Lucas 1
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NAA
1 Ma kubꞌ ntzꞌibꞌinjiꞌy luꞌn ay Tyople, kꞌuꞌjlinxix wuꞌn: Ilaꞌ o bꞌaj tzꞌibꞌinte tkyaqiljo jniꞌ o bꞌaj qxol,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 ex tzeꞌnkuxjo o bꞌaj yekꞌin qe kyuꞌn i lontexix, ex kyij oqxeninxix kye, tuꞌn kyxiꞌ qꞌmalte tzeꞌnxix toke.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ex ikyxjo weꞌ, chebꞌexix o bꞌaj nqaniꞌn tzeꞌnxix tzaje xkyeye, tuꞌntziꞌn kyjel ntzꞌibꞌiꞌn ex kyjel nikꞌuꞌnxixa tey,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 tuꞌntzin telxix tnikyꞌa te o bꞌaj xnaqꞌtzin tey.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Teꞌ attaq Herodes kawil toj Judey, attaq jun chꞌuq pale tzajnin tiꞌj tyajiljo jun qtzan pale Abías, ex tojjo chꞌuq anetziꞌn tokxtaq jun pale, Zakariy tbꞌi. Ataqtzin t-xuꞌjil Zakariy, Lisabet tbꞌi, tzajnin tiꞌj tyajiljo qtzan tnejil pale Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Kykabꞌilx tbꞌanil xjalqe; ntiꞌxtaq chꞌin bꞌaꞌn tok qꞌmet kyiꞌj qa nya wenqe, quꞌn noqx niminkutaqjo tkawbꞌil Dios kyuꞌn.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Noq tij xjalqel, ntiꞌx jun kyal otaq tzul, quꞌn mitaq n-alinxjo t-xuꞌjil.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Pon jun qꞌij kye chꞌuq pale a tzajninqe tiꞌjjo qtzan Abías tuꞌn kyokx naꞌl Dios, ex patil pon tojjo nim ja te naꞌbꞌl Dios.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Me ataqtziꞌn ntene kyuꞌn nej nbꞌaj kyjyoꞌn kyxolx, alkye jun tuꞌn tokx tojjo tnejil ja te nabꞌl Dios, a jaꞌ nkubꞌe patittaq pon; me a Zakariy tzyet tuꞌn tokx.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Teꞌ tokx Zakariy naꞌl Dios ex patil pon, kykyaqiljo jniꞌ xjal i bꞌaj kyij naꞌl Dios peꞌn.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Nnaꞌntaq Dios, ex npatintaq pon, ntiꞌxtaq toj tnabꞌl, me atzaj tok tkaꞌyin noq waꞌl jun t-angel Dios ttxlajjo meẍ, jaꞌ nbꞌaj kubꞌ patittaqjo jniꞌ pon.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Teꞌ tlonte Zakariy angel, noq jaw kaꞌylaj, ex bꞌeꞌx tzaj xobꞌ.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Me bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn angel te: ¡Zakariy! Mina tzaj xobꞌa, quꞌn atziꞌn tnaꞌj Diosa, ma tzaj ttzaqꞌwin Dios. Atzin t-xuꞌjila tzul jun tal, ex atzin tbꞌi k-okil tqꞌoꞌn, Juan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Okx ktzalajilxa tiꞌj, ex nya oꞌkxa; quꞌn nimx txqantl ktzalajil tiꞌj, aj tul itzꞌje.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Quꞌn nimx k-ajbꞌila tkꞌwala te Dios. Nya txꞌujtinel, ex naꞌmxtaq tul itzꞌje, noq nojninl tanmin tuꞌn Xewbꞌaj Xjan.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Nimx aj Judiy kꞌwel kybꞌinchin kyten twutz Dios tuꞌn.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 A kꞌwel nej twutzjo Kolil tukꞌa nim tipin ex tukꞌa Xewbꞌaj Xjan, tzeꞌnkuj Elías, a yolil Tyol Dios ojtxe, tuꞌn tkubꞌ kyxmoxin manbꞌaj kyibꞌ kyukꞌa kꞌwalbꞌaj, ex ikyqex kꞌwalbꞌaj kyukꞌa manbꞌaj; ex aye xjal, a mina nkubꞌ kybꞌinchin a taj Dios, tuꞌn tel kynikyꞌ tiꞌj, ikyxjo tzeꞌnqeku a nkubꞌ kybꞌinchin wen, tuꞌntzintla noq bꞌantnintl kyten aj tul Kolil.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Xi tqꞌmaꞌn Zakariy te angel: ¿Tiꞌn ktzajil tqꞌoꞌn weꞌy tuꞌn t-xi niminjiꞌy tyola? Quꞌn noq taꞌẍqinla ex ikyx nxuꞌjiljiꞌy, ¿Exsin tuꞌn tul jun nkꞌwala jaꞌlin?
