Atos 22
Xon⁴-le⁴ ni³na¹ xi³ tʔa³tsʔe⁴ Jesucristo (MAUNT) vs NTLH
1 Nca³tsˀio³ ˀnti¹ntsˀe³, cao⁴ xi³ nˀao³ ˀmi²-no³, ti⁴no¹ˀyao²³ je² cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ tsjoa³-no³.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Cˀia⁴ nca³ qui³nčhˀoe¹ nca³ en¹ hebrea qui³nchja⁴cao⁴ nqui²sa⁴ tsa³ca³tio²jyo¹. Pablo qui³tso²-le⁴:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 An³-vi⁴ ña³qui³ cjoa⁴qui²xi⁴ ni¹ cho⁴ta⁴ judío ˀmi²-na³. Ya⁴ Tarso qui³tsian³, tsˀe⁴ na³nqui³ Cilicia. I⁴ coan³jcha¹ na⁴xi⁴na³nta¹-vi⁴. Je² Gamaliel qui³tso²ya³-na³ jña³-le⁴ xi³ ña³qui³ cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ tˀa³tsˀe⁴ cjoa⁴te¹xo³ma³-le⁴ nˀai³jcha¹cjin³-na¹. Cjai¹nca³ nta³ qui³tˀa³-le⁴ Ni³na¹ nca³ an³, jo³-ni³ nca³ jon² nca³tsˀio³ ntˀai⁴-vi⁴.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 An³-vi⁴ cˀoa⁴-sˀin² qui³tjen⁴nqui³ co²ntran⁴-le⁴ je² ntia⁴²-vi⁴ sa³ˀnta³ nca³ qui³si³cˀen³. Tsa³cˀe³tˀa³nˀioan¹³, cˀoa⁴ qui³sca³ni³-nia¹³ nto⁴ya¹ cho⁴ta⁴xˀin⁴ cao⁴ ya¹nchjin¹.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sa³ˀnta³ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ na⁴ˀmi³ testigo-na⁴ cao⁴ nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴jchi¹nca³. Qui³si³je¹-le⁴ xon⁴nca³nˀion¹, je² qui³squi³-le⁴ je² ntsˀe³²-ve⁴. Quia³ ya⁴ Damasco, nca³ cjoi⁴nčhoa³coa⁴ preso i⁴ Jerusalén je² xi³ ya⁴ tjio¹, jme¹-ni³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² cˀoai⁴-ni³le⁴ cjoa⁴ñˀain³.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 To⁴nca³ xi³ coan³-ˀni³ nca³ ti²fia³. Je³ji³cho³čhian³ ya⁴ Damasco, jo³-ni³ tsa² nchi³sen³, to⁴ña³cjoan¹ ja³ˀa³ nca³ coan³ˀi³sen³ntai³-na³ jnco³ lˀi¹ xi³ tse³ xi³ ncˀa³jmi³ ji³nčhoa³-ni³.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Cˀoa⁴ qui³sca³tˀa³ na³nqui³, qui³nčhˀoe³ jnco³ xi³ qui³nchja⁴-na³: Saulo, Saulo, a¹-ni³ nca³ an³ ˀmi³tjen⁴nqui³ co²ntran⁴-si¹ni³nai¹³.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Cˀia⁴ qui³nchja²-le⁴: ˀya¹-ni³ ji³-vi⁴, Señor. Cˀoi⁴qui³tso²-na³: An³-nia¹³ Jesús xi³ Nazaret tsˀe⁴, xi³ ji³ ti³ˀmi³tjen⁴nqui³ co²ntran⁴-nai¹³.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Je² nca³tsˀi³ xi³ tjen⁴coa⁴ ña³qui³ tsa³ve³ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ lˀi¹-ve⁴, qui³tsa³cjon¹-ni¹. To⁴nca³ li²coi³ qui³nčhˀoe¹jta³-le⁴ je² xi³ an³ tsa³cja¹cao⁴-na³.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Cˀoi⁴qui³xian³: Jme¹-ni³ xi³ sˀian³, Señor. Cˀoa⁴ je² Nai³-na¹ cˀoi⁴qui³tso²-na³: Ti⁴so¹tjain⁴, tˀin³ ya⁴ Damasco, ya⁴ cˀoa⁴cˀoin¹-li² jña³-le⁴ xi³ ti¹sˀe³jna³choa⁴-li² nca³ cˀoa⁴sˀiain⁴.