João 6

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Guna su neipus ini, ne midlived en si Hisus diyà te ripag te Ranew te Geliliya (ne ed-ingaranan dema te Ranew te Tibiriya).
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ne ruen denda ne menge etew ne mid-eguyut kandin su nekita ran ke mekegeyip ne mid-ulaula rin te kebpemawì din dut te menge etew ne ebpenderaru.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Ne midtekereg en si Hisus wey ke menge edumdumaan din diyà te buvungan ne mibpinuu ran en.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Su ketà ne hewii ne edanirani en ke hewii ne edtenuran te menge Hudiyanen ne ed-ingaranan te Pista te Kedsehari te Suluhuen.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Midsandeng si Hisus ne nekita rin ke denda ne menge etew ne ebpelingguma, ne migkehiyan din si Felipe te, “Endei kiyu ebpekekuwa te egkekaan ne ibpekaan tew keniyan te renda ne menge etew?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 (Migkahi rin ini su ebpenggeraman din si Felipe, ugaid ne netuenan din ma ke engkey se ed-ul-ulaan din.)
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Midtavak en si Felipe te, “Misan pipira pà ne hatus ne pirak se ibpemasa ta te egkeenen te iring keniyan se kerakel dan ne kenà pà ebpeketukid kandan misan idsenge sungit dà.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ne senge etew ne edumdumaan ni Hisus ne ed-ingaranan ki Andres, ke ari ni Simon Pedro, ne migkahi te,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Duen ini batà ne meama ne midlulutù te lelima ne timan ne pan wey deruwa ne timan se serà. Ugaid ne ebmemenuwen dè be ayan se engkayi ne kerakel te menge etew?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Migkahi si Hisus te, “Ibpemepinuu niyu en ayan se menge etew.” (Ne ruen gumegebà ketà ne meluag.) Ne rutun dan en mebpinuu, ne menge lelima ne ngivu se meama liyu ke meritan batà.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Arà dà ne migkuwa ni Hisus ke lutù te batà, ne mibpeselamatan din te Eleteala, ne mibpenevìtevì din ne imbehey rin dut te edumdumaan din te idtukid diyà te menge etew ne mibpinuu. Iring din ded dema ke serà, ne migkaan dan langun taman te nevulung dan.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Guna su nevulung dan en ne migkahi en si Hisus dut te edumdumaan din te, “Punpuna niyu ke langun ne samà su apey kenà egkereeti.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Arà dà ne mibpunpun dan en ke samà dut te pan, ne ruen sepulù wey deruwa ne binevey se netimuan te samà dut te lelima ne timan ne pan.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Guna su nekita rut te menge etew ke mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus ne migkahi ran te, “Ini en ke ebpelambas te Lalag te Eleteala ne ibpepengkayi rin te ampew te dunya.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Netuenan ni Hisus se mid-uvey ran kandin su ebeelan dan sikandin ne ratù dan misan kenà egkiyug sikandin. Tembù be mid-ewaan dan ni Hisus ne midtekereg diyà te buvungan te sikandin dà.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Guna su meapun en, riyà en midtupang ke menge edumdumaan din te beyvey te ranew.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Ne mid-untud dan en te avang su ed-apet dan te edlived diyà te inged ne Kapirnawum. Guna su mibmerusirem en ne warà pà lavew si Hisus, ne midlaus dan en te ed-apet.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Netekew ne mibmevaher ke keramag, ne midekelà ke baleg te wayig.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Guna su neketantal dan en te menge lelima ne kilù, ne arà pà ne nekita ran si Hisus se ebpelingguma ne ed-ipanew kayi te divavew te wayig. Ne nengeandek dan nevenar!
