Atos 21
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NTLH
1 Hya xi camá ne, xi cavejñi xuta jan ne, sehe ngu quixi ni quiji barcu cojo niji ne, cafihin Cos. Hane xi camá nchujun jan ne, cafihin Rodas. Hane xi cavetjin ngajan ne, cafihin Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Hane xi casacu niji ngu barcu xi cjue distritu Fenicia ne, cavisihin sehe catsanguin.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Hane xi cachutsijin Chipre ne, cavatjin taha ladu quixi tsëhë jan, catsanguin nduju xi cafihin quixi rë distritu Siria, sehe cafihin nandya Tiro ta, tsëhë xi ngajan cuitujne chaha xi hincha cahntsua barcu.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Hane xi casacu xinguin cojo xuta ladu rë Jesús jan ne, cavinechintihin ngajan yatu nixtin. Hane ngujo profeta xi siu ngajan Tiro ne, tjin mé cachja Hasen rë Nina cojo rë me, sehe cachja profeta jan cojo Pablo xi cjuiin me Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Xi cavechú nixtin xi cuetjin jan ne, sehe cavetjin catsanguin. Hane yëjë xuta jan, cojo chjuun rë me cojo quihndi rë me ne, quiji cani niji me hisca tjehen ndachacun, hiscan fë nandya. Sehe ngajan cavixcuhnchin, sehe canihñi oración.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Hane xi caninguijnitihin cjua cojo rë me ne, sehe cavisihin barcu, hane me vëhë ne, cavuya cafe me ndava me xingu xingu me.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Hane ngayin ne, catsanguin cojo barcu xi cavétjin tsëhë Tiro, hane cafihin Tolemaida. Hane xi catsanguin catihin rë xuta ladu rë Jesús nina ne, ngajan cavinechin cojo rë me ngu nixtin.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Hane xi camá nchujun jan ne, cavetjin catsanguin, hane cafihin Cesarea. Sehe catsanguin ndava Felipe, me xi sua machaya rë xuta cjuandajyihi xi chja tsëhë Jesús. Me vëhë ne, ngu me tsëhë me xi ma yatu xi cavaxiji me xi visecoo rë apóstol. Hane ngajan cavinechin cojo rë me.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Me vëhë ne, tjin rë me ñuju na nixti quihndi rë me, xi má na profeta.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Hane jinguyëjë rë xi nechintihin ngajan ngujo nixtin ne, cafehe ngu profeta xi canduva tsëhë Judea, ngu me xi hmí rë Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Hane xi cafehetjengui niji me ne, quiji me cafaha me cinturón rë Pablo, sehe catsihñu me tsja me cojo ntsacu me cinturón jan, sehe cachja me cuitjin:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Xi canuhyin cjua vëhë ne, ngayin cojo xuta xi siu jan ne, canújin cojo Pablo xi cjuiin me Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ngajan xi Pablo ne, cuitjin cafayangui me:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Hane xi catsingatiin me cjua xi canújin ne, ha quihndë canujiin sa cjua vëhë ta cuitjin canújin:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Xi cavatju nixtin xi cuacun vë ne, sehe cavihinchjini tsijin, sehe catsanguin Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Hacuaha cojo ngujo xuta ladu rë Jesús ngajan Cesarea quiji me cojo niji. Me xi cuacun vë quijicojo niji me hiscan xi cuinechin, ndava ngu xuta Chipre xi siutaha me Jerusalén, xi hmí rë Mnasón. Me vëhë ne, ha jemu hatsëë camahani xi xuta ladu rë Jesús má me.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Xi cafihin ngajan Jerusalén ne, xuta ladu rë Jesús jan ne, cafahatsja niji me cojo yëjë ni cjuasua.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Hane xi camá nchujun jan ne, Pablo ne, quiji me cojo niji xi cuisiajmi me cojo Jacobo. Hacuaha ha tjin tangun yëjë xuta changá rë yungun jan.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Hane xi cavatju cachja Pablo nina cojo rë me ne, sehe casuacuenda chichihin me yëjë ni xcusun xi casahmi Nina ngajñi rë xa rë Nina xi casahmi Pablo ngajñi rë xutaxín.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Hane xi cavatju cahndë xuta jan cjua xi cachja Pablo ne, casahmi jyë casahmi hnga me Nina, sehe cachja me cojo Pablo cuitjin:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Hacuaha xuta xi cuacun vë ne, casacu camachaya rë me xi ngayun ne, nújun cojo yëjë xuta tjë rë Israel xi siu ngajan nangui rë xutaxín xi meje rë xi tsismicacun me ley rë Moisés, hacuaha mijí rë xi cuatë me chuxin rë quihndinda xi xihin, ha quihndë mijí rë xi cjuetjengui sa me xcusun changá naja.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Mé xi cuma ni? Hatuxa jyihi ni ne, sacú cumachaya rë me xi cafuhun.