Atos 10

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ne riyà te inged ne Sisariya ne ruen senge etew ne ed-ingaranan ki Cornelio. Kepitan sikandin dut te menge sundaru ne ed-ingaranan te “Kumpeniyà te Italiya.”
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Si Cornelio ini ne mepegeleteala ne langun dan te telteleanak ne mibpengarap te Eleteala. Ne dekelà se tavang din dut te menge Hudiyanen ne ayuayu wey layun ebpengeningeni sikandin te Eleteala.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Senge hewii te edluuk pà ebpemenaug te andew, ne ruen impekita kandin. Ketà te impekita kandin ne ruen suluhuen te Eleteala ne nekita rin ne mepayag ne nekeuma ne egkahi te, “Ey, Cornelio!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Ne netengtengan din ini se suluhuen te Eleteala su neandek ne migkahi te, “Engkey ma, Mama?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Na, suhù ka ve te menge etew ne ibpependiyà te inged ne Hupa su ibpeangey nu se senge etew ne ed-ingaranan ki Simon ne ed-ingaranan ded maa ki Pedro,” ke se suluhuen te Eleteala.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 “Su riyà ed-ubpà sikandin te baley te etew ne ed-ingaranan dema ki Simon ne ebpembaal te biasbias ne menge lundis te binatang, ne ke valey rin ne riyà te beyvey te rahat.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ne guna su mid-awà en ke suluhuen te Eleteala, ne midtawag en ni Cornelio ke deruwa ne sugsuhuen din kayi te valey rin wey senge etew ne sundaru rin. Ebpengarap dema te Eleteala ini se sundaru ne senge etew sikandin ne kedserihan ni Cornelio.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Mibpenudtul din kandan ke langun mekeatag dut te impekita kandin te suluhuen te Eleteala, na impependiyà din en sikandan te inged ne Hupa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ketà te neketundug ne hewii te riyà dan pà te ralan te ebpelpelingguma ran en te inged ne Hupa. Ugaid ne diyan en te lusud te inged ne Hupa ne mibpemenayik si Pedro diyà te mepatag ne atep te baley rin te neudtu su ebpengeningeni.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Neiseg-iseg ketà ne nevitil sikandin ne egkesuat en ne egkaan. Gewii te ed-ilutù te egkeenen, ne ruen impekita kandin.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ne nekita rin ketà te nepuwasan ke langit ne ruen iring te saput ne mid-iketan ketà te epat ne pediyulu ne intuntun.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Ne ruen intahù ketà ne biasbias ne binatang su ruen ed-ipanew, ruen edulug, wey ruen edlayang.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ne ruen suwara ne migkahi kandin te, “He Pedro, enew ka ne sumbalì ka su apey ka mekekaan.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ugaid ne migkahi si Pedro te, “Kenà a, Kerenan! Su taman guntaani ne warà a pà mekekaan te misan engkey ne meredsik ne iring keniyan su indawey dut te penduan ta.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ne migkahi en maa ke suwara te, “Arà se migkahi te Eleteala ne meupiya, kenà nu egkehiya te meredsik.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ketetelu rin ini mekita wey nerineg, ne ketà ne in-ulì diyà te langit arà se intuntun.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Gewii te ebpegpegitungen pà ni Pedro ke engkey se meana dut te impekita kandin, ne netuntulan en dut te menge meama ne midsuhù ni Cornelio en ini ran en te bengawan dut te baley rin.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Mibpetukewtukew ran se ed-insà te, “Menu, duen etew kayi ne ed-ubpà ne ed-ingaranan ki Simon Pedro?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Kemulu pà ne ebpegitungen ni Pedro ke engkey se meana dut te impekita kandin. Ne migkehiyan sikandin dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te, “Duen tetelu ne etew ne ebpemengà keykew.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Kayi ke en ne pemenaug ke en ne kenà ka meandek ne eduma kandan su siaken se midsuhù kandan.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ketà ne mibpemenaug si Pedro ne migkehiyan din ke menge meama te, “Siaken ke ebpemengaan niyu. Meambe ke ini kew?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Midtavak dan te, “Impepengkayi key rut te Kepitan ne si Cornelio. Metidtu ne etew sikandin ne ebpengarap te Eleteala wey ed-edatan sikandin dut te langun ne menge Hudiyanen. Ne ruen suluhuen te Eleteala ne migkahi kandin te ibpeangey ka, Simon Pedro, su apey mekerineg sikandin dut te ibpesabut nu.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Ne impelusud ni Pedro ke menge meama ne impeirehà din sikandan te senge kerukileman.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Neketundug ne andew ne nekeuma ran en diyà te inged ne Sisariya. Riyà te baley ni Cornelio ne edtahad elin ke menge suled din wey menge sepekat din ne mid-inggat din.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Guna su edlusud en si Pedro perem dutun te valey, ne midsinuhung en ni Cornelio se mibpenimbuel su ebpengarap kandin.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ugaid ne pinetindeg sikandin ni Pedro. “Itindeg ka,” ke sikandin, “su siaken ne etew a red dema iring keykew.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ne ebpelelahey ran gewii te edlusud dan dut te baley ne nekita ni Pedro ke merakel ne etew ne nevurun ketà.