Gálatas 2
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NTLH
1 Hya xi camá ne, xi cavatju teñuju nu ne, cavúya ngahan nga ngu ndiya ngajan Jerusalén. Hacuaha Bernabé ne, quijitangun me cojo ná. Hacuaha cëjëcojo cha Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Cëjë ta cuatjin cachja Nina. Hane xcun ngu junta xi camá cojo suvá xuta matitjun ne, cachjá cojo rë me hacutjin fi cjuandajyihi xi suá machaya rë xutaxín. Cuatjin casahme, tsëhë xi mijí ná xi xa xi tisahme o xi ha casahme ne, tu mahya ni.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Peru hisca cha Tito xi quitahátangun cha cojo ná ne, handasa xutaxín má cha ne, camaji cha ngujyë xi xtí chuxin rë cha.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ngujo cha ndacha xi chja cha xi ladu rë Jesucristu má cha ne, cavisehen tahahma cha ngajñi niji xi scutsejen cha hacutjin xcusun niji xi tjin ndaya ngayin ngatsë rë xi tjin tangun cjuatacun niji cojo Jesucristu. Meje rë cha xi cuetihin nga yojo niji cojo ley rë Moisés.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Peru ngayin ne, caningatiin rë cha hisca hitsë, cojo sa xi cjuandajyihi xi hatuxa cjuaquixi ne, chajin xi cuma nuju.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Peru me xi chjahárcun rë sacuaha xuta xi matitjun jan ne, (cuatjin chjá ta xa xi quitahá me jan ne, hisca cuendaain ná ta, Nina ne, texta ni vutsejen naja me ngayejen ni), me xi cuacun matitjun jan ne, cavesintaain me hisca ngu cjua tsëhë cjuandajyihi xi chjá cojo xuta, tsëhë xi ha tjin chihin.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Hacuaha cajnercu me xi Nina casua ná me xa xi cuichjá cjuandajyihi cojo xutaxín, sacuahatjin rë Pedru xi casatë rë me xi cuichja me cojo xuta tjë rë Israel.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Nina ne, me xi catsingatju rë Pedru xi cuma me apóstol ngajñi rë xuta tjë rë Israel ne, hacuaha hacui ni me xi catsingatju ná xi cuma ngahan apóstol ngajñi rë xutaxín.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Hane Jacobo cojo Pedru cojo Juan, me xi chjahárcun rë sacuaha xuta xi matitjun ne, hya xi cuatjin cajnercu me xi Nina casua ná me cjuandaja jan ne, cafaha me ntsin, ngahan cojo Bernabé, hane cuatjin catsingacun me xi ngayin ne, tinihñitangun cojo rë me xa rë Nina. Hane camangu tacuín xi ngayin ne, nihñi xa ngajñi rë xutaxín, hane me xi cuacun jan ne, sahmi me xa ngajñi rë xuta tjë rë Israel.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Ngu tu tu ni xi cafehya niji me ne, xi cuisecuin ngajñi rë cjuachaja rë xuta yuma xi hinchajñi ngajñi me. Sacuatjin xcusun vëhë ne, hatuxa jercu vejñá xi sahme.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Peru hya xi quiji Pedru ngajan nandya Antioquía ne, cachjátáha rë me xcun cojo xcun ta, tsëhë xi suvá tsejen xi cuaain tjin xi tisahmi me.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Chaja sa xi cjuehe ngujo cha xi catsingatju Jacobo ne, tijinë tangun Pedru niñu cojo xutaxín xi ladu naja. Peru tu ngu cafehe cha xi cuacun jan ne, cavetsihin cavejñaxin me xi jinë tangun me cojo xutaxín xi cuacun jan ta, tsëhë xi tsacjun me yahnga xuta tjë rë Israel xi ladu naja xi meje rë xi xtí chuxin rë yëjë ni xuta xi visehen ladu rë Nina.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Hacuaha yëjë sa xuta tjë rë Israel xi siu ngajan ne, cavetsihin casahmi jo xcun jo hntsua me sacuatjin rë Pedru, hane hisca cojo Bernabé camatangun me cojo me xi cuacun jan cojo xcusun xi casahmi me.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Peru hya xi cahvë xi xcusun xi tisahmi me ne, matanguaain cojo cjuaquixi xi vicuya naja cjuandajyihi ne, xcun yëjë ni xuta jan ne, cuitjin cachjá cojo rë Pedru: “Ngayun xi ngu xuta tjë rë Israel má ngayun ne, sa xi nihñu sacuaha sahmi xutaxín, hacuiin sacuaha sahmi xuta tjë rë Israel ne, ¿hacutjin meje nihñu ngujyë xi xutaxín jan ne, sahmi me sacuaha nihña ngayaan xuta tjë rë Israel?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Ngayaan ne, hatuxa xuta tjë rë Israel má ngayaan, hacuiin xuta tsehen má ngayaan.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Handasa cuatjin ne, ha hyan xi ngu xuta ne, tsicjiin Nina jyë́ rë me ngatsë rë xi vihndë me tsëhë ley rë Moisés ta suvá ni ngatsë rë xi mangu cacun me cojo Jesucristu. Hane cojo ngayaan ne, hacuaha camangu tacun cojo Jesucristu, cojo sa xi tsicjë Nina jyë́ naja ngatsë rë xi mangu tacun cojo rë Cristu, hacuiin ngatsë rë xi canuhyaan tsëhë ley jan ta, tsëhë xi tsajin camahani yo xi cjuë jyë́ rë ngatsë rë xi vihndë tsëhë ley rë Moisés jan.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Hya xi canihña tangun cjuatacun naja cojo Cristu cojo sa xi cjuë jyë́ naja ne, sa xi hya camatsejen xi hacuaha ngayaan xuta tsehen yaan ne, ¿há vëhë vijne xi Cristu ne, casahmi me xi caxincha ngayaan ndiya rë cjuatsehen? ¡Jéya, hacuiin cuatjin vijne!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Sa xi cúya tsindaja nga xcusun xi ha catsinguétsun ne, ngajan matsejen xi xuta tsehen má ngahan.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Ngahan ne, xi cuma rë ley rë Moisés ne, sacuaha xi cavéya, sacuaha xi suvá ley jan catsiquehen ná. Cuatjin camá cojo sa xi cuma ngahan tsëhë Nina. Sacuaha xi casetaha tangun ngahan xcun cru cojo Cristu.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ngajan xi sacuaha xi ha quihndë hacuiin cjuahñu naha xi tjin ná ta sacuaha cjuahñu rë Cristu. Peru quihndë xi tjin ná cjuahñu cojo yojo naha ne, mangu cacún cojo Quihndi rë Nina, me xi catsihmu cacun ná hacuaha casua me yojo rë me xi cueya ngatsë naha.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Hacuiin tsitjungë cjuandaja rë Nina. Sa xi cuma cjuë jyë́ rë xuta ngatsë rë xi vihndë me tsëhë ley rë Moisés ne, ha tu mahya ni cahme Cristu.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.