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 “Kenà kew meandek!” ke si Hisus, “su siaken ini.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Nerineg dan ke suwara rin ne nengehalew ran ne impeuntud dan en si Hisus kayi te avang. Guna su nekeuntud en sikandin te avang, ne segugunà ne nekerunggù dan en dut te inged ne ebayaan dan.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Nepawà ketà ne ke menge etew ne pinekaan ne riyà pà lavew te ripag te ranew ne netuenan dan te seveka rà ke avang ne diyà te beyvey te ranew. Netuenan dan dema te si Hisus ne warà pà mekeruma dut te edumdumaan din su ke edumdumaan din dà ke mibpenguntud te avang.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Ne rutun te uvey te mibpekeenan kandan ne mibpeselamat si Hisus te Eleteala ne ruen midunggù ne menge avang ne riyà ebpuun te Tibiriya.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Guna su nekita rut te denda ne menge etew te warà en si Hisus wey misan ke edumdumaan din, ne mibpenguntud dan en te menge avang se ebpendiyà te inged ne Kapirnawum su ebpemengaan dan si Hisus.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Guna su nekerunggù dan ne netuen dan en si Hisus. “Meyterù,” ke sikandan “keenu ka mekeuma kayi?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Midtavak si Hisus te, “Sebenarvenar ini se egkehiyen ku, ebpemengà kew kedì su nekekaan kew te pan ne nengevulung kew, ugaid ne warà kew mekesabut ke engkey se meana kayi te mekegeyip ne ed-ul-ulaan ku.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Kenà niyu iyan pegelepi ke egkeenen kayi te ampew te dunya su edsahad dà. Ugaid,” ke si Hisus, “ne iyan benar ne pegelepi niyu ke egkeenen ne ebpekevehey te umur ne warà edtemanan din. Ini se egkeenen ne siaken ke Impeanak te Menusiyà ke ebehey keniyu, su ruen gehem ku ne imbehey kedì te Amey ku ne Eleteala.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Migkahi ke menge etew te, “Engkey se ed-ul-ulaan dey su apey key ebpeketuman te kiyug te Eleteala?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Ne midtavak si Hisus te, “Ini se ul-ulaa niyu su apey kew ebpeketuman te kiyug te Eleteala, peretiyaya kew kedì ke midsuhù te Eleteala.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ne migkahi ran en te, “Engkey pà se ruma ne mekegeyip ne ed-ul-ulaan nu ne ibpekita nu kenami su apey key ebpekeperetiyaya?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Su ke menge keep-epuan tew rengan ne iyan dan migkaan ne ed-ingeranan te mana te riyà dan pà te tanà ne kenà egkeubpaan te menge etew, iring dut te impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, ‘Ke egkeenen ne riyà ebpuun te langit se imbehey kandan ni Moises.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 “Sebenarvenar ini se egkehiyen ku,” ke si Hisus, “ke egkeenen ne imbehey ni Moises te keep-epuan niyu ne kenà ke tidtu ne egkeenen ne riyà ebpuun te langit, su ke Amey ku ne Eleteala se ebehey te tidtu ne egkeenen ne riyà ebpuun te langit.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Su ke egkeenen ne ibehey te Eleteala, ne sikandin arà se mibpengkayi te ampew te dunya su ebehey te menge etew te umur ne warà edtemanen din.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 “Mama,” ke sikandan, “behayi key en keniyan te egkeenen ne nekahi nu ne kenà edsahad dà su warà edtemanan din.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Ne migkahi si Hisus te, “Siaken arà se egkeenen ne ebehey te umur ne warà edtemanan din. Ke etew ne eduma kedì su ebperetiyaya ne iring te etew ne kenà en egkevitil. Uya, ke etew ne edsarig kedì ne iring te etew ne kenà en ebpekeinum.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Na iring te intarem ku en keniyu,” ke si Hisus, “ne misan nekita niyu en ke ed-ul-ulaan ku, ne kenà kew pà lavew iya ebperetiyaya kedì.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ke langun ne menge etew ne ibehey kedì te Eleteala ne sikandan ke eduma kedì, ne langun ne eduma kedì ne warà senge etew rà kandan ne kenà ku edtelimaan.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Su mid-ewaan ku ke langit ne mibpengkayi a te ampew te dunya su apey ku egketuman ke kiyug dut te midsuhù kedì, kenà kedì ne kiyug.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Su ini ke kiyug te Eleteala ne midsuhù kedì te langun ne etew ne imbehey rin kedì ne eduma kedì, ne warà senge etew rà kandan ne kenà egkevehayan te umur ne warà edtemanan din, ne ebenawen ku pà sikandan langun ketà te ketepusan ne hewii te kegkukum,” ke si Hisus.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 “Su ini ve ke kiyug te Amey ku ne Eleteala te langun ne nekesabut te siaken ke Anak din ne ebperetiyaya ran kedì ne ebpeketelimà dan te umur ne warà edtemanan din, ne siaken se ebanhew kandan ketà te ketepusan ne hewii te kegkukum.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Arà be ne neepes ke menge egkeunutan te Hudiyanen dut te nelalag ni Hisus te, “Siaken ke egkeenen ne riyà ebpuun te langit.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ne mibpemengasak dan te, “Maa, kenà si Hisus ded ini ke anak ni Jose? Su egkekilala tew ke amey rin wey ke iney rin dema. Na meambe ke nekahi rin se riyà sikandin ebpuun te langit?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Midtavak si Hisus te, “Engked kew en te ebpemivig.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Su warà senge etew rà ne eduma kediey ke kenà ke Amey ku ne Eleteala ke midsuhù kedì se ebpenehana te hinawa rin te ebperetiyaya, ne ebenawen ku sikandin dutun te akir din ne hewii te kegkukum.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Duen impesurat te menge etew ne mibpelembas te Lalag te Eleteala rengan ne egkahi te, ‘Langun ne menge etew ne ebpesebuten te Eleteala,’” ke si Hisus, “ne langun ne ebpemineg te ibpesabut kandin dut te Amey ku ne Eleteala ne eduma kedì.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Kenà iyan ku kegkahi ne ruen etew ne nekekita te Amey ku ne Eleteala su siaken dà ke riyà ebpuun te Eleteala se nekekita kandin su riyan a mibpuun te kandin.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Sebenarvenar ini se egkehiyen ku ne ke etew ne mibperetiyaya kediey ne egkevehayan te umur ne warà edtemanen din.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Su siaken arà ke egkeenen ne ebpekevehey te umur ne warà edtemanan din,” ke si Hisus.