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Cˀoa⁴ an³-ˀni³, a³li²coi³ ti⁴coan³tsen³-ni³na³, nca⁴ cˀoa⁴-sˀin² to⁴coan³fa³te³ lˀi¹-ve⁴. To⁴qui³tsoa³ ntsa⁴ je² xi³ tjen⁴cao⁴-na³. Cˀoa⁴-sˀin² ji³choa³ ya⁴ Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Cˀia⁴ jnco³ Ananías xi³ cho⁴ta⁴nta³, xi³ ve³xcon¹ Ni³na¹ jo³ tso² cjoa⁴te¹xo³ma³, xi³ cho⁴ta⁴nta³ tso²-le⁴ nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴ judíos xi³ ya⁴ tjio¹,
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 ja³ˀai³con²-na³, ja³ˀai³ca³sen²tˀa³-na³, cˀoi⁴qui³tso²-na³: Ji³ ntsˀe³ Saulo, ca²ta³ma³tsen³-ni³li². Cˀoa⁴ an³-ˀni³ nti⁴ton⁴ qui³sco³tsen³-le⁴.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Cˀoa⁴ je² Ananías cˀoi⁴qui³tso²: Je² Ni³na¹-le⁴ nˀai³jcha¹cjin³-na¹ tsa³ca³sen¹-li², jme¹-ni³ nca³ jcha⁴-si¹ni³ jo³ tso² nca³ je², jme¹-ni³ nca³ cho¹tsen³-si¹ni³lai⁴ je² xi³ tjin¹-le⁴ cjoa⁴qui²xi⁴, jme¹-ni³ nca³ coi⁴no¹ˀya²-si¹ni³lai⁴ je² en¹-le⁴ tsˀoa³.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ji³ ni¹³ xi³ testigo coain⁴ xi³ tˀa³tsˀe⁴, nca³ cˀoai⁴-lai⁴ en¹ nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴, jña³-le⁴ xi³ tsa³ˀyai³ cao⁴ xi³ qui³no²ˀyai²³.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ntˀai⁴-vi⁴ tso²cˀoa⁴ a¹-ni³ nca³ vi³sen²jna³jyo¹-si¹ni³. Ti⁴so¹tjain⁴, ca²ta³sa³te¹ntai¹³, ti⁴tsjai³ je¹-li⁴ nca³ no²cjoai⁴ jan³ˀain¹-le⁴.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Cˀoa⁴coan³-na³ cˀia⁴ nca³ ji³choa³ ya⁴ Jerusalén, cˀia⁴ nca³ ti²vˀe³tsˀoa²³ ya⁴³ yo⁴nco⁴, tsa³cˀai²-na³ ni³jña¹.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Tsa³ˀve³-nia¹³ Nai³-na¹, cˀoi⁴qui³tso²-na³: Ti⁴xi¹ti¹yai³, ti²tjo⁴jin³ nti⁴ton⁴ Jerusalén. Ni⁴ˀya³-jin² xi³ i⁴ scoe¹ en¹-li⁴ xi³ tˀa³tsˀan⁴.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Cˀoi⁴qui³xin³-le⁴: Señor, ti⁴je²-ni³ ve³ nca³ xqui⁴ntˀia³ sinagoga an³ qui³sca³nia³ nto⁴ya¹, cˀoa⁴ qui³si³qui²ˀoan³ je² xi³ coan³cjain¹-le⁴ xi³ tˀa³tsi⁴.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Cˀia⁴ nca³ qui³xi²jten⁴ njin¹-le⁴ Esteban, je² testigo-li⁴, cˀoa⁴-ti⁴ an³ ya⁴ ti²jna⁴-je⁴. Cˀoa⁴-ti⁴ tjin¹jnco³coan³ nca³ qui³ni²cˀen³. Sa³ˀnta³ an³ xi³ qui³si³coi²nta⁴ na³jño³-le⁴ xi³ qui³si³cˀen³ Esteban.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Cˀoi⁴qui³tso²-na³ Nai³-na¹: Tˀin³ nca³ cjai¹nca³ cjin³ sca³ni³-le²³, ya⁴ jña³ nca³ tjio¹ cho⁴ta⁴ xi³ li² judío-jin².
