Mateus 22
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARC
1 Ok tenl Jesús yolil juntl majl tukꞌa techil, ex xi tqꞌmaꞌn:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 Atzin Tkawbꞌil Dios toj kyaꞌj, ikytziꞌn tzeꞌnku jun nmaq kawil kubꞌ tikyꞌsin jun nintz qꞌij, tej tmeje tkꞌwal.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 I xi tsmaꞌn taqꞌnil txkolkye txqan txokenj. Me ayetzin kyeꞌ xjal luꞌn, mix i tzaje.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 I xi tsmaꞌn txqantl taqꞌnil, ex xi tqꞌmaꞌn kye: Kyqꞌmanxa kyeꞌ txokenj, tuꞌn kytzaj jaꞌlinxix, quꞌn ma bꞌant te wabꞌj: Ma chi kubꞌ nbꞌyoꞌn nwakixa, ex ayeꞌ waliꞌn tbꞌanilqex. Ex jotx noqx tkubꞌ tkyaqil. Kux chi tzaja toj mejebꞌlin, chichkujiꞌy.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Me ayetzin kyeꞌ txokenj, mix xi kytziyine tuꞌn kyxiꞌ toj mejebꞌlin. Jun teꞌ bꞌeꞌx xiꞌ lol ttxꞌotxꞌ; juntl bꞌeꞌx xiꞌ lol tkꞌaẍjil.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Ayetziꞌn txqantl i bꞌaj ok ten bꞌyol kye taqꞌnil nmaq kawil, ex majxpe i kubꞌ kybꞌyoꞌn.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Me bꞌeꞌx tzajx tqꞌoj nmaq kawil, ex bꞌeꞌx bꞌaj xi tchqꞌoꞌn xoꞌl qꞌaqꞌ bꞌyol kyeꞌ bꞌiyil, ex majx ok qꞌoꞌn tqꞌaqꞌiljo kytanim.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, xi tqꞌmaꞌn kye taqꞌnil: Tkyaqilx noq tkubꞌl. Me ayetzin kyeꞌ txokenj kykyꞌeꞌ tuꞌn kytzaj.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Ku kyxiꞌ toj xkyꞌich bꞌe, ex kyojileꞌ jniꞌ nim bꞌe toj tnam, ex kytxkonqetza aꞌlchaqx kye xjaltz jaꞌlin, tuꞌn kytzaj toj mejebꞌlin.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Bꞌeꞌxsin i bꞌaj xiꞌ aqꞌniltz chmol kyeꞌ jniꞌ xjal kyojile jniꞌ nim bꞌe, tzeꞌnchaqextz, exla qa wen, mo minaj, tzmaxitzin noj teꞌ ma tij ja kyuꞌn xjal.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Me atzaj teꞌ tokx te nmaq kawil kaꞌyil kye txokenj, ok kyim tiꞌj jun ichin, a tokxtaq, ntiꞌtaq t-xbꞌalin iteꞌk tzeꞌnku toj jun mejebꞌlin, tzeꞌnqeku kyeꞌ txqantl.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Ex xi tqꞌmaꞌn te: Wukꞌa, ¿Tzeꞌn tten s-oktza tzaluꞌn, kyukꞌa t-xbꞌalin ikyjo? chiꞌ. Me ante xjal mix xaꞌye yekche, noq tuꞌn t-xobꞌil te nmaq kawil.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn kawil kye aqꞌnil nchi bꞌaj bꞌinchintaq meẍ te wabꞌl: Kykꞌlonqekuy tqan ex tqꞌobꞌ, ex kyqꞌomixa tzma toj qxopin peꞌn, a jaꞌ okx k-oqꞌile, ex kchi juꞌchꞌile tste tuꞌn nim kyixkꞌoj.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Quꞌn nimxte txokenj tojjo kolbꞌil, me noqx jteꞌbꞌin kjawil skꞌet, chi Jesús.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ayetziꞌn Parisey i jaw yolin kyxolx tzeꞌnxtaq jun tumil tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Jesús kyuꞌn toj til.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Tuꞌnpetziꞌn, xi kychqꞌoꞌn junjun kyukꞌa, junx kyukꞌa junjun xjal, ayeꞌ lipcheqektaq tiꞌj Herodes, exsin xi kyqꞌmaꞌntz te Jesús: Ay, xnaqꞌtzil, noq samiꞌy, bꞌiꞌn qe quꞌn, qa nyolin te twutzxix, ex nxnaqꞌtziꞌn noq tiꞌjjo tbꞌeyil chwinqil tuꞌn qxiꞌ tukꞌa qMan Dios. Ex nya noq lipcheka tiꞌjjo nkyqꞌmanxjal, ex mi nchi kubꞌ tniminjiy aye nim kyoklin, quꞌn toj twutza, junx kyoklinxjal kykyaqil.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Tuꞌnpetziꞌn, ¿Tzeꞌntzin chꞌin te toj twutz? ¿Wenpela tuꞌn t-xi qchjonjiꞌy kꞌaybꞌil te kawil te Rom, mo minaj? Xi kyqanin ikyjo quꞌn kykyꞌeꞌtaq Parisey tuꞌn t-xi chjet kꞌaybꞌil, me ayetziꞌn kyukꞌa Herodes, kyajtaq. Ikytziꞌn, iltaq tiꞌj tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Jesús kyuꞌn toj til kywutzjo jun chꞌuq xjal lo.
