Lucas 15
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs ARIB
1 Ngundiya jan ne, jemu cjín xu cha faha tujúnsa cojo xuta tsehen xi yahnga jan quiji casahmi tiña me tsëhë Jesús, xi meje cuisiñuju me cjua xi cuichja Jesús.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Hane cha fariseo cojo cha xi vicuya cjuachacun ne, cachjahma xu cha cojo xicjin cha cuitjin:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Sehe ngajan xi Jesús ne, cachja xu me ngu ejemplu cojo cha xi cuacun vë cuitjin:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Cuejña ne xi ngu ngayun tjin nuju ngu cientu chu tsánga. Hane sá xi chajá ngu chu tsujun ne, hatuxa cuiyujuntuhun chu xi ñujuchan tyjuhunñuju jan nguijña ne, sehe cuangun cuinchunsun ngu chu xi cachajá jan hisca xi sacú nuju chu.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Hane xi sacú nuju chu ne, chjuhun chu cuesuntuhun chu xi jercu ndama nuju.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Hane xi cjuhun ndya nuju ne, nihñutangun yëjë xuta xi vinga nuju cojo me xi siu tahndee ndya nuju, hane cuitjin cuinújun cojo rë me: “Cuinechan cojo ná cjuasua ta casacu ná chu tsánga naha xi cachajá.” Cuatjin cuinújun.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nguehe cuichjá cojo nuju ta hacuaha hitsë sa jyë cjuasua cuejña ngajan ngahnga ngatsë rë ngu xuta tsehen xi tsindeya me cjuatacun rë me xi cuma rë ngatsë rë ñujuchan tyjuhunñuju xuta ndaja xi tsajin mé má tsindeya me cjuatacun rë me. Cuatjin xu cachja Jesús.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Hya xi camá ne, cuitjin cachja nga xu Jesús ngu ejemplu:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Hane xi sacú rë me ne, sahmitangun me yëjë xuta xi vinga rë me cojo me xi siu tahndee ndava me ne, hane cuitjin cuichja me cojo rë me: “Cuinechan cojo ná cjuasua ta casacu ná tujún naha xi catsichajá.” Cuatjin cuichja me.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Nguehe cuichjá cojo nuju ta hacuaha jemu jyë cjuasua cuiyuju ángel tsëhë Nina ngatsë rë ngu xuta tsehen xi tsindeya me cjuatacun rë me. Cuatjin xu cachja Jesús.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Hya xi camá ne, cuitjin cachja nga xu Jesús ngu ejemplu:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Hane cavechú ngunixtin xi cha quihndi ngascan tsëhë me vihi ne, cachja cha cojo rë me cuitjin: “Papá, tsëhë yëjë ni xcusun xi satë ná hya xi cueyun ne, meje ná xi tuhun ná quihndë.” Cuatjin cachja cha. Sehe ngajan xi nahmi rë cha jan ne, cavatëcja me hacutjin xi satë rë xingu xingu quihndi rë me.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Hane hacuiin tsëë ni jan ne, cha quihndi ngascan jan ne, xi casahmi tangun cha yëjë xcusun xi casatë rë cha jan ne, sehe cavetju cha quiji cha ngu nangui cjin. Hane xi cafehe cha jan ne, sehe cavetsihin cha tujyë catsicojo cha tujún rë cha, casahmi cha yëjë ni hacutjin xi ndama rë xahasen rë cha.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Hane xi cafë catsicojo cha tujún jan ne, hya canduva ngu jindya jyë jingujyë ni ladu vëhë. Hya cavetsihin camachaja rë cha.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Hya xi camá ne, cavetsihin casahmi cha xá sacuaha mosu rë ngu me tsëhë nandya jan. Hane me vëhë catsingatju me cha xi cjue sahmi cuidadu cha chu chinga rë me ngajan ranchun.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Hane tsëhë xi jemu vojo camahani rë cha ne, hisca meje sinë cha xi tijinë chu chinga jan, peru tsajin yo casua rë cha.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Hane hya xi catsingataha cacun ndaja cha ne, cuitjin catsingataha cacun cha: “Yëjë mosu rë nahmi naha ne, tsajin mé machaja rë xi sinë, hane ngahan ne, tivéya jindya nguehe xi vojo ná.