Atos 22
Xon⁴-le⁴ ni³na¹ xi³ tʔa³tsʔe⁴ Jesucristo (MAUNT) vs NVT
1 Nca³tsˀio³ ˀnti¹ntsˀe³, cao⁴ xi³ nˀao³ ˀmi²-no³, ti⁴no¹ˀyao²³ je² cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ tsjoa³-no³.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Cˀia⁴ nca³ qui³nčhˀoe¹ nca³ en¹ hebrea qui³nchja⁴cao⁴ nqui²sa⁴ tsa³ca³tio²jyo¹. Pablo qui³tso²-le⁴:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 An³-vi⁴ ña³qui³ cjoa⁴qui²xi⁴ ni¹ cho⁴ta⁴ judío ˀmi²-na³. Ya⁴ Tarso qui³tsian³, tsˀe⁴ na³nqui³ Cilicia. I⁴ coan³jcha¹ na⁴xi⁴na³nta¹-vi⁴. Je² Gamaliel qui³tso²ya³-na³ jña³-le⁴ xi³ ña³qui³ cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ tˀa³tsˀe⁴ cjoa⁴te¹xo³ma³-le⁴ nˀai³jcha¹cjin³-na¹. Cjai¹nca³ nta³ qui³tˀa³-le⁴ Ni³na¹ nca³ an³, jo³-ni³ nca³ jon² nca³tsˀio³ ntˀai⁴-vi⁴.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 An³-vi⁴ cˀoa⁴-sˀin² qui³tjen⁴nqui³ co²ntran⁴-le⁴ je² ntia⁴²-vi⁴ sa³ˀnta³ nca³ qui³si³cˀen³. Tsa³cˀe³tˀa³nˀioan¹³, cˀoa⁴ qui³sca³ni³-nia¹³ nto⁴ya¹ cho⁴ta⁴xˀin⁴ cao⁴ ya¹nchjin¹.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Sa³ˀnta³ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ na⁴ˀmi³ testigo-na⁴ cao⁴ nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴jchi¹nca³. Qui³si³je¹-le⁴ xon⁴nca³nˀion¹, je² qui³squi³-le⁴ je² ntsˀe³²-ve⁴. Quia³ ya⁴ Damasco, nca³ cjoi⁴nčhoa³coa⁴ preso i⁴ Jerusalén je² xi³ ya⁴ tjio¹, jme¹-ni³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² cˀoai⁴-ni³le⁴ cjoa⁴ñˀain³.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 To⁴nca³ xi³ coan³-ˀni³ nca³ ti²fia³. Je³ji³cho³čhian³ ya⁴ Damasco, jo³-ni³ tsa² nchi³sen³, to⁴ña³cjoan¹ ja³ˀa³ nca³ coan³ˀi³sen³ntai³-na³ jnco³ lˀi¹ xi³ tse³ xi³ ncˀa³jmi³ ji³nčhoa³-ni³.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Cˀoa⁴ qui³sca³tˀa³ na³nqui³, qui³nčhˀoe³ jnco³ xi³ qui³nchja⁴-na³: Saulo, Saulo, a¹-ni³ nca³ an³ ˀmi³tjen⁴nqui³ co²ntran⁴-si¹ni³nai¹³.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Cˀia⁴ qui³nchja²-le⁴: ˀya¹-ni³ ji³-vi⁴, Señor. Cˀoi⁴qui³tso²-na³: An³-nia¹³ Jesús xi³ Nazaret tsˀe⁴, xi³ ji³ ti³ˀmi³tjen⁴nqui³ co²ntran⁴-nai¹³.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Je² nca³tsˀi³ xi³ tjen⁴coa⁴ ña³qui³ tsa³ve³ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ lˀi¹-ve⁴, qui³tsa³cjon¹-ni¹. To⁴nca³ li²coi³ qui³nčhˀoe¹jta³-le⁴ je² xi³ an³ tsa³cja¹cao⁴-na³.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Cˀoi⁴qui³xian³: Jme¹-ni³ xi³ sˀian³, Señor. Cˀoa⁴ je² Nai³-na¹ cˀoi⁴qui³tso²-na³: Ti⁴so¹tjain⁴, tˀin³ ya⁴ Damasco, ya⁴ cˀoa⁴cˀoin¹-li² jña³-le⁴ xi³ ti¹sˀe³jna³choa⁴-li² nca³ cˀoa⁴sˀiain⁴.