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Ex bꞌeꞌx el te Jesús tnikyꞌ tiꞌjjo kybꞌis, qa nya bꞌaꞌntaq. Tuꞌntziꞌn, xi tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: ¡Xmiletzꞌ! N-el we nikyꞌa te kyaja. Kyaja tuꞌn nkubꞌ tzꞌaqa tiꞌjjo nxnaqꞌtzbꞌila.
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Kyyekꞌintzin jun pwaq weꞌy, a n-ajbꞌin te chojbꞌil kꞌaybꞌil te kawil te Rom. Ex tzaj kyiꞌn jun pwaq.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Atzaj teꞌ tok tkaꞌyin Jesús, xi tqanin kye: ¿An qwutzbꞌiyiljo lo, ex an qbꞌi tzꞌibꞌink twutz?
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Xi kytzꞌaqwinxjal: Te nmaq kawil te Rom, chi chiꞌ. Ex xi tqꞌmaꞌn Jesús kye: Tuꞌnpetziꞌn, kyqꞌoꞌnx kyejiꞌy a ntqanin nmaq kawil te Rom, ex kyqꞌoꞌnxjiꞌy a te Dios ntqanin.
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Tej kybꞌinte ikyjo, noq i bꞌaj jaw kaꞌylaj, ex bꞌeꞌx kyij kytzaqpiꞌn.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Tojxjo qꞌij anetziꞌn, at junjun Sadusey ul kanin tkꞌatz Jesús tukꞌa jun kyxjelbꞌitz. Toj kywutz nlay chi jatz anqꞌintl juntl majl kyimnin. Tuꞌnpetziꞌn, xi kyqanin te Jesús:
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Kyij tyolin Moisés, qa ma kyim jun ichin, ex qa ntiꞌ jun tkꞌwal xkyij tukꞌa t-xuꞌjil, il tiꞌj tuꞌn tjaw meje tukꞌa titzꞌin mo tukꞌa ttziky qtzan tchmil, tuꞌntzin aj tuljo tnejil kyal, te tkꞌwaljo qtzan tchmil tuꞌn toke.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Quꞌn ikytzin qejiꞌy qxol, attaq wuq ichin kyitzꞌimile kyibꞌ. Atziꞌn kytziky knet t-xuꞌjil, me ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim. Atzin t-xuꞌjil kyij, bꞌeꞌx jaw meje tukꞌa titzꞌin.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Me ikyxl bꞌajjo tukꞌa tkabꞌ; ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim. Ikyxljo tukꞌa toxin. Kywuqilx i ok meje tukꞌa, me ntiꞌ jun kykꞌwal kyij, teꞌ kykyim.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ex bꞌeꞌx kyimljo qya.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Me atzin jaꞌlin, ¿Tzeꞌntzila tteꞌn tuꞌn kyjaw anqꞌintl kyimnin? Quꞌn, qa ikyjo, aj kyjaw itzꞌje juntl majl, ¿Tiꞌtzila kbꞌajiltz? ¿Altzila kye k-okil te tchmiljo qya kyxoljo wuq ichin, quꞌn kykyaqilx i ok meje tukꞌa?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Xi ttzaqꞌwin Jesús kye: Najninx iteꞌ kyeꞌ. ¿Naꞌmxsin tel kynikyꞌa te Tyol Dios, ex te jniꞌ tipin?
