Atos 27

Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hane hya xi cavechú nixtin xi cavejñacacun me xi matitjun jan xi cuanguin ngajan Italia ne, Pablo cojo yahnga sa presu jan ne, camá me entregadu tsja ngu capitán xi hmí rë Julio, capitán tsëhë sindadu rë me xi matitjun camahani.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Hane xi cavisihin ngu barcu xi cavetju tsëhë nandya Andramitio xi cjue jingunduju ni ndaya tsëhë distritu Asia ne, sehe quiji barcu cojo niji. Hacuaha quiji cha Aristarco cojo niji, ngu cha Tesalónica tsëhë distritu Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Hane xi camá nchujun jan ne, cafehe barcu cojo niji nandya Sidón. Hane Julio ne, casahmi me cjuandaja cojo Pablo, casua me cahndë́ xi cjue Pablo ndava amigu rë me xi cjuahacuenda amigu jan xcusun xi ma chaja rë Pablo.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Hane xi quiji barcu cojo niji tsëhë ngajan ne, cavatjin jingunduju ni taha ngaxtun Chipre, ngu rquí nangui xi vetjucaa xcun ndachacun, tsëhë xi tjo ne, casuaain cahndë́ xi ngu quixi ni cjue barcu cojo niji.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Hane xi cavatjin xcun ndachacun quixi rë distritu Cilicia cojo distritu Panfilia ne, cafihin nandya Mira, ngajan distritu Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Hane ngajan casacu rë capitán ngu barcu tsëhë Alejandría xi cjue Italia. Sehe catsinguisehen niji me barcu vëhë.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Hane xi catsanguin tafi tafi ngujo nixtin sa ne, cojo jemu jyë cjuandya ne, cafihin quixi rë nandya Gnido. Hane tsëhë xi casuaain tjo cahndë́ xi ngu quixi ni quiji barcu cojo niji ne, cavatjin taha ngaxtun Creta, quixi rë Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Handasa jemu chja cavatjin camá, peru quiji barcu cojo niji tafi tafi hisca xi cafihin ngu cahndë́ xi hmí rë Cahndë́ Ndajyihi, tiña nandya Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Jemu tivatju nixtin, hacuaha jemu tsavi xi cjue barcu xcun nandá, tsëhë xi camatiña chan hnchan. Vëhë xi Pablo ne, cachja me cojo xuta jan cuitjin:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ―‍Ngayujun ni ne, nguehe cuichjá cojo nuju ta vutsején ne, xi tivanguen vi ne, jemu tsavi, jemu jyë nichajan tsëhë chaha cojo tsëhë barcu, hacuaha hisca tjin yahnga ngayaan xi chajá yaan. ―‍Cuatjin cachja me.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Peru capitán jan ne, hitsë sa casahmicuenda me cjua xi cachja cha xi cjuicojo barcu jan xi cuma rë cjua xi cachja Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Hane tsëhë xi cahndë́ xi tacun barcu jan ne, machjiriin xi ngajan cuejña barcu nixtin rë chan hnchan, vëhë xi hitsë sa cjín xuta xi cachja me xi cuetjuxin ni barcu cojo rë me tsëhë ngajan tuxa ma sa xi cuma cuechú me hisca Fenice, ngu nandya ngajan Creta, xi ndatjin cahndë́ tacun, hane ngajan cuma cuiyuju me yëjë nixtin rë chan hnchan.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Hya xi camá ne, cavetsihin cavanga ngu tjo jeya jeya ni xi canduva táha ladu xi ndatjin. Sehe ngajan xi xi má rë me ne, cuma sahmi me sacuatjin xi ha catsingatahacacun me. Vëhë xi cavetju me quiji me, ndaya ndaya rë Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Peru sehe tu hitsë cjui barcu jan ne, canduva ngu tjo hñu ladu xi choho tjin,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 catsivaha rë barcu. Hane tsëhë xi maji fi barcu taha hiscan nduva tjo ne, catihin cahndë́ quiji barcu hacutjin xi cjui tjo.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Hane xi cavatjin taha ngaxtun ngu rquí lihndi nangui quixí xi hmí rë Clauda hiscan xi yiin cjuachan vanga tjo ne, cojo chja ne, peru camá cachjihin barcu lihndi xi tjengui jan,
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 sehe cachjuvinniji caveyín cahntsua barcu jyë. Sehe ngajan xi cha xi cjuicojo barcu jan ne, camá catsihñuhñu cha barcu jyë. Hane tsëhë xi tsacjun me xi cjuecojo tjo jan barcu ngu cahndë́ chojyihi hiscan xi jemu tsavi xi cjue barcu ne, catsitujne me tsjian xi faha rë tjo, casua me cahndë́ quiji barcu hacutjin cjui tjo.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Peru tsëhë xi quijinduju sa cavanga tjo hñu jan ne, xi camá nchujun jan ne, cavetsihin cacandiya me chaha xi hincha barcu jan ngajñi ndachacun.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Hane xi camá nguini, cojo tsja ni me, cafaha me yëjë ni xcusun xi tsëhë barcu jan, cavetsihin cacandiya me ngajñi ndachacun.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Hane xi ha jemu cjín nixtin xi cahyiin tsuhi cahyiin niñu hacuaha tjo jan ne, cjuinduju sa tivanga jercu tu hñu camahani ne, ngajan cafë cjuetacun xi cuetjintjin.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Hane tsëhë xi ha jemu cjín nixtin xi cjëë sinë xuta jan niñu ne, cavetjujñi Pablo ngajñi rë me, cachja me cuitjin:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Quihndë ne, tuhun cjuetacun xahasen nuju ta hisca xi ngu ngayun ne, chajin ngayun. Xi chajá ne, barcu.