Atos 15
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Duen menge etew ne riyà ebpuun te Hudiya ne mibpendiyà te inged ne Antiyuka ne mibpenurù dan ke menge mibperetiyaya ketà. “Embiyà kenà kew ebpeetus iring dut te impenurù ni Moises rengan,” ke sikandan, “ne kenà kew ebpekeliyu rut te kedusa te Eleteala keniyu.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Ne mibpekid-apul te mevaher en si Pablo ki Bernabe kandan, ne mibpekidlewanà dan mekeatag dut te impenurù ketà te menge etew. Tembù be ke menge mibperetiyaya ketà se midsuhù ki Pablo wey si Bernabe wey duma ne mibperetiyaya te ebpendiyà te inged ne Hirusalim su ebpekibalak dut te menge kedserihan wey ke menge pekilukesen mekeatag te ini ne penurù.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Ketà te ked-ipanew ran ne midtevangan dan dut te menge mibperetiyaya kayi te inged ne Antiyuka. Ne gewii te kebpevayà dan kayi te Pinisiya wey Semariya ne miguhud dan mekeatag dut te menge etew ne kenà Hudiyanen ne nekeperetiyaya en ki Hisus. Nerineg ini rut te menge mibperetiyaya ketà ne nengehalew ran nevenar.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Guna su nekeuma ran diyà te inged ne Hirusalim ne migalewhalew ran dut te menge mibperetiyaya, ke menge kedserihan, wey ke menge pekilukesen ketà. Ne impenudtul ni Pablo ki Bernabe ke langun ne mibpeveelan te Eleteala kandan ibpepevayà te tavang din.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Ugaid ne ruen menge mibperetiyaya ketà ne sakup te menge Paresiyu ne mid-itindeg se egkahi te, “Iyan iya se mebpeetus dan arà se menge etew ne kenà Hudiyanen wey medtuman dan dema te penduan ni Moises.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Miburunburun ini se menge kedserihan wey ke menge pekilukesen su ebpengesaken dan mekeatag ketà.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Guna su neuhet en se kebpengasak dan ne mid-itindeg si Pedro ne migkahi te, “Menge suled, netuenan niyu en te kayi te keniyu ne siaken se nepemilì te Eleteala ne ebpesabut dut te Meupiya ne Tudtul diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen su apey ran ebpekerineg ne ebpekeperetiyaya ran ki Hisus.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Ne ke Eleteala ne netuenan din ke hinawa te menge etew, ne mibpemasmasan din te kedtelimà din dut te menge etew ne kenà Hudiyanen su imbehey rin ke kedlumun dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà kandan iring dut te kinevehey rin te kinelumun dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà keyta.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Warà pebiraa te Eleteala,” ke si Pedro, “ke sikami ne menge Hudiyanen wey ke menge etew ne kenà Hudiyanen su ibpeliyu rin dema sikandan dut te kedusa rin te salà dan sabap dut te kineperetiyaya ran ki Hisus.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Na,” ke si Pedro, “meambe ke kiyug niyu ne ebperengitan niyu ke Eleteala ketà te ini se ibpetuman niyu dut te menge ruma tew ne mibperetiyaya ki Hisus! Su arà se ibpetuman niyu kandan ne penduan ni Moises, ne misan ke keep-epuan tew wey sikitew rema ne warà meketuman.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Ugaid ne tentenuri niyu menge suled,” ke si Pedro, “ne ini se kebperetiyaya tew se ebpekepeliyu keytew te menge Hudiyanen dut te kedusa te Eleteala su atag dut te kegkeyru rin. Ne engketà ded dema ke menge etew ne kenà Hudiyanen.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Nerineg dà ini rut te menge etew ne nevurun ketà ne mibpeeneng-eneng dan. Ne mibpemineg dan ki Bernabe wey si Pablo te ebpenudtul mekeatag dut te ed-ul-ulaan dan ne mekegeyip wey ned-ulaula ne mekeinuinu dut ke migelevek dan diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen impepevayà dut te gehem te Eleteala ne imbehey rin kandan.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Guna su nekeipus dan se edlalag ne migkahi en si Santiago te, “Pemineha niyu, menge suled, ini se egkehiyen ku.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Miguhud en ni Simon keniyu mekeatag dut te neuna ne impekita te Eleteala ne limù din dut te menge etew ne kenà Hudiyanen su apey ruen diyà te kandan ne ebpesakup kandin.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Ini se kebpesakup dut te menge etew ne kenà Hudiyanen te Eleteala ne iring dut te nekahi te menge etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan su ruen ingkesurat ne lalag te Eleteala ne egkahi te,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Embiya egkeipus ini
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Ketà ne langun ne menge etew ne kenà Hudiyanen
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Ini se migkahi te Kerenan
