Mateus 22
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NTLH
1 Ok tenl Jesús yolil juntl majl tukꞌa techil, ex xi tqꞌmaꞌn:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 Atzin Tkawbꞌil Dios toj kyaꞌj, ikytziꞌn tzeꞌnku jun nmaq kawil kubꞌ tikyꞌsin jun nintz qꞌij, tej tmeje tkꞌwal.
2 — O
3 I xi tsmaꞌn taqꞌnil txkolkye txqan txokenj. Me ayetzin kyeꞌ xjal luꞌn, mix i tzaje.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 I xi tsmaꞌn txqantl taqꞌnil, ex xi tqꞌmaꞌn kye: Kyqꞌmanxa kyeꞌ txokenj, tuꞌn kytzaj jaꞌlinxix, quꞌn ma bꞌant te wabꞌj: Ma chi kubꞌ nbꞌyoꞌn nwakixa, ex ayeꞌ waliꞌn tbꞌanilqex. Ex jotx noqx tkubꞌ tkyaqil. Kux chi tzaja toj mejebꞌlin, chichkujiꞌy.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Me ayetzin kyeꞌ txokenj, mix xi kytziyine tuꞌn kyxiꞌ toj mejebꞌlin. Jun teꞌ bꞌeꞌx xiꞌ lol ttxꞌotxꞌ; juntl bꞌeꞌx xiꞌ lol tkꞌaẍjil.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Ayetziꞌn txqantl i bꞌaj ok ten bꞌyol kye taqꞌnil nmaq kawil, ex majxpe i kubꞌ kybꞌyoꞌn.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Me bꞌeꞌx tzajx tqꞌoj nmaq kawil, ex bꞌeꞌx bꞌaj xi tchqꞌoꞌn xoꞌl qꞌaqꞌ bꞌyol kyeꞌ bꞌiyil, ex majx ok qꞌoꞌn tqꞌaqꞌiljo kytanim.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, xi tqꞌmaꞌn kye taqꞌnil: Tkyaqilx noq tkubꞌl. Me ayetzin kyeꞌ txokenj kykyꞌeꞌ tuꞌn kytzaj.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ku kyxiꞌ toj xkyꞌich bꞌe, ex kyojileꞌ jniꞌ nim bꞌe toj tnam, ex kytxkonqetza aꞌlchaqx kye xjaltz jaꞌlin, tuꞌn kytzaj toj mejebꞌlin.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Bꞌeꞌxsin i bꞌaj xiꞌ aqꞌniltz chmol kyeꞌ jniꞌ xjal kyojile jniꞌ nim bꞌe, tzeꞌnchaqextz, exla qa wen, mo minaj, tzmaxitzin noj teꞌ ma tij ja kyuꞌn xjal.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Me atzaj teꞌ tokx te nmaq kawil kaꞌyil kye txokenj, ok kyim tiꞌj jun ichin, a tokxtaq, ntiꞌtaq t-xbꞌalin iteꞌk tzeꞌnku toj jun mejebꞌlin, tzeꞌnqeku kyeꞌ txqantl.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ex xi tqꞌmaꞌn te: Wukꞌa, ¿Tzeꞌn tten s-oktza tzaluꞌn, kyukꞌa t-xbꞌalin ikyjo? chiꞌ. Me ante xjal mix xaꞌye yekche, noq tuꞌn t-xobꞌil te nmaq kawil.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn kawil kye aqꞌnil nchi bꞌaj bꞌinchintaq meẍ te wabꞌl: Kykꞌlonqekuy tqan ex tqꞌobꞌ, ex kyqꞌomixa tzma toj qxopin peꞌn, a jaꞌ okx k-oqꞌile, ex kchi juꞌchꞌile tste tuꞌn nim kyixkꞌoj.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Quꞌn nimxte txokenj tojjo kolbꞌil, me noqx jteꞌbꞌin kjawil skꞌet, chi Jesús.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ayetziꞌn Parisey i jaw yolin kyxolx tzeꞌnxtaq jun tumil tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Jesús kyuꞌn toj til.