Jó 7
മലയാളം സത്യവേദപുസ്തകം 1910 - പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ്, സമകാലിക ലിപിയിൽ (MAL2015) vs ARC
1 മർത്യന്നു ഭൂമിയിൽ യുദ്ധസേവയില്ലയോ?
1 Porventura, não tem o homem guerra sobre a terra? E não são os seus dias como os dias do jornaleiro?
2 വേലക്കാരൻ നിഴൽ വാഞ്ഛിക്കുന്നതുപോലെയും
2 Como o cervo que suspira pela sombra, e como o jornaleiro que espera pela sua paga,
3 വ്യർത്ഥമാസങ്ങൾ എനിക്കു അവകാശമായ്വന്നു,
3 assim me deram por herança meses de vaidade, e noites de trabalho me prepararam.
4 കിടക്കുന്നേരം: ഞാൻ എപ്പോൾ എഴുന്നേല്ക്കും എന്നു പറയുന്നു;
4 Deitando-me a dormir, então, digo: quando me levantarei? Mas comprida é a noite, e farto-me de me voltar na cama até à alva.
5 എന്റെ ദേഹം പുഴുവും മൺകട്ടയും ഉടുത്തിരിക്കുന്നു.
5 A minha carne se tem vestido de bichos e de torrões de pó; a minha pele está gretada e se fez abominável.
6 എന്റെ നാളുകൾ നെയ്ത്തോടത്തിലും വേഗതയുള്ളതു;
6 Os meus dias são mais velozes do que a lançadeira do tecelão e perecem sem esperança.
7 എന്റെ ജീവൻ ഒരു ശ്വാസം മാത്രം എന്നോർക്കേണമേ;
7 Lembra-te de que a minha vida é como o vento; os meus olhos não tornarão a ver o bem.
8 എന്നെ കാണുന്നവന്റെ കണ്ണു ഇനി എന്നെ കാണുകയില്ല;
8 Os olhos dos que agora me veem não me verão mais; os teus olhos estarão sobre mim, mas não serei mais.
9 മേഘം ക്ഷയിച്ചു മാഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ
9 Tal como a nuvem se desfaz e passa, aquele que desce à sepultura nunca tornará a subir.
10 അവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവരികയില്ല;
10 Nunca mais tornará à sua casa, nem o seu lugar jamais o conhecerá.
11 ആകയാൽ ഞാൻ എന്റെ വായടെക്കയില്ല;
11 Por isso, não reprimirei a minha boca; falarei na angústia do meu espírito; queixar-me-ei na amargura da minha alma.
12 നീ എനിക്കു കാവലാക്കേണ്ടതിന്നു
12 Sou eu, porventura, o mar, ou a baleia, para que me ponhas uma guarda?
13 എന്റെ കട്ടിൽ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കും;
13 Dizendo eu: Consolar-me-á a minha cama, meu leito aliviará a minha ânsia!
14 നീ സ്വപ്നംകൊണ്ടു എന്നെ അരട്ടുന്നു;
14 Então, me espantas com sonhos e com visões me assombras;
15 ആകയാൽ ഞാൻ ഞെക്കിക്കൊലയും
15 pelo que a minha alma escolheria, antes, a estrangulação; e, antes, a morte do que estes meus ossos.
16 ഞാൻ അഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എന്നേക്കും ജീവിച്ചിരിക്കയില്ല;
16 A minha vida abomino, pois não viverei para sempre; retira-te de mim, pois vaidade são os meus dias.
17 മർത്യനെ നീ ഗണ്യമാക്കേണ്ടതിന്നും
17 Que é o homem, para que tanto o estimes, e ponhas sobre ele o teu coração,
18 അവനെ രാവിലെതോറും സന്ദർശിച്ചു
18 e cada manhã o visites, e cada momento o proves?
19 നീ എത്രത്തോളം നിന്റെ നോട്ടം എങ്കൽ നിന്നു മാറ്റാതിരിക്കും?
19 Até quando me não deixarás, nem me largarás, até que engula a minha saliva?
20 ഞാൻ പാപം ചെയ്തുവെങ്കിൽ, മനുഷ്യപാലകനേ, ഞാൻ നിനക്കെന്തു ചെയ്യുന്നു?
20 Se pequei, que te farei, ó Guarda dos homens? Por que fizeste de mim um alvo para ti, para que a mim mesmo me seja pesado?
21 എന്റെ അതിക്രമം നീ ക്ഷമിക്കാതെയും
21 E por que me não perdoas a minha transgressão, e não tiras a minha iniquidade? Pois agora me deitarei no pó, e de madrugada me buscarás, e não estarei lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.