Marcos 5
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs VC
1 Ana Yesu amio kiena nalogena lala apimi ap̃arpo yo e komp̃as nen pupia lapa nene, ap̃arpo lologia yo nap̃a Kerasa, nap̃a lap̃as apio ke asape Katara pona Kerkasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Ana la apa ura e yo nene, ana e yo nene puluve na yar mare la asike ea, ana yar tai nap̃a ninuna viowa teke e naga, naga sike e lotap nene, sa nap̃a pe m̃ana um̃a.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Yaru nene marana ka pap̃isi, yar la akilayon asape aviaria pano-o akilapule ga yonia.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Yam moki rui apiar lana amio limana e sen pona kilika, apiviaria panon laki ana naga pureroro ga sen la nene amio laki lala, pano-o pe yar re si tai poli nap̃a puryuna kawa torokin kila yar nene imi mom̃au.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ana kolemalo punu ga amio legiena, naga sum̃a mialialor ke e lotap a metava m̃ena e kunus lala, naga monon m̃am̃aul ke, a pilavilan wowa ke yepena lala e kilavaru.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ana yar nap̃ane, pogos nap̃a naga sum̃a ke perinan yo nap̃a Yesu la apim ura ea wa, naga m̃al pa Yesu rui, kiriri pitomi tano puna, patanonia, kinai puna.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ana Yesu piun tania, pisape “?Ko na kiom̃a kia ai?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ana ninuna viowa nap̃ane piuyun m̃areran ke petan Yesu sape ve m̃ene plan la re vetan m̃ala nene.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Ana e yepas nen kunus nae yo nene, pupia p̃egas nen nompui, la asun akolkol m̃a e porotano, nap̃a tol sane manu lua [2000],
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 p̃isi na yermare la nap̃ane atagi, apiuyun m̃arera petan Yesu, asape “Awis, oligan imimi meva e nompui la nene, otam̃an imimi meva mese e losinela.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ana Yesu tam̃an pan la, pisape “Pogaga, amiu avano.” Ana lala amolue petan yar nap̃ane, apa e los nen nompui la nap̃ane. Ana veraga ga, nompui la nene akiriri, apito tano e yeparpas nen kunus nene, amloloru apito tano e pupia lapa nap̃ani, ana la amunm̃ar lan wii na amarmare.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ana yaru navisuaren nompui la apureure, apito um̃a, apisawal sur nene, a lala apisawal m̃ena e yo tap̃ena la nap̃a sike ne, kila narui na yeririna la moki nap̃a apavin asape avisulia.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ana pogos nap̃a la apavini, apisu Yesu naga sike amio yaru nap̃a sumo ninuna viowa la ase naga, mian pa kulmrae rui, pa ruru pa rui pe maran ka re si poli. La apisu naga pimi po si sanene rui, amaraunia.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ana la nap̃a asup̃esania apisu ke sur la punu ga nene, la asunyu pan yeririna tap̃ena la nap̃a apam marea, la apisayu sur la nap̃a Yesu miyum̃aen pan yar nene, a sanapen nompui la nap̃a amloloru apito e wii.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ana la apisu sane piowa ga, am̃areran ke pan Yesu asape naga monar ure vetan kiela yo.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ana p̃isi na Yesu la apito si tano e kiela waa, pogos nap̃a Yesu pa ke metava e waa, yar nap̃a sumo ne, naga pitomi piun m̃areran ke pan Yesu, pisape “Awis Sup̃e, in na sineun nesape ko otam̃ania ita la nini!”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ana Yesu pe tam̃an re poli, pisa pania, pisape “Peraga, popon sa ova si um̃a, ovisayu van la nap̃a na mratava pun ko amio kiom̃a erau lala, ovisayu van la sanape nap̃a Ntewa sinena miye ko pap̃isi, ana kila po na po sanene pan ko.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ana yaru nap̃ane p̃asup̃e sina, pa e yo punu ga e lap̃as nap̃a puna, nap̃a apio ke asape Pulkumali Lualima, nap̃a yaru la nap̃a Le Yu lala pe asu re e poli, ana pisawal ke yum̃aena wo nap̃a Yesu miyum̃aen pania. Ana lala nap̃a amiyagogon kiena sunena nene, lala amilan pap̃isi.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ana Yesu la akome waa, akusro sina komp̃as nen lapa nap̃a narui, ana pogos nap̃a Yesu pula pa ura sane na, pupia p̃ina na yeririna la apim akovivi sina asike.