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Vëhë xi quihndë ne, nihñu tutjin xi cuinújin cojo nuju. Nguehe ngajñi niji ne, siu ñuju xihin xi casahmichihin me ngu cjua cojo Nina.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Chjuhun cha vihi ne, tangun cojo cha yungun xi matitjun, cojo sa xi ngajan cuma tyjahi cha tangun cojo ngayun tsëhë xcusun xi tsavi xi cojo Nina sacuatjin xi ha xcusun naja. Hacuaha techjun tsëhë cha, cojo sa xi cuma sejnu rë rcu cha. Hane xi cuatjin nihñu ne, yëjë ni xuta ne, cumachaya rë me xi yëjë cjua xi camachaya rë me tsujun ne, quixiin ta ngayun ne, hacuaha ha tuxa nihñuchuhun sacuatjin chja ley rë Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Hane sacuaha xutaxín xi cojo cavisehen ladu rë Jesús ne, ha caningatjin ngu xujun tsëhë me, hane xujun vëhë ne, chja xi meje rë xi sinii me xichinë xi caviyuju xcun ninandyojo, sinii me jni, sinii me yojo rë chu xi caxinchahndu rë xi cahme, sahmii me cjuatsehen xi sahmi xuta cojo ngu xi hacuiin chjuun rë hacuiin xihin rë. ―Cuatjin cachja xuta changá jan cojo Pablo.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Hane xi camá nchujun jan ne, sehe quijicojo Pablo cha xi cuacun jan, sehe catsityjahi tangun me yojo rë me cojo cha, sacuatjin xi ha xcusun rë xuta tjë rë Israel. Sehe ngajan xi Pablo cojo cha xi cuacun jan ne, cavisehen me yungun xi matitjun, xi cuichja me há cjín sa nixtin xi cuijnetaha xi cuma tyjahi camahani me, hane hacuaha cjue cjuatjo xcun Nina ngatsë rë jima ngu me.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Hya xi camá ne, xi ha meje cuechú xi cuma yatu nixtin jan ne, xuta tjë rë Israel xi canduva tsëhë distritu Asia jan ne, cavëë me Pablo ngajan cahntsua yungun xi matitjun tsëhë xi nchunchujun ni quiji me yungun tsëhë nixtin jan. Catsisuë me cjuatacun rë xutacjín jan, sehe quiji cafaha me Pablo,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 hisca cajindaya me cachja me cuitjin:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 tsëhë xi titjun ne, ha cavëë me Pablo cojo ngu xutaxín xi hmí rë Trófimo ngajan ngajñi nandya, hane xi má rë me ne, quijicojo Pablo me cahntsua yungun.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Hane yëjë xuta nandya ne, camasuë rë cjuatacun rë me. Hane vanga me quiji camatangun me yungun xi matitjun hiscan secun Pablo, sehe cafaha me cajavëjne me, cavaxë me tsëhë yungun jan. Sehe ngutjen ni casechja yëjë tingotjo jan.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Hane jinguyëjë rë xi tisahmi xutacjín jan cjuandya xi tsiquehen me Pablo ne, quiji cjua rë capitán tsëhë sindadu xi yëjë xuta Jerusalén ne, tjemu jyë suë tisahmi me.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ngajan xi capitán jan ne, ngutjen ni quijijne me cojo sindadu rë me hiscan xi hinchataha xutacjín jan. Hane xi cavëë xutacjín jan sindadu cojo capitán rë cha ne, sehe casejyu me xi tivaja rë me Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Hane xi quiji tiña capitán jan ne, sehe cafaha me Pablo. Sehe cavitexa me xi cumahñu Pablo cojo jo cadena. Hya xi camá ne, sehe cavinenguise capitán jan cojo xuta jan yo xuta Pablo jan, hacuaha mé casahmi me.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Hane ngujo xuta jan ne, hisca jindaya me chja me cuitjin, ngujo nga me ne, hisca jindaya me chja me cuatjin. Peru tsëhë xi casacuiin rë capitán jan cjuaquixi ngatsë rë suë jyë xi tijima jan ne, cavitexa me xi cjuecojo sindadu Pablo ngajan hiscan hincha sindadu.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Hane xi cafehe sindadu cojo Pablo hiscan ndë rë ne, hisca cavahahnga cha Pablo ngatsë rë cjuahngatacun xi sahmi xutacjín jan ta,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 tsëhë xi tjengui me cjui me jindaya me chja me cuitjin:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Hya xi ha tsinguisehen sindadu jan Pablo cahntsua ndihya ne, cachja Pablo cuitjin cojo capitán:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Hane ngajan xi hacuiin ngaye cha Egipto xi sehe tiña nixtin cavunihnga ngu si jyë hacuaha quijicojo rë ñuju mil cha tsiquehen ngajan ngu xín tsëhë nandya jan ni. ―Cuatjin cachja capitán jan.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ngajan xi Pablo ne, cuitjin cachja me:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Hane xi casua capitán jan cahndë́ xi cuichja Pablo ne, hora xi secun Pablo hiscan ndë jan ne, casahmitsja me cojo xuta xi sejyu me hitsë. Hane hora xi cafë xuta caviyujujyuu me ne, ngajan xi Pablo ne, cachja me cojo xuta jan hne hebreo, cuitjin cachja me:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.