Atos 27

Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hane hya xi cavechú nixtin xi cavejñacacun me xi matitjun jan xi cuanguin ngajan Italia ne, Pablo cojo yahnga sa presu jan ne, camá me entregadu tsja ngu capitán xi hmí rë Julio, capitán tsëhë sindadu rë me xi matitjun camahani.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Hane xi cavisihin ngu barcu xi cavetju tsëhë nandya Andramitio xi cjue jingunduju ni ndaya tsëhë distritu Asia ne, sehe quiji barcu cojo niji. Hacuaha quiji cha Aristarco cojo niji, ngu cha Tesalónica tsëhë distritu Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Hane xi camá nchujun jan ne, cafehe barcu cojo niji nandya Sidón. Hane Julio ne, casahmi me cjuandaja cojo Pablo, casua me cahndë́ xi cjue Pablo ndava amigu rë me xi cjuahacuenda amigu jan xcusun xi ma chaja rë Pablo.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Hane xi quiji barcu cojo niji tsëhë ngajan ne, cavatjin jingunduju ni taha ngaxtun Chipre, ngu rquí nangui xi vetjucaa xcun ndachacun, tsëhë xi tjo ne, casuaain cahndë́ xi ngu quixi ni cjue barcu cojo niji.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Hane xi cavatjin xcun ndachacun quixi rë distritu Cilicia cojo distritu Panfilia ne, cafihin nandya Mira, ngajan distritu Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Hane ngajan casacu rë capitán ngu barcu tsëhë Alejandría xi cjue Italia. Sehe catsinguisehen niji me barcu vëhë.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Hane xi catsanguin tafi tafi ngujo nixtin sa ne, cojo jemu jyë cjuandya ne, cafihin quixi rë nandya Gnido. Hane tsëhë xi casuaain tjo cahndë́ xi ngu quixi ni quiji barcu cojo niji ne, cavatjin taha ngaxtun Creta, quixi rë Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Handasa jemu chja cavatjin camá, peru quiji barcu cojo niji tafi tafi hisca xi cafihin ngu cahndë́ xi hmí rë Cahndë́ Ndajyihi, tiña nandya Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Jemu tivatju nixtin, hacuaha jemu tsavi xi cjue barcu xcun nandá, tsëhë xi camatiña chan hnchan. Vëhë xi Pablo ne, cachja me cojo xuta jan cuitjin:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―‍Ngayujun ni ne, nguehe cuichjá cojo nuju ta vutsején ne, xi tivanguen vi ne, jemu tsavi, jemu jyë nichajan tsëhë chaha cojo tsëhë barcu, hacuaha hisca tjin yahnga ngayaan xi chajá yaan. ―‍Cuatjin cachja me.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Peru capitán jan ne, hitsë sa casahmicuenda me cjua xi cachja cha xi cjuicojo barcu jan xi cuma rë cjua xi cachja Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Hane tsëhë xi cahndë́ xi tacun barcu jan ne, machjiriin xi ngajan cuejña barcu nixtin rë chan hnchan, vëhë xi hitsë sa cjín xuta xi cachja me xi cuetjuxin ni barcu cojo rë me tsëhë ngajan tuxa ma sa xi cuma cuechú me hisca Fenice, ngu nandya ngajan Creta, xi ndatjin cahndë́ tacun, hane ngajan cuma cuiyuju me yëjë nixtin rë chan hnchan.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Hya xi camá ne, cavetsihin cavanga ngu tjo jeya jeya ni xi canduva táha ladu xi ndatjin. Sehe ngajan xi xi má rë me ne, cuma sahmi me sacuatjin xi ha catsingatahacacun me. Vëhë xi cavetju me quiji me, ndaya ndaya rë Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Peru sehe tu hitsë cjui barcu jan ne, canduva ngu tjo hñu ladu xi choho tjin,
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 catsivaha rë barcu. Hane tsëhë xi maji fi barcu taha hiscan nduva tjo ne, catihin cahndë́ quiji barcu hacutjin xi cjui tjo.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Hane xi cavatjin taha ngaxtun ngu rquí lihndi nangui quixí xi hmí rë Clauda hiscan xi yiin cjuachan vanga tjo ne, cojo chja ne, peru camá cachjihin barcu lihndi xi tjengui jan,
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 sehe cachjuvinniji caveyín cahntsua barcu jyë. Sehe ngajan xi cha xi cjuicojo barcu jan ne, camá catsihñuhñu cha barcu jyë. Hane tsëhë xi tsacjun me xi cjuecojo tjo jan barcu ngu cahndë́ chojyihi hiscan xi jemu tsavi xi cjue barcu ne, catsitujne me tsjian xi faha rë tjo, casua me cahndë́ quiji barcu hacutjin cjui tjo.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Peru tsëhë xi quijinduju sa cavanga tjo hñu jan ne, xi camá nchujun jan ne, cavetsihin cacandiya me chaha xi hincha barcu jan ngajñi ndachacun.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Hane xi camá nguini, cojo tsja ni me, cafaha me yëjë ni xcusun xi tsëhë barcu jan, cavetsihin cacandiya me ngajñi ndachacun.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Hane xi ha jemu cjín nixtin xi cahyiin tsuhi cahyiin niñu hacuaha tjo jan ne, cjuinduju sa tivanga jercu tu hñu camahani ne, ngajan cafë cjuetacun xi cuetjintjin.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Hane tsëhë xi ha jemu cjín nixtin xi cjëë sinë xuta jan niñu ne, cavetjujñi Pablo ngajñi rë me, cachja me cuitjin:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Quihndë ne, tuhun cjuetacun xahasen nuju ta hisca xi ngu ngayun ne, chajin ngayun. Xi chajá ne, barcu.