2 Coríntios 7
Xon⁴-le⁴ ni³na¹ xi³ tʔa³tsʔe⁴ Jesucristo (MAUNT) vs NAA
1 Cˀoa⁴-sˀin² jon² xi³ tsjoa³que⁴-no³, coi³ nca³ tjin¹-na¹ coi³ cjoa⁴-vi⁴ xi³ qui³ni²sˀe³nqui³, si⁴tsje³ya³-le⁴² yao³-na¹ nca³yi³je³ xi³ chˀao³ cjoan³ xi³ tsˀe⁴ yao³-na¹, cˀoa⁴ xi³ tsˀe⁴ espíritu-na¹, nca³ ña³qui³ si⁴jncoa³² xi³ coan⁴tsje³-nia³² nca³ xcon¹cha³² Ni³na¹.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Tˀai²ˀnte³jin³-na³jin⁴ ni⁴ma⁴-no³. Ni⁴ˀya³-jin² xi³ chˀao³-sˀin² qui³ni²coai⁴-jin⁴, cˀoa⁴ ni⁴ˀya³-jin² xi³ qui³ni²qui³tsoin¹⁴-jin⁴, cˀoa⁴ ni⁴ˀya³-jin² xi³ qui³chˀa²na⁴cha⁴-lai⁴jin⁴.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Li²coi³ cˀoa⁴ti²xian³ nca³ coa³ne²³-no³ je¹, nca³ je³cˀoa⁴qui³xian³ nca³ ni⁴ma⁴-na⁴jin⁴ ti³yo³jion³, nca³ to⁴jnco³ coi⁴yoa³² tsa² coi⁴ya¹ cˀoa⁴ tsa² coi⁴yo³choan³².
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 A³li² cˀoa⁴cji³ nta³ ˀve³con³-no³ nca³ jon². Xi³ tˀa³tsaon⁴³ a³li² cˀoa⁴cji³ ncˀa³⁴coan³. Nˀion¹ tse³ coan³je³⁴coan³, sa³ˀnta³ tsˀa³to³ntjai² cjoa⁴tsjoa³ xi³ tjin¹-na³ cao⁴ nca³yi³je³ cjoa⁴ñˀain³-na⁴jin⁴.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Cˀia⁴ nca³ ja²ˀai⁴-jin⁴ ya⁴ Macedonia, ni⁴jme³-jin² cjoa⁴ni²cja¹ya³ qui³sˀe³-le⁴ yao³-na⁴jin⁴, to⁴sa³ cˀoa⁴-sˀin² qui³sˀe³-na³jin⁴ cjoa⁴ñˀain³ nca³yi³je³ cjoa⁴, nca³ˀi⁴ nca³jan¹ cjoa⁴si³, cˀoa⁴ ya⁴jin³ ni⁴ma⁴-na⁴jin⁴ cjoa⁴jcon³.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 To⁴nca³ Ni³na¹ xi³ si¹je³con³ je² xi³ i³nta³ tjio¹con³, qui³si³je³con³-na³jin⁴ cˀia⁴ nca³ ja³ˀai³ Tito.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 A³li² to⁴coi³-cjoan² nca³ ja³ˀai³ Tito, to⁴nca³ cˀoa⁴-ti⁴sˀin² qui³ni²je³ta³con²-na³jin⁴ cao⁴ xi³ ti⁴coi³-ni³ cjoa⁴ni²je³ta³con², jo³-sˀin² nca³ jon² qui³ni²je³con²³ nca³ je². Je² qui³nchja⁴jin³-na³jin⁴ jo³-sˀin² nca³ tse³ qui³ni²cjao¹jin³-nao¹³, jo³-sˀin² qui³chji³ˀntao¹³, jo³-sˀin² qui³ni²coi²nta⁴-nao¹³. Coi³ nca³ nqui²sa⁴ tse³ cjoa⁴tsjoa³ qui³sˀe³-ni³na³.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nta³ tsa² cˀoa⁴-sˀin² qui³si³va³-no³ an³ cao⁴ xon⁴-ve⁴, li²coi³ ma³fao¹jin³-na³ (nta³ tsa² qui³si³cjao¹jin³-nia³), nca³ ti²ˀve³-nia¹³ nca³ je² xon⁴-ve⁴ qui³si³va³-no³, nta³ tsa² to⁴tji¹choa³ ni⁴čhjin³.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ntˀai⁴-vi⁴ cji³ma³tsjoa³-na³, li²coi³-jin² nca³ cˀoa⁴-sˀin² coan³va³-no³, to⁴nca³ coi³ nca³ coan³va³-no³ sa³ˀnta³ qui³ni²cˀa³ntjai²yao³ cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-no³. Cˀoa⁴-sˀin² coan³va³-no³ jo³-sˀin² Ni³na¹ me³-le⁴, jme¹-ni³ nca³ ni⁴jme³-jin² xi³ qui³ni²cha³-si¹nio³ xi³ to⁴tˀa³tsain⁴-jin⁴.