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Xi ttzaqꞌwin angel te: ¡Ayiꞌn Gabriel! Nchin ajbꞌiꞌn te Dios. Ma chin tzaj tchqꞌoꞌn yolil tukꞌiy, ex qꞌmalte tqaniljo luꞌn tey.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Me tuꞌn mina xi tniminjiy a xi nqꞌmaꞌn tey, mina bꞌantl tyoliꞌn jaꞌlin, tzmaxi ajxi tjapin tqꞌijjo, a ma txi nqꞌmaꞌn tey.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Me ayetziꞌn jniꞌ xjal nchi bꞌaj naꞌntaq Dios peꞌn otaq chi bꞌaj jaw qanlaj kyxolile, quꞌn tuꞌn nqꞌaltex n-etztaq Zakariy toj ja te naꞌbꞌl Dios.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Atzaj teꞌ tetz, mix bꞌantil tyolin kyukꞌa jniꞌ xjal, noq tqꞌobꞌqe i xi tyekin, tuꞌn tyekꞌinte jun tiꞌ. Tuꞌntziꞌn ikyjo, bꞌeꞌx el kynikyꞌjo jniꞌ xjal te, qa attaq jun otaq tli, quꞌn kukx xaꞌye mix bꞌantil tyolin.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Teꞌ kyjapin bꞌajjo qꞌij tuꞌn taqꞌnin tojjo nim ja te naꞌbꞌl Dios, bꞌeꞌx aj tja.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, n-okku tzꞌaq taljo t-xuꞌjil. Teꞌ tok tzꞌaq tal, ex jweꞌ xjaw mix etz bꞌete toj tja, ex tqꞌma:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Ma qꞌaqꞌin tkꞌuꞌj Dios wiꞌja jaꞌlin, tuꞌn mina chi yolbꞌine xjal wiꞌja, tuꞌn ntiꞌx jun wala otaq tzul, chi Lisabetjo.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Tbꞌajlinxiꞌ qaq xjaw toklin tzꞌaq tal Lisabet, teꞌ t-xi tchqꞌoꞌn Dios angel Gabriel tzma Nazaret, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Galiley,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 tuꞌn t-xiꞌ yolil tukꞌa jun txin, a naꞌmtaq tlonte jun ichin. Atzin txin, Mariy tbꞌi. Otaq ja yolin tuꞌn tja meje tukꞌa jun ichin, Jse tbꞌi, tzajnin tiꞌj tyajil qtzan nmaq kawil David.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Teꞌ tkanin Gabriel, xi tqꞌmaꞌn teꞌ txin: Ma chin tzaja qꞌolbꞌil tey, Mariy. Ax Dios tukꞌiy ex kyꞌiwlinxixa tuꞌn.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Teꞌ tbꞌinte tyol angel ikyjo, noq el kyim tuꞌn, exsin kubꞌ tbꞌisin tiquꞌnil xi tqꞌmaꞌn angeljo te ikyjo.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Xi tqꞌmaꞌn angel te: Mina ja xobꞌa Mariy. Ntzalaj Dios tiꞌja,
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 ex k-okil tzꞌaq jun tala jaꞌlin. Ex ajtzin tul itzꞌje, k-okil tqꞌoꞌn tbꞌi Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Tbꞌanil ichinx ex k-okil qꞌoꞌn tbꞌi te Tkꞌwaljo Dios nimx toklin. Ex ax Dios k-okil qꞌonte te kawil, tzeꞌnku qtzan t-xeꞌchil, a David,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 tuꞌn tkawin kyibꞌaj aj Judiy te jun majx, quꞌn a tkawbꞌil nlay bꞌajx.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Xi ttzaqꞌwin Mariy te angel: ¿Tzeꞌn tten tuꞌn tok tzꞌaq wala, ex bꞌajxi chin kubꞌ kẍeyiy tukꞌa jun ichin? chiꞌ.
