Atos 10
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVT
1 Ne riyà te inged ne Sisariya ne ruen senge etew ne ed-ingaranan ki Cornelio. Kepitan sikandin dut te menge sundaru ne ed-ingaranan te “Kumpeniyà te Italiya.”
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Si Cornelio ini ne mepegeleteala ne langun dan te telteleanak ne mibpengarap te Eleteala. Ne dekelà se tavang din dut te menge Hudiyanen ne ayuayu wey layun ebpengeningeni sikandin te Eleteala.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Senge hewii te edluuk pà ebpemenaug te andew, ne ruen impekita kandin. Ketà te impekita kandin ne ruen suluhuen te Eleteala ne nekita rin ne mepayag ne nekeuma ne egkahi te, “Ey, Cornelio!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ne netengtengan din ini se suluhuen te Eleteala su neandek ne migkahi te, “Engkey ma, Mama?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Na, suhù ka ve te menge etew ne ibpependiyà te inged ne Hupa su ibpeangey nu se senge etew ne ed-ingaranan ki Simon ne ed-ingaranan ded maa ki Pedro,” ke se suluhuen te Eleteala.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 “Su riyà ed-ubpà sikandin te baley te etew ne ed-ingaranan dema ki Simon ne ebpembaal te biasbias ne menge lundis te binatang, ne ke valey rin ne riyà te beyvey te rahat.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Ne guna su mid-awà en ke suluhuen te Eleteala, ne midtawag en ni Cornelio ke deruwa ne sugsuhuen din kayi te valey rin wey senge etew ne sundaru rin. Ebpengarap dema te Eleteala ini se sundaru ne senge etew sikandin ne kedserihan ni Cornelio.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Mibpenudtul din kandan ke langun mekeatag dut te impekita kandin te suluhuen te Eleteala, na impependiyà din en sikandan te inged ne Hupa.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Ketà te neketundug ne hewii te riyà dan pà te ralan te ebpelpelingguma ran en te inged ne Hupa. Ugaid ne diyan en te lusud te inged ne Hupa ne mibpemenayik si Pedro diyà te mepatag ne atep te baley rin te neudtu su ebpengeningeni.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Neiseg-iseg ketà ne nevitil sikandin ne egkesuat en ne egkaan. Gewii te ed-ilutù te egkeenen, ne ruen impekita kandin.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Ne nekita rin ketà te nepuwasan ke langit ne ruen iring te saput ne mid-iketan ketà te epat ne pediyulu ne intuntun.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ne ruen intahù ketà ne biasbias ne binatang su ruen ed-ipanew, ruen edulug, wey ruen edlayang.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ne ruen suwara ne migkahi kandin te, “He Pedro, enew ka ne sumbalì ka su apey ka mekekaan.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ugaid ne migkahi si Pedro te, “Kenà a, Kerenan! Su taman guntaani ne warà a pà mekekaan te misan engkey ne meredsik ne iring keniyan su indawey dut te penduan ta.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ne migkahi en maa ke suwara te, “Arà se migkahi te Eleteala ne meupiya, kenà nu egkehiya te meredsik.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ketetelu rin ini mekita wey nerineg, ne ketà ne in-ulì diyà te langit arà se intuntun.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Gewii te ebpegpegitungen pà ni Pedro ke engkey se meana dut te impekita kandin, ne netuntulan en dut te menge meama ne midsuhù ni Cornelio en ini ran en te bengawan dut te baley rin.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Mibpetukewtukew ran se ed-insà te, “Menu, duen etew kayi ne ed-ubpà ne ed-ingaranan ki Simon Pedro?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Kemulu pà ne ebpegitungen ni Pedro ke engkey se meana dut te impekita kandin. Ne migkehiyan sikandin dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te, “Duen tetelu ne etew ne ebpemengà keykew.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Kayi ke en ne pemenaug ke en ne kenà ka meandek ne eduma kandan su siaken se midsuhù kandan.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Ketà ne mibpemenaug si Pedro ne migkehiyan din ke menge meama te, “Siaken ke ebpemengaan niyu. Meambe ke ini kew?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Midtavak dan te, “Impepengkayi key rut te Kepitan ne si Cornelio. Metidtu ne etew sikandin ne ebpengarap te Eleteala wey ed-edatan sikandin dut te langun ne menge Hudiyanen. Ne ruen suluhuen te Eleteala ne migkahi kandin te ibpeangey ka, Simon Pedro, su apey mekerineg sikandin dut te ibpesabut nu.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Ne impelusud ni Pedro ke menge meama ne impeirehà din sikandan te senge kerukileman.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Neketundug ne andew ne nekeuma ran en diyà te inged ne Sisariya. Riyà te baley ni Cornelio ne edtahad elin ke menge suled din wey menge sepekat din ne mid-inggat din.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Guna su edlusud en si Pedro perem dutun te valey, ne midsinuhung en ni Cornelio se mibpenimbuel su ebpengarap kandin.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Ugaid ne pinetindeg sikandin ni Pedro. “Itindeg ka,” ke sikandin, “su siaken ne etew a red dema iring keykew.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ne ebpelelahey ran gewii te edlusud dan dut te baley ne nekita ni Pedro ke merakel ne etew ne nevurun ketà.