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ana yaru keviu tai na yum̃a na lotena nae yo nene, kiena kia Saeras, naga pimin sape visu Yesu, pimi lavisinia, kinai tano puna.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Naga tagi pania, piun tania, pisape “Naruu nap̃a sira, naga mai na mai, ana nanagane na pona naga mare pa yo rui. Ana nepiun ke tan ko vena ko oim, oligan lumom̃a te naga, vena loge wo sina, mal ve piavi re laa sane wa.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ana Yesu p̃arlar sum̃alu, amio yar nap̃ane apavin, ana yaru la moki e p̃ina la nene, la m̃ena ataveve la, nap̃a amigagar la ga e yepas nena ne Yesu apano.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ana lala yaru tai nap̃a apa ataveve ke Yesu sanene, naga sira, nap̃a inanena na kupario teke e naga legiena punu ga, tol kas lualima taaga pa lua rui.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ana sira nene, naga pul yaru na kilaruruen inanena la pano-o kiena kilavaru la p̃isi, akilayon naga pano-o pap̃isi, ana naga mloge maran taaga sike, inanena nene naga pimi keviu lue ga legiena punu ga.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Pogos nap̃a naga tol kulkota m̃ana Yesu sane na, veraga ga e aora nene kiena kuruta nap̃ane p̃isi, ana naga mnunun lup̃aria e naga sane kiena inanena naga kovio petan rui.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 A Yesu m̃ena mnunun lup̃ar sur tai, sane puriuna tai kovio petania, ana naga pilon veraga ga likan yeririna la nap̃ane, piunia pisape “?E, ane tol ga m̃a kulkota nanagane?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ana kiena nalogena la apisa-tam̃ea, asape “?Ko na opiun osape ane tol ko ga nagane, sanape ne, ko pe opisu re yeririna la moki manene na amigar la akovivi ko ke ne po?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ana naga sum̃a kirawele m̃aga sape kirawal li ane tol naga.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ana sira nap̃ane kilia pa rui, sape naga, naga marau pap̃isi, sinena kurkur na kurkur, p̃isi na pimi puna Yesu, kinai tano e mialana, pisawal sur punu ga.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ana Yesu pisa pania, pisape “Auia, nalelagaena ga kiom̃a e inu kila ko omloge si po narui. Kiom̃a inanena naga kovio nenaga. Sum̃arena kiena ne Ntewa sike amio ko, owasup̃e ko sina ga oto um̃a.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ana pogos nap̃a Yesu pis ke pan sira nap̃ane wa, visena tai kom ma um̃a m̃ana ne Saeras pitomi, pisawal pania sape “Narum̃a sira nap̃ane naga mare rui. Yoko ve oure re si pupia navianena nene vavini, ve okila kare re naga.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ana Yesu mloge m̃a visena nene, pisa pan Saeras, pisape “Ve sinem̃a viowa re, olelaga ga m̃arera e Ntewa.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ana Yesu pisalup̃ar yeririna la punu ga sape la asum̃ara ga ve ataveve la re avavini, naga pure ga la telu Pita, a Semes amio wenla nap̃a Yoane apavini.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Pogos nap̃a apa lavisin um̃a m̃ana ne yar keviu nap̃ane, apisu yar la sinela piowagan ke nin sira nene rui, la asike atagin ke, amlolokain ke.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ana Yesu pa loyum̃a, pisa pan yaru la nene, pisape “?Sanape ne amiu amlolokai keviu ke, atagi ke sanene? Sira nene naga mare re poli, naga momalio ga ne.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ana la apitale viowa ga pania.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ana Yesu pa mlilu tarar limana, pis pania kome kiela visena, pisape “Talita kum,” kinas nen visena nene pisa ke sape “Kiau narin sira, ko osum̃alu lia.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ana veraga ga e aora nene, narin sira nene nap̃a kiena kas tol lualima taaga pa lua [12], naga sum̃alu, mial. Ana pogos nap̃a la apisu sur nene, amilan na pano-o kiela sitomena plas ga.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ana Yesu pisa pan la pisape ala re kinanena tai vania, a pisa m̃ena pan la pisape yeririna tap̃ena la ve aloge re sur nene.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.