Atos 27
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NVT
1 Hane hya xi cavechú nixtin xi cavejñacacun me xi matitjun jan xi cuanguin ngajan Italia ne, Pablo cojo yahnga sa presu jan ne, camá me entregadu tsja ngu capitán xi hmí rë Julio, capitán tsëhë sindadu rë me xi matitjun camahani.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Hane xi cavisihin ngu barcu xi cavetju tsëhë nandya Andramitio xi cjue jingunduju ni ndaya tsëhë distritu Asia ne, sehe quiji barcu cojo niji. Hacuaha quiji cha Aristarco cojo niji, ngu cha Tesalónica tsëhë distritu Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Hane xi camá nchujun jan ne, cafehe barcu cojo niji nandya Sidón. Hane Julio ne, casahmi me cjuandaja cojo Pablo, casua me cahndë́ xi cjue Pablo ndava amigu rë me xi cjuahacuenda amigu jan xcusun xi ma chaja rë Pablo.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Hane xi quiji barcu cojo niji tsëhë ngajan ne, cavatjin jingunduju ni taha ngaxtun Chipre, ngu rquí nangui xi vetjucaa xcun ndachacun, tsëhë xi tjo ne, casuaain cahndë́ xi ngu quixi ni cjue barcu cojo niji.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Hane xi cavatjin xcun ndachacun quixi rë distritu Cilicia cojo distritu Panfilia ne, cafihin nandya Mira, ngajan distritu Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Hane ngajan casacu rë capitán ngu barcu tsëhë Alejandría xi cjue Italia. Sehe catsinguisehen niji me barcu vëhë.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Hane xi catsanguin tafi tafi ngujo nixtin sa ne, cojo jemu jyë cjuandya ne, cafihin quixi rë nandya Gnido. Hane tsëhë xi casuaain tjo cahndë́ xi ngu quixi ni quiji barcu cojo niji ne, cavatjin taha ngaxtun Creta, quixi rë Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Handasa jemu chja cavatjin camá, peru quiji barcu cojo niji tafi tafi hisca xi cafihin ngu cahndë́ xi hmí rë Cahndë́ Ndajyihi, tiña nandya Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Jemu tivatju nixtin, hacuaha jemu tsavi xi cjue barcu xcun nandá, tsëhë xi camatiña chan hnchan. Vëhë xi Pablo ne, cachja me cojo xuta jan cuitjin:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ―Ngayujun ni ne, nguehe cuichjá cojo nuju ta vutsején ne, xi tivanguen vi ne, jemu tsavi, jemu jyë nichajan tsëhë chaha cojo tsëhë barcu, hacuaha hisca tjin yahnga ngayaan xi chajá yaan. ―Cuatjin cachja me.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Peru capitán jan ne, hitsë sa casahmicuenda me cjua xi cachja cha xi cjuicojo barcu jan xi cuma rë cjua xi cachja Pablo.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Hane tsëhë xi cahndë́ xi tacun barcu jan ne, machjiriin xi ngajan cuejña barcu nixtin rë chan hnchan, vëhë xi hitsë sa cjín xuta xi cachja me xi cuetjuxin ni barcu cojo rë me tsëhë ngajan tuxa ma sa xi cuma cuechú me hisca Fenice, ngu nandya ngajan Creta, xi ndatjin cahndë́ tacun, hane ngajan cuma cuiyuju me yëjë nixtin rë chan hnchan.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Hya xi camá ne, cavetsihin cavanga ngu tjo jeya jeya ni xi canduva táha ladu xi ndatjin. Sehe ngajan xi xi má rë me ne, cuma sahmi me sacuatjin xi ha catsingatahacacun me. Vëhë xi cavetju me quiji me, ndaya ndaya rë Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Peru sehe tu hitsë cjui barcu jan ne, canduva ngu tjo hñu ladu xi choho tjin,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 catsivaha rë barcu. Hane tsëhë xi maji fi barcu taha hiscan nduva tjo ne, catihin cahndë́ quiji barcu hacutjin xi cjui tjo.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Hane xi cavatjin taha ngaxtun ngu rquí lihndi nangui quixí xi hmí rë Clauda hiscan xi yiin cjuachan vanga tjo ne, cojo chja ne, peru camá cachjihin barcu lihndi xi tjengui jan,
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 sehe cachjuvinniji caveyín cahntsua barcu jyë. Sehe ngajan xi cha xi cjuicojo barcu jan ne, camá catsihñuhñu cha barcu jyë. Hane tsëhë xi tsacjun me xi cjuecojo tjo jan barcu ngu cahndë́ chojyihi hiscan xi jemu tsavi xi cjue barcu ne, catsitujne me tsjian xi faha rë tjo, casua me cahndë́ quiji barcu hacutjin cjui tjo.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Peru tsëhë xi quijinduju sa cavanga tjo hñu jan ne, xi camá nchujun jan ne, cavetsihin cacandiya me chaha xi hincha barcu jan ngajñi ndachacun.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Hane xi camá nguini, cojo tsja ni me, cafaha me yëjë ni xcusun xi tsëhë barcu jan, cavetsihin cacandiya me ngajñi ndachacun.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Hane xi ha jemu cjín nixtin xi cahyiin tsuhi cahyiin niñu hacuaha tjo jan ne, cjuinduju sa tivanga jercu tu hñu camahani ne, ngajan cafë cjuetacun xi cuetjintjin.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Hane tsëhë xi ha jemu cjín nixtin xi cjëë sinë xuta jan niñu ne, cavetjujñi Pablo ngajñi rë me, cachja me cuitjin:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Quihndë ne, tuhun cjuetacun xahasen nuju ta hisca xi ngu ngayun ne, chajin ngayun. Xi chajá ne, barcu.