Atos 27
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NVI
1 Hane hya xi cavechú nixtin xi cavejñacacun me xi matitjun jan xi cuanguin ngajan Italia ne, Pablo cojo yahnga sa presu jan ne, camá me entregadu tsja ngu capitán xi hmí rë Julio, capitán tsëhë sindadu rë me xi matitjun camahani.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Hane xi cavisihin ngu barcu xi cavetju tsëhë nandya Andramitio xi cjue jingunduju ni ndaya tsëhë distritu Asia ne, sehe quiji barcu cojo niji. Hacuaha quiji cha Aristarco cojo niji, ngu cha Tesalónica tsëhë distritu Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Hane xi camá nchujun jan ne, cafehe barcu cojo niji nandya Sidón. Hane Julio ne, casahmi me cjuandaja cojo Pablo, casua me cahndë́ xi cjue Pablo ndava amigu rë me xi cjuahacuenda amigu jan xcusun xi ma chaja rë Pablo.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Hane xi quiji barcu cojo niji tsëhë ngajan ne, cavatjin jingunduju ni taha ngaxtun Chipre, ngu rquí nangui xi vetjucaa xcun ndachacun, tsëhë xi tjo ne, casuaain cahndë́ xi ngu quixi ni cjue barcu cojo niji.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Hane xi cavatjin xcun ndachacun quixi rë distritu Cilicia cojo distritu Panfilia ne, cafihin nandya Mira, ngajan distritu Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Hane ngajan casacu rë capitán ngu barcu tsëhë Alejandría xi cjue Italia. Sehe catsinguisehen niji me barcu vëhë.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Hane xi catsanguin tafi tafi ngujo nixtin sa ne, cojo jemu jyë cjuandya ne, cafihin quixi rë nandya Gnido. Hane tsëhë xi casuaain tjo cahndë́ xi ngu quixi ni quiji barcu cojo niji ne, cavatjin taha ngaxtun Creta, quixi rë Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Handasa jemu chja cavatjin camá, peru quiji barcu cojo niji tafi tafi hisca xi cafihin ngu cahndë́ xi hmí rë Cahndë́ Ndajyihi, tiña nandya Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Jemu tivatju nixtin, hacuaha jemu tsavi xi cjue barcu xcun nandá, tsëhë xi camatiña chan hnchan. Vëhë xi Pablo ne, cachja me cojo xuta jan cuitjin:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 ―Ngayujun ni ne, nguehe cuichjá cojo nuju ta vutsején ne, xi tivanguen vi ne, jemu tsavi, jemu jyë nichajan tsëhë chaha cojo tsëhë barcu, hacuaha hisca tjin yahnga ngayaan xi chajá yaan. ―Cuatjin cachja me.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Peru capitán jan ne, hitsë sa casahmicuenda me cjua xi cachja cha xi cjuicojo barcu jan xi cuma rë cjua xi cachja Pablo.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Hane tsëhë xi cahndë́ xi tacun barcu jan ne, machjiriin xi ngajan cuejña barcu nixtin rë chan hnchan, vëhë xi hitsë sa cjín xuta xi cachja me xi cuetjuxin ni barcu cojo rë me tsëhë ngajan tuxa ma sa xi cuma cuechú me hisca Fenice, ngu nandya ngajan Creta, xi ndatjin cahndë́ tacun, hane ngajan cuma cuiyuju me yëjë nixtin rë chan hnchan.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Hya xi camá ne, cavetsihin cavanga ngu tjo jeya jeya ni xi canduva táha ladu xi ndatjin. Sehe ngajan xi xi má rë me ne, cuma sahmi me sacuatjin xi ha catsingatahacacun me. Vëhë xi cavetju me quiji me, ndaya ndaya rë Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Peru sehe tu hitsë cjui barcu jan ne, canduva ngu tjo hñu ladu xi choho tjin,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 catsivaha rë barcu. Hane tsëhë xi maji fi barcu taha hiscan nduva tjo ne, catihin cahndë́ quiji barcu hacutjin xi cjui tjo.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Hane xi cavatjin taha ngaxtun ngu rquí lihndi nangui quixí xi hmí rë Clauda hiscan xi yiin cjuachan vanga tjo ne, cojo chja ne, peru camá cachjihin barcu lihndi xi tjengui jan,
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 sehe cachjuvinniji caveyín cahntsua barcu jyë. Sehe ngajan xi cha xi cjuicojo barcu jan ne, camá catsihñuhñu cha barcu jyë. Hane tsëhë xi tsacjun me xi cjuecojo tjo jan barcu ngu cahndë́ chojyihi hiscan xi jemu tsavi xi cjue barcu ne, catsitujne me tsjian xi faha rë tjo, casua me cahndë́ quiji barcu hacutjin cjui tjo.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Peru tsëhë xi quijinduju sa cavanga tjo hñu jan ne, xi camá nchujun jan ne, cavetsihin cacandiya me chaha xi hincha barcu jan ngajñi ndachacun.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Hane xi camá nguini, cojo tsja ni me, cafaha me yëjë ni xcusun xi tsëhë barcu jan, cavetsihin cacandiya me ngajñi ndachacun.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Hane xi ha jemu cjín nixtin xi cahyiin tsuhi cahyiin niñu hacuaha tjo jan ne, cjuinduju sa tivanga jercu tu hñu camahani ne, ngajan cafë cjuetacun xi cuetjintjin.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Hane tsëhë xi ha jemu cjín nixtin xi cjëë sinë xuta jan niñu ne, cavetjujñi Pablo ngajñi rë me, cachja me cuitjin:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Quihndë ne, tuhun cjuetacun xahasen nuju ta hisca xi ngu ngayun ne, chajin ngayun. Xi chajá ne, barcu.