Atos 15
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT
1 Tojjo ambꞌil anetziꞌn, jun jteꞌbꞌin xjal otaq cheꞌx toj txꞌotxꞌ te Judey, tuꞌn kykanin toj tnam Antyokiy, ex xi kyxikybꞌin jun xnaqꞌtzbꞌil kye nimil, ex kyqꞌma qa nlay chi klet, qa mina s-ok kyqitin jun kyechil tiꞌj kytzꞌumil, tzeꞌnkuxjo otaq tqꞌma Moisés toj Tuꞌjil Tyol Dios.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Me atzin te Pabl ex Bernabé nimku i jaw chꞌotj kyukꞌaxjal. Me atzaj teꞌ tjapin bꞌajjo yol, bꞌeꞌx i xi chqꞌoꞌn Pabl ex Bernabé, junx kyukꞌa junjun nimil, tuꞌn kyxiꞌ tzma Jerusalén tuꞌn kyyolin kyukꞌa tsanjil exqe nejinel toj Ttanim Dios, tiꞌj tkyaqiljo a otaq kyij ttzꞌibꞌin Moisés.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Otaqtzin chex chqꞌoꞌn ikyjo tuꞌn Ttanim Dios toj Antyokiy; atzaj teꞌ kyikyꞌ toj txꞌotxꞌ te Fenicia ex Samaria, xi kyqꞌmaꞌn kye nimil anetziꞌn, qa otaq kyij kytzaqpiꞌn aye nya Judiy a nbꞌanttaq kyuꞌn, tuꞌn kyok lipe tiꞌj qMan Dios. Tuꞌnjo tqanil ikyjo, bꞌeꞌx i ja tzalaj tkyaqil nimil.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Tej kykanin Pabl ex Bernabé toj Jerusalén, i kꞌmet tukꞌa tzaljbꞌil kyuꞌn tsanjil, junx kyukꞌa jniꞌ nejinel ex tkyaqil Ttanim Dios. Xitzin kyyolintz tkyaqiljo otaq bꞌant kyuꞌn, noq tiꞌj tbꞌi Dios.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Me kyxol Ttanim Dios antza, iteꞌtaq jun chꞌuq Parisey, a otaq chi nimin. Jaw weꞌks, ex kyqꞌma kyjaluꞌn: Il tiꞌj tuꞌn tok kyqitiꞌn jun kyechiljo nimil, a nya Judiyqe ikyxjo tzeꞌnku qeꞌ; quꞌn ikytzin knimitiljo tkyaqil tkawbꞌil Moisés tibꞌaj qchwinqil, a awo aj Judiyqo.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Oktzin kychmoꞌn kyibꞌjo tsanjil exqetziꞌn jniꞌ nejinel, noq tuꞌn kyximin tiꞌj tkyaqiljo ikyjo.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ilaꞌ or bꞌaj chꞌotj. Atzaj teꞌ tjapin bꞌaj kyyol, jawtzin weꞌks Pegr, ex tqꞌma: Ayiꞌy werman, bꞌin kyeꞌ kyuꞌn, qa atxix ojtxe, o chin skꞌeta tuꞌn qMan Dios kyxola, tuꞌn tqꞌmetjo Tbꞌanil Tqanil kolbꞌil kye xjal nya Judiyqe, tuꞌntla kynimin.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ex tuꞌn tojtzqiꞌntaq te Dios kyanmin, xi tqꞌoꞌn kyoklin, ex xi tqꞌoꞌn Xewbꞌaj Xjan toj kyanmin te jun techil qa o chi nimin tiꞌj, ex qa nya il tiꞌj jun techil tiꞌj kytzꞌumil, ikyxjo tzeꞌnku qeꞌ, awo aj Judiy.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Tuꞌntzintzjo, junx qten kyukꞌa twutz Dios, quꞌn o txꞌixpit kychwinqil noq tuꞌn kynimbꞌil, ikyxjo tzeꞌnku qe.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 ¿Tiquꞌntzin njaw kynimsin kyeꞌ kyibꞌ twutz Dios, tuꞌn t-xi kyqꞌmaꞌn kye nimil nya Judiyqe, qa il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ nimit tkyaqil tkawbꞌil Moisés tibꞌajjo kychwinqil xjal, ex naꞌmx tbꞌantqe qniminte, exqetziꞌn ojtxe qxeꞌchil? Noq ma tzꞌok kytzꞌaqtzin kyejiꞌy mikyxi te Diosjo ntqꞌmaꞌn.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Awotzinqe nxi qnimin qa kloꞌnqo toj il nya tukꞌa juntl tiꞌ, chi Pegr, qalaꞌ noq tuꞌn t-xtalbꞌil qAjaw Jesús, ikyxjo tzeꞌnku kye nimil nya Judiy.