Mateus 22
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT
1 Ok tenl Jesús yolil juntl majl tukꞌa techil, ex xi tqꞌmaꞌn:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 Atzin Tkawbꞌil Dios toj kyaꞌj, ikytziꞌn tzeꞌnku jun nmaq kawil kubꞌ tikyꞌsin jun nintz qꞌij, tej tmeje tkꞌwal.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 I xi tsmaꞌn taqꞌnil txkolkye txqan txokenj. Me ayetzin kyeꞌ xjal luꞌn, mix i tzaje.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 I xi tsmaꞌn txqantl taqꞌnil, ex xi tqꞌmaꞌn kye: Kyqꞌmanxa kyeꞌ txokenj, tuꞌn kytzaj jaꞌlinxix, quꞌn ma bꞌant te wabꞌj: Ma chi kubꞌ nbꞌyoꞌn nwakixa, ex ayeꞌ waliꞌn tbꞌanilqex. Ex jotx noqx tkubꞌ tkyaqil. Kux chi tzaja toj mejebꞌlin, chichkujiꞌy.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Me ayetzin kyeꞌ txokenj, mix xi kytziyine tuꞌn kyxiꞌ toj mejebꞌlin. Jun teꞌ bꞌeꞌx xiꞌ lol ttxꞌotxꞌ; juntl bꞌeꞌx xiꞌ lol tkꞌaẍjil.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Ayetziꞌn txqantl i bꞌaj ok ten bꞌyol kye taqꞌnil nmaq kawil, ex majxpe i kubꞌ kybꞌyoꞌn.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Me bꞌeꞌx tzajx tqꞌoj nmaq kawil, ex bꞌeꞌx bꞌaj xi tchqꞌoꞌn xoꞌl qꞌaqꞌ bꞌyol kyeꞌ bꞌiyil, ex majx ok qꞌoꞌn tqꞌaqꞌiljo kytanim.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, xi tqꞌmaꞌn kye taqꞌnil: Tkyaqilx noq tkubꞌl. Me ayetzin kyeꞌ txokenj kykyꞌeꞌ tuꞌn kytzaj.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ku kyxiꞌ toj xkyꞌich bꞌe, ex kyojileꞌ jniꞌ nim bꞌe toj tnam, ex kytxkonqetza aꞌlchaqx kye xjaltz jaꞌlin, tuꞌn kytzaj toj mejebꞌlin.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Bꞌeꞌxsin i bꞌaj xiꞌ aqꞌniltz chmol kyeꞌ jniꞌ xjal kyojile jniꞌ nim bꞌe, tzeꞌnchaqextz, exla qa wen, mo minaj, tzmaxitzin noj teꞌ ma tij ja kyuꞌn xjal.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Me atzaj teꞌ tokx te nmaq kawil kaꞌyil kye txokenj, ok kyim tiꞌj jun ichin, a tokxtaq, ntiꞌtaq t-xbꞌalin iteꞌk tzeꞌnku toj jun mejebꞌlin, tzeꞌnqeku kyeꞌ txqantl.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Ex xi tqꞌmaꞌn te: Wukꞌa, ¿Tzeꞌn tten s-oktza tzaluꞌn, kyukꞌa t-xbꞌalin ikyjo? chiꞌ. Me ante xjal mix xaꞌye yekche, noq tuꞌn t-xobꞌil te nmaq kawil.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn kawil kye aqꞌnil nchi bꞌaj bꞌinchintaq meẍ te wabꞌl: Kykꞌlonqekuy tqan ex tqꞌobꞌ, ex kyqꞌomixa tzma toj qxopin peꞌn, a jaꞌ okx k-oqꞌile, ex kchi juꞌchꞌile tste tuꞌn nim kyixkꞌoj.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Quꞌn nimxte txokenj tojjo kolbꞌil, me noqx jteꞌbꞌin kjawil skꞌet, chi Jesús.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Ayetziꞌn Parisey i jaw yolin kyxolx tzeꞌnxtaq jun tumil tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Jesús kyuꞌn toj til.