48 Eu sou o pão da vida.
49 “Benar ne nekekaan ke keep-epuan niyu te egkeenen ne ed-ingeranan te mana rut te riyà dan te tanà ne kenà egkeubpaan te etew, ugaid ne minatey ran ded lavew.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Ugaid ne ini se tidtu ne egkeenen ne riyà ebpuun te langit, ne piya engkey ne etew ne egkaan ketà ne ebpeketelimà te umur ne warà edtemanan din.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Siaken ke tidtu ne egkeenen ne riyà ebpuun te langit ne ebpekevehey te umur. Ke etew ne egkaan kayi ne warà kemetayen te himukud din. Su ke egkeenen ne ibehey ku ne ini en iya se lawa ku su apey ebpeketelimà ke langun ne etew kayi te ampew te dunya te umur ne warà edtemanan din.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Guna su nerineg dut te menge egkeunutan te Hudiyanen ke migkahi ni Hisus ne nekedlewanà dan te, “Ebmemenuwen din te ebehey ke lawa rin keytew te ebpekaan?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Ne midtavak si Hisus te, “Sebenarvenar iya ini se egkehiyen ku keniyu, embiya kenà kew egkaan te lawa ku wey embiya kenà kew ed-inum te lengesa ku ne kenà kew egkevehayan te umur ne warà edtemanan din.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Su ke etew ne egkaan te lawa ku wey ed-inum te lengesa ku ne egkevehayan te umur ne warà edtemanan din, ne ebenawen ku sikandin ketà te hewii ne kebpupusa te dunya.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Su ini se lawa ku ke tidtu ne egkeenen, ne ini se lengesa ku ke tidtu ne ed-inumen ne ebpekevehey te umur ne warà edtemanan din.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Ne misan engkey ne etew se egkaan te lawa ku ne ed-inum te lengesa ku ne sikandin ne kayi ebpekeubpà te kedì, ne siaken dema ne diyan a ebpekeubpà te kandin.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ke Amey ku ne Eleteala ne midsuhù kedì ne ruen umur din ne warà edtemanan din ne ketà ebpuun ne ruen kedì ne umur. Ne iring dema ketà ke etew ne egkaan kediey, egkevehayan sikandin te umur su kayi ebpuun te kediey.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ini ve ke egkeenen ne riyà ebpuun te langit, ne kenà ini iring dut te egkeenen ne ed-ingaranan te mana ne nekaan dut te keep-epuan niyu su mibpematey ran. Su ke etew ne egkaan kayi te egkehiyen ku ne egkeenen ne egkeuyag sabap kedì.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Ini ke migkahi ni Hisus te kebpenurù din diyà te valey ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan diyà te inged ne Kapirnawum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Merakel dut te menge etew ne eduma kandin se nekerineg kayi te impenurù din ne migkahi ran te, “Merehen ne egkerumaan ini se impenurù din. Engkey rà buwa iya se ebpemineg kayi?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Netuenan ni Hisus te ebpemekedlewanà dan su atag dut te impenurù din ne migkahi en te, “Maa, ebmelugkà ini te hinawa niyu?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Upama ke embiya egkekita niyu ke Impeanak te Menusiyà ne ebpekelesed su ed-ulì diyà te ebpuunan din, ne engkey ve se pegitungan niyu, muna pà buwa se kegkelugkai te hinawa niyu?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Iyan dà ebpekevehey te umur ne warà edtemanan din ne ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà, su warà egkegaga te etew rà dè duen. Ini se migkahi ku keniyu ne riyà ebpuun te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne ebpekevehey te umur ne warà edtemanan din.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Ugaid ne ruen ruma niyu ne warà mebperetiyaya kediey.” (Migkahi ini ni Hisus su netuenan din en neraan ke engkey se warà mebperetiyaya kandin wey ke ed-ulug kandin diyà te kunterà din.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ne midsaup maa sikandin migkahi te, “Tembù be migkahi ku keniyu te warà senge etew rà ne ebpekeruma kediey embiya kenà egkepenehana ke hinawa rin dut te Amey ku ne Eleteala.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Arà dà iya ne merakel en dut te menge etew ne eduma kandin se mibpekidsuwey en, ne kenà dan en eduma kandin.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ketà ne nekehiyan ni Hisus ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din te, “Menu sikiyu, ebpekidsuwey kew en rema kediey?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Migkahi si Simon ke mid-ingaranan ki Pedro te, “Sikuna ke Kerenan dey ne endei key pè be ebpesinaru? Su sikuna rè ma ke ebpenurù te ralan te kebpeketelimà te umur ne warà edtemanan din.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ne mibperetiyaya key en keykew su netuenan dey se sikuna ke Berekat ne midsuhù te Eleteala ne ebpekemalen.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Migkahi en si Hisus dut te edumdumaan din te, “Maa, kenà ke sepulù niyu wey deruwa se mibpemilì ku? Ugaid ne seveka keniyu se sakup ni Setanas ke datù te pekaid.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Iyan din ini egkehiyen ne si Hudas ke anak ni Simon Iskeriyuti. Su misan senge etew si Hudas dut te sepulù wey deruwa, ne sikandin se ed-ulug ki Hisus diyà te menge kunterà din.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.