Atos 14

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Diyà te inged ne Ikunya ne iring ded maa dut te mid-ulaula ni Pablo ki Bernabe te riyà dan pà te Antiyuka su midlusud dan diyà te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan su ibpesabut dan ke Lalag te Eleteala. Ne meilut te kebpesebuti ran ketà dut te merakel ne menge Hudiyanen wey kenà Hudiyanen se mibperetiyaya ki Hisus.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ugaid ne ruen migkehiyan dut te menge Hudiyanen ne warà mebperetiyaya kayi te menge etew ne kenà Hudiyanen ne ebaal te kegkeepesi ran dut te menge mibperetiyaya ki Hisus.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Ne malù meuhet se ked-ubpaubpà ni Pablo ki Bernabe ketà te inged ne Ikunya. Ne warà kegkeandek dan te ebpesabut mekeatag ki Hisus ne Kerenan. Ne mibpekita ke Kerenan dut te menge etew te benar arà se Lalag ne impesabut ni Pablo mekeatag te kegkeyru te Kerenan kandan su imbehey rin kandan ke gehem din te ebaal te ulaula ne mekegeyip wey mekeinuinu ne ed-ul-ulaan.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Ne nevaad ke menge etew kayi te inged ne Ikunya su ruen midtampil te menge Hudiyanen wey ruen dema midtampil enki Pablo.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ne ketà ne ruen menge Hudiyanen wey kenà Hudiyanen abpeg dut te egkeunutan dan ne mid-upakat dan se ebpekesekitan dan si Pablo ki Bernabe su ibperumbag dan te batu.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Ugaid ne guna su nerineg ini eni Pablo ne mibpelahuy ran se ebpendiyà te menge inged ne Listra wey Dirbi lusud te inged ne Likunya wey ke nekeerivey ne menge inged
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 ne ketà ne impesabut dan ke Meupiya ne Tudtul.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Ne riyà te inged ne Listra ne ruen meama ne pungkù igenat te kineanaka kandin ne warà en mekeipanew.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Mibpemineg din ini se lalag ni Pablo. Ne netuenan ni Pablo se mibperetiyaya arà se etew ne egkeulian sikandin, tembù be midtengtengan ni Pablo sikandin
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 ne mibmerahing ke suwara rin se egkahi te, “Itindeg ka!” Ne arà dà iyan ne mid-umbetut en te mid-itindeg sikandin ne mid-ip-ipanew.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Guna su nekita rut te denda ne etew arà se mibeelan ni Pablo ne mibpememensag dan en te kinehiyan ne Linikunyan se egkahi te, “Mid-iring te paras te etew ke menge diwata ne mibpehunrerenà kayi te keyta!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Ne iyan dan in-ingaran ki Bernabe ne si Siyus, ne iyan dan in-ingaran ki Pablo ne si Hirmis su sikandin ke metau ne edlalag.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ne riyà te uvey te inged ne ruen baley ketà ne ebpengerapan dan te diwata ran ne si Siyus. Ne ruen terebpelengesa ketà ne nekeuma diyà te bengawan dut te ubpaan eni Pablo ne mid-ewit te menge sapì wey midurung ne menge kevukaran su sikandin abpeg ke menge etew ne edrenà te siparat dut te deruwa ne kedserihan.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Guna su netuenan ni Bernabe ki Pablo ini se ed-ul-ulaan dut te menge etew ne mibpemindas dan ke belegkas dan ne tuus te kenà dan ebpekesuhat kayi te ini ne ulaula. Ne mibpelelahuy ran diyà te luuk dut te menge etew se ebpemengsag te,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Meambe ke ed-ul-ulaan niyu ini? Sikami ne etew red dema iring keniyu! Ne iyan dey impengkayi te inged niyu su ibpesabut dey ke Meupiya ne Tudtul apey niyu egkeengkeri ke kebpengarap niyu te menge diwata ne warà rantek din su apey kew ebpekepengarap te Eleteala ne warà kemetayen din. Iyan sikandin midlimbag te langit wey tanà wey dahat wey ke langun ne neketahù ketà.