Lucas 14

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Toj jun qꞌij te ajlabꞌl, okx Jesús waꞌl toj tja jun xjal nejinel kyxol Parisey. Me iteꞌtaql txqantl Parisey nchi kaꞌyin tiꞌj, tiꞌtaqjo tuꞌn tkubꞌ tbꞌinchin toj tqꞌijil ajlabꞌl.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ex antza taꞌyetaql jun xjal, a yabꞌtaq tuꞌn malil.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Xitzin tqanin Jesús kyeꞌ xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil junx kyukꞌa jniꞌ Parisey. Chiꞌ kyjaluꞌn: ¿Bꞌaꞌnpela toj kywutza, tuꞌn tkubꞌ qꞌanit jun yabꞌ toj qꞌij te ajlabꞌl, mo minaj?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Me ayetzin kyej xjal anetziꞌn, noq i kubꞌ mutxe tuꞌn. Atzin te Jesús bꞌeꞌx tzaj ttzyuꞌn yabꞌ, ex bꞌeꞌx kubꞌ tqꞌanin. Atzaj teꞌ tqꞌanit, xi tqꞌmaꞌn Jesús te tuꞌn taj tja.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ex xi tqꞌmaꞌn kye Parisey kyjaluꞌn: ¿Altzin jun kyeꞌ, a nya bꞌeꞌxkux aku jatz qꞌinte jun tkꞌwal mo jun twakix, a kuxit tzꞌaq toj jun jul, exla qa toj qꞌij te ajlabꞌl?
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ex mix aꞌlx jun tzaj tzaqꞌwinte jun tyol.
6 A isto nada puderam responder.
7 Tlonte te Jesús, qa ataq kyajjo jniꞌ txokenj, tuꞌn kykubꞌ qe kyibꞌajjo tbꞌanil qꞌuqbꞌil, a iteꞌkutaq kyiꞌjile meẍ te wabꞌl. Tuꞌntziꞌn, xi tqꞌoꞌn jun tumil kye, tuꞌn mi kynimsinxjal kyibꞌ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Aj qa at jun xi txkontiy toj jun nintz qꞌij te mejebꞌlin, nya bꞌaꞌn tuꞌn tkubꞌ qey tibꞌaj jun tbꞌanil qꞌuqbꞌil, quꞌn yajtzaj qa xpon kaninku juntl txokenj, a nim chꞌintl toklin tzeꞌnku te,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 ex atziꞌn xjal, a xtxokin kyiꞌja kykabꞌila, aku tzaj qꞌmante tey kyjaluꞌn: ¡Weꞌksa! Qꞌonx tqꞌuqila teljo juntl lo chitjo tey. Ex tukꞌatzin ttxꞌixewtza, bꞌeꞌx aku txiꞌy qebꞌil twiꞌ qꞌuqbꞌil, a at tzma tiꞌjxi.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Qalaꞌ qa ma txi txkon tuꞌn jun aꞌla, antza we kubꞌe qe te kyibꞌajjo qꞌuqbꞌil, a iteꞌku tzma tiꞌjxi, quꞌn tuꞌntzin aj tuljo a xi txkontiy, aku tzaj qꞌmaꞌn tey kyjaluꞌn: Ay wukꞌa, ku tikyꞌtz te qebꞌil kyibꞌajjo tbꞌanil qꞌuqbꞌil loch. Ikytzin kjawil nimsinjiꞌy kywutzjo jniꞌ txqantl xjal, a kchi okil qe tukꞌiy tiꞌj meẍ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Quꞌn ankye teꞌ kjawil tnimsin tibꞌ til tibꞌx, ntiꞌ chꞌin teꞌ toklin aku tzaj qꞌoꞌn toj kyaꞌj. Me metzin teꞌ xjal, a n-ok tqꞌoꞌn tibꞌ te ntiꞌ toklin, apente xjaljo ok kjawil nimsin.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ex ikyx xi tqꞌmaꞌn Jesúsjo te Parisey, a xi txkonte, tuꞌn t-xiꞌ tja. Chiꞌ kyjaluꞌn: Aj tbꞌaj jun nim waꞌn toj tjay, mina chi tzaj ttxkoꞌnjiy jniꞌ tukꞌiy, ex mina qeꞌ jniꞌ ttzikya ex titzꞌiꞌn ex qeꞌ jniꞌ xjal, a at tlonte tibꞌa kyukꞌa, exqetziꞌn jniꞌ t-xjalila tiꞌjiliy, a qꞌininqe. Quꞌn aye xjal lo, bꞌeꞌx aku txi txkoꞌnla waꞌl kyukꞌa, tuꞌntzin bꞌeꞌx kchjetiljo wabꞌj, a otaq txi toyiꞌn kye.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Mikyxi tzꞌoka tuꞌn; qalaꞌ aj tkubꞌ tikyꞌsin te jun nintz qꞌij toj tjay, txkonqetz tejiy jniꞌ qe xjal yaj, jniꞌ qe xjal, ayeꞌ mi nbꞌantl kybꞌet, jniꞌ qe kox exqetziꞌn moẍ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Tuꞌn ikyjo, nimx tzeꞌjbꞌil ktenbꞌil tey, quꞌn exla qa nlay bꞌant tchjetjo wabꞌj, a kxel toyin kye xjal anetziꞌn, me nimxix tumil t-xel ok ktzajil qꞌoꞌn tey tuꞌn Dios tojjo qꞌij, jaꞌ kchi jawitze anqꞌin juntl majljo xjal, a tzꞌaqleqe.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Tej kybꞌij teꞌ yol lo kyuꞌn xjal, a qꞌuqleqetaq tiꞌj meẍ, at junte, xi qꞌmaꞌnte te Jesús kyjaluꞌn: ¡Kyꞌiwlinxla teꞌ xjal, a ok k-okil qe waꞌl tiꞌjjo meẍ, a ok ktenbꞌil toj Tkawbꞌil qMan Dios!