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, kykyaqilx kubꞌ numle, exsin kubꞌ kybꞌiꞌn kyyol Bernabé ex Pabl, a nchi yolintaq tiꞌj tkyaqiljo tbꞌanil techil exqetziꞌn nim kyoklin, a otaq bꞌant kyuꞌn kyxoljo aj nya Judiyqe, me noq tuꞌn attaq Dios kyukꞌa.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Atzaj teꞌ tjapin bꞌaj kyyol, jawtzin yolin Santyaw ex tqꞌma: Chin kybꞌintza, werman.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Ma tzaj tqꞌmaꞌn Pegr qe, tzeꞌn tten xi tqꞌoꞌn Dios kyoklin ayeꞌ nya Judiyqe exqotzintz, tuꞌn qok qkyaqilx te Ttanim Dios.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 A qmujbꞌil qibꞌ kyukꞌa nya Judiyqe, bꞌeꞌx qꞌumle toj Tuꞌjil Tyol Dios kyuꞌn yolil Tyol. Chiꞌ kyjaluꞌn:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Tzuntzin nkubꞌ nbꞌisintza, chi Santyawjo, qa nya il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ kybꞌinchin aye nya Judiyqe tkyaqiljo nbꞌant quꞌn, a awo Judiyqo.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Me tuꞌntzin ntiꞌ qꞌoj kyxoljo nimil Judiy ex nya Judiy, noq tuꞌn qbꞌinchbꞌin qxolx, iltzin tiꞌj tuꞌn t-xi tzꞌibꞌit jun uꞌj kyeꞌ nya Judiy, tuꞌn mina t-xi kychyoꞌn kychibꞌjiljo aluꞌmj, a nchi kubꞌ bꞌyet te chojbꞌil il kywutzjo txqantl kydiosxjal; ex tuꞌn mina txi kychyoꞌn kychibꞌjiljo aluꞌmj, a nchi jaw kyim, mo nchi jaw kyjtzꞌoꞌn kyibꞌ; ex tuꞌn mina tkubꞌ kytzqꞌajsiꞌn chikyꞌ te kychiꞌ; ex nya wen tuꞌn kykubꞌ kẍe kyukꞌa junxil qya, qa nya kyxuꞌjil. Tzuntzin nxi nqꞌmaꞌntza ikyjo, quꞌn tkyaqiljo lo, manyor tzꞌilx toj qwutz awo Judiyqo. Me nya taj qMan Dios, tuꞌn tkux ikyꞌbꞌil qxol awo nimilqo, noq tuꞌn nya junxjo qbꞌinchbꞌin qxolx.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Me toj nwutza nya tuꞌn tel ikyꞌit tkawbꞌil Moisés, quꞌn toj tkyaqil tnam, nimku Judiy at, a o tzꞌel kynikyꞌ te tkyaqil tkawbꞌil Moisés, ex kyajxix tuꞌn tkubꞌ nimit tkyaqil; quꞌn atxix ojtxe nchi qꞌumlaj tiꞌj tkawbꞌil Moisés kyojileꞌ tkyaqil ja te nabꞌl Dios, tzeꞌnku nkubꞌ ikyꞌsitjo qꞌij te ajlabꞌl.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Jaw kyskꞌoꞌn kye tsanjil exqe nejinel toj Ttanim Dios, jun jteꞌ ichin kyxol nimil, ex tuꞌn kyxi chqꞌet tzma toj tnam te Antyokiy. I xitzin chqꞌoꞌn kabꞌe nejinel kyxol, a Silas ex Judas, a Barsabásjo juntl tbꞌi, tuꞌn kyxiꞌ junx tukꞌa Pabl ex Bernabé.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ex kye xi qꞌoꞌne jun uꞌj, a iky ntqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: Kchi xel qqꞌolbꞌiꞌn ayiꞌy erman, kꞌuꞌjlinqe quꞌn: Awoqejiꞌy tsanjil Jesús exqetziꞌn nejinel toj Ttanim Dios toj Jerusalén, nxi qtzꞌibꞌiꞌn kyeꞌy, a ayiꞌy nya Judiyqiꞌy ex najleqiꞌy toj Antyokiy, Siria ex Cilicia.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Bꞌiꞌn quꞌn, qa ilaꞌ xjal o chi kanin kyxola, me nya awoꞌy o qox chqꞌonkye, ex qa ma jawje kykꞌuꞌja tuꞌn kyyol, ex tuꞌntziꞌn, o chi jaw naja.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Tuꞌnpetziꞌn, ma qo kyija toj wen, tuꞌn kyxi chqꞌet jun jteꞌbꞌin qxola, tuꞌn kykanin kyukꞌiy, junx kyukꞌa qerman Bernabé ex Pabl, a kꞌuꞌjlinqexix quꞌn,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 quꞌn ayetzin kye o txi kyqꞌoꞌn kyibꞌ te kyimin, noq tiꞌj tbꞌi Jesucrist, a tAjaw Tkyaqil.