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Dengan ne intuhut te Eleteala dut te langun ne menge etew ne ed-ulaula te piya engkey ne egkiyuhan dan.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Ugaid ne misan iring ketà te intuhut din, ne ruen menge tuus ne ibpekilala rin te sikitew ne menge etew ne duen igkeupiya tew. Su ebehayan kiyu rin te uran ne ebpekepevahas te pinemula tew te hewii te kebehas. Ibehey rin keytew ke keuyahan tew ne ibmehalew te hinawa tew.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Ne misan iring ketà se lalag eni Pablo, ne merehen dan ne egkerawey arà se menge etew ne edrenà te idsiparat kandan.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Ketà ne ruen nekeuma te inged ne Listra ne menge Hudiyanen ne riyà ebpuun te Antiyuka lusud te Pisidya wey riyà ebpuun dema te inged ne Ikunya. Ne nekumbabid dan ke menge etew kayi te edtampil kandan su ebaal te igkeepesi ran engki Pablo. Ketà ne mibpenrumbag dan te batu si Pablo wey miguyud dan diyà te liyu te inged su kunaan dan ke minatey en sikandin.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Ugaid ne guna su nevurun ke menge mibperetiyaya ne midlingut kandin, ne mid-enew sikandin ne midlived ketà te inged. Ne ketà te hewii ne edtundug ne mid-awà si Pablo ki Bernabe su mibpendiyà dan te inged ne Dirbi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Guna su nekeuma en si Pablo ki Bernabe diyà te inged ne Dirbi ne impesabut dan ke Meupiya ne Tudtul ne merakel ketà se miduma ki Hisus. Dutun ne mid-ulì dan diyà te menge inged ne Listra wey Ikunya, ne ketà ne midlaus dan diyà te inged ne Antiyuka lusud te Pisidya.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Ketà ne menge inged ne impenurù dan se ibpeiseg ke keduma dut te langun ne menge mibperetiyaya ki Hisus ne mibag-et dan ke hinawa dut te menge etew te kenà medlekà dut te peretiyaya ran. Su impesabut dan te, “Ebpevayà ki pà iyan te menge kemerehenan te kenà ki pà ebpekelusud dut te Edetuan te Eleteala,” ke sikandan.
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Ne ketà te langun ne inged ne impesabut ni Pablo ke Lalag te Eleteala ne ruen menge mibperetiyaya ne midtendù eni Pablo ne menge pekilukesen. Ketà ne midlimpas dan te egkaan wey mibpengeningeni ran te Eleteala wey inrumakan dan diyà te Kerenan ne iyan edtuganur kandan arà se midserihan dan.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Guna su mid-apet en si Pablo riyà te inged ne Pisidya, ne nekeuma ran en diyà te inged ne Pampilya.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ne ketà ne impesabut dan ke Lalag te Eleteala diyà te menge etew te inged ne Pirga, na mibpetiulug dan diyà te inged ne Etalya diyà te beyvey te rahat.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ne ketà ne mid-untud dan te kapal te ed-ulì diyà te inged ne Antiyuka. Su arà se inged ne Antiyuka ne netail si Pablo ki Bernabe dut te menge mibperetiyaya su intepeney ran se hinawa ran diyà te Eleteala ne iyan edtuganur kandan te ed-ip-ipanew se ebpesabut te Meupiya ne Tudtul. Ne guntaani ne neipus dan en ini se mibpeveelan kandan.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Guna su nekeuma ran en diyà te inged ne Antiyuka, ne miburun dan ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne mibpenudtul dan arà se langun ne impehelevek kandan impepevayà te tavang te Eleteala kandan. Ne miguhud dan lavew ke petiralan te Eleteala te ibpesabut ke Meupiya ne Tudtul diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen ne ketà ne merakel se mibperetiyaya ki Hisus.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ne neuhet se ked-ubpaubpà dan diyà dut te menge mibperetiyaya te inged ne Antiyuka.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.