Atos 28

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Noq kloꞌnqotaqla qkyaqilxa, tej qbꞌintiꞌy qa Maltataq tbꞌi chꞌin txꞌotxꞌ, a tkuꞌxtaq toj aꞌ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Toj tbꞌanil oke kaꞌyiniꞌy qkyaqilxa kyuꞌn xjal najleqetaq antza, ex tuꞌn tzuntaq nkubꞌ jbꞌal, ex nimku cheꞌw, bꞌeꞌx kubꞌ kykchoꞌn qꞌaqꞌ, exsin o xi txkoꞌntza kykꞌatz.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Atzin te Pabl otaq bꞌaj tchmoꞌn chꞌin tzqij si; ex tzuntaq okx tqꞌoꞌn toj qꞌaqꞌ, tej tetz lipin jun kan tuꞌn t-xobꞌil te qꞌaqꞌ, ex bꞌeꞌx ok bꞌaltzꞌaj, ex ok ttxꞌaꞌn tqꞌobꞌ Pabl.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Aye xjal najleqetaq antza, tej kylonte kan bꞌaltzꞌink tibꞌ tiꞌj tqꞌobꞌ Pabl, jaw yolin kyxolx. Chi chiꞌ kyjaluꞌn: Bꞌalaqa bꞌyol xjal te ichin lo. Mapetzin klet toj ttxuyil aꞌ, me a kawil toj kyaꞌj, nlay ttziye tuꞌn tanqꞌintl.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Me atzin te Pabl, bꞌeꞌx el tchtoꞌn tiꞌj tqꞌobꞌ. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx kux tzꞌaq tej kan toj qꞌaqꞌ, ex ntiꞌ te Pabl bꞌajte.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Kykyaqilx nchi ayontaq jniꞌ or kxel mal Pabl, tuꞌn ttxꞌaꞌbꞌin kan, mo jniꞌ ortaq tuꞌn tkyim. Nimku kubꞌ kyayoꞌn, me atzaj teꞌ tel kynikyꞌ te, qa ntiꞌ otaq bꞌajte, bꞌeꞌxsin ja kymeltzꞌin kynabꞌltz, exsin ok tentz qꞌmalte qa jun diostaq te Pabl.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Iteꞌtaqtzin txqantl tnej txꞌotxꞌ nqayintaq iteꞌye tkꞌatzjo najbꞌil antza, a etzintaq tuꞌn jun ichin, Publio tbꞌi, nimxixtaq toklin tojjo tkyaqil txꞌotxꞌ te Malta. Toj tbꞌanil iwliꞌy tuꞌn, ex toj tbꞌanil mojin qukꞌiy toj oxe qꞌij.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Me atziꞌn ttata Publio, yabꞌtaq teꞌ tuꞌn kyaq ex tuꞌn chkꞌoj, ex tkuꞌxtaq toj ttxoꞌw. Bꞌeꞌxsin xiꞌ Pabl qꞌolbꞌilte. Atzin teꞌ tbꞌaj naꞌn Dios tiꞌj, i kubꞌ tqꞌoꞌn tqꞌobꞌ tibꞌaj, ex bꞌeꞌx qꞌanit tuꞌn.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx i bꞌijte kyuꞌn txqantl yabꞌ, a iteꞌtaq tojjo txꞌotxꞌ antza, ex i tzaj kyej yabꞌ anetziꞌn, ex ikyxjo, bꞌeꞌx i qꞌanit.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Nimku bꞌant kyuꞌn te kaꞌybꞌil qeꞌy. Atzin teꞌ qokxa jun majla toj juntl bark, nimku tzaj qꞌoꞌn qeꞌy, a ilxix tiꞌj, tuꞌn tokin quꞌn toj bꞌe.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Tbꞌajlinxiꞌ oxe xjaw quꞌn tojjo Malta, o okxa tojjo juntl bark tzajnintaq toj Alejandría, ex antza taꞌyetaq toj Malta, tej tkubꞌ ten jbꞌalil. Atzin bark anetziꞌn, iteꞌktaqjo kabꞌe kywutzbꞌiyil dios tiꞌj, Cástor ex Pólux kybꞌi.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 O xiꞌy toj, ex o kaniꞌn toj tnam Siracusa. Oxe qꞌij o kyija antza.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ex antza, o exiꞌy, nqayin toj mlaj, tuꞌn qkaniꞌn tzmax toj tnam Regio. Toj junxil qꞌij, kyjaꞌ tzaje kyqꞌiqꞌ kubꞌl qumila. Tuꞌntziꞌn, toj junxil qꞌij o kaniꞌn tzma Puteoli,
