1 Tessalonicenses 2
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs ARA
1 Ngayun ne, ha hyun ta xi catsanguin tjenguin nuju ne, hacuiin tu mahya ta
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 handasa jemu choho cavatjin camá ngajan nandya Filipos sacuatjin xi ha hyun, peru camacjiin tacuin xi canújin cojo nuju cjua rë Nina ta, tsëhë xi Nina jan ne, cavisecoo niji me, handasa jemu camacjan rë yahnga xuta.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Hacuaha xi nújin cojo nuju ne, hatuxa cojo cjuaquixi cojo cjuandaja. Hacuiin vindachin.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Nina ne, me vëhë xi cafahachuva niji me, hane cachuya rë me tsijin, hacuaha casua me ngayin xa xi cuinújin cjua rë me cojo xuta. Vëhë xi cuatjin nújin. Hacuiin xi xuta chuya rë me ta xi Nina chuya rë me, tsëhë xi Nina ne, me vëhë xi vëë me cjuatacun niji cojo xahasen niji.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ngayun ne, ha hyun ta hacuiin cjuahaxi xi canújin cojo nuju, hacuaha vëë Nina jain ta hacuiin xi tujún meje niji.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Hacuiin jemu meje niji xi cjuaharcun niji xuta, sa ngayun sa xuta xi yahnga, handasa tjin niji chuva rë xi chjaharcun niji tsëhë xi apóstol rë Cristu ngayin.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Peru jemu cojo cjuajeya cavinechin ngajñi nuju, sacuaha xi sahmi ngu naa xi sahmi cuidadu me quihndi rë me.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Jemu cavinga niji ngayun. Hacuaha meje niji xi hacuiin tu suvá cjua rë Nina xi canújin cojo nuju ta hisca mé sa cjuacjintacun ne, cavejñitacuin xi cuisecuin nuju ta, tsëhë xi jemu cachuya niji tsujun.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Ngayun ne, vitsjen rë nuju tsëhë xi jemu jyë xa canihñi. Canihñi nixtin nixten, tsëhë xi hisca ngu ngayun mijí tihin nuju ngu cjuandya hya xi canújin cojo nuju cjua rë Nina.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ngayun xi macjain nuju Nina ne, cahyun, hacuaha hisca Nina ne, vëë jain me ta jemu ndaja cavinechin cojo nuju. Hisca ngu jyë́ cumaji nicanuju niji.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Hacuaha ngayun ne, ha hyun hacutjin canújin cjuandaja cojo nuju jima ngu ngayun, sacuaha chja ngu nahmi cojo quihndi rë me.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Hacuaha catihin nuju cjua xi nchunchujun ni ne, nihñu cjuandaja sacuatjin meje rë ndiya rë Nina ta, Nina ne, me vëhë xi vaxijin me ngayun xi sacú nuju cahndë́ hiscan xi me vëhë tacun tsja me. Ngajan ne, jemu cahndë́ ndajyihi camahani.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Vëhë xi jercu tihin nacuechji rë Nina, tsëhë xi hya xi canuhyun cjua rë Nina xi canújin cojo nuju ne, camacjain nuju cjua jan. Hane ndatjin sacuatjin caningatuhuntacun ta cjua rë Nina jain, hacuiin cjua rë ngu xuta. Hacuaha jemu ndajyihi tsujun xi cuatjin macjain nuju cjua jan.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Hacuaha ngayun ne, cavatjun camá sacuaha cavatju me camá titjun, me xi camacjain rë Jesucristu ngajan nangui Judea. Sacuaha xuta nangui rë me ne, jercu casuandya rë me, hacuanitjin ni xuta nangui nuju ne, jercu casuandya nuju me.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Nai naja Jesús ne, catsiquehen xuta nangui Judea me, hacuanitjin catsiquehen xuta jan xutachanga xi cachja cjua rë Nina hatsëë. Hisca cojo ngayin ne, hacuaha casuandya niji me. Chuyiin rë Nina tsëhë xuta jan xi cuatjin sahmi me. Hacuaha choho vëë me me xi yahnga sa ta,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 tsëhë xi mijí sua me cahndë́ xi cuinújin cjua rë Nina cojo xuta xi hacuiin tsëhë nangui Judea ne, catamacjain rë me hacuaha cuetjutje me. Jercu tu jyë camahani jyë́ rë me xi cuatjin sahmi me. Peru quihndë ne, cavechu nixtin xi cuma me castigu xi cuichja Nina.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Hya xi ha catsanguinxin ngu jo nixtin tsujun ne, handasa cahyiín nuju, peru hatuxa ninguitsjin nuju cojo xahasen niji. Hacuaha jercu meje cuanguin tjenguin nga nuju.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Cavejñi xi cuanguin. Ngahan Pablo ne, ngu jo ndiya ne, cavejñá xi cjuë́, peru Satanás ne, casuaain cahndë́.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 — ausente —
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.