Atos 14

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Diyà te inged ne Ikunya ne iring ded maa dut te mid-ulaula ni Pablo ki Bernabe te riyà dan pà te Antiyuka su midlusud dan diyà te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan su ibpesabut dan ke Lalag te Eleteala. Ne meilut te kebpesebuti ran ketà dut te merakel ne menge Hudiyanen wey kenà Hudiyanen se mibperetiyaya ki Hisus.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ugaid ne ruen migkehiyan dut te menge Hudiyanen ne warà mebperetiyaya kayi te menge etew ne kenà Hudiyanen ne ebaal te kegkeepesi ran dut te menge mibperetiyaya ki Hisus.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ne malù meuhet se ked-ubpaubpà ni Pablo ki Bernabe ketà te inged ne Ikunya. Ne warà kegkeandek dan te ebpesabut mekeatag ki Hisus ne Kerenan. Ne mibpekita ke Kerenan dut te menge etew te benar arà se Lalag ne impesabut ni Pablo mekeatag te kegkeyru te Kerenan kandan su imbehey rin kandan ke gehem din te ebaal te ulaula ne mekegeyip wey mekeinuinu ne ed-ul-ulaan.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ne nevaad ke menge etew kayi te inged ne Ikunya su ruen midtampil te menge Hudiyanen wey ruen dema midtampil enki Pablo.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ne ketà ne ruen menge Hudiyanen wey kenà Hudiyanen abpeg dut te egkeunutan dan ne mid-upakat dan se ebpekesekitan dan si Pablo ki Bernabe su ibperumbag dan te batu.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Ugaid ne guna su nerineg ini eni Pablo ne mibpelahuy ran se ebpendiyà te menge inged ne Listra wey Dirbi lusud te inged ne Likunya wey ke nekeerivey ne menge inged
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 ne ketà ne impesabut dan ke Meupiya ne Tudtul.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ne riyà te inged ne Listra ne ruen meama ne pungkù igenat te kineanaka kandin ne warà en mekeipanew.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Mibpemineg din ini se lalag ni Pablo. Ne netuenan ni Pablo se mibperetiyaya arà se etew ne egkeulian sikandin, tembù be midtengtengan ni Pablo sikandin
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 ne mibmerahing ke suwara rin se egkahi te, “Itindeg ka!” Ne arà dà iyan ne mid-umbetut en te mid-itindeg sikandin ne mid-ip-ipanew.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Guna su nekita rut te denda ne etew arà se mibeelan ni Pablo ne mibpememensag dan en te kinehiyan ne Linikunyan se egkahi te, “Mid-iring te paras te etew ke menge diwata ne mibpehunrerenà kayi te keyta!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ne iyan dan in-ingaran ki Bernabe ne si Siyus, ne iyan dan in-ingaran ki Pablo ne si Hirmis su sikandin ke metau ne edlalag.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ne riyà te uvey te inged ne ruen baley ketà ne ebpengerapan dan te diwata ran ne si Siyus. Ne ruen terebpelengesa ketà ne nekeuma diyà te bengawan dut te ubpaan eni Pablo ne mid-ewit te menge sapì wey midurung ne menge kevukaran su sikandin abpeg ke menge etew ne edrenà te siparat dut te deruwa ne kedserihan.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Guna su netuenan ni Bernabe ki Pablo ini se ed-ul-ulaan dut te menge etew ne mibpemindas dan ke belegkas dan ne tuus te kenà dan ebpekesuhat kayi te ini ne ulaula. Ne mibpelelahuy ran diyà te luuk dut te menge etew se ebpemengsag te,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Meambe ke ed-ul-ulaan niyu ini? Sikami ne etew red dema iring keniyu! Ne iyan dey impengkayi te inged niyu su ibpesabut dey ke Meupiya ne Tudtul apey niyu egkeengkeri ke kebpengarap niyu te menge diwata ne warà rantek din su apey kew ebpekepengarap te Eleteala ne warà kemetayen din. Iyan sikandin midlimbag te langit wey tanà wey dahat wey ke langun ne neketahù ketà.