Hisus ne migkahi te, “Meupiya nevenar se hinawa rut te ebpeketelavuk ketà te kevurunan te Eleteala dut te menge etew ne Edetuan din.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ne ketà ne ruen insempità ni Hisus kandin te, “Duen senge etew ne meama ne mibair te dekelà ne kevurunan ne merakel se mid-inggat din.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Guna su ini en ke bungkà te kevurunan din ne midsuhù din ke edsugsuhuen din diyà te menge etew ne mid-inggat din te ebpesabut kandan te, ‘Kuwa kew en su ebpekaan en.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 “Ugaid ne langun te mig-inggat din ne mibaal te sumbuwan. Ke se neuna kayi te edsugsuhuen te, ‘Kenà dà mebmeraat se hinawa nu su kenà a ebpekependiyà su ruen tanà ne mibpemasa ku ne ed-intengan ku pà.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Senge etew maa se migkahi te, ‘Kenà dà mebmeraat se hinawa nu su kenà a ebpekependiyà su ruen sepulù ne sapì ne mibpemasa ku ne ini pà ne igeram ku te edadu.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Ne senge etew pà lavew se migkahi te, ‘Behu e pà ne nekeesawa ne kenà a ebpeketelavuk.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Mid-ulì ini se edsugsuhuen ne mibpenudtulan din ke ebpengemuney kandin dut te langun ne menge lalag te menge etew. Ne neepes ini se ebpengemuney kandin ne migkahi maa sikandin dut te edsugsuhuen din te, ‘Pekehaan ka se ebpendiyà te inged ne tuntula nu ke kelesada wey ke menge ralan ne pendumaa nu ke menge ayuayu, ke menge sarir, ke menge pisek wey ke menge pungkù.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Huna su mid-ulì ini se edsugsuhuen ne migkahi sikandin dut te ebpengemuney kandin te, ‘Netuman ku en ke insuhù nu kedì ne ini ran en, ugaid ne warà pà mepengkeg ini se valey.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Ne migkahi pà ke ebpengemuney kandin te, ‘Tuntula nu ke merampal wey ke merimun ne menge ralan ne il-iluti nu te ebpepengkayi ke menge etew su apey egkepengkeg ini se valey ku.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Ne ini se igkahi ku keniyu, warà senge etew rà dut te neuna ne mid-inggat ku se ebpekeheram dut te elugan ku misan deisek dà.’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Ne mid-ipanew maa si Hisus ne merakel nevenar ne etew ne miduma kandin. Ne midsineruwan ni Hisus sikandan se egkahi te,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Embiya ruen etew ne egkiyug ne eduma kediey ugaid ne iyan pà dekelà se limù din dut te amey rin wey iney rin, esawa rin, menge anak din, menge suled din, etawa misan ke hinawa rin, ne kenà benar sikandin ne edumdumaan ku.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Su ke etew ne egkiyug ne eduma kediey ne iyan iya se lipati rin ke kandin ne kiyug ne tianga rin ke kandin ne pinebelavag ne kayu ne ed-ingaranan te Krus ne iyan din meana ne tumana rin ke menge suhù ku misan ibpatey rin pà se keduma rin kediey.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Upama ke ruen senge etew keniyu,” ke si Hisus, “ne egkesuat ne ebpeitindeg te metmetikang ne baley, ne ed-unaan din pà te ebpegpegitung ke pira se igkegastu rin su apey rin egketueni ke ebpekegaga sikandin etawa kenà.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Su embiya kenà din ebpegitungen ke pira se igkegastu rin, ne kalu ke iyan din dà egketemanan se matag igkevunsud ke menge pelaus. Ne egkekita rut te langun ne menge etew ini ne ed-un-undaan su warà din meimasad.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Ne ebpeleglelahey ran te, ‘Iyan tumù ne warà mibulug sikandin ke kenà din bes egkepasad.’”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Ne migkahi maa si Hisus te, “Iring ded dema te ratù ne ebpekibunù te senge etew ne ratù, su ed-unaan din pà te ebpegitung ke ebpekegaga sikandin ne ebpekibunù dut te senge etew ne ratù ne ruen deruwa nepulù nengivu se sakup din, ugaid ne sepulù dà nengivu se kandin ne sakup.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Embiya egkeantap din te kenà ebpekeatu ke menge sakup din, ne ruen edsuhuen din te ebpendiyà te senge etew ne ratù te meriyù pà ini se kunterà din su ebpekidtuntey te warà pà mekebunù.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ne iring din ded dema,” ke si Hisus, “dut te menge etew ne eduma kediey, kenà kew benar ne edumdumaan ku embiya kenà niyu edtehaken ke langun ne igkenuhuni niyu te kedumaruma niyu kedì.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Ne midsempità maa si Hisus te, “Meupiya ini se timus, su ebpekevehey te nanam dut te egkeenen tew ugaid ne embiya egkeawà en ke nanam te timus ne warà en dalan te kebmetimus din pà maa.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Warà en iya pantag din su kenà egkehamit te misan ebunu ne ibpelambù te tanà, ne idtimbag dà lavew. Na,” ke si Hisus, “ini se migkahi ku ne itaan niyu ke telinga niyu.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.