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ex ma chex qchqꞌoꞌn Judas ex Silas, ayetzin chi yoliljo kyukꞌiy, tuꞌn t-xi kychikyꞌbꞌin tkyaqiljo ma bꞌaj qqꞌmaꞌn.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Bꞌaꞌn ma tzꞌele te Xewbꞌaj Xjan ex te qeꞌy, tuꞌn mina xkubꞌ kyniminjiꞌy tkyaqiljo tkawbꞌil Moisés, a tzeꞌnku nbꞌant quꞌn, a awoꞌy Judiyqoꞌy, qalaꞌ oꞌkxjo luꞌn:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Tuꞌn mina t-xi kychyoꞌn kychibꞌjiljo aluꞌmj, a nchi kubꞌ bꞌyet te chojbꞌil il kywutzjo txqantl kydiosxjal; ex tuꞌn mina t-xi kychyoꞌn kychibꞌjiljo aluꞌmj, a njaw kyjtzꞌoꞌn kyibꞌ; ex tuꞌn mina chi tzqꞌajsiꞌn tiꞌjjo chikyꞌ te kychiꞌy; ex nya wen tuꞌn kykubꞌ kẍeꞌy kyukꞌa junxil qya, qa nya kyxuꞌjila. Qa ma kubꞌ kytzyuꞌn kyibꞌa te tkyaqiljo lo, tbꞌanilxsin kybꞌinchbꞌintza ikyjo. Kykaꞌyinktzin kyibꞌtza.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Atzaj teꞌ kybꞌaj yolin, ex tej tbꞌaj kytzꞌibꞌin uꞌj, bꞌeꞌxsin i xiꞌtz toj Antyokiy. Atzaj teꞌ kykanin, oktzin kychmoꞌn Ttanim Dios, ex xi kyqꞌoꞌn uꞌj.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Atzaj teꞌ tjaw kyuꞌjiꞌn nimil toj Antyokiy, bꞌeꞌx i jaw tzalaj nimxix, quꞌn tuꞌn qꞌuqbꞌil kꞌuꞌjbꞌaj tzꞌibꞌin toj, qa nya il tiꞌj tuꞌn kybꞌinchin tiꞌj tkyaqiltaqjo nbꞌant kyuꞌn aj Judiy.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ayetzin kye Judas ex Silas, a qꞌoꞌntztaq kyoklin tuꞌn qMan Dios te qꞌmal teꞌ Tyol, i nimsin kykꞌuꞌjjo nimil tuꞌn kyyol, ex xi kyqꞌmaꞌn, tzeꞌn tuꞌn tjaw kyin kyibꞌ tojjo kynimbꞌil.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Tbꞌajlinxiꞌ jun jteꞌbꞌin qꞌij ikyjo, bꞌeꞌxsin i meltzꞌajtz toj Ttanim Dios toj Jerusalén, ex kyij kyqꞌoꞌn jun qꞌolbꞌil te nukꞌbꞌil ex toj tbꞌanilxix.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Me bꞌeꞌx kyij Silas antza.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ex atzin te Pabl ex Bernabé axsa i kyije kyeꞌ toj Antyokiy, ex junx kyukꞌa txqantl, i xnaqꞌtzin, ex i qꞌumlaj tiꞌj Tyol tAjaw Tkyaqil.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Tbꞌajlinxi jteꞌbꞌin qꞌij, xi tqꞌmaꞌn Pabl te Bernabé kyjaluꞌn: Qoꞌ juntl majl qꞌolbꞌil kyeꞌ erman toj tkyaqil tnam, jaꞌ o qꞌmete Tyol tAjaw Tkyaqil, tuꞌntzin tel qnikyꞌ te tzeꞌn iteꞌye.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Kutzin, chte Bernabé. Me tajtaq Bernabé tuꞌn t-xiꞌ Juan, a Marksjo juntl tbꞌi, kyukꞌa.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Me nya bꞌaꞌn ele luꞌn toj twutz Pabl, quꞌn tuꞌn otaq tzꞌel tpaꞌn te Marks tibꞌ kyiꞌj, tej iteꞌtaq toj txꞌotxꞌ te Panfilia, ex tkyꞌeꞌtaq tuꞌn tten kyukꞌa toj taqꞌin Dios.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Nimx xaꞌyeꞌ chꞌotjin lo. Tuꞌntziꞌn, bꞌeꞌx el kypaꞌn kyibꞌ; atzin te Bernabé xi kꞌlente Marks, ex bꞌeꞌx i xiꞌ toj txꞌotxꞌ te Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Atzin te Pabl jaw tskꞌoꞌn Silas, ex xi oqxenin toj tqꞌaqꞌbꞌil tkꞌuꞌj tAjaw Tkyaqil kyuꞌn txqantl nimil.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Atzaj teꞌ kyikyꞌx toj txꞌotxꞌ Siria ex Cilicia, i nimsin kykꞌuꞌjjo nimil toj Ttanim Dios, a iteꞌtaq antza.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.