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Tuꞌnpetziꞌn, xi kychqꞌoꞌn junjun kyukꞌa, junx kyukꞌa junjun xjal, ayeꞌ lipcheqektaq tiꞌj Herodes, exsin xi kyqꞌmaꞌntz te Jesús: Ay, xnaqꞌtzil, noq samiꞌy, bꞌiꞌn qe quꞌn, qa nyolin te twutzxix, ex nxnaqꞌtziꞌn noq tiꞌjjo tbꞌeyil chwinqil tuꞌn qxiꞌ tukꞌa qMan Dios. Ex nya noq lipcheka tiꞌjjo nkyqꞌmanxjal, ex mi nchi kubꞌ tniminjiy aye nim kyoklin, quꞌn toj twutza, junx kyoklinxjal kykyaqil.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Tuꞌnpetziꞌn, ¿Tzeꞌntzin chꞌin te toj twutz? ¿Wenpela tuꞌn t-xi qchjonjiꞌy kꞌaybꞌil te kawil te Rom, mo minaj? Xi kyqanin ikyjo quꞌn kykyꞌeꞌtaq Parisey tuꞌn t-xi chjet kꞌaybꞌil, me ayetziꞌn kyukꞌa Herodes, kyajtaq. Ikytziꞌn, iltaq tiꞌj tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Jesús kyuꞌn toj til kywutzjo jun chꞌuq xjal lo.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ex bꞌeꞌx el te Jesús tnikyꞌ tiꞌjjo kybꞌis, qa nya bꞌaꞌntaq. Tuꞌntziꞌn, xi tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: ¡Xmiletzꞌ! N-el we nikyꞌa te kyaja. Kyaja tuꞌn nkubꞌ tzꞌaqa tiꞌjjo nxnaqꞌtzbꞌila.
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Kyyekꞌintzin jun pwaq weꞌy, a n-ajbꞌin te chojbꞌil kꞌaybꞌil te kawil te Rom. Ex tzaj kyiꞌn jun pwaq.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Atzaj teꞌ tok tkaꞌyin Jesús, xi tqanin kye: ¿An qwutzbꞌiyiljo lo, ex an qbꞌi tzꞌibꞌink twutz?
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Xi kytzꞌaqwinxjal: Te nmaq kawil te Rom, chi chiꞌ. Ex xi tqꞌmaꞌn Jesús kye: Tuꞌnpetziꞌn, kyqꞌoꞌnx kyejiꞌy a ntqanin nmaq kawil te Rom, ex kyqꞌoꞌnxjiꞌy a te Dios ntqanin.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Tej kybꞌinte ikyjo, noq i bꞌaj jaw kaꞌylaj, ex bꞌeꞌx kyij kytzaqpiꞌn.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Tojxjo qꞌij anetziꞌn, at junjun Sadusey ul kanin tkꞌatz Jesús tukꞌa jun kyxjelbꞌitz. Toj kywutz nlay chi jatz anqꞌintl juntl majl kyimnin. Tuꞌnpetziꞌn, xi kyqanin te Jesús:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 Kyij tyolin Moisés, qa ma kyim jun ichin, ex qa ntiꞌ jun tkꞌwal xkyij tukꞌa t-xuꞌjil, il tiꞌj tuꞌn tjaw meje tukꞌa titzꞌin mo tukꞌa ttziky qtzan tchmil, tuꞌntzin aj tuljo tnejil kyal, te tkꞌwaljo qtzan tchmil tuꞌn toke.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Quꞌn ikytzin qejiꞌy qxol, attaq wuq ichin kyitzꞌimile kyibꞌ. Atziꞌn kytziky knet t-xuꞌjil, me ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim. Atzin t-xuꞌjil kyij, bꞌeꞌx jaw meje tukꞌa titzꞌin.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Me ikyxl bꞌajjo tukꞌa tkabꞌ; ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim. Ikyxljo tukꞌa toxin. Kywuqilx i ok meje tukꞌa, me ntiꞌ jun kykꞌwal kyij, teꞌ kykyim.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ex bꞌeꞌx kyimljo qya.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Me atzin jaꞌlin, ¿Tzeꞌntzila tteꞌn tuꞌn kyjaw anqꞌintl kyimnin? Quꞌn, qa ikyjo, aj kyjaw itzꞌje juntl majl, ¿Tiꞌtzila kbꞌajiltz? ¿Altzila kye k-okil te tchmiljo qya kyxoljo wuq ichin, quꞌn kykyaqilx i ok meje tukꞌa?