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Cho⁴ta⁴-ve⁴ qui³nčhˀoe¹-le⁴ Pablo sa³ˀnta³ je² en¹ je²-vi⁴. Cˀia⁴ nˀion¹ qui³nchja⁴, cˀoi⁴qui³tso²: Chja⁴ˀa²xin²³ i⁴ son³ˀnte³-vi⁴ je² cho⁴ta⁴ xo⁴cji³-ve⁴. A³li²coi³ nta³ nca³ cˀoe¹jna³con³.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Cˀoa⁴ cho⁴ta⁴-ve⁴ qui³squi³ˀntia¹xa¹. Qui³si³cˀa³tsao³ na³jño³-le⁴. Qui³scoe¹ chao³, tsa³cˀe¹tsao³ncˀa¹.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Cˀia⁴ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴ tsa³ca³te¹xo³ma³ nca³ coai⁴sˀen³cao⁴ Pablo ya⁴³ cuartel. Cˀoa⁴ tsa³ca³te¹xo³ma³ nca³ ca²ta³ni²jtso²ˀa³ nca³ sˀe⁴-le⁴ čhjoa⁴xin¹, jme¹-ni³ nca³ jcha⁴-si¹ni³le⁴ a³-ni³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² to⁴cji³ˀntia¹-ni³ co²ntran⁴ tsˀe⁴.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Cˀia⁴ nca³ tsa³cˀe¹tˀa³nˀion¹-ni³ cao⁴ nˀo¹čhjoa⁴xin¹, Pablo cˀoi⁴qui³tso²-le⁴ je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ xi³ ya⁴ ti¹jna³: A³ tsjoa¹ˀnte³-no³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² vˀe²-lao⁴³ čhjoa⁴xin¹ jnco³ cho⁴ta⁴ romano xi³ cje³ˀya³-jin²le⁴ je¹-le⁴.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Cˀia⁴ nca³ je² nai³-le⁴ so³nta²do⁴ qui³nčhˀoe¹ en¹-vi⁴, qui³ cˀe¹-le⁴ na⁴jmi¹ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴, cˀoi⁴qui³tso²: Jo¹ sˀiain⁴, nca⁴ je² cho⁴ta⁴-ve⁴ cho⁴ta⁴ romano ni¹.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Cˀoa⁴ ji³nčhoa³con³-le⁴ Pablo je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴, cˀoi⁴qui³tso²-le⁴: Cˀoa⁴tˀin²-nai¹³ a³ cho⁴ta⁴ romano ni¹ nca³ ji³. Cˀoa⁴ Pablo qui³tso²: Jaon³-na¹.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Cˀoa⁴ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴ qui³nchja⁴: An³ cjai¹nca³ tse³ taon⁴ qui³sˀe³nqui³-na³ nca³ cho⁴ta⁴ romano coan³. Cˀia⁴ Pablo qui³tso²: To⁴nca³ an³ cˀoa⁴-sˀin² qui³tsian³.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Cˀoa⁴-sˀin² nca³ tsa³qui³ncha³xin² nti⁴ton⁴-le⁴ je² xi³ si¹jtso²ˀa³ Pablo. Cˀia⁴ nca³ tjin¹jin³-le⁴ nca³ cho⁴ta⁴ romano ni¹, sa³ˀnta³ je² xi³ nca³jco⁴-le⁴ so³nta²do⁴ qui³tso³cjon¹ nca³ tsa³cˀe¹tˀa³nˀion¹ Pablo.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Xi³ coan³nchaon³-ni³ coan³me³-le⁴ nca³ scoe⁴ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ a³-ni³ nca³ cho⁴ta⁴ judío cˀoa⁴-sˀin² tsa³ca¹nqui³ Pablo. Qui³sco³jnta¹ˀño¹ Pablo. Qui³nchja⁴-le⁴ je² cho⁴ta⁴ti¹tjon²-le⁴ na⁴ˀmi³ cao⁴ nca³tsˀi³ junta-le⁴ cho⁴ta⁴xa¹. Tsa³cˀa³sje³ Pablo. Qui³si³ca³sen²jna³ va³sen³-le⁴ nqui³xcon⁴ nca³ je².
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.