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Dengan ne intuhut te Eleteala dut te langun ne menge etew ne ed-ulaula te piya engkey ne egkiyuhan dan.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ugaid ne misan iring ketà te intuhut din, ne ruen menge tuus ne ibpekilala rin te sikitew ne menge etew ne duen igkeupiya tew. Su ebehayan kiyu rin te uran ne ebpekepevahas te pinemula tew te hewii te kebehas. Ibehey rin keytew ke keuyahan tew ne ibmehalew te hinawa tew.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Ne misan iring ketà se lalag eni Pablo, ne merehen dan ne egkerawey arà se menge etew ne edrenà te idsiparat kandan.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ketà ne ruen nekeuma te inged ne Listra ne menge Hudiyanen ne riyà ebpuun te Antiyuka lusud te Pisidya wey riyà ebpuun dema te inged ne Ikunya. Ne nekumbabid dan ke menge etew kayi te edtampil kandan su ebaal te igkeepesi ran engki Pablo. Ketà ne mibpenrumbag dan te batu si Pablo wey miguyud dan diyà te liyu te inged su kunaan dan ke minatey en sikandin.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ugaid ne guna su nevurun ke menge mibperetiyaya ne midlingut kandin, ne mid-enew sikandin ne midlived ketà te inged. Ne ketà te hewii ne edtundug ne mid-awà si Pablo ki Bernabe su mibpendiyà dan te inged ne Dirbi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Guna su nekeuma en si Pablo ki Bernabe diyà te inged ne Dirbi ne impesabut dan ke Meupiya ne Tudtul ne merakel ketà se miduma ki Hisus. Dutun ne mid-ulì dan diyà te menge inged ne Listra wey Ikunya, ne ketà ne midlaus dan diyà te inged ne Antiyuka lusud te Pisidya.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ketà ne menge inged ne impenurù dan se ibpeiseg ke keduma dut te langun ne menge mibperetiyaya ki Hisus ne mibag-et dan ke hinawa dut te menge etew te kenà medlekà dut te peretiyaya ran. Su impesabut dan te, “Ebpevayà ki pà iyan te menge kemerehenan te kenà ki pà ebpekelusud dut te Edetuan te Eleteala,” ke sikandan.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ne ketà te langun ne inged ne impesabut ni Pablo ke Lalag te Eleteala ne ruen menge mibperetiyaya ne midtendù eni Pablo ne menge pekilukesen. Ketà ne midlimpas dan te egkaan wey mibpengeningeni ran te Eleteala wey inrumakan dan diyà te Kerenan ne iyan edtuganur kandan arà se midserihan dan.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Guna su mid-apet en si Pablo riyà te inged ne Pisidya, ne nekeuma ran en diyà te inged ne Pampilya.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ne ketà ne impesabut dan ke Lalag te Eleteala diyà te menge etew te inged ne Pirga, na mibpetiulug dan diyà te inged ne Etalya diyà te beyvey te rahat.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ne ketà ne mid-untud dan te kapal te ed-ulì diyà te inged ne Antiyuka. Su arà se inged ne Antiyuka ne netail si Pablo ki Bernabe dut te menge mibperetiyaya su intepeney ran se hinawa ran diyà te Eleteala ne iyan edtuganur kandan te ed-ip-ipanew se ebpesabut te Meupiya ne Tudtul. Ne guntaani ne neipus dan en ini se mibpeveelan kandan.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Guna su nekeuma ran en diyà te inged ne Antiyuka, ne miburun dan ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne mibpenudtul dan arà se langun ne impehelevek kandan impepevayà te tavang te Eleteala kandan. Ne miguhud dan lavew ke petiralan te Eleteala te ibpesabut ke Meupiya ne Tudtul diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen ne ketà ne merakel se mibperetiyaya ki Hisus.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ne neuhet se ked-ubpaubpà dan diyà dut te menge mibperetiyaya te inged ne Antiyuka.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.