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Hvë xi cuatjin cuma ta, nguchjin ne, cafehe ngu ángel rë Nina xi Nai naha hacuaha xi fahárcun.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Hane cachja cojo ná cuitjin: “Xi carcuiin Pablo. Hatuxa tjin ri xi cuechi xcun César, me xi matitjun camahani. Hacuaha Nina ne, sahmi me cjuandaja cojo ri xi cuetjutje yëjë xuta xi cjui cojo ri.” Cuatjin cachja ángel cojo ná.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Vëhë xi tuhun cjuetacun xahasen nuju ngayujun ni ta, tsëhë xi ngahan ne, mangucácun cojo Nina, hane hatuxa cuatjin cuma sacuatjin cachja ángel cojo ná.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Peru tjin rë xi scandi naja tjo jan xcun ngu rquí nangui quixí. ―‍Cuatjin cachja Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Xi cavatju teñuju nguixun xi cuatjin cjui nguehe cjui ngajan tjo cojo barcu xi nechinyin xcun ndachacun xi hmí rë Adriático ne, sacuaha chuva rë vasen nixten ne, catsingatahacacun cha xi cjuicojo barcu jan xi ha jima tiña barcu tsëhë nangui quixí.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Hane catsichuva cha hacutjin nungun nandá hiscan quisun barcu, hane casacuse rë cha xi can tyjuhun ngu metru nungun nandá jan. Hane xi quiji sa barcu hitsë ni nguvan ne, catsichuva nga cha nandá, hane can yatu metru nungun nandá jan.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Hane tsëhë xi tsacjun cha xi satëcoo barcu jan cojo ngu naxi ne, cacandiya cha ñuju quicha hai xi machjirëhë xi cuiyujuhñu barcu ngajñi nandá xi tsuvahñu rë, hacuaha jercu cafehya rë cha Nina xi sahasen sanii.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Hya xi camá ne, yahnga cha xi cjuicojo barcu jan ne, meje cuetjuxin cha tsëhë barcu xi cuetjutje cha. Vëhë xi catsitujne cha barcu lihndi jan xcun ndachacun, sacuaha xi meje scandiya sa cha quicha ngajñi nandá taha xcun barcu.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Sehe ngajan xi Pablo ne, cachja me cojo capitán cojo sindadu xi yahnga jan cuitjin:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ngajan xi sindadu jan ne, cavatë cha nahñu xi yaha rë barcu lihndi jan, sehe catsismi cha.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Hya xi ha tiña sahasen ne, cachja Pablo cojo yëjë xuta jan xi sinë me niñu, cuitjin cachja me:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Vëhë xi tichjá cojo nuju ta, xinu niñu. Xi cuatjin ne, scaa nuju cuetjuntjun ta hisca ngu ngayun ne, chajin hisca ngu tsjarcun. ―‍Cuatjin cachja Pablo.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Hane xi cafë cachja me cuatjin ne, cafaha me niñu ne, sehe casua me nacuechji rë Nina xcun yëjë ni xuta jan. Hane xi cavatëcja me niñu jan ne, sehe cavetsihin cajinë me.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Hya xi camá ne, yëjë ni xuta jan ne, casacu rë me cjuetacun, hane hacuaha cojo me cajinë me niñu.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ngayijin ni xi nechinyin barcu jan ne, jo cientu cojo jyanchan tyjuhun ngu má ngayin.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hane hya xi ha ndaja camá rë xahasen rë me xi cajinë me niñu jan ne, cacandiya me trigu jan ngajñi ndachacun xi cuma nguijna sa barcu.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Hane xi casahasen ne, cavëë me ngu cahndë́ hiscan xi hvíin me jani jan. Peru hacuaha cavëë me ngu cahnchun xi jemu jyë tsumi jiña tjehen rë. Hane caviyujucacun me xi sahmi me cjuandya xi barcu ne, ngajan cuechú.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Hya xi camá ne, cavatë me nahñu xi yaha rë quicha hai jan, sehe caxincha ni ngajan ngajñi nandá. Hacuaha cavëhëndaya me ya xi veyaquixi rë barcu hacutjin cjue. Hane xi catsiquijin me tsjian xi faha rë tjo jan ne, sehe cavetsihin quiji barcu jan quixi rë tsumi jan.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Peru xi cafehe barcu ngu cahndë́ hiscan tacun ngu naxi ngahma nandá ne, ngajan casatë. Hane taha xcun barcu jan ne, ngajan casetahahñu, ha quihndë camaji quiji. Peru taha ngaxtun barcu jan ne, jercu tivetsun tsëhë tsindyu rë nandá xi vaja rë.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Hane sindadu jan ne, catsingatahacacun cha xi tsiquehen cha presu, sá tu cuatë́ presu jan nandá ne, cuanga.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Peru capitán jan ne, tsëhë xi meje cuaxëtje me Pablo ne, casuaain me cahndë́ xi sahmi sindadu jan hacutjin xi meje rë cha. Hya xi camá ne, cavitexa me yëjë ni xuta xi ma vatë́ nandá ne, tjun tjun me caticandiya me yojo rë me ngajñi nandá, catji me quixi rë tsumi jan.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Hane me xi yahnga xi maji vatë́ nandá jan ne, catjaha me ngu rquí yatë o sa ngu ya tsëhë barcu jan. Cuatjin camá xi ngayijin ni ne, cafihin nangui quixí, hacuaha cavetjintjin.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.