1 Tessalonicenses 2
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARA
1 Ojtzqiꞌn kyuꞌn, erman, tej qkaniꞌn kyukꞌiy, nya noqx kukx o kaninjiꞌy.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Bꞌiꞌn kyuꞌn qa nimx ma tzikyꞌx qiꞌja tojjo tnam Filipos, ikyxjo tzeꞌnku toj kytanima, a Tesalónica. Me ax Dios saj qꞌonte qipiꞌn tuꞌn mi tzaj qxobꞌila, qalaꞌ tuꞌn t-xi qqꞌmaꞌnjiꞌy Tbꞌanil Tqanil kolbꞌil toj tkyaqiljo yasbꞌil qeꞌy.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Tej t-xi qqꞌmaꞌn Tbꞌanil Tqanil kyeꞌy, nya najninqotaqa tiꞌj, ex nya tuꞌn kabꞌe qkꞌuꞌja, ex ntiꞌtaq jun qxima tuꞌn kykubꞌ qsbꞌuꞌn.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Qalaꞌ ax te qMan Dios saj qꞌonte qokliꞌn, ex o tzaj toqxeniꞌn Tbꞌanil Tqanil kolbꞌil qeꞌy. Tuꞌntzin ikyjo, ikytzin nqo yolinejiꞌy nya tuꞌn qel wena kywutzxjal, qalaꞌ twutz qMan Dios, a xpichꞌil toj qanmin.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ikytzin tzeꞌnku bꞌiꞌn kyuꞌn, mix jaꞌ xqo xmoxiniꞌy kyiꞌja tukꞌa jun yol tbꞌanilxnaj wen, ex mi xqo jyoꞌn jun tumil tzeꞌn tuꞌn qkanbꞌiꞌn pwaq kyiꞌja. Quꞌn ax te Dios kaꞌyil qey tiꞌjjo luꞌn.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ex ntiꞌ xqo qaniꞌn, tuꞌn ttzaj kyqꞌoꞌn qokliꞌn kyxola, ex kyxol txqantl xjal. Bꞌaꞌntla qa ma bꞌant quꞌn ikyjo, quꞌn tsanjil Cristqoꞌy, me mix bꞌant quꞌn ikyjo, tuꞌn mi kubꞌe qqꞌoꞌn jun iqtz kyibꞌaja.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Qalaꞌ ikyx bꞌantjo quꞌn tzeꞌnku jun txubꞌaj kꞌuꞌjlinqe tal tuꞌn.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ex ikyqexsinjiꞌy, chebꞌe kꞌuꞌjlinqiꞌy quꞌn, exla qa nim ma tzikyꞌx quꞌn, noq tuꞌn t-xi qqꞌoꞌn Tbꞌanil Tqanil kolbꞌil kyeꞌy. Ex nya noq oꞌkxjo, qalaꞌ tuꞌn t-xi qyekꞌiꞌn toj qchwinqila, tzeꞌn tuꞌn kybꞌetiꞌy toj kynimbꞌila.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Ex twutzxixjo lo werman, quꞌn ojtzqiꞌn kyuꞌn, tzeꞌn xqo aqꞌniniꞌy, tej xqo teꞌn kyxola. Nqo qꞌmantaqa Tbꞌanil Tqanil kolbꞌil kyeꞌy, ex nqo aqꞌnintaqa qꞌijl ex qnikyꞌin, tuꞌn tkanbꞌitjo telix qqꞌija, tuꞌntzintla mi kubꞌe jun iqtz kyibꞌaja.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Aye kyeꞌ kaꞌyilte, ex a Dios ojtzqilte, tzeꞌn xqo bꞌetiꞌy kyxola. Ma qo bꞌeta tzꞌaqle ex jikyin toj qnimbꞌila.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ex ojtzqiꞌn kyuꞌn tzeꞌn xqo nimsiniꞌy kykꞌuꞌja teyile junjun, ex tzeꞌn xqo yoliniꞌy tuꞌn tajtz tiꞌj kyanmiꞌn, ikyxjo tzeꞌnku jun manbꞌaj kyukꞌa tkꞌwal. Ex ma txi qoqxeniꞌn kyeꞌy, tuꞌn kybꞌeta tzeꞌnku taj Dios toj kychwinqila, a ma tzaj txkon kyeꞌy tuꞌn kyokxa tojjo Tkawbꞌil Dios tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ, ex tzmax tojjo kyaꞌj, a jaꞌ nqoptzꞌaje tkyaqil tipin Dios.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 — ausente —
