Atos 15
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARIB
1 Duen menge etew ne riyà ebpuun te Hudiya ne mibpendiyà te inged ne Antiyuka ne mibpenurù dan ke menge mibperetiyaya ketà. “Embiyà kenà kew ebpeetus iring dut te impenurù ni Moises rengan,” ke sikandan, “ne kenà kew ebpekeliyu rut te kedusa te Eleteala keniyu.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ne mibpekid-apul te mevaher en si Pablo ki Bernabe kandan, ne mibpekidlewanà dan mekeatag dut te impenurù ketà te menge etew. Tembù be ke menge mibperetiyaya ketà se midsuhù ki Pablo wey si Bernabe wey duma ne mibperetiyaya te ebpendiyà te inged ne Hirusalim su ebpekibalak dut te menge kedserihan wey ke menge pekilukesen mekeatag te ini ne penurù.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Ketà te ked-ipanew ran ne midtevangan dan dut te menge mibperetiyaya kayi te inged ne Antiyuka. Ne gewii te kebpevayà dan kayi te Pinisiya wey Semariya ne miguhud dan mekeatag dut te menge etew ne kenà Hudiyanen ne nekeperetiyaya en ki Hisus. Nerineg ini rut te menge mibperetiyaya ketà ne nengehalew ran nevenar.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Guna su nekeuma ran diyà te inged ne Hirusalim ne migalewhalew ran dut te menge mibperetiyaya, ke menge kedserihan, wey ke menge pekilukesen ketà. Ne impenudtul ni Pablo ki Bernabe ke langun ne mibpeveelan te Eleteala kandan ibpepevayà te tavang din.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ugaid ne ruen menge mibperetiyaya ketà ne sakup te menge Paresiyu ne mid-itindeg se egkahi te, “Iyan iya se mebpeetus dan arà se menge etew ne kenà Hudiyanen wey medtuman dan dema te penduan ni Moises.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Miburunburun ini se menge kedserihan wey ke menge pekilukesen su ebpengesaken dan mekeatag ketà.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Guna su neuhet en se kebpengasak dan ne mid-itindeg si Pedro ne migkahi te, “Menge suled, netuenan niyu en te kayi te keniyu ne siaken se nepemilì te Eleteala ne ebpesabut dut te Meupiya ne Tudtul diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen su apey ran ebpekerineg ne ebpekeperetiyaya ran ki Hisus.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ne ke Eleteala ne netuenan din ke hinawa te menge etew, ne mibpemasmasan din te kedtelimà din dut te menge etew ne kenà Hudiyanen su imbehey rin ke kedlumun dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà kandan iring dut te kinevehey rin te kinelumun dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà keyta.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Warà pebiraa te Eleteala,” ke si Pedro, “ke sikami ne menge Hudiyanen wey ke menge etew ne kenà Hudiyanen su ibpeliyu rin dema sikandan dut te kedusa rin te salà dan sabap dut te kineperetiyaya ran ki Hisus.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Na,” ke si Pedro, “meambe ke kiyug niyu ne ebperengitan niyu ke Eleteala ketà te ini se ibpetuman niyu dut te menge ruma tew ne mibperetiyaya ki Hisus! Su arà se ibpetuman niyu kandan ne penduan ni Moises, ne misan ke keep-epuan tew wey sikitew rema ne warà meketuman.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ugaid ne tentenuri niyu menge suled,” ke si Pedro, “ne ini se kebperetiyaya tew se ebpekepeliyu keytew te menge Hudiyanen dut te kedusa te Eleteala su atag dut te kegkeyru rin. Ne engketà ded dema ke menge etew ne kenà Hudiyanen.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Nerineg dà ini rut te menge etew ne nevurun ketà ne mibpeeneng-eneng dan. Ne mibpemineg dan ki Bernabe wey si Pablo te ebpenudtul mekeatag dut te ed-ul-ulaan dan ne mekegeyip wey ned-ulaula ne mekeinuinu dut ke migelevek dan diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen impepevayà dut te gehem te Eleteala ne imbehey rin kandan.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Guna su nekeipus dan se edlalag ne migkahi en si Santiago te, “Pemineha niyu, menge suled, ini se egkehiyen ku.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Miguhud en ni Simon keniyu mekeatag dut te neuna ne impekita te Eleteala ne limù din dut te menge etew ne kenà Hudiyanen su apey ruen diyà te kandan ne ebpesakup kandin.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Ini se kebpesakup dut te menge etew ne kenà Hudiyanen te Eleteala ne iring dut te nekahi te menge etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan su ruen ingkesurat ne lalag te Eleteala ne egkahi te,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Embiya egkeipus ini
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ketà ne langun ne menge etew ne kenà Hudiyanen
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Ini se migkahi te Kerenan
