Lucas 1
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARIB
1 Ma kubꞌ ntzꞌibꞌinjiꞌy luꞌn ay Tyople, kꞌuꞌjlinxix wuꞌn: Ilaꞌ o bꞌaj tzꞌibꞌinte tkyaqiljo jniꞌ o bꞌaj qxol,
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 ex tzeꞌnkuxjo o bꞌaj yekꞌin qe kyuꞌn i lontexix, ex kyij oqxeninxix kye, tuꞌn kyxiꞌ qꞌmalte tzeꞌnxix toke.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ex ikyxjo weꞌ, chebꞌexix o bꞌaj nqaniꞌn tzeꞌnxix tzaje xkyeye, tuꞌntziꞌn kyjel ntzꞌibꞌiꞌn ex kyjel nikꞌuꞌnxixa tey,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 tuꞌntzin telxix tnikyꞌa te o bꞌaj xnaqꞌtzin tey.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Teꞌ attaq Herodes kawil toj Judey, attaq jun chꞌuq pale tzajnin tiꞌj tyajiljo jun qtzan pale Abías, ex tojjo chꞌuq anetziꞌn tokxtaq jun pale, Zakariy tbꞌi. Ataqtzin t-xuꞌjil Zakariy, Lisabet tbꞌi, tzajnin tiꞌj tyajiljo qtzan tnejil pale Aarón.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Kykabꞌilx tbꞌanil xjalqe; ntiꞌxtaq chꞌin bꞌaꞌn tok qꞌmet kyiꞌj qa nya wenqe, quꞌn noqx niminkutaqjo tkawbꞌil Dios kyuꞌn.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Noq tij xjalqel, ntiꞌx jun kyal otaq tzul, quꞌn mitaq n-alinxjo t-xuꞌjil.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Pon jun qꞌij kye chꞌuq pale a tzajninqe tiꞌjjo qtzan Abías tuꞌn kyokx naꞌl Dios, ex patil pon tojjo nim ja te naꞌbꞌl Dios.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Me ataqtziꞌn ntene kyuꞌn nej nbꞌaj kyjyoꞌn kyxolx, alkye jun tuꞌn tokx tojjo tnejil ja te nabꞌl Dios, a jaꞌ nkubꞌe patittaq pon; me a Zakariy tzyet tuꞌn tokx.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Teꞌ tokx Zakariy naꞌl Dios ex patil pon, kykyaqiljo jniꞌ xjal i bꞌaj kyij naꞌl Dios peꞌn.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Nnaꞌntaq Dios, ex npatintaq pon, ntiꞌxtaq toj tnabꞌl, me atzaj tok tkaꞌyin noq waꞌl jun t-angel Dios ttxlajjo meẍ, jaꞌ nbꞌaj kubꞌ patittaqjo jniꞌ pon.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Teꞌ tlonte Zakariy angel, noq jaw kaꞌylaj, ex bꞌeꞌx tzaj xobꞌ.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Me bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn angel te: ¡Zakariy! Mina tzaj xobꞌa, quꞌn atziꞌn tnaꞌj Diosa, ma tzaj ttzaqꞌwin Dios. Atzin t-xuꞌjila tzul jun tal, ex atzin tbꞌi k-okil tqꞌoꞌn, Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Okx ktzalajilxa tiꞌj, ex nya oꞌkxa; quꞌn nimx txqantl ktzalajil tiꞌj, aj tul itzꞌje.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Quꞌn nimx k-ajbꞌila tkꞌwala te Dios. Nya txꞌujtinel, ex naꞌmxtaq tul itzꞌje, noq nojninl tanmin tuꞌn Xewbꞌaj Xjan.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Nimx aj Judiy kꞌwel kybꞌinchin kyten twutz Dios tuꞌn.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 A kꞌwel nej twutzjo Kolil tukꞌa nim tipin ex tukꞌa Xewbꞌaj Xjan, tzeꞌnkuj Elías, a yolil Tyol Dios ojtxe, tuꞌn tkubꞌ kyxmoxin manbꞌaj kyibꞌ kyukꞌa kꞌwalbꞌaj, ex ikyqex kꞌwalbꞌaj kyukꞌa manbꞌaj; ex aye xjal, a mina nkubꞌ kybꞌinchin a taj Dios, tuꞌn tel kynikyꞌ tiꞌj, ikyxjo tzeꞌnqeku a nkubꞌ kybꞌinchin wen, tuꞌntzintla noq bꞌantnintl kyten aj tul Kolil.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Xi tqꞌmaꞌn Zakariy te angel: ¿Tiꞌn ktzajil tqꞌoꞌn weꞌy tuꞌn t-xi niminjiꞌy tyola? Quꞌn noq taꞌẍqinla ex ikyx nxuꞌjiljiꞌy, ¿Exsin tuꞌn tul jun nkꞌwala jaꞌlin?