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Xi ttzaqꞌwin Jesús kye: Najninx iteꞌ kyeꞌ. ¿Naꞌmxsin tel kynikyꞌa te Tyol Dios, ex te jniꞌ tipin?
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ajtzin kybꞌaj jaw itzꞌje juntl majljo kyimnin, mikyxil teꞌ chwinqil tzeꞌnku luꞌn. Ayetziꞌn ichin exqetziꞌn qya mina chi bꞌaj jaw meje juntl majl. Iky kchi bꞌaj okileꞌ tzeꞌnqekuꞌ angel toj kyaꞌj.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Me tiꞌjtziꞌn tuꞌn kyjatz anqꞌintl kyimnin, ¿Ma naꞌmtzin tkux kyuꞌjiꞌn, a aku Dios qꞌmante kyjaluꞌn:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 Ayin wejiꞌy tDios Abraham, te Isaac ex te Jacob? Mix tqꞌma qa ayintaq wejiꞌy, qalaꞌ ayin wejiꞌych. Ikytziꞌn, ate Dios nya kyDios kyimnin, qalaꞌ kyDios itzꞌ, exla qa o chi kyim tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ, quꞌn toj twutz Dios, itzꞌqe kykyaqilx.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Atzaj teꞌ kybꞌinte xjaljo ikyjo, kykyaqilx i bꞌaj jaw kaꞌylaj tiꞌjjo t-xnaqꞌtzbꞌil.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Atzaj teꞌ tok kybꞌiꞌn Parisey, qa otaq kubꞌ kyiꞌj Sadusey tuꞌn Jesús, jaw kychmoꞌn kyibꞌ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Me attaq jun kyxol xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil, tajtaq tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq toj til tuꞌn. Xi tqanin te:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 Xnaqꞌtzil, ¿Ankyeꞌ tkawbꞌil Dios nimxixtl toklin txoljo txqantl?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Xi ttzaqꞌwin Jesús: An tnejiljo luꞌn: Kꞌuꞌjlinkxixa Dios tukꞌa tkyaqil tanmiꞌn, ex tukꞌa tkyaqil tkꞌuꞌja, ex tukꞌa tkyaqil tnabꞌla.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Atzin tnejil kawbꞌiljo ex nimxix toklin.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ex atzin tkabꞌ chꞌime ikyxjo tzeꞌnku tnejil, tuꞌn tok tkꞌuꞌjlin t-xjalila, tzeꞌnkux n-ok tkꞌuꞌjlin tibꞌa.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ayetzin kabꞌe kawbꞌiljo lo, ayetziꞌn tqꞌuqil tkyaqil t-xilin kawbꞌil ex jniꞌ t-xilin kyxnaqꞌtzbꞌil yolil Tyol Dios ojtxe.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Chꞌuqleqextaq Parisey,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 xi tqanin Jesús kye: ¿Tiꞌtzin chꞌin kye nkyximiꞌn tiꞌjjo Crist, a Kolil? ¿Jaꞌtzila tzajnin tyajil? Tyajil David, chi chiꞌ.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Tuꞌnpetziꞌn, xi ttzaqꞌwin Jesús: A qa ikyjo, ¿Tzeꞌntzin tten te Davidtz, tuꞌn tipin Xewbꞌaj Xjan, ok tqꞌoꞌn te tAjaw, exsiꞌn naꞌmtaq tul itzꞌje Crist, a Tajaw Tkyakil? Quꞌn ikytzin tqꞌma Davidjo:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 — ausente —
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Twutzx teꞌ qa a Crist tyajil David. ¿Me tzeꞌntzin ttentz o yolin te David tiꞌj Crist, a naꞌmtaq titzꞌje, ex ok tqꞌoꞌn te tAjaw?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Ex mix aꞌl jun bꞌant ttzaqꞌwin teꞌ yol lo. Atxixsiꞌn, mix aꞌl juntl ul toj tkꞌuꞌj tuꞌn tokx tlimoꞌn tibꞌ qanil juntl tiꞌ.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.