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Hvë xi cuatjin cuma ta, nguchjin ne, cafehe ngu ángel rë Nina xi Nai naha hacuaha xi fahárcun.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Hane cachja cojo ná cuitjin: “Xi carcuiin Pablo. Hatuxa tjin ri xi cuechi xcun César, me xi matitjun camahani. Hacuaha Nina ne, sahmi me cjuandaja cojo ri xi cuetjutje yëjë xuta xi cjui cojo ri.” Cuatjin cachja ángel cojo ná.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Vëhë xi tuhun cjuetacun xahasen nuju ngayujun ni ta, tsëhë xi ngahan ne, mangucácun cojo Nina, hane hatuxa cuatjin cuma sacuatjin cachja ángel cojo ná.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Peru tjin rë xi scandi naja tjo jan xcun ngu rquí nangui quixí. ―Cuatjin cachja Pablo.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Xi cavatju teñuju nguixun xi cuatjin cjui nguehe cjui ngajan tjo cojo barcu xi nechinyin xcun ndachacun xi hmí rë Adriático ne, sacuaha chuva rë vasen nixten ne, catsingatahacacun cha xi cjuicojo barcu jan xi ha jima tiña barcu tsëhë nangui quixí.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Hane catsichuva cha hacutjin nungun nandá hiscan quisun barcu, hane casacuse rë cha xi can tyjuhun ngu metru nungun nandá jan. Hane xi quiji sa barcu hitsë ni nguvan ne, catsichuva nga cha nandá, hane can yatu metru nungun nandá jan.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Hane tsëhë xi tsacjun cha xi satëcoo barcu jan cojo ngu naxi ne, cacandiya cha ñuju quicha hai xi machjirëhë xi cuiyujuhñu barcu ngajñi nandá xi tsuvahñu rë, hacuaha jercu cafehya rë cha Nina xi sahasen sanii.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Hya xi camá ne, yahnga cha xi cjuicojo barcu jan ne, meje cuetjuxin cha tsëhë barcu xi cuetjutje cha. Vëhë xi catsitujne cha barcu lihndi jan xcun ndachacun, sacuaha xi meje scandiya sa cha quicha ngajñi nandá taha xcun barcu.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Sehe ngajan xi Pablo ne, cachja me cojo capitán cojo sindadu xi yahnga jan cuitjin:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Ngajan xi sindadu jan ne, cavatë cha nahñu xi yaha rë barcu lihndi jan, sehe catsismi cha.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Hya xi ha tiña sahasen ne, cachja Pablo cojo yëjë xuta jan xi sinë me niñu, cuitjin cachja me:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Vëhë xi tichjá cojo nuju ta, xinu niñu. Xi cuatjin ne, scaa nuju cuetjuntjun ta hisca ngu ngayun ne, chajin hisca ngu tsjarcun. ―Cuatjin cachja Pablo.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Hane xi cafë cachja me cuatjin ne, cafaha me niñu ne, sehe casua me nacuechji rë Nina xcun yëjë ni xuta jan. Hane xi cavatëcja me niñu jan ne, sehe cavetsihin cajinë me.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Hya xi camá ne, yëjë ni xuta jan ne, casacu rë me cjuetacun, hane hacuaha cojo me cajinë me niñu.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Ngayijin ni xi nechinyin barcu jan ne, jo cientu cojo jyanchan tyjuhun ngu má ngayin.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Hane hya xi ha ndaja camá rë xahasen rë me xi cajinë me niñu jan ne, cacandiya me trigu jan ngajñi ndachacun xi cuma nguijna sa barcu.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Hane xi casahasen ne, cavëë me ngu cahndë́ hiscan xi hvíin me jani jan. Peru hacuaha cavëë me ngu cahnchun xi jemu jyë tsumi jiña tjehen rë. Hane caviyujucacun me xi sahmi me cjuandya xi barcu ne, ngajan cuechú.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Hya xi camá ne, cavatë me nahñu xi yaha rë quicha hai jan, sehe caxincha ni ngajan ngajñi nandá. Hacuaha cavëhëndaya me ya xi veyaquixi rë barcu hacutjin cjue. Hane xi catsiquijin me tsjian xi faha rë tjo jan ne, sehe cavetsihin quiji barcu jan quixi rë tsumi jan.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Peru xi cafehe barcu ngu cahndë́ hiscan tacun ngu naxi ngahma nandá ne, ngajan casatë. Hane taha xcun barcu jan ne, ngajan casetahahñu, ha quihndë camaji quiji. Peru taha ngaxtun barcu jan ne, jercu tivetsun tsëhë tsindyu rë nandá xi vaja rë.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Hane sindadu jan ne, catsingatahacacun cha xi tsiquehen cha presu, sá tu cuatë́ presu jan nandá ne, cuanga.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Peru capitán jan ne, tsëhë xi meje cuaxëtje me Pablo ne, casuaain me cahndë́ xi sahmi sindadu jan hacutjin xi meje rë cha. Hya xi camá ne, cavitexa me yëjë ni xuta xi ma vatë́ nandá ne, tjun tjun me caticandiya me yojo rë me ngajñi nandá, catji me quixi rë tsumi jan.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Hane me xi yahnga xi maji vatë́ nandá jan ne, catjaha me ngu rquí yatë o sa ngu ya tsëhë barcu jan. Cuatjin camá xi ngayijin ni ne, cafihin nangui quixí, hacuaha cavetjintjin.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.