Lucas 14
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVI
1 Seveka maa ne Hewii ne Id-imeley ne ruen senge etew ne egkeunutan te menge Peresiyu ne mid-inggat ki Hisus te egkaan diyà te valey rin. Ne ketà ne ebpenipaten si Hisus dut te menge etew ke ebpemawì sikandin te Hewii ne Id-imeley.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Ne ruen ketà meama ne ebpekedaru su midlevag ke velad din wey paa rin.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Mid-insà si Hisus dut te menge meyterù te penduan wey ke menge Peresiyu te, “Kayi te penduan tew, ne menu idtuhut be kenitew se ebpemawì te Hewii ne Id-imeley?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Ugaid ne langun dan ne mibpeeneng-eneng. Ne migeweran ni Hisus ke meama ne ebpekedaru ne arà dà ne neulian en, ne impeulì din en.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Ne migkahi en si Hisus kandin te, “Embiya ruen senge etew keniyu ne ruen anak din etawa sapì din ne neulug diyà te meralem ne kalut te Hewii ne Id-imeley, ne maa kenà niyu edegdehawan te ebpehaun su geina ne Hewii ne Id-imeley?”
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Ne ketà ne warà dan meketavak.
6 E eles nada puderam responder.
7 Netuusan ni Hisus te ini se menge etew ne mid-inggat ketà te Peresiyu te egkaan diyà te valey rin ne mibpemilì dan te menge ebpinuuwan te egkeedatan, ne mibpenempità sikandin, ke sikandin te,
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 “Embiya egkeinggat kew riyà te kevurunan te egkewing, kenà kew ed-una ebpinuu rut te ebpinuuwan te egkeedatan su kema ke ruen mepurù pà keykew ne ebpekeuma.
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 Ne ed-uvey keniyu ini se mibair te kevurunan se egkahi te, ‘Sikandin se pepinuuwa nu keniyan.’ Ne ketà ne egkeyeyaan ka su riyà kew ibpepinuu te iniyuhan.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Ini se meupiya ne ed-ul-ulaan niyu embiya egkeinggat kew riyà te kevurunan, diyà kew pinuu te iniyuhan. Su embiya ve ed-uvey ke mibair te kevurunan ne egkehiyan kew te, ‘Kenà kew ma ruen dà pinuu su kayi kew pinuu te sineruwan ebpinuuwan.’ Ne ketà ne egkeedatan kew rutun te merakel ne etew.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Su ke etew ne ebpepurùpurù te hinawa rin ne ibavà te Eleteala, ugaid ke etew ne mepeembavà te hinawa rin ne ibpepurù sikandin te Eleteala.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Ne migkahi si Hisus dut te etew ne mibair te kevurunan te, “Ne sikuna rema, Mama, embiya ebair ka te kevurunan ne kenà iyan nu rà inggata ke menge sepekat nu wey ke menge suled nu, etawa ke menge etew riyà te uvey nu ne egkewasa. Su embiya ini se ed-ul-ulaan nu, ne ed-inggaten ka red nikandan ne ketà ne nekebayarey kew en.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Ugaid ne embiya ebair ka te kevurunan ne iyan nu inggata ke menge ayuayu, ke menge etew ne sarir, ke menge pungkù wey ke menge pisek.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Ne embiya ini se ed-ul-ulaan nu ne dekelà se kegkehalew nu. Su kenà ke ma nikandan egkevayaran, ugaid ne Eleteala se ebales keykew ketà te akir din ne hewii te kegkevanew te menge etew ne metidtu se ulaula.”
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Duen senge etew ketà te uvey ni Hisus ne nekerineg te migkahi ni Hisus ne migkahi te, “Meupiya nevenar se hinawa rut te ebpeketelavuk ketà te kevurunan te Eleteala dut te menge etew ne Edetuan din.”
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Ne ketà ne ruen insempità ni Hisus kandin te, “Duen senge etew ne meama ne mibair te dekelà ne kevurunan ne merakel se mid-inggat din.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Guna su ini en ke bungkà te kevurunan din ne midsuhù din ke edsugsuhuen din diyà te menge etew ne mid-inggat din te ebpesabut kandan te, ‘Kuwa kew en su ebpekaan en.’
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 “Ugaid ne langun te mig-inggat din ne mibaal te sumbuwan. Ke se neuna kayi te edsugsuhuen te, ‘Kenà dà mebmeraat se hinawa nu su kenà a ebpekependiyà su ruen tanà ne mibpemasa ku ne ed-intengan ku pà.’