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Tuꞌnpetziꞌn, xi kychqꞌoꞌn junjun kyukꞌa, junx kyukꞌa junjun xjal, ayeꞌ lipcheqektaq tiꞌj Herodes, exsin xi kyqꞌmaꞌntz te Jesús: Ay, xnaqꞌtzil, noq samiꞌy, bꞌiꞌn qe quꞌn, qa nyolin te twutzxix, ex nxnaqꞌtziꞌn noq tiꞌjjo tbꞌeyil chwinqil tuꞌn qxiꞌ tukꞌa qMan Dios. Ex nya noq lipcheka tiꞌjjo nkyqꞌmanxjal, ex mi nchi kubꞌ tniminjiy aye nim kyoklin, quꞌn toj twutza, junx kyoklinxjal kykyaqil.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Tuꞌnpetziꞌn, ¿Tzeꞌntzin chꞌin te toj twutz? ¿Wenpela tuꞌn t-xi qchjonjiꞌy kꞌaybꞌil te kawil te Rom, mo minaj? Xi kyqanin ikyjo quꞌn kykyꞌeꞌtaq Parisey tuꞌn t-xi chjet kꞌaybꞌil, me ayetziꞌn kyukꞌa Herodes, kyajtaq. Ikytziꞌn, iltaq tiꞌj tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Jesús kyuꞌn toj til kywutzjo jun chꞌuq xjal lo.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ex bꞌeꞌx el te Jesús tnikyꞌ tiꞌjjo kybꞌis, qa nya bꞌaꞌntaq. Tuꞌntziꞌn, xi tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: ¡Xmiletzꞌ! N-el we nikyꞌa te kyaja. Kyaja tuꞌn nkubꞌ tzꞌaqa tiꞌjjo nxnaqꞌtzbꞌila.
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Kyyekꞌintzin jun pwaq weꞌy, a n-ajbꞌin te chojbꞌil kꞌaybꞌil te kawil te Rom. Ex tzaj kyiꞌn jun pwaq.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Atzaj teꞌ tok tkaꞌyin Jesús, xi tqanin kye: ¿An qwutzbꞌiyiljo lo, ex an qbꞌi tzꞌibꞌink twutz?
20 e ele perguntou:
21 Xi kytzꞌaqwinxjal: Te nmaq kawil te Rom, chi chiꞌ. Ex xi tqꞌmaꞌn Jesús kye: Tuꞌnpetziꞌn, kyqꞌoꞌnx kyejiꞌy a ntqanin nmaq kawil te Rom, ex kyqꞌoꞌnxjiꞌy a te Dios ntqanin.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Tej kybꞌinte ikyjo, noq i bꞌaj jaw kaꞌylaj, ex bꞌeꞌx kyij kytzaqpiꞌn.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Tojxjo qꞌij anetziꞌn, at junjun Sadusey ul kanin tkꞌatz Jesús tukꞌa jun kyxjelbꞌitz. Toj kywutz nlay chi jatz anqꞌintl juntl majl kyimnin. Tuꞌnpetziꞌn, xi kyqanin te Jesús:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Kyij tyolin Moisés, qa ma kyim jun ichin, ex qa ntiꞌ jun tkꞌwal xkyij tukꞌa t-xuꞌjil, il tiꞌj tuꞌn tjaw meje tukꞌa titzꞌin mo tukꞌa ttziky qtzan tchmil, tuꞌntzin aj tuljo tnejil kyal, te tkꞌwaljo qtzan tchmil tuꞌn toke.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Quꞌn ikytzin qejiꞌy qxol, attaq wuq ichin kyitzꞌimile kyibꞌ. Atziꞌn kytziky knet t-xuꞌjil, me ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim. Atzin t-xuꞌjil kyij, bꞌeꞌx jaw meje tukꞌa titzꞌin.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Me ikyxl bꞌajjo tukꞌa tkabꞌ; ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim. Ikyxljo tukꞌa toxin. Kywuqilx i ok meje tukꞌa, me ntiꞌ jun kykꞌwal kyij, teꞌ kykyim.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ex bꞌeꞌx kyimljo qya.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Me atzin jaꞌlin, ¿Tzeꞌntzila tteꞌn tuꞌn kyjaw anqꞌintl kyimnin? Quꞌn, qa ikyjo, aj kyjaw itzꞌje juntl majl, ¿Tiꞌtzila kbꞌajiltz? ¿Altzila kye k-okil te tchmiljo qya kyxoljo wuq ichin, quꞌn kykyaqilx i ok meje tukꞌa?