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Je² cjoa⁴va³ xi³ jo³-sˀin² me³-le⁴ Ni³na¹ si¹xa¹jin³-na¹ nca³ ni²cˀa³ntjai²ya³² cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-na¹. Cˀoa⁴-sˀin² vi²tjo⁴ntje². Cˀia⁴ nca³ cˀoa⁴-sˀin² ni²cˀa³ntjai²ya³² cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-na¹, li²coi³ ni²cjao²jian³². To⁴nca³ je² cjoa⁴va³-le⁴ son³ˀnte³ nˀion¹ si¹xa¹jin³-na¹ cjoa⁴vi³ya³.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Coe⁴-ni³, xi³ ti⁴coi³-ni³ cjoa⁴va³-vi⁴ jo³-sˀin² nca³ me³-le⁴ Ni³na¹, jo³ cji³ tse³ cjoa⁴xi¹ti¹ya³ qui³si³xa¹jin³-no³, jo³ nca³ qui³no²cjoa⁴ntjao²³ yao³-no³, jo³ nca³ jti³ coan³-no³, jo³ nca³ tsa³qui³jcon³, cˀoa⁴ jo³ tse³ qui³ni²cjao¹jion³, jo³ nca³ qui³ni²coi²ntao⁴³, jo³ nca³ qui³ni²toan¹ntjao². Nca³yi³je³ cjoa⁴ tsa³ca³co²³ yao³-no³ nca³ tsjao³.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Cˀoa⁴-sˀin², nta³ tsa² cˀoa⁴-sˀin² qui³squi³-no³, li²coi³ cˀoa⁴qui³sˀian³ xi³ tˀa³tsˀe⁴ xi³ cjoa⁴tsˀen⁴ qui³sˀin³, ni⁴tˀa³tsˀe⁴-jin² je² xi³ aon³ coan³-le⁴, to⁴nca³ jme¹-ni³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² coan⁴son²tsen³-si¹ni³no³ jo³-sˀin² nca³ qui³ni²coi²ntai⁴-jin⁴ xi³ tˀa³tsaon⁴³ nqui³xcon⁴ Ni³na¹.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 To⁴coi³ coan³je³con³-na³jin⁴. A³li² to⁴coi³-jin² cjoa⁴ni²je³ta³con²-na⁴jin⁴, to⁴nca³ nqui²sa⁴ nˀion¹ tse³ coan³tsjoa³-na³jin⁴ cao⁴ cjoa⁴tsjoa³-le⁴ Tito, nca³ nca³tsˀio³ nca³ jon² qui³ni²qui³njen³nchˀan¹jion³ je² ni⁴ma⁴-le⁴.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Tsa² an³ tsa³cˀa³sje³je³ya³-no³ nqui³xcon⁴ nca³ je², li²coi³ cˀoa⁴-sˀin² coan³soa³-na³. Jo³-sˀin² nca³yi³je³ xi³ tsa³qui³xon¹-lai²⁴jin⁴, coi³ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴, cˀoa⁴-ti⁴sˀin²ni³ jo³-sˀin² nca³ qui³chˀa²sje³je³ya³-lai²⁴jin⁴ nqui³xcon⁴ Tito, cˀoa⁴-ti⁴sˀin² coan³ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Je² ni⁴ma⁴-le⁴ nqui²sa⁴ tse³ ti¹jna³ cao⁴ jon², cˀia⁴ nca³ fa³ˀai³tsjen³-le⁴ jo³-sˀin² qui³ni²qui³tjo³son²³ nca³tsˀio³, jo³-sˀin² nca³ qui³tsˀai²ˀnte²-lao⁴³ cao⁴ cjoa⁴jcon³ cao⁴ cjoa⁴fa³tse¹.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ma³tsjoa³-na³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² nta³ ˀve³con³-no³ nca³yi³je³.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.