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Jemu sa rë ndaja ne, cúya cjuë́ nga ndava nahmi naha, hane cuitjin cuichjá cojo rë me: Cahndeen tsëhë Nina hacuaha cahndeen tsujun.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ha quihndë vechiin chuva rë xi cuitejña cojo nuju sacuaha quihndi nuju. Nihñucuendun sacuaha xi mosu nuju ngahan quihndë xi cavúya.” Cuatjin catsingataha cacun cha.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Hya xi camá ne, sehe cavuya cafe cha nangui rë cha xi cjue cha ndava nahmi rë cha.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Sehe ngajan xi cavetsihin cachja cha cojo nahmi rë cha cuitjin: “Papá, cahndeen tsëhë Nina hacuaha cahndeen tsujun. Ha quihndë vechiin chuva rë xi cuitejña cojo nuju sacuaha quihndi nuju.” Cuatjin cavetsihin cachja cha.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Peru nahmi rë cha ne, cachja me cuitjin cojo ngujo hndixahan rë me: “Tángunsanii, tángun chjuhun ngu tsjian xi tsjian ndaja jan ne, sehe nduvun nicujún cha quihndi naha vi. Hacuaha nduvuncujun ngu xtungun sehe teyun rcutsja cha, hacuaha nduvuncujun chuxinxtë xi cuinchun ntsacu cha.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Xi camá vëhë ne, sehe tángun chjuhun ngu ndyaja xi ndaja hñu cacun chu cueya chu xinëë chu. Nihña ngu suhi, tahan cjuasua xahasen naja ta,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 tsëhë xi cha quihndi naha vi ne, sacuaha xi cahme cha hane sehe cavuya cha cjuahñu, sacuaha xi cachajá cha hane sehe casacu nga cha.” Cuatjin cachja nahmi rë cha. Hya xi camá ne, sehe cavetsihin casahmi me suhi.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Peru cha quihndi tjun rë me vihi ne, tsajin cha ta nguijña quiji cha. Hane xi camatiña cha tsëhë ndava cha xi cavuya cha xi quiji cha nguijña ne, cahndë cha xi fane tyjó ndava cha hacuaha titë́ xuta.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Hya xi camá ne, sehe cajindaya cha ngu cha hndixahan rë nahmi rë cha, sehe cavinenguise cha mé jima jan.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Hane cha hndixahan jan ne, cuitjin cafayangui cha: “Cha tsuhun cavuya cha. Hane hacuaha cavitexa nahmi nuju xi cahme ngu ndyaja xi ndaja hñu cacun xi cuma suhi, tsëhë xi cavuya cafahatsja nga me xingun cojo ngu cjuahñu ndajyihi.” Cuatjin cafayangui hndixahan jan.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Peru cha quihndi tjun jan ne, jemu camacjan rë cha, hisca ndihya mijí cuisehen cha. Hane xi cavetju nahmi rë cha ne, jercu cjín cachja me cojo cha xi cuisehen cha ndihya.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ngajan xi cha vëhë ne, cuitjin cafayangui cha tsëhë nahmi rë cha: “Chutsujun ni, ngahan ne, ha jemu tsëë nduva nixtin xi tivisécoo nuju, hacuaha tsajin ngu cjua xi cahndeen tsujun xi canújun. Peru ngahan ne, hisca ngu tentsun catuun chu xi cueya chu xi sahme ngu suhi cojo amigu naha.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Peru quihndë xi cafehe cha quihndi nuju vë xi tu ngajan quiji catsicjë cha cjuanchina nuju cojo yachjin tsehen jan ne, canicuhun ngu ndyaja hñu cacun xi xinu cojo cha.” Cuatjin cafayangui cha.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Hya xi camá ne, cuitjin cachja nga nahmi rë cha: “Ngaye tsan xi nchunchujun ni nechin cojo ná ne, yëjë ni xi tsahan ne, hacuaha tsiji.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ndatjin xi nihña ngu suhi cuitjin, cuinechan cjuasua ta, cha tsajan vi ne, sacuaha xi cahme cha peru cavuya cha cjuahñu, sacuaha xi cachajá cha peru casacu nga cha.” Cuatjin cachja nahmi rë cha. Vëhë xu ejemplu xi cachja Jesús cojo cha fariseo cojo cha xi vicuya cjuachacun.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.