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Xitzin ttzaqꞌwin Jesús kyjaluꞌn: Jun ichin kubꞌ tbꞌisin tuꞌn tkubꞌ bꞌinchit jun nim waꞌn toj tja, exsin xi tqꞌoꞌn txokbꞌil kyiꞌj nimku xjal.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Atzaj teꞌ tpon or tuꞌn tbꞌaj waꞌn, xitzin tchqꞌoꞌn jun taqꞌnil txkol kyeꞌ jniꞌ xjal, a otaq chi txket. Chiꞌ kyjaluꞌn: Kux chi tzaja jaꞌlin, quꞌn luꞌ te wabꞌj ma bꞌant, chichkujiꞌy.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Me kykyaqilxjo txokenj i qꞌmante qa ntiꞌtaq ambꞌil kyiꞌj tuꞌn kykanin tojjo nintz waꞌn. Atzin teꞌ tnejil iky tqꞌma kyjaluꞌn: Chjonte te, me nlay chin kaniꞌn, tzmaxix ma nloqꞌa chꞌin ntxꞌotxꞌa, ex il tiꞌj tuꞌn nxiꞌy lolte; noqx cheꞌwx tkꞌuꞌja wiꞌja, chichkujiꞌy.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Atzin teꞌ juntl iky teꞌ tqꞌma kyjaluꞌn: Nlay chin kanin weꞌ, quꞌn ma nloqꞌa jweꞌ muj nwakixa te kjol, ex ma chink chꞌin lolkye qa bꞌaꞌn chi kjon; noqx cheꞌwx tkꞌuꞌja wiꞌja, chichkujiꞌy.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Iky teꞌ juntl tqꞌma kyjaluꞌn: Tzmaxix ma chin jaw meje weꞌ. Tuꞌntziꞌn, nlay chin pon kanin weꞌ.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Tej tmeltzꞌaj aqꞌnil, a xi chqꞌoꞌn, bꞌeꞌxsin ok tentz qꞌmalte teꞌ tajaw ja jotxjo jniꞌ tzaj qꞌmaꞌn te. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx tzaj tej tajaw ja tqꞌoj, exsin xi tqꞌmaꞌnltz tej taqꞌnil kyjaluꞌn: Liweyxix kux txiꞌy toj tnam ex txkonqetzjiy jniꞌ qeꞌ xjal yaj, jniꞌ qeꞌ xjal, a mi nbꞌant kybꞌet, jniꞌ qeꞌ xjal moẍ exqetziꞌn jniꞌ xjal kox, a iteꞌ kyojileꞌ nim bꞌe ex kyojileꞌ muchꞌ bꞌe, a iteꞌ antza.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Tmeltzꞌajxitziꞌn aqꞌnil, iky xi tqꞌmaꞌn te tajaw ja kyjaluꞌn: Taa, ma chin meltzꞌaj weꞌ jaꞌ ẍin xi tchqꞌoniy, ex iky xkubꞌ nbꞌinchinjiꞌy tzeꞌn saj tqꞌmaꞌn, me naꞌmx tok noj te meẍ tiꞌjile.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Xitzin tqꞌmaꞌnljo tajaw ja teꞌ taqꞌnil kyjaluꞌn: Kux txitla kyojjo jniꞌ nim bꞌe ex kyojjo jniꞌ tqꞌobꞌ bꞌe, ex qꞌmanxa kyeꞌ xjal, qa il tiꞌj tuꞌn kyoktz, quꞌn waj weꞌ tuꞌn tnoj njaꞌy.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Quꞌn twutzxix kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy, qa mix jun teꞌ xjal kyxoljo ẍi txket wuꞌn te tnejil, ok kchi waꞌl tiꞌjjo wabꞌj, a ma bꞌant wuꞌnch, chi Jesúsjo kyexjal.