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 “Ini,” ke si Santiago, “ne iya kayi te kedì ne itungan ne ini se menge etew ne kenà Hudiyanen ne imbehey ran ma ke hinawa ran te Eleteala ne kenà tew en igkereheni.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Iyan meupiya ne edsuratan ta sikandan ne egkehiyen tew te kenà dan megkaan te egkeenen ne indawey su inrenà ne siparat diyà te ledawan ne kenà tidtu ne Eleteala, ne kenà dan megkaan te binatang ne ebpekelen dà wey kenà dan megkaan te lengesa. Ne kenà dan dema mebpengingniyug.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Su ini ke penduan ni Moises ne netetahak din ne ibpetuman tew kandan ne neuhet en ne ebesaan ini diyà te menge baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan te uman Gewii ne Id-imeley wey impesabut en ini diyà te langun ne inged.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ne ketà ne ini se menge kedserihan wey menge pekilukesen abpeg ke langun ne menge mibperetiyaya ne neumpung se ruen ebpemilien dan dut te menge ruma ran ne ibperuma ki Pablo wey ki Bernabe riyà te inged ne Antiyuka. Ne iyan dan nepemilì ne deruwa ne etew ne egkeedatan dut te langun ne mibperetiyaya ne si Hudas ne ed-ingeranan ded maa ki Bersabas wey si Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Ne impepeewit dan kandan ke surat ne ini se migkahi rin,
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Nerineg dey ne ruen menge ruma rey ne Hudiyanen kayi ne mibpendiyà te keniyu ne nekesamuk keniyu su neliveg dà ke itungan niyu su atag dut te ibpenurù dan, ugaid ne warà dey suhua sikandan.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Tembù be miburun key ne mid-umpung key se ebpemilì te ebpependiyà su ebpesabut keniyu, ne eduma ran ki Bernabe wey ki Pablo ne ruma ta ne igkelimù dey nevenar.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Su ini ne menge etew, ne inselakan dan ke umur dan te kebpenurù dan mekeatag te Kerenan tew ne si Hisu Kristu.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ne ini se ibpependiyà dey si Hudas wey si Silas, ne neked-iring se ibpenudtul dan keniyu dut te intahù te surat dey keniyu.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Ne impesabut kenami dut te Kedesenan ne Ebpentuntul te Menusiyà te sikami ne neupakat dema te kenà dey ibpehes keniyu te ebpetuman en kew te langun ne penduan, ugaid ne ini iya se tumana niyu:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 kenà kew kaan te egkeenen ne inrenà ne siparat diyà te ledawan dà ne kenà tidtu ne Eleteala, kenà kew kaan te binatang ne ebpekelen dà, kenà kew kaan te lengesa wey kenà kew mebpengingniyug. Ne meupiya en embiya ini se edtumanen niyu se nekahi ku. Arà dà taman.”
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Ketà ne migenat en arà se midsuhù ne ebpendiyà te Antiyuka. Nekeuma ran ne miburun dan ke langun ne mibperetiyaya ne imbehey ran kandan ke surat.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Ne ini se menge mibperetiyaya, nevasa ran ne nengehalew ran nevenar su nevag-et ke hinawa ran mekeatag dut te lalag ne nevasa ran.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Ne si Hudas ini ki Silas ne menge etew rema ne ebpelambas te Lalag te Eleteala ne meuhet se kinepekidlalag dan dut te menge mibperetiyaya su mibpenurù dan su apey ke kebperetiyaya ran ne mevag-et wey meilut.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Guna su malù neuhet se ked-ubpà ni Hudas ki Silas ketà, ne mid-ulì dan diyà te midsuhù kandan. Ne mibpemehetawan dan dut te menge mibperetiyaya ketà te Antiyuka se egkahi te, “Kerenan se metau te ked-ipanew niyu.” (
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Ugaid ne si Silas ne warà meduma su mibpelintetahak dà.)
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Si Pablo wey si Bernabe ne mid-ubpaubpà den pà dema diyà te inged ne Antiyuka su sikandan wey arà se merakel ne menge ruma ran se ebpenurù wey ebpesabut te Lalag te Eleteala.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Nekebpipira ne hewii ne migkehiyan ni Pablo si Bernabe te, “Edlived ki su ebpemerisaan ta ke menge mibperetiyaya diyà te menge inged ne impesabut ta ke Lalag te Eleteala.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Ne kiyug ni Bernabe ne edumaan dan si Juan ne ed-ingaranan ded maa ki Marcos,
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 ugaid ne warà megkiyug si Pablo te ebpekeruma si Juan su sikandin ne mid-ewaan dan diyà te inged ne Pempiliya su warà din medtigkeri ke kemerehenan taman te neipus ke helevek dan.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ne nekedlewanà dan ne ketà ne mibpesuwayey ran. Ne si Bernabe, miduma rin si Juan ne ed-ingaranan ded maa ki Marcos ne mid-untud dan te kapal se ebpendiyà te inged ne Sipri.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ne si Pablo, ne miduma rin si Silas ne mibpengeningeni ke menge mibperetiyaya se ebuyù te iru te Eleteala te edtuganur kandan dut te ked-ip-ipanew ran.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ne mid-apet dan diyà te menge pruvinsiya ne Siriya wey Silisiya se ebpenurù su apey ebmeilut se kebperetiyaya dut te menge mibperetiyaya ketà.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.