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Xi ttzaqꞌwin angel te: ¡Ayiꞌn Gabriel! Nchin ajbꞌiꞌn te Dios. Ma chin tzaj tchqꞌoꞌn yolil tukꞌiy, ex qꞌmalte tqaniljo luꞌn tey.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Me tuꞌn mina xi tniminjiy a xi nqꞌmaꞌn tey, mina bꞌantl tyoliꞌn jaꞌlin, tzmaxi ajxi tjapin tqꞌijjo, a ma txi nqꞌmaꞌn tey.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Me ayetziꞌn jniꞌ xjal nchi bꞌaj naꞌntaq Dios peꞌn otaq chi bꞌaj jaw qanlaj kyxolile, quꞌn tuꞌn nqꞌaltex n-etztaq Zakariy toj ja te naꞌbꞌl Dios.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Atzaj teꞌ tetz, mix bꞌantil tyolin kyukꞌa jniꞌ xjal, noq tqꞌobꞌqe i xi tyekin, tuꞌn tyekꞌinte jun tiꞌ. Tuꞌntziꞌn ikyjo, bꞌeꞌx el kynikyꞌjo jniꞌ xjal te, qa attaq jun otaq tli, quꞌn kukx xaꞌye mix bꞌantil tyolin.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Teꞌ kyjapin bꞌajjo qꞌij tuꞌn taqꞌnin tojjo nim ja te naꞌbꞌl Dios, bꞌeꞌx aj tja.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, n-okku tzꞌaq taljo t-xuꞌjil. Teꞌ tok tzꞌaq tal, ex jweꞌ xjaw mix etz bꞌete toj tja, ex tqꞌma:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ma qꞌaqꞌin tkꞌuꞌj Dios wiꞌja jaꞌlin, tuꞌn mina chi yolbꞌine xjal wiꞌja, tuꞌn ntiꞌx jun wala otaq tzul, chi Lisabetjo.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Tbꞌajlinxiꞌ qaq xjaw toklin tzꞌaq tal Lisabet, teꞌ t-xi tchqꞌoꞌn Dios angel Gabriel tzma Nazaret, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Galiley,
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 tuꞌn t-xiꞌ yolil tukꞌa jun txin, a naꞌmtaq tlonte jun ichin. Atzin txin, Mariy tbꞌi. Otaq ja yolin tuꞌn tja meje tukꞌa jun ichin, Jse tbꞌi, tzajnin tiꞌj tyajil qtzan nmaq kawil David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Teꞌ tkanin Gabriel, xi tqꞌmaꞌn teꞌ txin: Ma chin tzaja qꞌolbꞌil tey, Mariy. Ax Dios tukꞌiy ex kyꞌiwlinxixa tuꞌn.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Teꞌ tbꞌinte tyol angel ikyjo, noq el kyim tuꞌn, exsin kubꞌ tbꞌisin tiquꞌnil xi tqꞌmaꞌn angeljo te ikyjo.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Xi tqꞌmaꞌn angel te: Mina ja xobꞌa Mariy. Ntzalaj Dios tiꞌja,
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 ex k-okil tzꞌaq jun tala jaꞌlin. Ex ajtzin tul itzꞌje, k-okil tqꞌoꞌn tbꞌi Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Tbꞌanil ichinx ex k-okil qꞌoꞌn tbꞌi te Tkꞌwaljo Dios nimx toklin. Ex ax Dios k-okil qꞌonte te kawil, tzeꞌnku qtzan t-xeꞌchil, a David,
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 tuꞌn tkawin kyibꞌaj aj Judiy te jun majx, quꞌn a tkawbꞌil nlay bꞌajx.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Xi ttzaqꞌwin Mariy te angel: ¿Tzeꞌn tten tuꞌn tok tzꞌaq wala, ex bꞌajxi chin kubꞌ kẍeyiy tukꞌa jun ichin? chiꞌ.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Xi tqꞌmaꞌn angel te: A t-xlekemil Xewbꞌaj Xjan kꞌwel tibꞌaja tzeꞌn t-xlekemil muj, ex noq tuꞌn tipin Dios, a nimxix toklin, k-okil tzꞌaq tala. Tuꞌntziꞌn ikyjo, a tala tzul itzꞌje xjanxix ex k-okil tbꞌi te Tkꞌwal Dios.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ex ikyxjo t-xjalila Lisabet, ntiꞌtaql bꞌisin tuꞌn, tuꞌn tul jun tal, quꞌn noq tijl. Me atzin jaꞌlin, tzul itzꞌje jun tal, quꞌn o bꞌant qaq xjaw toklin tzꞌaq,