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nimku xjal ok lipe tiꞌj Jesús, ex ajtz meltzꞌaj tiꞌjxi, ex xi tqꞌmaꞌn kye kyjaluꞌn:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Qa at jun xjal taj tuꞌn tok lipe wiꞌja, me nya kꞌuꞌjlinkqiꞌn tuꞌn tukꞌa tkyaqil tanmin, qalaꞌ oꞌkxtza toka tkꞌuꞌj tiꞌj tman, tiꞌj ttxu, tiꞌj t-xuꞌjil, kyiꞌjqe tkꞌwal, kyiꞌjqe ttziky ichin ex qya, kyiꞌjqe titzꞌin ichin ex qya, mo qa axsa qꞌuqle tkꞌuꞌj tiꞌjx; nlay tzꞌokjo xjal anetziꞌn te nxnaqꞌtzbꞌiꞌn, chiꞌ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ex alkye jun xjal mi xi tqꞌoꞌn tibꞌ tuꞌn t-xi lipe wiꞌja toj tkyaqil, exla qa ma kyim tzeꞌnqeku xjal, ayeꞌ xi kyiqin kycruz tuꞌn kykyim, ntiꞌ toklin tuꞌn tok te weꞌy, chi Jesúsjo.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Qa at jun kyeꞌ taj tuꞌn tjaw tbꞌinchin jun ja, a ma tijxix tweꞌ, ¿Ma nyapela nej kꞌwel qe ximilte jniꞌ pwaq kbꞌajil tuꞌn, exsin kꞌwel tnabꞌlintz qa ok kkanilxixjo tpwaq at?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Me me qa oꞌkxjo tqꞌuqil ja xbꞌant, exsin mina xjapin bꞌantjo jniꞌ txqantl, jotxjo jniꞌ xjal, a nchi kaꞌyink tiꞌjjo aqꞌuntl anetziꞌn, noqx kchi jawil xmayinx tiꞌjjo xjal luꞌn, tuꞌn mina xjapin bꞌaj taqꞌin.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Chi chilaꞌ kyjaluꞌn: Ax teꞌ xjal chiꞌ, ma tzyetnajjo tbꞌinchajtz tja, me mina xjapin bꞌaj tuꞌn, chi chilaꞌ. Ikytziꞌn, il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ kyximiꞌn wen qa tuꞌn kyxi lipey wiꞌja.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ex ikyxjo, qa at jun nmaq kawil tibꞌaj jun ma tij tnam, taj tuꞌn tjyon qꞌoj tukꞌa juntl nmaq kawil, ¿Ma nyapetzila nej kꞌwel qe ximilte, aj qa tukꞌa lajaj mil xoꞌl qꞌaqꞌ, aku xkye tiꞌjljo tajqꞌoj, a lipche winqin mil xoꞌl qꞌaqꞌ tiꞌj?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Exsin aj tkubꞌ tnabꞌlin qa nlay xkye tiꞌjjo tajqꞌoj, bꞌeꞌx aku chex tchqꞌoꞌn jteꞌbꞌin tsan qꞌmalte te tajqꞌoj, a naꞌmtaq chꞌintl kyul kanin, tuꞌn tel kynikyꞌ tiꞌ kyaj tuꞌn tchewxjo qꞌoj.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Tuꞌnpetziꞌn, qa at jun kyeꞌ tkyꞌeꞌ tuꞌn tkyij ttzaqpiꞌn tkyaqil at te, nlayxpetzin tzꞌok teꞌ te nxnaqꞌtzbꞌiꞌn.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Tbꞌanilx te atzꞌin. Me qa ma tzꞌel najjo tpitzꞌmejiltz, ntiꞌlxla tajbꞌin.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Quꞌn qa ntiꞌ aku tzꞌokine atzꞌin, nlay tzꞌokin te txꞌotxꞌ, ex nlay tzꞌokin te tzꞌis. Oꞌkxjo noq tuꞌn t-xi xoꞌyit. Ankyeꞌ iteꞌ tẍkyin, in tok tbꞌiꞌn nyola, ex in tkubꞌ tbꞌinchin.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.