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Xi ttzaqꞌwin Jesús kye: Najninx iteꞌ kyeꞌ. ¿Naꞌmxsin tel kynikyꞌa te Tyol Dios, ex te jniꞌ tipin?
29 Jesus respondeu:
30 Ajtzin kybꞌaj jaw itzꞌje juntl majljo kyimnin, mikyxil teꞌ chwinqil tzeꞌnku luꞌn. Ayetziꞌn ichin exqetziꞌn qya mina chi bꞌaj jaw meje juntl majl. Iky kchi bꞌaj okileꞌ tzeꞌnqekuꞌ angel toj kyaꞌj.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Me tiꞌjtziꞌn tuꞌn kyjatz anqꞌintl kyimnin, ¿Ma naꞌmtzin tkux kyuꞌjiꞌn, a aku Dios qꞌmante kyjaluꞌn:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Ayin wejiꞌy tDios Abraham, te Isaac ex te Jacob? Mix tqꞌma qa ayintaq wejiꞌy, qalaꞌ ayin wejiꞌych. Ikytziꞌn, ate Dios nya kyDios kyimnin, qalaꞌ kyDios itzꞌ, exla qa o chi kyim tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ, quꞌn toj twutz Dios, itzꞌqe kykyaqilx.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Atzaj teꞌ kybꞌinte xjaljo ikyjo, kykyaqilx i bꞌaj jaw kaꞌylaj tiꞌjjo t-xnaqꞌtzbꞌil.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Atzaj teꞌ tok kybꞌiꞌn Parisey, qa otaq kubꞌ kyiꞌj Sadusey tuꞌn Jesús, jaw kychmoꞌn kyibꞌ.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Me attaq jun kyxol xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil, tajtaq tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq toj til tuꞌn. Xi tqanin te:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Xnaqꞌtzil, ¿Ankyeꞌ tkawbꞌil Dios nimxixtl toklin txoljo txqantl?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Xi ttzaqꞌwin Jesús: An tnejiljo luꞌn: Kꞌuꞌjlinkxixa Dios tukꞌa tkyaqil tanmiꞌn, ex tukꞌa tkyaqil tkꞌuꞌja, ex tukꞌa tkyaqil tnabꞌla.
37 Jesus respondeu:
38 Atzin tnejil kawbꞌiljo ex nimxix toklin.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Ex atzin tkabꞌ chꞌime ikyxjo tzeꞌnku tnejil, tuꞌn tok tkꞌuꞌjlin t-xjalila, tzeꞌnkux n-ok tkꞌuꞌjlin tibꞌa.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Ayetzin kabꞌe kawbꞌiljo lo, ayetziꞌn tqꞌuqil tkyaqil t-xilin kawbꞌil ex jniꞌ t-xilin kyxnaqꞌtzbꞌil yolil Tyol Dios ojtxe.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Chꞌuqleqextaq Parisey,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 xi tqanin Jesús kye: ¿Tiꞌtzin chꞌin kye nkyximiꞌn tiꞌjjo Crist, a Kolil? ¿Jaꞌtzila tzajnin tyajil? Tyajil David, chi chiꞌ.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Tuꞌnpetziꞌn, xi ttzaqꞌwin Jesús: A qa ikyjo, ¿Tzeꞌntzin tten te Davidtz, tuꞌn tipin Xewbꞌaj Xjan, ok tqꞌoꞌn te tAjaw, exsiꞌn naꞌmtaq tul itzꞌje Crist, a Tajaw Tkyakil? Quꞌn ikytzin tqꞌma Davidjo:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 — ausente —
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Twutzx teꞌ qa a Crist tyajil David. ¿Me tzeꞌntzin ttentz o yolin te David tiꞌj Crist, a naꞌmtaq titzꞌje, ex ok tqꞌoꞌn te tAjaw?
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ex mix aꞌl jun bꞌant ttzaqꞌwin teꞌ yol lo. Atxixsiꞌn, mix aꞌl juntl ul toj tkꞌuꞌj tuꞌn tokx tlimoꞌn tibꞌ qanil juntl tiꞌ.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.