Jó 7
മലയാളം സത്യവേദപുസ്തകം 1910 - പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ്, സമകാലിക ലിപിയിൽ (MAL2015) vs NVT
1 മർത്യന്നു ഭൂമിയിൽ യുദ്ധസേവയില്ലയോ?
1 “Acaso a vida na terra não é uma luta? Nossos dias são como os de um trabalhador braçal,
2 വേലക്കാരൻ നിഴൽ വാഞ്ഛിക്കുന്നതുപോലെയും
2 como o servo que anseia pela sombra, como o empregado à espera do pagamento.
3 വ്യർത്ഥമാസങ്ങൾ എനിക്കു അവകാശമായ്വന്നു,
3 Recebi de herança meses de puro vazio, fui condenado a passar noites longas em aflição.
4 കിടക്കുന്നേരം: ഞാൻ എപ്പോൾ എഴുന്നേല്ക്കും എന്നു പറയുന്നു;
4 Deitado na cama, penso: ‘Quando chegará a manhã?’, mas a noite se arrasta e reviro-me até o amanhecer.
5 എന്റെ ദേഹം പുഴുവും മൺകട്ടയും ഉടുത്തിരിക്കുന്നു.
5 Meu corpo está coberto de vermes e crostas de feridas; minha pele se racha e vaza pus.”
6 എന്റെ നാളുകൾ നെയ്ത്തോടത്തിലും വേഗതയുള്ളതു;
6 “Meus dias correm mais depressa que a lançadeira de um tecelão e terminam sem esperança.
7 എന്റെ ജീവൻ ഒരു ശ്വാസം മാത്രം എന്നോർക്കേണമേ;
7 Lembra-te, ó Deus, de que minha vida é apenas um sopro; nunca mais voltarei a ver a felicidade.
8 എന്നെ കാണുന്നവന്റെ കണ്ണു ഇനി എന്നെ കാണുകയില്ല;
8 Tu me vês agora, mas em breve não me verás; procurarás por mim, mas já não existirei.
9 മേഘം ക്ഷയിച്ചു മാഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ
9 Como uma nuvem que se dissipa e some, os que descem à sepultura
10 അവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവരികയില്ല;
10 Deixam seu lar para sempre, e ninguém se lembrará deles novamente.
11 ആകയാൽ ഞാൻ എന്റെ വായടെക്കയില്ല;
11 “Não posso me calar, tenho de expressar minha angústia; minha alma amargurada precisa se queixar.
12 നീ എനിക്കു കാവലാക്കേണ്ടതിന്നു
12 Acaso sou eu o mar revolto ou algum monstro marinho, para que me ponhas sob vigilância?
13 എന്റെ കട്ടിൽ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കും;
13 Penso: ‘Na cama encontrarei descanso, e o leito me aliviará o sofrimento’,
14 നീ സ്വപ്നംകൊണ്ടു എന്നെ അരട്ടുന്നു;
14 mas tu me assustas com sonhos e me aterrorizas com visões.
15 ആകയാൽ ഞാൻ ഞെക്കിക്കൊലയും
15 Preferiria ser estrangulado; melhor morrer que sofrer assim.
16 ഞാൻ അഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എന്നേക്കും ജീവിച്ചിരിക്കയില്ല;
16 Odeio minha vida e não quero continuar a viver; deixa-me em paz, pois meus dias passam como um sopro.
17 മർത്യനെ നീ ഗണ്യമാക്കേണ്ടതിന്നും
17 “O que é o ser humano, para que lhe dês tanta importância e penses nele com tanta atenção?
18 അവനെ രാവിലെതോറും സന്ദർശിച്ചു
18 Pois o examinas todas as manhãs e o pões à prova a cada instante.
19 നീ എത്രത്തോളം നിന്റെ നോട്ടം എങ്കൽ നിന്നു മാറ്റാതിരിക്കും?
19 Por que não me deixas em paz? Dá-me tempo pelo menos para engolir a saliva!
20 ഞാൻ പാപം ചെയ്തുവെങ്കിൽ, മനുഷ്യപാലകനേ, ഞാൻ നിനക്കെന്തു ചെയ്യുന്നു?
20 Se eu pequei, o que te fiz, ó Vigia de toda a humanidade? Por que fizeste de mim o teu alvo? Acaso sou um fardo para ti?
21 എന്റെ അതിക്രമം നീ ക്ഷമിക്കാതെയും
21 Por que não perdoas meu pecado e removes minha culpa? Pois em breve me deitarei no pó e morrerei; quando procurares por mim, já não existirei”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.