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Tuꞌnpetziꞌn, kukx nqo qꞌoꞌn chjonte te qMan Dios, quꞌn tej t-xi kybꞌiꞌnjiꞌy Tyol, a xi qqꞌmaꞌn kyeꞌy, ma txi kynimiꞌn, nya tzeꞌnku tyol jun xjal, qalaꞌ axix twutz Tyol Dios, a n-aqꞌnin toj kychwinqila jaꞌlin, a ayiꞌy ẍeꞌx niminte.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Quꞌn ayiꞌy erman, ma chi ok lipeꞌy tiꞌjjo tyekꞌbꞌil Ttanim qMan Dios, a at toj txꞌotxꞌ Judey, ayeꞌ nchi nimin tiꞌj Crist, a Jesús: Mi xkubꞌ kyewinjiꞌy kynimbꞌila, tej saj yajbꞌil kyiꞌja kyuꞌn kyxjalila aj Tesalónica, a nya nimilqe, ikyxjo tzeꞌnku kye nimil toj Judey mix kubꞌe kyewine kynimbꞌil, tej ttzaj yajbꞌil kyiꞌj kyuꞌn nya nimil, a nxjalila, a Judiyqe.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Quꞌn ayetziꞌn nxjalila kubꞌ kybꞌyoꞌn qAjaw Jesús, tzeꞌnku bꞌant kyuꞌn ojtxe, tej tkubꞌ kybꞌyoꞌn tkyaqil yolil Tyol Dios. Ex tzeꞌnku jaꞌlin, xqo etz lajoꞌn kyuꞌn. Ex kukx nchi bꞌinchin tiꞌjjo a tkyꞌeꞌ Dios tiꞌj, ex nchi el kyikyꞌin kykyaqil xjal.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Tzeꞌn qa qaja tuꞌn t-xi qqꞌmaꞌn Tyol Dios kye xjal, a nya Judiyqe, tuꞌn kyklet, mi nkytziyin, ex ma chmet kyil. Tuꞌntzin tpajtzjo ikyjo, ktzajil tkawbꞌil Dios kyibꞌaj, a kujxix wen.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Me atzin jaꞌlin, erman, tukꞌa telin qpaꞌn qibꞌ kyukꞌiy, mi nloꞌntl kywutza jaꞌlin, me kukx nchi kubꞌ qnaꞌnjiꞌy toj qanmiꞌn. Ex tuꞌn ikyjo, nimxix qaja tuꞌn qxiꞌy lol kyeꞌy.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ex tzeꞌnku weꞌ, ilaꞌ maj kubꞌ nbꞌisiꞌn tuꞌn nxiꞌy lol kyeꞌy. Me a tajaw il miyon weꞌy tuꞌn nxiꞌy.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Me tiquꞌn qaja tuꞌn qxiꞌy lol kyeꞌy? Quꞌn tuꞌn ayiꞌy o chi oka te jun qꞌuqbꞌil qkꞌuꞌja tiꞌjjo a nqo ayoꞌn tiꞌj, aj tul Jesucrist, a qtzaljbꞌila ex a qꞌuqbꞌil qkꞌuꞌja toj kyaꞌj.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Tuꞌnpetziꞌn, nqo tzajala kyiꞌja, quꞌn ayiꞌy ma chi oka te qtzaljbꞌila tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ, ex te jun nimsbꞌil qbꞌiꞌy twutz qMan Dios tiꞌjjo qaqꞌiꞌn, aj tul juntl majtl.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.