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Cˀoa⁴ an³-ˀni³, a³li²coi³ ti⁴coan³tsen³-ni³na³, nca⁴ cˀoa⁴-sˀin² to⁴coan³fa³te³ lˀi¹-ve⁴. To⁴qui³tsoa³ ntsa⁴ je² xi³ tjen⁴cao⁴-na³. Cˀoa⁴-sˀin² ji³choa³ ya⁴ Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Cˀia⁴ jnco³ Ananías xi³ cho⁴ta⁴nta³, xi³ ve³xcon¹ Ni³na¹ jo³ tso² cjoa⁴te¹xo³ma³, xi³ cho⁴ta⁴nta³ tso²-le⁴ nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴ judíos xi³ ya⁴ tjio¹,
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 ja³ˀai³con²-na³, ja³ˀai³ca³sen²tˀa³-na³, cˀoi⁴qui³tso²-na³: Ji³ ntsˀe³ Saulo, ca²ta³ma³tsen³-ni³li². Cˀoa⁴ an³-ˀni³ nti⁴ton⁴ qui³sco³tsen³-le⁴.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Cˀoa⁴ je² Ananías cˀoi⁴qui³tso²: Je² Ni³na¹-le⁴ nˀai³jcha¹cjin³-na¹ tsa³ca³sen¹-li², jme¹-ni³ nca³ jcha⁴-si¹ni³ jo³ tso² nca³ je², jme¹-ni³ nca³ cho¹tsen³-si¹ni³lai⁴ je² xi³ tjin¹-le⁴ cjoa⁴qui²xi⁴, jme¹-ni³ nca³ coi⁴no¹ˀya²-si¹ni³lai⁴ je² en¹-le⁴ tsˀoa³.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ji³ ni¹³ xi³ testigo coain⁴ xi³ tˀa³tsˀe⁴, nca³ cˀoai⁴-lai⁴ en¹ nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴, jña³-le⁴ xi³ tsa³ˀyai³ cao⁴ xi³ qui³no²ˀyai²³.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ntˀai⁴-vi⁴ tso²cˀoa⁴ a¹-ni³ nca³ vi³sen²jna³jyo¹-si¹ni³. Ti⁴so¹tjain⁴, ca²ta³sa³te¹ntai¹³, ti⁴tsjai³ je¹-li⁴ nca³ no²cjoai⁴ jan³ˀain¹-le⁴.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Cˀoa⁴coan³-na³ cˀia⁴ nca³ ji³choa³ ya⁴ Jerusalén, cˀia⁴ nca³ ti²vˀe³tsˀoa²³ ya⁴³ yo⁴nco⁴, tsa³cˀai²-na³ ni³jña¹.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Tsa³ˀve³-nia¹³ Nai³-na¹, cˀoi⁴qui³tso²-na³: Ti⁴xi¹ti¹yai³, ti²tjo⁴jin³ nti⁴ton⁴ Jerusalén. Ni⁴ˀya³-jin² xi³ i⁴ scoe¹ en¹-li⁴ xi³ tˀa³tsˀan⁴.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Cˀoi⁴qui³xin³-le⁴: Señor, ti⁴je²-ni³ ve³ nca³ xqui⁴ntˀia³ sinagoga an³ qui³sca³nia³ nto⁴ya¹, cˀoa⁴ qui³si³qui²ˀoan³ je² xi³ coan³cjain¹-le⁴ xi³ tˀa³tsi⁴.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Cˀia⁴ nca³ qui³xi²jten⁴ njin¹-le⁴ Esteban, je² testigo-li⁴, cˀoa⁴-ti⁴ an³ ya⁴ ti²jna⁴-je⁴. Cˀoa⁴-ti⁴ tjin¹jnco³coan³ nca³ qui³ni²cˀen³. Sa³ˀnta³ an³ xi³ qui³si³coi²nta⁴ na³jño³-le⁴ xi³ qui³si³cˀen³ Esteban.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Cˀoi⁴qui³tso²-na³ Nai³-na¹: Tˀin³ nca³ cjai¹nca³ cjin³ sca³ni³-le²³, ya⁴ jña³ nca³ tjio¹ cho⁴ta⁴ xi³ li² judío-jin².
