Marcos 5

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ana Yesu amio kiena nalogena lala apimi ap̃arpo yo e komp̃as nen pupia lapa nene, ap̃arpo lologia yo nap̃a Kerasa, nap̃a lap̃as apio ke asape Katara pona Kerkasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Ana la apa ura e yo nene, ana e yo nene puluve na yar mare la asike ea, ana yar tai nap̃a ninuna viowa teke e naga, naga sike e lotap nene, sa nap̃a pe m̃ana um̃a.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Yaru nene marana ka pap̃isi, yar la akilayon asape aviaria pano-o akilapule ga yonia.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Yam moki rui apiar lana amio limana e sen pona kilika, apiviaria panon laki ana naga pureroro ga sen la nene amio laki lala, pano-o pe yar re si tai poli nap̃a puryuna kawa torokin kila yar nene imi mom̃au.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ana kolemalo punu ga amio legiena, naga sum̃a mialialor ke e lotap a metava m̃ena e kunus lala, naga monon m̃am̃aul ke, a pilavilan wowa ke yepena lala e kilavaru.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ana yar nap̃ane, pogos nap̃a naga sum̃a ke perinan yo nap̃a Yesu la apim ura ea wa, naga m̃al pa Yesu rui, kiriri pitomi tano puna, patanonia, kinai puna.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ana Yesu piun tania, pisape “?Ko na kiom̃a kia ai?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ana ninuna viowa nap̃ane piuyun m̃areran ke petan Yesu sape ve m̃ene plan la re vetan m̃ala nene.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ana e yepas nen kunus nae yo nene, pupia p̃egas nen nompui, la asun akolkol m̃a e porotano, nap̃a tol sane manu lua [2000],
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 p̃isi na yermare la nap̃ane atagi, apiuyun m̃arera petan Yesu, asape “Awis, oligan imimi meva e nompui la nene, otam̃an imimi meva mese e losinela.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ana Yesu tam̃an pan la, pisape “Pogaga, amiu avano.” Ana lala amolue petan yar nap̃ane, apa e los nen nompui la nap̃ane. Ana veraga ga, nompui la nene akiriri, apito tano e yeparpas nen kunus nene, amloloru apito tano e pupia lapa nap̃ani, ana la amunm̃ar lan wii na amarmare.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Ana yaru navisuaren nompui la apureure, apito um̃a, apisawal sur nene, a lala apisawal m̃ena e yo tap̃ena la nap̃a sike ne, kila narui na yeririna la moki nap̃a apavin asape avisulia.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Ana pogos nap̃a la apavini, apisu Yesu naga sike amio yaru nap̃a sumo ninuna viowa la ase naga, mian pa kulmrae rui, pa ruru pa rui pe maran ka re si poli. La apisu naga pimi po si sanene rui, amaraunia.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ana la nap̃a asup̃esania apisu ke sur la punu ga nene, la asunyu pan yeririna tap̃ena la nap̃a apam marea, la apisayu sur la nap̃a Yesu miyum̃aen pan yar nene, a sanapen nompui la nap̃a amloloru apito e wii.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ana la apisu sane piowa ga, am̃areran ke pan Yesu asape naga monar ure vetan kiela yo.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ana p̃isi na Yesu la apito si tano e kiela waa, pogos nap̃a Yesu pa ke metava e waa, yar nap̃a sumo ne, naga pitomi piun m̃areran ke pan Yesu, pisape “Awis Sup̃e, in na sineun nesape ko otam̃ania ita la nini!”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ana Yesu pe tam̃an re poli, pisa pania, pisape “Peraga, popon sa ova si um̃a, ovisayu van la nap̃a na mratava pun ko amio kiom̃a erau lala, ovisayu van la sanape nap̃a Ntewa sinena miye ko pap̃isi, ana kila po na po sanene pan ko.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ana yaru nap̃ane p̃asup̃e sina, pa e yo punu ga e lap̃as nap̃a puna, nap̃a apio ke asape Pulkumali Lualima, nap̃a yaru la nap̃a Le Yu lala pe asu re e poli, ana pisawal ke yum̃aena wo nap̃a Yesu miyum̃aen pania. Ana lala nap̃a amiyagogon kiena sunena nene, lala amilan pap̃isi.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Ana Yesu la akome waa, akusro sina komp̃as nen lapa nap̃a narui, ana pogos nap̃a Yesu pula pa ura sane na, pupia p̃ina na yeririna la apim akovivi sina asike.