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Hvë xi cuatjin cuma ta, nguchjin ne, cafehe ngu ángel rë Nina xi Nai naha hacuaha xi fahárcun.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Hane cachja cojo ná cuitjin: “Xi carcuiin Pablo. Hatuxa tjin ri xi cuechi xcun César, me xi matitjun camahani. Hacuaha Nina ne, sahmi me cjuandaja cojo ri xi cuetjutje yëjë xuta xi cjui cojo ri.” Cuatjin cachja ángel cojo ná.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Vëhë xi tuhun cjuetacun xahasen nuju ngayujun ni ta, tsëhë xi ngahan ne, mangucácun cojo Nina, hane hatuxa cuatjin cuma sacuatjin cachja ángel cojo ná.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Peru tjin rë xi scandi naja tjo jan xcun ngu rquí nangui quixí. ―Cuatjin cachja Pablo.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Xi cavatju teñuju nguixun xi cuatjin cjui nguehe cjui ngajan tjo cojo barcu xi nechinyin xcun ndachacun xi hmí rë Adriático ne, sacuaha chuva rë vasen nixten ne, catsingatahacacun cha xi cjuicojo barcu jan xi ha jima tiña barcu tsëhë nangui quixí.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Hane catsichuva cha hacutjin nungun nandá hiscan quisun barcu, hane casacuse rë cha xi can tyjuhun ngu metru nungun nandá jan. Hane xi quiji sa barcu hitsë ni nguvan ne, catsichuva nga cha nandá, hane can yatu metru nungun nandá jan.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Hane tsëhë xi tsacjun cha xi satëcoo barcu jan cojo ngu naxi ne, cacandiya cha ñuju quicha hai xi machjirëhë xi cuiyujuhñu barcu ngajñi nandá xi tsuvahñu rë, hacuaha jercu cafehya rë cha Nina xi sahasen sanii.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Hya xi camá ne, yahnga cha xi cjuicojo barcu jan ne, meje cuetjuxin cha tsëhë barcu xi cuetjutje cha. Vëhë xi catsitujne cha barcu lihndi jan xcun ndachacun, sacuaha xi meje scandiya sa cha quicha ngajñi nandá taha xcun barcu.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Sehe ngajan xi Pablo ne, cachja me cojo capitán cojo sindadu xi yahnga jan cuitjin:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ngajan xi sindadu jan ne, cavatë cha nahñu xi yaha rë barcu lihndi jan, sehe catsismi cha.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Hya xi ha tiña sahasen ne, cachja Pablo cojo yëjë xuta jan xi sinë me niñu, cuitjin cachja me:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Vëhë xi tichjá cojo nuju ta, xinu niñu. Xi cuatjin ne, scaa nuju cuetjuntjun ta hisca ngu ngayun ne, chajin hisca ngu tsjarcun. ―Cuatjin cachja Pablo.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Hane xi cafë cachja me cuatjin ne, cafaha me niñu ne, sehe casua me nacuechji rë Nina xcun yëjë ni xuta jan. Hane xi cavatëcja me niñu jan ne, sehe cavetsihin cajinë me.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Hya xi camá ne, yëjë ni xuta jan ne, casacu rë me cjuetacun, hane hacuaha cojo me cajinë me niñu.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ngayijin ni xi nechinyin barcu jan ne, jo cientu cojo jyanchan tyjuhun ngu má ngayin.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hane hya xi ha ndaja camá rë xahasen rë me xi cajinë me niñu jan ne, cacandiya me trigu jan ngajñi ndachacun xi cuma nguijna sa barcu.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Hane xi casahasen ne, cavëë me ngu cahndë́ hiscan xi hvíin me jani jan. Peru hacuaha cavëë me ngu cahnchun xi jemu jyë tsumi jiña tjehen rë. Hane caviyujucacun me xi sahmi me cjuandya xi barcu ne, ngajan cuechú.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Hya xi camá ne, cavatë me nahñu xi yaha rë quicha hai jan, sehe caxincha ni ngajan ngajñi nandá. Hacuaha cavëhëndaya me ya xi veyaquixi rë barcu hacutjin cjue. Hane xi catsiquijin me tsjian xi faha rë tjo jan ne, sehe cavetsihin quiji barcu jan quixi rë tsumi jan.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Peru xi cafehe barcu ngu cahndë́ hiscan tacun ngu naxi ngahma nandá ne, ngajan casatë. Hane taha xcun barcu jan ne, ngajan casetahahñu, ha quihndë camaji quiji. Peru taha ngaxtun barcu jan ne, jercu tivetsun tsëhë tsindyu rë nandá xi vaja rë.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Hane sindadu jan ne, catsingatahacacun cha xi tsiquehen cha presu, sá tu cuatë́ presu jan nandá ne, cuanga.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Peru capitán jan ne, tsëhë xi meje cuaxëtje me Pablo ne, casuaain me cahndë́ xi sahmi sindadu jan hacutjin xi meje rë cha. Hya xi camá ne, cavitexa me yëjë ni xuta xi ma vatë́ nandá ne, tjun tjun me caticandiya me yojo rë me ngajñi nandá, catji me quixi rë tsumi jan.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Hane me xi yahnga xi maji vatë́ nandá jan ne, catjaha me ngu rquí yatë o sa ngu ya tsëhë barcu jan. Cuatjin camá xi ngayijin ni ne, cafihin nangui quixí, hacuaha cavetjintjin.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.