Jó 9
മലയാളം സത്യവേദപുസ്തകം 1910 - പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ്, സമകാലിക ലിപിയിൽ (MAL2015) vs NAA
1 അതിന്നു ഇയ്യോബ് ഉത്തരം പറഞ്ഞതെന്തെന്നാൽ:
1 Então Jó respondeu:
2 അതു അങ്ങനെ തന്നേ എന്നു എനിക്കും അറിയാം നിശ്ചയം;
2 “Na verdade, sei que assim é; porque, como pode o mortal ser justo diante de Deus?
3 അവന്നു അവനോടു വ്യവഹരിപ്പാൻ ഇഷ്ടം തോന്നിയാൽ
3 Se quiser discutir com ele, nem a uma de mil coisas lhe poderá responder.
4 അവൻ ജ്ഞാനിയും മഹാശക്തനുമാകുന്നു;
4 Ele é sábio de coração e grande em poder; quem ousou desafiá-lo e sobreviveu?
5 അവൻ പർവ്വതങ്ങളെ അവ അറിയാതെ നീക്കിക്കളയുന്നു;
5 Ele é quem remove os montes, sem que saibam que na sua ira ele os transtorna.
6 അവൻ ഭൂമിയെ സ്വസ്ഥാനത്തുനിന്നു ഇളക്കുന്നു;
6 Deus remove a terra do seu lugar, e faz as suas colunas estremecerem.
7 അവൻ സൂര്യനോടു കല്പിക്കുന്നു;
7 Ele dá uma ordem ao sol, e este não sai, e sela as estrelas.
8 അവൻ തനിച്ചു ആകാശത്തെ വിരിക്കുന്നു;
8 Sozinho ele estende os céus e anda sobre as costas do mar.
9 അവൻ സപ്തർഷി, മകയിരം, കാർത്തിക, ഇവയെയും
9 Ele fez a Ursa Maior, o Órion, o Sete-estrelo e as constelações do Sul.
10 അവൻ ആരാഞ്ഞുകൂടാത്ത വങ്കാര്യങ്ങളെയും
10 Deus faz coisas grandes e insondáveis, e maravilhas que não se podem enumerar.
11 അവൻ എന്റെ അരികെ കൂടി കടക്കുന്നു; ഞാൻ അവനെ കാണുന്നില്ല;
11 Eis que ele passa por mim, e não o vejo; segue diante de mim, e não o percebo.
12 അവൻ പറിച്ചെടുക്കുന്നു; ആർ അവനെ തടുക്കും?
12 Eis que arrebata a presa! Quem o pode impedir? Quem lhe dirá: ‘O que estás fazendo?’
13 ദൈവം തന്റെ കോപത്തെ പിൻവലിക്കുന്നില്ല;
13 Deus não revogará a sua própria ira; debaixo dele se curvam os ajudantes do monstro Raabe.”
14 പിന്നെ ഞാൻ അവനോടു ഉത്തരം പറയുന്നതും
14 “Como então poderei eu responder a ele? Como escolher as minhas palavras, para argumentar com ele?
15 ഞാൻ നീതിമാനായിരുന്നാലും അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞുകൂടാ;
15 Ainda que eu fosse justo, não lhe responderia; pelo contrário, pediria misericórdia ao meu Juiz.
16 ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടു അവൻ ഉത്തരം അരുളിയാലും
16 Ainda que eu o chamasse e ele me respondesse, nem por isso eu creria que ele deu ouvidos à minha voz.
17 കൊടുങ്കാറ്റുകൊണ്ടു അവൻ എന്നെ തകർക്കുന്നുവല്ലോ;
17 Porque me esmaga com uma tempestade e sem motivo multiplica as minhas feridas.
18 ശ്വാസംകഴിപ്പാൻ എന്നെ സമ്മതിക്കുന്നില്ല;
18 Não me permite respirar, porque me enche de amargura.
19 ബലം വിചാരിച്ചാൽ: അവൻ തന്നേ ബലവാൻ;
19 Se é uma questão de força, ele é o forte; se é uma questão de justiça, ele dirá: ‘Quem pode me intimar?’
20 ഞാൻ നീതിമാനായാലും എന്റെ സ്വന്ത വായ് എന്നെ കുറ്റം വിധിക്കും;
20 Ainda que eu seja justo, a minha boca me condenará; embora eu seja íntegro, ela me declarará culpado.
21 ഞാൻ നിഷ്കളങ്കൻ; ഞാൻ എന്റെ പ്രാണനെ കരുതുന്നില്ല;
21 Eu sou íntegro, mas não me importo comigo, não faço caso da minha vida.
22 അതെല്ലാം ഒരുപോലെ; അതുകൊണ്ടു ഞാൻ പറയുന്നതു:
22 Para mim, é tudo a mesma coisa; por isso, digo: ele destrói tanto os íntegros como os perversos.
23 ബാധ പെട്ടെന്നു കൊല്ലുന്നുവെങ്കിൽ
23 Se um flagelo mata de repente, ele rirá do desespero dos inocentes.
24 ഭൂമി ദുഷ്ടന്മാരുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു;
24 A terra está entregue nas mãos dos ímpios, e Deus ainda cobre o rosto dos juízes. Se ele não é o causador disso, quem seria?”
25 എന്റെ ആയുഷ്കാലം ഓട്ടാളനെക്കാൾ വേഗം പോകുന്നു;
25 “Os meus dias são mais velozes do que um corredor; fogem sem ter visto a felicidade.
26 അതു ഓട കൊണ്ടുള്ള വള്ളംപോലെയും
26 Passam como barcos de junco, como a águia que se lança sobre a presa.
27 ഞാൻ എന്റെ സങ്കടം മറന്നു മുഖവിഷാദം കളഞ്ഞു
27 Se eu disser: ‘Vou esquecer a minha queixa, deixarei o meu ar triste e ficarei contente’;
28 ഞാൻ എന്റെ വ്യസനം ഒക്കെയും ഓർത്തു ഭയപ്പെടുന്നു;
28 ainda assim todas as minhas dores me apavoram, porque bem sei que não me considerarás inocente.
29 എന്നെ കുറ്റം വിധിക്കുകയേയുള്ളു;
29 Eu serei condenado; por que, pois, trabalho em vão?
30 ഞാൻ ഹിമംകൊണ്ടു എന്നെ കഴുകിയാലും
30 Ainda que me lave com água de neve e purifique as minhas mãos com sabão,
31 നീ എന്നെ ചേറ്റുകുഴിയിൽ മുക്കിക്കളയും;
31 mesmo assim me submergirás no lodo, e as minhas próprias roupas terão nojo de mim.
32 ഞാൻ അവനോടു പ്രതിവാദിക്കേണ്ടതിന്നും
32 Porque ele não é ser humano, como eu, a quem eu responda, se formos juntos ao tribunal.
33 ഞങ്ങളെ ഇരുവരെയും പറഞ്ഞു നിർത്തേണ്ടതിന്നു
33 Não há entre nós árbitro que ponha a mão sobre nós dois.
34 അവൻ തന്റെ വടി എങ്കൽനിന്നു നീക്കട്ടെ;
34 Que ele tire a sua vara de cima de mim, e que o seu terror não me amedronte!
35 അപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ പേടിക്കാതെ സംസാരിക്കും;
35 Então falarei sem o temer; do contrário, eu não estaria em mim.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.