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ana yaru keviu tai na yum̃a na lotena nae yo nene, kiena kia Saeras, naga pimin sape visu Yesu, pimi lavisinia, kinai tano puna.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Naga tagi pania, piun tania, pisape “Naruu nap̃a sira, naga mai na mai, ana nanagane na pona naga mare pa yo rui. Ana nepiun ke tan ko vena ko oim, oligan lumom̃a te naga, vena loge wo sina, mal ve piavi re laa sane wa.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ana Yesu p̃arlar sum̃alu, amio yar nap̃ane apavin, ana yaru la moki e p̃ina la nene, la m̃ena ataveve la, nap̃a amigagar la ga e yepas nena ne Yesu apano.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ana lala yaru tai nap̃a apa ataveve ke Yesu sanene, naga sira, nap̃a inanena na kupario teke e naga legiena punu ga, tol kas lualima taaga pa lua rui.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ana sira nene, naga pul yaru na kilaruruen inanena la pano-o kiena kilavaru la p̃isi, akilayon naga pano-o pap̃isi, ana naga mloge maran taaga sike, inanena nene naga pimi keviu lue ga legiena punu ga.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Pogos nap̃a naga tol kulkota m̃ana Yesu sane na, veraga ga e aora nene kiena kuruta nap̃ane p̃isi, ana naga mnunun lup̃aria e naga sane kiena inanena naga kovio petan rui.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 A Yesu m̃ena mnunun lup̃ar sur tai, sane puriuna tai kovio petania, ana naga pilon veraga ga likan yeririna la nap̃ane, piunia pisape “?E, ane tol ga m̃a kulkota nanagane?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ana kiena nalogena la apisa-tam̃ea, asape “?Ko na opiun osape ane tol ko ga nagane, sanape ne, ko pe opisu re yeririna la moki manene na amigar la akovivi ko ke ne po?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ana naga sum̃a kirawele m̃aga sape kirawal li ane tol naga.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ana sira nap̃ane kilia pa rui, sape naga, naga marau pap̃isi, sinena kurkur na kurkur, p̃isi na pimi puna Yesu, kinai tano e mialana, pisawal sur punu ga.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ana Yesu pisa pania, pisape “Auia, nalelagaena ga kiom̃a e inu kila ko omloge si po narui. Kiom̃a inanena naga kovio nenaga. Sum̃arena kiena ne Ntewa sike amio ko, owasup̃e ko sina ga oto um̃a.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ana pogos nap̃a Yesu pis ke pan sira nap̃ane wa, visena tai kom ma um̃a m̃ana ne Saeras pitomi, pisawal pania sape “Narum̃a sira nap̃ane naga mare rui. Yoko ve oure re si pupia navianena nene vavini, ve okila kare re naga.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ana Yesu mloge m̃a visena nene, pisa pan Saeras, pisape “Ve sinem̃a viowa re, olelaga ga m̃arera e Ntewa.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ana Yesu pisalup̃ar yeririna la punu ga sape la asum̃ara ga ve ataveve la re avavini, naga pure ga la telu Pita, a Semes amio wenla nap̃a Yoane apavini.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pogos nap̃a apa lavisin um̃a m̃ana ne yar keviu nap̃ane, apisu yar la sinela piowagan ke nin sira nene rui, la asike atagin ke, amlolokain ke.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ana Yesu pa loyum̃a, pisa pan yaru la nene, pisape “?Sanape ne amiu amlolokai keviu ke, atagi ke sanene? Sira nene naga mare re poli, naga momalio ga ne.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ana la apitale viowa ga pania.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ana Yesu pa mlilu tarar limana, pis pania kome kiela visena, pisape “Talita kum,” kinas nen visena nene pisa ke sape “Kiau narin sira, ko osum̃alu lia.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ana veraga ga e aora nene, narin sira nene nap̃a kiena kas tol lualima taaga pa lua [12], naga sum̃alu, mial. Ana pogos nap̃a la apisu sur nene, amilan na pano-o kiela sitomena plas ga.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ana Yesu pisa pan la pisape ala re kinanena tai vania, a pisa m̃ena pan la pisape yeririna tap̃ena la ve aloge re sur nene.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.