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Migkahi si Pedro kandan te, “Netuenan niyu te ke penduan dey te menge Hudiyanen ne kenà idtuhut ne ebpekiduma key te menge etew ne iring keniyu te kenà Hudiyanen, etawa misan ebpenumbaley rà diyà te keniyu. Ugaid ne impesabut kedì te Eleteala te kenà din egkiyuhan ne ebpegitungen ku te meredsik wey indawey se misan engkey ne etew.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Tembù be arà se impeangey a niyu, ne warà a med-alang-alang te ebpengkayi. Na, ed-insà a ve keniyu ke meambe ke impeangey a niyu?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Midtavak si Cornelio te, “Neked-epat en ne hewii arà ne mibpengeningeni a kayi te lusud te baley ku te iring kayi ne uras te edluuk ebpemenaug ke andew. Netekew te ruen mid-itindeg kayi te uvey ku ne mesihey se belegkas din.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ne migkahi te, ‘Ey, Cornelio, nerineg dut te Eleteala ke kebpengeningeni nu wey kenà din egkelipatan ke tavang nu rut te menge ayuayu.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Na, suhù ka te ebpependiyà te Hupa su ibpeangey nu te senge etew ne ed-ingaranan ki Simon ne ed-ingaranan ded maa ki Pedro. Su riyà ed-ubpà sikandin te baley te etew ne ed-ingaranan dema ni Simon ne ebpembaal te biasbias ne menge lundis te binatang, ne ke baley rin ne riyà te beyvey te rahat?’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Arà dà iya ne impeangey ku en sikuna ne meupiya su migkiyug ke red ne ebpengkayi. Na guntaani,” ke si Cornelio, “ne langun dey ini ne nevurun kayi te etuvangan te Eleteala su ebpemineg key te langun ne ibpekahi te Kerenan keykew se ebpesabut kenami.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Migkahi si Pedro te, “Netuenan ku en ne benar te warà misan engkey ne etew ne ibpeuna te Eleteala
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 su ke etew te misan endei ne inged ke embiya ed-edatan din ke Eleteala wey metidtu se ulaula rin ne edtelimaan dut te Eleteala.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ne netuenan niyu te impesabut te Eleteala kenami ne menge kevuwaran ni Israyil te ini se Meupiya ne Tudtul ne ebpekerinew te hinawa tew ne riyà ebpuun te ki Hisu Kristu ne Kerenan dut te langun.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Ne netuenan niyu lavew,” ke si Pedro, “ke ned-ulaula riyà te langun ne inged te kevuwaran ni Israyil egenat te inged ne Geliliya ne gewii te nekeipus si Juan se ebpesabut mekeatag te kebunyag ne tuus te kebpedsendit.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Netuenan niyu rema te mekeatag ki Hisus ne riyà ebpuun te inged ne Nesarit. Su impelumun te Eleteala kandin ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne midlumun kandin ne mibehey kandin te gehem. Ne mid-eneb din ini se menge inged se ebaal te meupiya wey nengeulian din ke langun ne edlelungen dut te datù te pekaid su diyà ma te kandin ke Eleteala.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Ne sikami,” ke si Pedro, “ne ebpeketitihus key su nekita rey ke langun ne mibeelan din diyà te langun ne inged te menge Hudiyanen wey riyà dema te inged ne Hirusalim. Ketà ne mibpeimetayan sikandin dut te menge etew te kedlensanga kandin diyà te pinebelavag ne kayu.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne mibanew sikandin te Eleteala ne impekita sikandin kenami.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Warà impekita sikandin diyà te langun ne menge etew, ugaid ne kayi rà te kenami ke raan ne nepemilì te Eleteala ne egkevaluy ne edtitihus, uya, kayi rà te kenami se ruma rin pà te egkaan wey ed-inum dut te nevanew en sikandin.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 “Ne insuhù din kenami,” ke si Pedro, “te ebpemesabut dut te Meupiya ne tudtul diyà te menge etew. Ne insuhù din ded kenami te ebpemenudtul te sikandin se mibehayan te Eleteala te kebayàbayà te egkukum dut te langun ne menusiyà ke biviyag wey menge minatey.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Su ke langun dut te ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan,” ke si Pedro, “ne midlalag mekeatag kandin su nekahi ran te piya engkey ne etew se ebperetiyaya kandin ne egkepesehad ke menge salà din su arà te atag te kinepatey ni Hisu Kristu mekeatag dut te menge salà tew.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ne gewii te edlalag pà si Pedro ne midlumun en ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te langun ne menge etew ne ebpemineg te lalag din.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ne ke menge Hudiyanen ne mibperetiyaya ki Hisus ne egenat te Hupa ne nekeruma ki Pedro ne nengegeyip su netelimà dan ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne midlumun dut te menge etew ne kenà Hudiyanen.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Su nerineg dan ini se kenà menge Hudiyanen ne nekelalag te kenà kandan ne kinehiyan te mideyù te Eleteala atag dut te gehem din.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Ini se menge etew ne kenà Hudiyanen, ne neketelimà dan dema te kedlumun dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà iring dut te sikami ne menge Hudiyanen,” ke si Pedro. “Geina te iring kayi, ne warè ebpekevangen te kebunyahi kandan.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Dutun ne migkahi sikandin te ebunyahan dan en ini se tuus te mibpesakup dan en ki Hisu Kristu. Ketà ne mibuyù dan kandin te med-ubpà pà sikandin diyà te kandan te pipira ne hewii.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.