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Xi tqꞌmaꞌn angel te: A t-xlekemil Xewbꞌaj Xjan kꞌwel tibꞌaja tzeꞌn t-xlekemil muj, ex noq tuꞌn tipin Dios, a nimxix toklin, k-okil tzꞌaq tala. Tuꞌntziꞌn ikyjo, a tala tzul itzꞌje xjanxix ex k-okil tbꞌi te Tkꞌwal Dios.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ex ikyxjo t-xjalila Lisabet, ntiꞌtaql bꞌisin tuꞌn, tuꞌn tul jun tal, quꞌn noq tijl. Me atzin jaꞌlin, tzul itzꞌje jun tal, quꞌn o bꞌant qaq xjaw toklin tzꞌaq,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 quꞌn ntiꞌx te Dios nlayit bꞌant tuꞌn.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Xi tqꞌmaꞌn Mariy: Noq bꞌiꞌnku we wuꞌn tzeꞌn taj Dios wukꞌiy. Qa ikyjo tzeꞌn ma tqꞌmay, bꞌaꞌnla. Ex bꞌeꞌx xiꞌ angel.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, xi tajqelin Mariy tibꞌ, tuꞌn t-xiꞌ toj jun tnam attaq txol wutz te Judey.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Teꞌ tkanin, okx toj tja Zakariy, ex qꞌolbꞌin te Lisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Teꞌ tbꞌiꞌnte Lisabet teꞌ tqꞌolbꞌin Mariy te, atziꞌn tal bꞌeꞌx jaw yekj toj tkꞌuꞌj. Ex nojnin tanmin Lisabet tuꞌn Xewbꞌaj Xjan, ex xi tqꞌmaꞌn kuj wen te Mariy: A te kyꞌiwlinxix kyxol jniꞌ qya twutz txꞌotxꞌ, ex ikyxjo tala tzul itzꞌje.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Ex atzin we noq jun tal qyaqinxiꞌy, ¿Exsin tuꞌn wul qꞌolbꞌaja tuꞌn tnana Klol weꞌy?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Quꞌn noqx teꞌ xqꞌolbꞌin weꞌy, bꞌeꞌx xjaw yekjo wala tuꞌn tzaljbꞌil toj nkꞌuꞌja.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Kyꞌiwlinxix te, tuꞌn xi tnimiꞌn qa tuꞌn tbꞌajjo jniꞌ saj tqꞌmaꞌn Dios, a tAjaw Tkyaqil, tey.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Tqꞌma Mariy:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Kyij Mariy oxe xjaw tja Lisabet. Teꞌ kybꞌajjo oxe xjaw, bꞌeꞌx aj tja.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Teꞌ tjapin qꞌij tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Lisabet, ul jun kyal qꞌa.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Teꞌ tok kybꞌiꞌn jniꞌ t-xjalil, ex jniꞌ xjal, a at iteꞌke te, i xtaꞌj qꞌolbꞌilte, quꞌn otaq qꞌaqꞌin tkꞌuꞌj Dios tiꞌj.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Teꞌ tbꞌaj wajxaq qꞌij tulin itzꞌje, ul aqꞌbꞌaj techiljo qꞌa,tzeꞌn nchi tenetaqjo jniꞌ kykꞌwal aj Judiy, a qꞌaqetaq. Atziꞌn teꞌ tuꞌntaq tok tbꞌi, Zakariytaq tbꞌi tuꞌntaq tok qꞌoꞌn, tzeꞌnkuxjo tbꞌi ttata.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Me mix ttziye tnana, quꞌn Juan tbꞌi k-okilch.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Xi kyqꞌmaꞌn xjal te: ¿Tiquꞌn ikyjo? ¿Ma attzin jun kyeꞌ iky tbꞌi? chi chiꞌ.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Xi kyqanin noq tukꞌa techil te ttata tiꞌtaq tbꞌi tuꞌn tok.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Xi tqanin ttata jun tzꞌlan, jaꞌ tuꞌn tkubꞌ tzꞌibꞌite tbꞌi. Atzaj teꞌ tzaj ttzyuꞌn, kubꞌ ttzꞌibꞌin, Juan tbꞌi. Teꞌ tok kybꞌiꞌn jniꞌ xjal ikyjo, jotx bꞌeꞌx i bꞌaj jaw kaꞌylaj.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ex tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, bꞌeꞌx bꞌantl tyolin Zakariy, exsin ok ten nimsil tbꞌi Dios.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Jotxjo jniꞌ xjal antza, junx kyukꞌa tkyaqiljo najleqe tojjo jniꞌ najbꞌil kyxol wutz te Judey, i bꞌaj jaw kaꞌylaj tiꞌjjo jniꞌ otaq bꞌaj.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Tkyaqilxjo jniꞌ otaq bꞌaj bꞌinte ikyjo, bꞌaj jaw yolin toj kyanmin ex kyqꞌma: ¿Titzila kbꞌantil tuꞌn kꞌwal? Quꞌn nimx toklin ma tzaj tqꞌoꞌn Dios, a tAjaw Tkyaqil.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zakariy, a ttata neꞌẍ, noj tanmin tuꞌn Xewbꞌaj Xjan, ex ok ten yolil tuꞌn, ex chiꞌ kyjaluꞌn:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Atziꞌn kꞌwal nchꞌiyxixtaq tweꞌ ex tnabꞌl, exsin najan tojjo najbꞌil, jaꞌ mixtaq aꞌl najle toj, tzmaxi tpon qꞌij, jaꞌ tuꞌn tkubꞌ tyekꞌine tibꞌ kyxol aj Judiy.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.