1 Tessalonicenses 2
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NVI
1 Ngayun ne, ha hyun ta xi catsanguin tjenguin nuju ne, hacuiin tu mahya ta
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 handasa jemu choho cavatjin camá ngajan nandya Filipos sacuatjin xi ha hyun, peru camacjiin tacuin xi canújin cojo nuju cjua rë Nina ta, tsëhë xi Nina jan ne, cavisecoo niji me, handasa jemu camacjan rë yahnga xuta.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Hacuaha xi nújin cojo nuju ne, hatuxa cojo cjuaquixi cojo cjuandaja. Hacuiin vindachin.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Nina ne, me vëhë xi cafahachuva niji me, hane cachuya rë me tsijin, hacuaha casua me ngayin xa xi cuinújin cjua rë me cojo xuta. Vëhë xi cuatjin nújin. Hacuiin xi xuta chuya rë me ta xi Nina chuya rë me, tsëhë xi Nina ne, me vëhë xi vëë me cjuatacun niji cojo xahasen niji.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ngayun ne, ha hyun ta hacuiin cjuahaxi xi canújin cojo nuju, hacuaha vëë Nina jain ta hacuiin xi tujún meje niji.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Hacuiin jemu meje niji xi cjuaharcun niji xuta, sa ngayun sa xuta xi yahnga, handasa tjin niji chuva rë xi chjaharcun niji tsëhë xi apóstol rë Cristu ngayin.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Peru jemu cojo cjuajeya cavinechin ngajñi nuju, sacuaha xi sahmi ngu naa xi sahmi cuidadu me quihndi rë me.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Jemu cavinga niji ngayun. Hacuaha meje niji xi hacuiin tu suvá cjua rë Nina xi canújin cojo nuju ta hisca mé sa cjuacjintacun ne, cavejñitacuin xi cuisecuin nuju ta, tsëhë xi jemu cachuya niji tsujun.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Ngayun ne, vitsjen rë nuju tsëhë xi jemu jyë xa canihñi. Canihñi nixtin nixten, tsëhë xi hisca ngu ngayun mijí tihin nuju ngu cjuandya hya xi canújin cojo nuju cjua rë Nina.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Ngayun xi macjain nuju Nina ne, cahyun, hacuaha hisca Nina ne, vëë jain me ta jemu ndaja cavinechin cojo nuju. Hisca ngu jyë́ cumaji nicanuju niji.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Hacuaha ngayun ne, ha hyun hacutjin canújin cjuandaja cojo nuju jima ngu ngayun, sacuaha chja ngu nahmi cojo quihndi rë me.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Hacuaha catihin nuju cjua xi nchunchujun ni ne, nihñu cjuandaja sacuatjin meje rë ndiya rë Nina ta, Nina ne, me vëhë xi vaxijin me ngayun xi sacú nuju cahndë́ hiscan xi me vëhë tacun tsja me. Ngajan ne, jemu cahndë́ ndajyihi camahani.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Vëhë xi jercu tihin nacuechji rë Nina, tsëhë xi hya xi canuhyun cjua rë Nina xi canújin cojo nuju ne, camacjain nuju cjua jan. Hane ndatjin sacuatjin caningatuhuntacun ta cjua rë Nina jain, hacuiin cjua rë ngu xuta. Hacuaha jemu ndajyihi tsujun xi cuatjin macjain nuju cjua jan.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Hacuaha ngayun ne, cavatjun camá sacuaha cavatju me camá titjun, me xi camacjain rë Jesucristu ngajan nangui Judea. Sacuaha xuta nangui rë me ne, jercu casuandya rë me, hacuanitjin ni xuta nangui nuju ne, jercu casuandya nuju me.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Nai naja Jesús ne, catsiquehen xuta nangui Judea me, hacuanitjin catsiquehen xuta jan xutachanga xi cachja cjua rë Nina hatsëë. Hisca cojo ngayin ne, hacuaha casuandya niji me. Chuyiin rë Nina tsëhë xuta jan xi cuatjin sahmi me. Hacuaha choho vëë me me xi yahnga sa ta,
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 tsëhë xi mijí sua me cahndë́ xi cuinújin cjua rë Nina cojo xuta xi hacuiin tsëhë nangui Judea ne, catamacjain rë me hacuaha cuetjutje me. Jercu tu jyë camahani jyë́ rë me xi cuatjin sahmi me. Peru quihndë ne, cavechu nixtin xi cuma me castigu xi cuichja Nina.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Hya xi ha catsanguinxin ngu jo nixtin tsujun ne, handasa cahyiín nuju, peru hatuxa ninguitsjin nuju cojo xahasen niji. Hacuaha jercu meje cuanguin tjenguin nga nuju.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Cavejñi xi cuanguin. Ngahan Pablo ne, ngu jo ndiya ne, cavejñá xi cjuë́, peru Satanás ne, casuaain cahndë́.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 — ausente —
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.