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Ini,” ke si Santiago, “ne iya kayi te kedì ne itungan ne ini se menge etew ne kenà Hudiyanen ne imbehey ran ma ke hinawa ran te Eleteala ne kenà tew en igkereheni.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Iyan meupiya ne edsuratan ta sikandan ne egkehiyen tew te kenà dan megkaan te egkeenen ne indawey su inrenà ne siparat diyà te ledawan ne kenà tidtu ne Eleteala, ne kenà dan megkaan te binatang ne ebpekelen dà wey kenà dan megkaan te lengesa. Ne kenà dan dema mebpengingniyug.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Su ini ke penduan ni Moises ne netetahak din ne ibpetuman tew kandan ne neuhet en ne ebesaan ini diyà te menge baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan te uman Gewii ne Id-imeley wey impesabut en ini diyà te langun ne inged.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Ne ketà ne ini se menge kedserihan wey menge pekilukesen abpeg ke langun ne menge mibperetiyaya ne neumpung se ruen ebpemilien dan dut te menge ruma ran ne ibperuma ki Pablo wey ki Bernabe riyà te inged ne Antiyuka. Ne iyan dan nepemilì ne deruwa ne etew ne egkeedatan dut te langun ne mibperetiyaya ne si Hudas ne ed-ingeranan ded maa ki Bersabas wey si Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ne impepeewit dan kandan ke surat ne ini se migkahi rin,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Nerineg dey ne ruen menge ruma rey ne Hudiyanen kayi ne mibpendiyà te keniyu ne nekesamuk keniyu su neliveg dà ke itungan niyu su atag dut te ibpenurù dan, ugaid ne warà dey suhua sikandan.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Tembù be miburun key ne mid-umpung key se ebpemilì te ebpependiyà su ebpesabut keniyu, ne eduma ran ki Bernabe wey ki Pablo ne ruma ta ne igkelimù dey nevenar.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Su ini ne menge etew, ne inselakan dan ke umur dan te kebpenurù dan mekeatag te Kerenan tew ne si Hisu Kristu.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ne ini se ibpependiyà dey si Hudas wey si Silas, ne neked-iring se ibpenudtul dan keniyu dut te intahù te surat dey keniyu.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Ne impesabut kenami dut te Kedesenan ne Ebpentuntul te Menusiyà te sikami ne neupakat dema te kenà dey ibpehes keniyu te ebpetuman en kew te langun ne penduan, ugaid ne ini iya se tumana niyu:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 kenà kew kaan te egkeenen ne inrenà ne siparat diyà te ledawan dà ne kenà tidtu ne Eleteala, kenà kew kaan te binatang ne ebpekelen dà, kenà kew kaan te lengesa wey kenà kew mebpengingniyug. Ne meupiya en embiya ini se edtumanen niyu se nekahi ku. Arà dà taman.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Ketà ne migenat en arà se midsuhù ne ebpendiyà te Antiyuka. Nekeuma ran ne miburun dan ke langun ne mibperetiyaya ne imbehey ran kandan ke surat.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Ne ini se menge mibperetiyaya, nevasa ran ne nengehalew ran nevenar su nevag-et ke hinawa ran mekeatag dut te lalag ne nevasa ran.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Ne si Hudas ini ki Silas ne menge etew rema ne ebpelambas te Lalag te Eleteala ne meuhet se kinepekidlalag dan dut te menge mibperetiyaya su mibpenurù dan su apey ke kebperetiyaya ran ne mevag-et wey meilut.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Guna su malù neuhet se ked-ubpà ni Hudas ki Silas ketà, ne mid-ulì dan diyà te midsuhù kandan. Ne mibpemehetawan dan dut te menge mibperetiyaya ketà te Antiyuka se egkahi te, “Kerenan se metau te ked-ipanew niyu.” (
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Ugaid ne si Silas ne warà meduma su mibpelintetahak dà.)
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Si Pablo wey si Bernabe ne mid-ubpaubpà den pà dema diyà te inged ne Antiyuka su sikandan wey arà se merakel ne menge ruma ran se ebpenurù wey ebpesabut te Lalag te Eleteala.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Nekebpipira ne hewii ne migkehiyan ni Pablo si Bernabe te, “Edlived ki su ebpemerisaan ta ke menge mibperetiyaya diyà te menge inged ne impesabut ta ke Lalag te Eleteala.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Ne kiyug ni Bernabe ne edumaan dan si Juan ne ed-ingaranan ded maa ki Marcos,
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 ugaid ne warà megkiyug si Pablo te ebpekeruma si Juan su sikandin ne mid-ewaan dan diyà te inged ne Pempiliya su warà din medtigkeri ke kemerehenan taman te neipus ke helevek dan.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Ne nekedlewanà dan ne ketà ne mibpesuwayey ran. Ne si Bernabe, miduma rin si Juan ne ed-ingaranan ded maa ki Marcos ne mid-untud dan te kapal se ebpendiyà te inged ne Sipri.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ne si Pablo, ne miduma rin si Silas ne mibpengeningeni ke menge mibperetiyaya se ebuyù te iru te Eleteala te edtuganur kandan dut te ked-ip-ipanew ran.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ne mid-apet dan diyà te menge pruvinsiya ne Siriya wey Silisiya se ebpenurù su apey ebmeilut se kebperetiyaya dut te menge mibperetiyaya ketà.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.