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 quꞌn ntiꞌx te Dios nlayit bꞌant tuꞌn.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Xi tqꞌmaꞌn Mariy: Noq bꞌiꞌnku we wuꞌn tzeꞌn taj Dios wukꞌiy. Qa ikyjo tzeꞌn ma tqꞌmay, bꞌaꞌnla. Ex bꞌeꞌx xiꞌ angel.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, xi tajqelin Mariy tibꞌ, tuꞌn t-xiꞌ toj jun tnam attaq txol wutz te Judey.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Teꞌ tkanin, okx toj tja Zakariy, ex qꞌolbꞌin te Lisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Teꞌ tbꞌiꞌnte Lisabet teꞌ tqꞌolbꞌin Mariy te, atziꞌn tal bꞌeꞌx jaw yekj toj tkꞌuꞌj. Ex nojnin tanmin Lisabet tuꞌn Xewbꞌaj Xjan, ex xi tqꞌmaꞌn kuj wen te Mariy: A te kyꞌiwlinxix kyxol jniꞌ qya twutz txꞌotxꞌ, ex ikyxjo tala tzul itzꞌje.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 — ausente —
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Ex atzin we noq jun tal qyaqinxiꞌy, ¿Exsin tuꞌn wul qꞌolbꞌaja tuꞌn tnana Klol weꞌy?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Quꞌn noqx teꞌ xqꞌolbꞌin weꞌy, bꞌeꞌx xjaw yekjo wala tuꞌn tzaljbꞌil toj nkꞌuꞌja.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Kyꞌiwlinxix te, tuꞌn xi tnimiꞌn qa tuꞌn tbꞌajjo jniꞌ saj tqꞌmaꞌn Dios, a tAjaw Tkyaqil, tey.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Tqꞌma Mariy:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Kyij Mariy oxe xjaw tja Lisabet. Teꞌ kybꞌajjo oxe xjaw, bꞌeꞌx aj tja.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Teꞌ tjapin qꞌij tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Lisabet, ul jun kyal qꞌa.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Teꞌ tok kybꞌiꞌn jniꞌ t-xjalil, ex jniꞌ xjal, a at iteꞌke te, i xtaꞌj qꞌolbꞌilte, quꞌn otaq qꞌaqꞌin tkꞌuꞌj Dios tiꞌj.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Teꞌ tbꞌaj wajxaq qꞌij tulin itzꞌje, ul aqꞌbꞌaj techiljo qꞌa,tzeꞌn nchi tenetaqjo jniꞌ kykꞌwal aj Judiy, a qꞌaqetaq. Atziꞌn teꞌ tuꞌntaq tok tbꞌi, Zakariytaq tbꞌi tuꞌntaq tok qꞌoꞌn, tzeꞌnkuxjo tbꞌi ttata.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Me mix ttziye tnana, quꞌn Juan tbꞌi k-okilch.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Xi kyqꞌmaꞌn xjal te: ¿Tiquꞌn ikyjo? ¿Ma attzin jun kyeꞌ iky tbꞌi? chi chiꞌ.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Xi kyqanin noq tukꞌa techil te ttata tiꞌtaq tbꞌi tuꞌn tok.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Xi tqanin ttata jun tzꞌlan, jaꞌ tuꞌn tkubꞌ tzꞌibꞌite tbꞌi. Atzaj teꞌ tzaj ttzyuꞌn, kubꞌ ttzꞌibꞌin, Juan tbꞌi. Teꞌ tok kybꞌiꞌn jniꞌ xjal ikyjo, jotx bꞌeꞌx i bꞌaj jaw kaꞌylaj.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ex tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, bꞌeꞌx bꞌantl tyolin Zakariy, exsin ok ten nimsil tbꞌi Dios.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Jotxjo jniꞌ xjal antza, junx kyukꞌa tkyaqiljo najleqe tojjo jniꞌ najbꞌil kyxol wutz te Judey, i bꞌaj jaw kaꞌylaj tiꞌjjo jniꞌ otaq bꞌaj.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Tkyaqilxjo jniꞌ otaq bꞌaj bꞌinte ikyjo, bꞌaj jaw yolin toj kyanmin ex kyqꞌma: ¿Titzila kbꞌantil tuꞌn kꞌwal? Quꞌn nimx toklin ma tzaj tqꞌoꞌn Dios, a tAjaw Tkyaqil.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Zakariy, a ttata neꞌẍ, noj tanmin tuꞌn Xewbꞌaj Xjan, ex ok ten yolil tuꞌn, ex chiꞌ kyjaluꞌn:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Atziꞌn kꞌwal nchꞌiyxixtaq tweꞌ ex tnabꞌl, exsin najan tojjo najbꞌil, jaꞌ mixtaq aꞌl najle toj, tzmaxi tpon qꞌij, jaꞌ tuꞌn tkubꞌ tyekꞌine tibꞌ kyxol aj Judiy.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.