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Cho⁴ta⁴-ve⁴ qui³nčhˀoe¹-le⁴ Pablo sa³ˀnta³ je² en¹ je²-vi⁴. Cˀia⁴ nˀion¹ qui³nchja⁴, cˀoi⁴qui³tso²: Chja⁴ˀa²xin²³ i⁴ son³ˀnte³-vi⁴ je² cho⁴ta⁴ xo⁴cji³-ve⁴. A³li²coi³ nta³ nca³ cˀoe¹jna³con³.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Cˀoa⁴ cho⁴ta⁴-ve⁴ qui³squi³ˀntia¹xa¹. Qui³si³cˀa³tsao³ na³jño³-le⁴. Qui³scoe¹ chao³, tsa³cˀe¹tsao³ncˀa¹.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Cˀia⁴ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴ tsa³ca³te¹xo³ma³ nca³ coai⁴sˀen³cao⁴ Pablo ya⁴³ cuartel. Cˀoa⁴ tsa³ca³te¹xo³ma³ nca³ ca²ta³ni²jtso²ˀa³ nca³ sˀe⁴-le⁴ čhjoa⁴xin¹, jme¹-ni³ nca³ jcha⁴-si¹ni³le⁴ a³-ni³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² to⁴cji³ˀntia¹-ni³ co²ntran⁴ tsˀe⁴.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Cˀia⁴ nca³ tsa³cˀe¹tˀa³nˀion¹-ni³ cao⁴ nˀo¹čhjoa⁴xin¹, Pablo cˀoi⁴qui³tso²-le⁴ je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ xi³ ya⁴ ti¹jna³: A³ tsjoa¹ˀnte³-no³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² vˀe²-lao⁴³ čhjoa⁴xin¹ jnco³ cho⁴ta⁴ romano xi³ cje³ˀya³-jin²le⁴ je¹-le⁴.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Cˀia⁴ nca³ je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ qui³nčhˀoe¹ en¹-vi⁴, qui³ cˀe¹-le⁴ na⁴jmi¹ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴, cˀoi⁴qui³tso²: Jo¹ sˀiain⁴, nca⁴ je² cho⁴ta⁴-ve⁴ cho⁴ta⁴ romano ni¹.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Cˀoa⁴ ji³nčhoa³con³-le⁴ Pablo je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴, cˀoi⁴qui³tso²-le⁴: Cˀoa⁴tˀin²-nai¹³ a³ cho⁴ta⁴ romano ni¹ nca³ ji³. Cˀoa⁴ Pablo qui³tso²: Jaon³-na¹.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Cˀoa⁴ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴ qui³nchja⁴: An³ cjai¹nca³ tse³ taon⁴ qui³sˀe³nqui³-na³ nca³ cho⁴ta⁴ romano coan³. Cˀia⁴ Pablo qui³tso²: To⁴nca³ an³ cˀoa⁴-sˀin² qui³tsian³.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Cˀoa⁴-sˀin² nca³ tsa³qui³ncha³xin² nti⁴ton⁴-le⁴ je² xi³ si¹jtso²ˀa³ Pablo. Cˀia⁴ nca³ tjin¹jin³-le⁴ nca³ cho⁴ta⁴ romano ni¹, sa³ˀnta³ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴ qui³tso³cjon¹ nca³ tsa³cˀe¹tˀa³nˀion¹ Pablo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Xi³ coan³nchaon³-ni³ coan³me³-le⁴ nca³ scoe⁴ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ a³-ni³ nca³ cho⁴ta⁴ judío cˀoa⁴-sˀin² tsa³ca¹nqui³ Pablo. Qui³sco³jnta¹ˀño¹ Pablo. Qui³nchja⁴-le⁴ je² cho⁴ta⁴ti¹tjon²-le⁴ na⁴ˀmi³ cao⁴ nca³tsˀi³ junta-le⁴ cho⁴ta⁴xa¹. Tsa³cˀa³sje³ Pablo. Qui³si³ca³sen²jna³ va³sen³-le⁴ nqui³xcon⁴ nca³ je².
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.