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 “Senge etew maa se migkahi te, ‘Kenà dà mebmeraat se hinawa nu su kenà a ebpekependiyà su ruen sepulù ne sapì ne mibpemasa ku ne ini pà ne igeram ku te edadu.’
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 “Ne senge etew pà lavew se migkahi te, ‘Behu e pà ne nekeesawa ne kenà a ebpeketelavuk.’
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 “Mid-ulì ini se edsugsuhuen ne mibpenudtulan din ke ebpengemuney kandin dut te langun ne menge lalag te menge etew. Ne neepes ini se ebpengemuney kandin ne migkahi maa sikandin dut te edsugsuhuen din te, ‘Pekehaan ka se ebpendiyà te inged ne tuntula nu ke kelesada wey ke menge ralan ne pendumaa nu ke menge ayuayu, ke menge sarir, ke menge pisek wey ke menge pungkù.’
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Huna su mid-ulì ini se edsugsuhuen ne migkahi sikandin dut te ebpengemuney kandin te, ‘Netuman ku en ke insuhù nu kedì ne ini ran en, ugaid ne warà pà mepengkeg ini se valey.’
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 “Ne migkahi pà ke ebpengemuney kandin te, ‘Tuntula nu ke merampal wey ke merimun ne menge ralan ne il-iluti nu te ebpepengkayi ke menge etew su apey egkepengkeg ini se valey ku.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Ne ini se igkahi ku keniyu, warà senge etew rà dut te neuna ne mid-inggat ku se ebpekeheram dut te elugan ku misan deisek dà.’”
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Ne mid-ipanew maa si Hisus ne merakel nevenar ne etew ne miduma kandin. Ne midsineruwan ni Hisus sikandan se egkahi te,
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 “Embiya ruen etew ne egkiyug ne eduma kediey ugaid ne iyan pà dekelà se limù din dut te amey rin wey iney rin, esawa rin, menge anak din, menge suled din, etawa misan ke hinawa rin, ne kenà benar sikandin ne edumdumaan ku.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Su ke etew ne egkiyug ne eduma kediey ne iyan iya se lipati rin ke kandin ne kiyug ne tianga rin ke kandin ne pinebelavag ne kayu ne ed-ingaranan te Krus ne iyan din meana ne tumana rin ke menge suhù ku misan ibpatey rin pà se keduma rin kediey.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 “Upama ke ruen senge etew keniyu,” ke si Hisus, “ne egkesuat ne ebpeitindeg te metmetikang ne baley, ne ed-unaan din pà te ebpegpegitung ke pira se igkegastu rin su apey rin egketueni ke ebpekegaga sikandin etawa kenà.
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 Su embiya kenà din ebpegitungen ke pira se igkegastu rin, ne kalu ke iyan din dà egketemanan se matag igkevunsud ke menge pelaus. Ne egkekita rut te langun ne menge etew ini ne ed-un-undaan su warà din meimasad.
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 Ne ebpeleglelahey ran te, ‘Iyan tumù ne warà mibulug sikandin ke kenà din bes egkepasad.’”
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 Ne migkahi maa si Hisus te, “Iring ded dema te ratù ne ebpekibunù te senge etew ne ratù, su ed-unaan din pà te ebpegitung ke ebpekegaga sikandin ne ebpekibunù dut te senge etew ne ratù ne ruen deruwa nepulù nengivu se sakup din, ugaid ne sepulù dà nengivu se kandin ne sakup.
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 Embiya egkeantap din te kenà ebpekeatu ke menge sakup din, ne ruen edsuhuen din te ebpendiyà te senge etew ne ratù te meriyù pà ini se kunterà din su ebpekidtuntey te warà pà mekebunù.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Ne iring din ded dema,” ke si Hisus, “dut te menge etew ne eduma kediey, kenà kew benar ne edumdumaan ku embiya kenà niyu edtehaken ke langun ne igkenuhuni niyu te kedumaruma niyu kedì.”
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Ne midsempità maa si Hisus te, “Meupiya ini se timus, su ebpekevehey te nanam dut te egkeenen tew ugaid ne embiya egkeawà en ke nanam te timus ne warà en dalan te kebmetimus din pà maa.
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Warà en iya pantag din su kenà egkehamit te misan ebunu ne ibpelambù te tanà, ne idtimbag dà lavew. Na,” ke si Hisus, “ini se migkahi ku ne itaan niyu ke telinga niyu.”
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.