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 jaꞌ ele qkꞌulbꞌiꞌn qibꞌa kyukꞌa ilaꞌ nimil, a xi txkoꞌn qeꞌy, tuꞌn qkyija wuq qꞌij kyukꞌa. Ikytziꞌn, o kaninjiꞌy tzmax Rom.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Otaq kybꞌi kye nimil te Rom tqanil, qa tuꞌntaq qkaniꞌn. Tuꞌnpetziꞌn, i tzaj kꞌlel qeꞌy toj bꞌe tzmax kyojjo kabꞌe tnam, Foro de Apio ex Tres Tabernas kybꞌi. Atzaj teꞌ kyiwle quꞌn, bꞌeꞌx xi tqꞌoꞌn Pabl chjonte te qMan Dios, ex bꞌeꞌx ja tiꞌn tibꞌ.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Atzaj teꞌ qkaniꞌn tzma Rom, i xi tqꞌoꞌn Julio, a tnejil xoꞌl qꞌaqꞌ, tkyaqil aj tze toj tqꞌobꞌ juntl xoꞌl qꞌaqꞌ. Ante Pabl tzaj qꞌoꞌn ambꞌil teꞌ, tuꞌn tten tjunalx, ex junchꞌin xoꞌl qꞌaqꞌ kyij te kaꞌyilte.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Otaqxi bꞌaj oxe qꞌij qkanliꞌn, tej t-xi tchqꞌoꞌn Pabl txkol kye kynejil Judiy te Rom. Atzaj teꞌ kychmet, xi tqꞌmaꞌn Pabl kye kyjaluꞌn: Ayiꞌy nxjalil, ntiꞌ weꞌ nbꞌinchbꞌin nya bꞌaꞌn kyiꞌj aj Judiy ex tiꞌjjo tzeꞌn ẍi anqꞌine ojtxe qxjalila. Me ma chinx qꞌoꞌn toj kyqꞌobꞌ xjal te Rom tzma Jerusalén.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Atzaj teꞌ xbꞌaj qanin weꞌy, mataq chinx tzaqpiꞌn, quꞌn tuꞌn mi xjyet tumil kyuꞌn, tuꞌn nkubꞌ kawiꞌn te kyimin.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Me mina xkytziye Judiy. Tuꞌnpetziꞌn, xi nqanintza, tuꞌn woka toj paꞌbꞌin twutzjo tnejilxix nmaq kawil tzaluꞌn toj Rom. Me ntiꞌ chꞌin weꞌ aku chin ja yolbꞌin, ex ntiꞌ nyola te patil kye xjal te ntanima.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Tuꞌnpetziꞌn, ma chi tzaj ntxkoꞌn, tuꞌn kyok nkaꞌyiꞌn, ex tuꞌn nyoliꞌn kyukꞌiy, quꞌn awo aj Judiyqo at junqe qqꞌuqbꞌil qkꞌuꞌj tuꞌn tten tkawbꞌil qMan Dios qxol, ex tuꞌn qjaw anqꞌin juntl majl kyxol kyimnin, aj qkyim. Ex noq tuꞌn tpajjo ikyjo, loqiꞌn kꞌloꞌnqin tuꞌn kxbꞌil.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Tzajtzin kyqꞌmaꞌn kyej Judiy kyjaluꞌn: Ntiꞌ jun qeꞌ uꞌj o tzaj qtzyuꞌn tzajnin toj txꞌotxꞌ te Judey, a tzunt yolin tiꞌja. Ex ntiꞌ jun qxjalil a kyxoljo najleqe antza, a mat tzul tzaluꞌn, a nyat bꞌaꞌn tyol tiꞌja.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Me qajtzintza tuꞌn qbꞌintiꞌy tzeꞌn te tnaꞌbꞌl, quꞌn bꞌiꞌn qeꞌ quꞌn, qa nyolbꞌajtz toj tkyaqil twutz txꞌotxꞌ tiꞌjjo akꞌaj chꞌuq xjal, aye nimilqe tiꞌj Jesús.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Tuꞌntziꞌn ikyjo, ok kyjyoꞌn jun qꞌij, jaꞌ i chmete txqan xjal, jaꞌ najletaq Pabl. Tojjo qꞌij anetziꞌn, yolin Pabl tiꞌj Tkawbꞌil qMan Dios. Xi xkye qlixje wen, ex tzmaxi te qqoqix, ok tilil tuꞌn Pabl, tuꞌn tkubꞌ kykꞌuꞌj, qa twutzxixjo Tyol Dios tzꞌibꞌin kyuꞌn yolil Tyol.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Iteꞌ junjun i xi niminte a ntqꞌmaꞌntaq Pabl, me iteꞌ txqantl mix xi kynimine.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Tbꞌajlinxiꞌ yolin Pabl, bꞌeꞌx el kypaꞌn kyibꞌ, quꞌn tuꞌn mix jaꞌtaq nchi kyija toj wen kyxolilex. Xitzin tqꞌmaꞌn Pabl kye kyjaluꞌn: Wen teꞌ a bꞌaj tyolin Xewbꞌaj Xjan kyeꞌ ojtxe qxjalil, tej tkyij tzꞌibꞌin tuꞌn Isaías, a yolil Tyol Dios, a chiꞌ kyjaluꞌn:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Kux txiꞌy, ex qꞌmaꞌnxa teꞌ tnam lo:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Bꞌiꞌnkuxix kyuꞌn, chi Pabl, qa ajo kolbꞌil tuꞌn qMan Dios, qꞌoꞌntz jaꞌlin kye nya Judiy, ex ayepenkye ok chi kꞌwel bꞌiꞌn teꞌ Tbꞌanil Tqanil.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Tej tbꞌaj tqꞌmaꞌn Pabl ikyjo, bꞌeꞌx i aj kyej Judiy, ex nimxix i chꞌotj kyxolx.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Atzin te Pabl, kabꞌe abꞌqꞌe kyij teꞌ tojjo ja, a otaq manit tuꞌn. Antza nchi kanine kykyaqiltaqjo qꞌolbꞌilte.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Tukꞌa tkyaqil tzaqpibꞌl, nqꞌumlajtaq tiꞌjjo tkawbꞌil qMan Dios, ex nxnaqꞌtzintaq tiꞌjjo qAjaw Jesucrist, ex mix aꞌlxtaq jun nxi miyonte.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.