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Migkahi si Pedro kandan te, “Netuenan niyu te ke penduan dey te menge Hudiyanen ne kenà idtuhut ne ebpekiduma key te menge etew ne iring keniyu te kenà Hudiyanen, etawa misan ebpenumbaley rà diyà te keniyu. Ugaid ne impesabut kedì te Eleteala te kenà din egkiyuhan ne ebpegitungen ku te meredsik wey indawey se misan engkey ne etew.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Tembù be arà se impeangey a niyu, ne warà a med-alang-alang te ebpengkayi. Na, ed-insà a ve keniyu ke meambe ke impeangey a niyu?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Midtavak si Cornelio te, “Neked-epat en ne hewii arà ne mibpengeningeni a kayi te lusud te baley ku te iring kayi ne uras te edluuk ebpemenaug ke andew. Netekew te ruen mid-itindeg kayi te uvey ku ne mesihey se belegkas din.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Ne migkahi te, ‘Ey, Cornelio, nerineg dut te Eleteala ke kebpengeningeni nu wey kenà din egkelipatan ke tavang nu rut te menge ayuayu.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Na, suhù ka te ebpependiyà te Hupa su ibpeangey nu te senge etew ne ed-ingaranan ki Simon ne ed-ingaranan ded maa ki Pedro. Su riyà ed-ubpà sikandin te baley te etew ne ed-ingaranan dema ni Simon ne ebpembaal te biasbias ne menge lundis te binatang, ne ke baley rin ne riyà te beyvey te rahat?’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Arà dà iya ne impeangey ku en sikuna ne meupiya su migkiyug ke red ne ebpengkayi. Na guntaani,” ke si Cornelio, “ne langun dey ini ne nevurun kayi te etuvangan te Eleteala su ebpemineg key te langun ne ibpekahi te Kerenan keykew se ebpesabut kenami.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Migkahi si Pedro te, “Netuenan ku en ne benar te warà misan engkey ne etew ne ibpeuna te Eleteala
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 su ke etew te misan endei ne inged ke embiya ed-edatan din ke Eleteala wey metidtu se ulaula rin ne edtelimaan dut te Eleteala.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Ne netuenan niyu te impesabut te Eleteala kenami ne menge kevuwaran ni Israyil te ini se Meupiya ne Tudtul ne ebpekerinew te hinawa tew ne riyà ebpuun te ki Hisu Kristu ne Kerenan dut te langun.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Ne netuenan niyu lavew,” ke si Pedro, “ke ned-ulaula riyà te langun ne inged te kevuwaran ni Israyil egenat te inged ne Geliliya ne gewii te nekeipus si Juan se ebpesabut mekeatag te kebunyag ne tuus te kebpedsendit.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Netuenan niyu rema te mekeatag ki Hisus ne riyà ebpuun te inged ne Nesarit. Su impelumun te Eleteala kandin ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne midlumun kandin ne mibehey kandin te gehem. Ne mid-eneb din ini se menge inged se ebaal te meupiya wey nengeulian din ke langun ne edlelungen dut te datù te pekaid su diyà ma te kandin ke Eleteala.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Ne sikami,” ke si Pedro, “ne ebpeketitihus key su nekita rey ke langun ne mibeelan din diyà te langun ne inged te menge Hudiyanen wey riyà dema te inged ne Hirusalim. Ketà ne mibpeimetayan sikandin dut te menge etew te kedlensanga kandin diyà te pinebelavag ne kayu.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne mibanew sikandin te Eleteala ne impekita sikandin kenami.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Warà impekita sikandin diyà te langun ne menge etew, ugaid ne kayi rà te kenami ke raan ne nepemilì te Eleteala ne egkevaluy ne edtitihus, uya, kayi rà te kenami se ruma rin pà te egkaan wey ed-inum dut te nevanew en sikandin.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 “Ne insuhù din kenami,” ke si Pedro, “te ebpemesabut dut te Meupiya ne tudtul diyà te menge etew. Ne insuhù din ded kenami te ebpemenudtul te sikandin se mibehayan te Eleteala te kebayàbayà te egkukum dut te langun ne menusiyà ke biviyag wey menge minatey.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Su ke langun dut te ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan,” ke si Pedro, “ne midlalag mekeatag kandin su nekahi ran te piya engkey ne etew se ebperetiyaya kandin ne egkepesehad ke menge salà din su arà te atag te kinepatey ni Hisu Kristu mekeatag dut te menge salà tew.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Ne gewii te edlalag pà si Pedro ne midlumun en ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te langun ne menge etew ne ebpemineg te lalag din.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ne ke menge Hudiyanen ne mibperetiyaya ki Hisus ne egenat te Hupa ne nekeruma ki Pedro ne nengegeyip su netelimà dan ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne midlumun dut te menge etew ne kenà Hudiyanen.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Su nerineg dan ini se kenà menge Hudiyanen ne nekelalag te kenà kandan ne kinehiyan te mideyù te Eleteala atag dut te gehem din.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Ini se menge etew ne kenà Hudiyanen, ne neketelimà dan dema te kedlumun dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà iring dut te sikami ne menge Hudiyanen,” ke si Pedro. “Geina te iring kayi, ne warè ebpekevangen te kebunyahi kandan.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Dutun ne migkahi sikandin te ebunyahan dan en ini se tuus te mibpesakup dan en ki Hisu Kristu. Ketà ne mibuyù dan kandin te med-ubpà pà sikandin diyà te kandan te pipira ne hewii.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.