Romanos 9

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Twutzxix kxel nqꞌmanjiꞌy luꞌn, quꞌn nimilqiꞌn tiꞌj Crist, ex nya noq njaw bꞌant wuꞌn, ex ax Xewbꞌaj Xjan toj wanmiꞌn nkujsinte qa twutzxixjo nyola luꞌn:
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Qa nimx bꞌis nnaꞌn, ex tzunx nchyoꞌn wanmiꞌn
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 kyiꞌjjo nxjalila, aye wermana te nxeꞌchila. Quꞌn wajatlaꞌy tuꞌn woka te kyxel tjaqꞌ tqanbꞌil qMan Dios, ex tuꞌn wel paꞌn tiꞌj Crist, noqitla tuꞌn kykletku nxjalila, aye a naꞌmx kynimin, a junx tzajnin qyajila kyukꞌa.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Quꞌn tyajil qtzan Israelqe, ex xi tkꞌmoꞌn Dios te Ttanim, ex najan Dios kyxol tukꞌa tkyaqil tqoptzꞌajiyil. Xi tqꞌoꞌn Dios tumil toj tkawbꞌil Moisés tuꞌn kykyijxjal toj wen tukꞌa, ex xi kykꞌmoꞌn kꞌulbꞌil toj tnejil ja te naꞌbꞌl Dios, ex jniꞌxjo otaq tzaj ttziyin Dios, tuꞌn t-xi tqꞌoꞌn kye.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ex kꞌwalbꞌajqe kye tnejil qxeꞌchil, aye nmaq nimil tiꞌj Dios. Ex tuꞌntzin kyyajil ikyjo, itzꞌje Crist, a Dios, tAjaw Tkyaqil, nimxit tbꞌi te jun majx. Ikyxitjo.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Me mix kubꞌe kynimin aj Israel, a tqꞌma Dios kye. ¿Ma tuꞌntzin ikyjo, mi japin te Dios tuꞌn, tkyaqiljo tzaj ttziyin kye Ttanim? ¡Mina! Quꞌn nya tkyaqiljo, a el itzꞌje kyxol aj Israel toj tchibꞌjil, twutzxix aj Israelqe.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ex nya tkyaqiljo, a el itzꞌje tiꞌj Abraham twutzxix tkꞌwalqe, quꞌn otaq tzaj tqꞌmaꞌn Dios te Abraham toj Tuꞌjil Tyol kyjaluꞌn: Noq tuꞌn Isaac ktenbꞌil tyajila.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Tuꞌntziꞌn ikyjo, n-el qnikyꞌ te, qa mix aꞌl jun at toklin te tkꞌwal Dios noq tuꞌn t-xeꞌchil jaꞌ itzꞌje. Qalaꞌ oꞌkqexjo aye o chi itzꞌje tkabꞌ majin tzeꞌnkuxjo tqꞌma Dios. Aye xjal anetziꞌn at kyoklin twutz te twutzxix tyajil Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Quꞌn tej otaq chi tijin Abraham, ex ntiꞌtaql tumil tuꞌn tul jun kyal, xi tqꞌmaꞌn Dios kye: Tojjo qꞌij, a xi nqꞌmaꞌn, tzul itzꞌje jun tal Sara, a t-xuꞌjilach. Ex antza n-ele qnikyꞌ te, qa aku bꞌant tuꞌn Dios, tzeꞌnchaqxjo tajtz.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Quꞌn nya oꞌkxjo luꞌn; ex ikyxjo te Rebeca, i ul itzꞌje kabꞌe tal, kwaꞌchqe, tukꞌa tchmil, Isaac, a ojtxe qxeꞌchil.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Tej naꞌmxtaq kyitzꞌje, ex naꞌmxtaq tbꞌant chꞌin tiꞌ kyuꞌn, qa bꞌaꞌn mo minaj, xi tqꞌmaꞌn Dios te Rebeca: Ate itzikybꞌaj k-ajbꞌil te itzꞌinbꞌaj. Ikytziꞌn, bꞌiꞌn quꞌn, qa a Dios jaw skꞌoꞌnkye tzeꞌnkuxjo taj, ex nya tzeꞌnku kybꞌinchbꞌinxjal; qalaꞌ noq tuꞌn txokbꞌil, a kubꞌ t-ximin atxix naꞌmtaq tkubꞌ xkye tkyaqil.