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Hvë xi cuatjin cuma ta, nguchjin ne, cafehe ngu ángel rë Nina xi Nai naha hacuaha xi fahárcun.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Hane cachja cojo ná cuitjin: “Xi carcuiin Pablo. Hatuxa tjin ri xi cuechi xcun César, me xi matitjun camahani. Hacuaha Nina ne, sahmi me cjuandaja cojo ri xi cuetjutje yëjë xuta xi cjui cojo ri.” Cuatjin cachja ángel cojo ná.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Vëhë xi tuhun cjuetacun xahasen nuju ngayujun ni ta, tsëhë xi ngahan ne, mangucácun cojo Nina, hane hatuxa cuatjin cuma sacuatjin cachja ángel cojo ná.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Peru tjin rë xi scandi naja tjo jan xcun ngu rquí nangui quixí. ―‍Cuatjin cachja Pablo.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Xi cavatju teñuju nguixun xi cuatjin cjui nguehe cjui ngajan tjo cojo barcu xi nechinyin xcun ndachacun xi hmí rë Adriático ne, sacuaha chuva rë vasen nixten ne, catsingatahacacun cha xi cjuicojo barcu jan xi ha jima tiña barcu tsëhë nangui quixí.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Hane catsichuva cha hacutjin nungun nandá hiscan quisun barcu, hane casacuse rë cha xi can tyjuhun ngu metru nungun nandá jan. Hane xi quiji sa barcu hitsë ni nguvan ne, catsichuva nga cha nandá, hane can yatu metru nungun nandá jan.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Hane tsëhë xi tsacjun cha xi satëcoo barcu jan cojo ngu naxi ne, cacandiya cha ñuju quicha hai xi machjirëhë xi cuiyujuhñu barcu ngajñi nandá xi tsuvahñu rë, hacuaha jercu cafehya rë cha Nina xi sahasen sanii.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Hya xi camá ne, yahnga cha xi cjuicojo barcu jan ne, meje cuetjuxin cha tsëhë barcu xi cuetjutje cha. Vëhë xi catsitujne cha barcu lihndi jan xcun ndachacun, sacuaha xi meje scandiya sa cha quicha ngajñi nandá taha xcun barcu.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Sehe ngajan xi Pablo ne, cachja me cojo capitán cojo sindadu xi yahnga jan cuitjin:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ngajan xi sindadu jan ne, cavatë cha nahñu xi yaha rë barcu lihndi jan, sehe catsismi cha.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Hya xi ha tiña sahasen ne, cachja Pablo cojo yëjë xuta jan xi sinë me niñu, cuitjin cachja me:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Vëhë xi tichjá cojo nuju ta, xinu niñu. Xi cuatjin ne, scaa nuju cuetjuntjun ta hisca ngu ngayun ne, chajin hisca ngu tsjarcun. ―‍Cuatjin cachja Pablo.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Hane xi cafë cachja me cuatjin ne, cafaha me niñu ne, sehe casua me nacuechji rë Nina xcun yëjë ni xuta jan. Hane xi cavatëcja me niñu jan ne, sehe cavetsihin cajinë me.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Hya xi camá ne, yëjë ni xuta jan ne, casacu rë me cjuetacun, hane hacuaha cojo me cajinë me niñu.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ngayijin ni xi nechinyin barcu jan ne, jo cientu cojo jyanchan tyjuhun ngu má ngayin.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hane hya xi ha ndaja camá rë xahasen rë me xi cajinë me niñu jan ne, cacandiya me trigu jan ngajñi ndachacun xi cuma nguijna sa barcu.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Hane xi casahasen ne, cavëë me ngu cahndë́ hiscan xi hvíin me jani jan. Peru hacuaha cavëë me ngu cahnchun xi jemu jyë tsumi jiña tjehen rë. Hane caviyujucacun me xi sahmi me cjuandya xi barcu ne, ngajan cuechú.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Hya xi camá ne, cavatë me nahñu xi yaha rë quicha hai jan, sehe caxincha ni ngajan ngajñi nandá. Hacuaha cavëhëndaya me ya xi veyaquixi rë barcu hacutjin cjue. Hane xi catsiquijin me tsjian xi faha rë tjo jan ne, sehe cavetsihin quiji barcu jan quixi rë tsumi jan.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Peru xi cafehe barcu ngu cahndë́ hiscan tacun ngu naxi ngahma nandá ne, ngajan casatë. Hane taha xcun barcu jan ne, ngajan casetahahñu, ha quihndë camaji quiji. Peru taha ngaxtun barcu jan ne, jercu tivetsun tsëhë tsindyu rë nandá xi vaja rë.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Hane sindadu jan ne, catsingatahacacun cha xi tsiquehen cha presu, sá tu cuatë́ presu jan nandá ne, cuanga.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Peru capitán jan ne, tsëhë xi meje cuaxëtje me Pablo ne, casuaain me cahndë́ xi sahmi sindadu jan hacutjin xi meje rë cha. Hya xi camá ne, cavitexa me yëjë ni xuta xi ma vatë́ nandá ne, tjun tjun me caticandiya me yojo rë me ngajñi nandá, catji me quixi rë tsumi jan.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Hane me xi yahnga xi maji vatë́ nandá jan ne, catjaha me ngu rquí yatë o sa ngu ya tsëhë barcu jan. Cuatjin camá xi ngayijin ni ne, cafihin nangui quixí, hacuaha cavetjintjin.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.