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ajtzin kybꞌaj jaw itzꞌje juntl majljo kyimnin, mikyxil teꞌ chwinqil tzeꞌnku luꞌn. Ayetziꞌn ichin exqetziꞌn qya mina chi bꞌaj jaw meje juntl majl. Iky kchi bꞌaj okileꞌ tzeꞌnqekuꞌ angel toj kyaꞌj.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Me tiꞌjtziꞌn tuꞌn kyjatz anqꞌintl kyimnin, ¿Ma naꞌmtzin tkux kyuꞌjiꞌn, a aku Dios qꞌmante kyjaluꞌn:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Ayin wejiꞌy tDios Abraham, te Isaac ex te Jacob? Mix tqꞌma qa ayintaq wejiꞌy, qalaꞌ ayin wejiꞌych. Ikytziꞌn, ate Dios nya kyDios kyimnin, qalaꞌ kyDios itzꞌ, exla qa o chi kyim tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ, quꞌn toj twutz Dios, itzꞌqe kykyaqilx.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Atzaj teꞌ kybꞌinte xjaljo ikyjo, kykyaqilx i bꞌaj jaw kaꞌylaj tiꞌjjo t-xnaqꞌtzbꞌil.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Atzaj teꞌ tok kybꞌiꞌn Parisey, qa otaq kubꞌ kyiꞌj Sadusey tuꞌn Jesús, jaw kychmoꞌn kyibꞌ.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Me attaq jun kyxol xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil, tajtaq tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq toj til tuꞌn. Xi tqanin te:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 Xnaqꞌtzil, ¿Ankyeꞌ tkawbꞌil Dios nimxixtl toklin txoljo txqantl?
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Xi ttzaqꞌwin Jesús: An tnejiljo luꞌn: Kꞌuꞌjlinkxixa Dios tukꞌa tkyaqil tanmiꞌn, ex tukꞌa tkyaqil tkꞌuꞌja, ex tukꞌa tkyaqil tnabꞌla.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Atzin tnejil kawbꞌiljo ex nimxix toklin.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ex atzin tkabꞌ chꞌime ikyxjo tzeꞌnku tnejil, tuꞌn tok tkꞌuꞌjlin t-xjalila, tzeꞌnkux n-ok tkꞌuꞌjlin tibꞌa.
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ayetzin kabꞌe kawbꞌiljo lo, ayetziꞌn tqꞌuqil tkyaqil t-xilin kawbꞌil ex jniꞌ t-xilin kyxnaqꞌtzbꞌil yolil Tyol Dios ojtxe.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Chꞌuqleqextaq Parisey,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 xi tqanin Jesús kye: ¿Tiꞌtzin chꞌin kye nkyximiꞌn tiꞌjjo Crist, a Kolil? ¿Jaꞌtzila tzajnin tyajil? Tyajil David, chi chiꞌ.
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Tuꞌnpetziꞌn, xi ttzaqꞌwin Jesús: A qa ikyjo, ¿Tzeꞌntzin tten te Davidtz, tuꞌn tipin Xewbꞌaj Xjan, ok tqꞌoꞌn te tAjaw, exsiꞌn naꞌmtaq tul itzꞌje Crist, a Tajaw Tkyakil? Quꞌn ikytzin tqꞌma Davidjo:
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Twutzx teꞌ qa a Crist tyajil David. ¿Me tzeꞌntzin ttentz o yolin te David tiꞌj Crist, a naꞌmtaq titzꞌje, ex ok tqꞌoꞌn te tAjaw?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ex mix aꞌl jun bꞌant ttzaqꞌwin teꞌ yol lo. Atxixsiꞌn, mix aꞌl juntl ul toj tkꞌuꞌj tuꞌn tokx tlimoꞌn tibꞌ qanil juntl tiꞌ.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.