11 — ausente —
13 Ex ikyx ntqꞌmaꞌn Diosjo toj Tuꞌjil Tyol: Ok nkꞌuꞌjliꞌn Israel, ex el wiꞌjliꞌn Esaú, aye tal Rebecach.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Me qa tkyaqil nbꞌant oꞌkx tzeꞌnkuxjo ntqꞌmaꞌn Dios, akula txi qqꞌmaꞌn qa nya tzꞌaqle te Dios. Me ntiꞌx tumiljo xim lo,
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 quꞌn tqꞌma Dios te Moisés kyjaluꞌn:
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Ikytziꞌn, nya tuꞌn tajbꞌil, mo tuꞌn t-xim jun xjal, ex nya tuꞌn tbꞌinchbꞌin kkletile, qalaꞌ noq tuꞌn tqꞌaqꞌbꞌil tkꞌuꞌj qMan Dios.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ex ntqꞌmaꞌn Dios toj Tuꞌjil Tyol te nmaq kawil toj txꞌotxꞌ te Egipto:
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Quꞌn ate Dios at tqꞌaqꞌbꞌil tkꞌuꞌj tiꞌj jun xjal noq aꞌlchaqx kyetz, ex ax Dios aku txi kujsin te tanmin jun xjal, ex aꞌlchaqx kyetz, noq qa taj.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Akula tzaj tqꞌmaꞌn weꞌy: Qa ikytzjo, ¿Tiꞌtzin quꞌniltz n-ok tqꞌoꞌn Dios kypajxjal? ¿Attzin jun aku txi lipetz tiꞌj Dios ikyjo, qa ax nxi kujsinte kyanminxjal?
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Me, ¿Tiꞌtzin toke te tuꞌn t-xoꞌn yol tiꞌj qMan Dios? Quꞌn ma akupela tqꞌma jun kꞌwil te bꞌinchilte, ¿Tiquꞌn ẍin kubꞌ tbꞌinchiꞌn ikyjo?
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Ma nyapela at tokliꞌn bꞌinchil xoqꞌl, tuꞌn tkubꞌ tbꞌinchin noq tzeꞌnchaqku taj? Aku kubꞌ tbꞌinchin qa taj tuꞌn tkubꞌ tbꞌinchin jun kꞌwil tbꞌanilx wen, ex juntl noq te tkꞌwel tzꞌis.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ikytzin te Diosjo. Taj tuꞌn tyekꞌin teꞌ tyabꞌ twiꞌ ex tkyaqil tipin kyukꞌa aye bꞌantnintaq kyiꞌj, tuꞌn kyxiꞌ toj najin. Me n-ikyꞌx tuꞌn, quꞌn n-ayon kyiꞌj tuꞌn kymeltzꞌaj. Me qatzin qa mi ẍi meltzꞌajxtz, kchi xeꞌl toj najin te jun majx.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ex ikyx nbꞌantjo tuꞌn qukꞌa, tuꞌn tyekꞌinte tkyaqiljo tqoptzꞌajiyil, a awo bꞌantnin qiꞌj tuꞌn, noq tuꞌn tqꞌaqꞌbꞌil tkꞌuꞌj, tuꞌn qnajan tukꞌa te jun majx toj tqoptzꞌajiyil kyaꞌj.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ma qo txoklajtz tuꞌn qMan Dios tuꞌn qok te Ttanim, exla qa Judiyqo ex qa mina.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Tzeꞌnku ntqꞌmaꞌn Dios toj Tuꞌj Oseas toj Tuꞌjil Tyol:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 — ausente —
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ex ikyxjo kye aj Israel, tqꞌma Isaías kyiꞌj toj Tuꞌjil Tyol Dios:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ex tzeꞌnku tqꞌma Isaías ojtxe:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Tiꞌtzin kqqꞌmaꞌbꞌil tiꞌj tkyaqiljo lo? Quꞌn qa aye xjal nya Judiyqe, a ntiꞌtaq tumil tuꞌn kyoktaq te Ttanim Dios, ex ntiꞌtaq tuꞌn kyok te tzꞌaqle twutz, ayetzin ma chi okjo noq tuꞌn kynimbꞌil.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Me ayetzin kyeꞌ Judiy, a kyajtaq tuꞌn kyok te Ttanim Dios, ex tuꞌn kyok te tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn tjapin bꞌaj ojtxe kawbꞌil kyuꞌn, mi ẍi ok.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Me tiꞌquꞌnil? Quꞌn kyajtaq tuꞌn tjapin bꞌaj kyuꞌn kyuꞌnx kyibꞌx, ex nya tuꞌn kynimbꞌil tiꞌj Kolil Jesucrist. Tiꞌjjo lo, i ok takpaj toj kychwinqil tiꞌj Jesús, a abꞌj te toljsbꞌil,
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 tzeꞌnkuxjo tqꞌma Dios toj Tuꞌjil Tyol:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.