Marcos 5

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ana Yesu amio kiena nalogena lala apimi ap̃arpo yo e komp̃as nen pupia lapa nene, ap̃arpo lologia yo nap̃a Kerasa, nap̃a lap̃as apio ke asape Katara pona Kerkasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ana la apa ura e yo nene, ana e yo nene puluve na yar mare la asike ea, ana yar tai nap̃a ninuna viowa teke e naga, naga sike e lotap nene, sa nap̃a pe m̃ana um̃a.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Yaru nene marana ka pap̃isi, yar la akilayon asape aviaria pano-o akilapule ga yonia.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Yam moki rui apiar lana amio limana e sen pona kilika, apiviaria panon laki ana naga pureroro ga sen la nene amio laki lala, pano-o pe yar re si tai poli nap̃a puryuna kawa torokin kila yar nene imi mom̃au.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ana kolemalo punu ga amio legiena, naga sum̃a mialialor ke e lotap a metava m̃ena e kunus lala, naga monon m̃am̃aul ke, a pilavilan wowa ke yepena lala e kilavaru.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ana yar nap̃ane, pogos nap̃a naga sum̃a ke perinan yo nap̃a Yesu la apim ura ea wa, naga m̃al pa Yesu rui, kiriri pitomi tano puna, patanonia, kinai puna.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ana Yesu piun tania, pisape “?Ko na kiom̃a kia ai?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ana ninuna viowa nap̃ane piuyun m̃areran ke petan Yesu sape ve m̃ene plan la re vetan m̃ala nene.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ana e yepas nen kunus nae yo nene, pupia p̃egas nen nompui, la asun akolkol m̃a e porotano, nap̃a tol sane manu lua [2000],
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 p̃isi na yermare la nap̃ane atagi, apiuyun m̃arera petan Yesu, asape “Awis, oligan imimi meva e nompui la nene, otam̃an imimi meva mese e losinela.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ana Yesu tam̃an pan la, pisape “Pogaga, amiu avano.” Ana lala amolue petan yar nap̃ane, apa e los nen nompui la nap̃ane. Ana veraga ga, nompui la nene akiriri, apito tano e yeparpas nen kunus nene, amloloru apito tano e pupia lapa nap̃ani, ana la amunm̃ar lan wii na amarmare.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ana yaru navisuaren nompui la apureure, apito um̃a, apisawal sur nene, a lala apisawal m̃ena e yo tap̃ena la nap̃a sike ne, kila narui na yeririna la moki nap̃a apavin asape avisulia.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ana pogos nap̃a la apavini, apisu Yesu naga sike amio yaru nap̃a sumo ninuna viowa la ase naga, mian pa kulmrae rui, pa ruru pa rui pe maran ka re si poli. La apisu naga pimi po si sanene rui, amaraunia.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ana la nap̃a asup̃esania apisu ke sur la punu ga nene, la asunyu pan yeririna tap̃ena la nap̃a apam marea, la apisayu sur la nap̃a Yesu miyum̃aen pan yar nene, a sanapen nompui la nap̃a amloloru apito e wii.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ana la apisu sane piowa ga, am̃areran ke pan Yesu asape naga monar ure vetan kiela yo.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ana p̃isi na Yesu la apito si tano e kiela waa, pogos nap̃a Yesu pa ke metava e waa, yar nap̃a sumo ne, naga pitomi piun m̃areran ke pan Yesu, pisape “Awis Sup̃e, in na sineun nesape ko otam̃ania ita la nini!”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ana Yesu pe tam̃an re poli, pisa pania, pisape “Peraga, popon sa ova si um̃a, ovisayu van la nap̃a na mratava pun ko amio kiom̃a erau lala, ovisayu van la sanape nap̃a Ntewa sinena miye ko pap̃isi, ana kila po na po sanene pan ko.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ana yaru nap̃ane p̃asup̃e sina, pa e yo punu ga e lap̃as nap̃a puna, nap̃a apio ke asape Pulkumali Lualima, nap̃a yaru la nap̃a Le Yu lala pe asu re e poli, ana pisawal ke yum̃aena wo nap̃a Yesu miyum̃aen pania. Ana lala nap̃a amiyagogon kiena sunena nene, lala amilan pap̃isi.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ana Yesu la akome waa, akusro sina komp̃as nen lapa nap̃a narui, ana pogos nap̃a Yesu pula pa ura sane na, pupia p̃ina na yeririna la apim akovivi sina asike.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ana yaru keviu tai na yum̃a na lotena nae yo nene, kiena kia Saeras, naga pimin sape visu Yesu, pimi lavisinia, kinai tano puna.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Naga tagi pania, piun tania, pisape “Naruu nap̃a sira, naga mai na mai, ana nanagane na pona naga mare pa yo rui. Ana nepiun ke tan ko vena ko oim, oligan lumom̃a te naga, vena loge wo sina, mal ve piavi re laa sane wa.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ana Yesu p̃arlar sum̃alu, amio yar nap̃ane apavin, ana yaru la moki e p̃ina la nene, la m̃ena ataveve la, nap̃a amigagar la ga e yepas nena ne Yesu apano.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ana lala yaru tai nap̃a apa ataveve ke Yesu sanene, naga sira, nap̃a inanena na kupario teke e naga legiena punu ga, tol kas lualima taaga pa lua rui.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ana sira nene, naga pul yaru na kilaruruen inanena la pano-o kiena kilavaru la p̃isi, akilayon naga pano-o pap̃isi, ana naga mloge maran taaga sike, inanena nene naga pimi keviu lue ga legiena punu ga.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Pogos nap̃a naga tol kulkota m̃ana Yesu sane na, veraga ga e aora nene kiena kuruta nap̃ane p̃isi, ana naga mnunun lup̃aria e naga sane kiena inanena naga kovio petan rui.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 A Yesu m̃ena mnunun lup̃ar sur tai, sane puriuna tai kovio petania, ana naga pilon veraga ga likan yeririna la nap̃ane, piunia pisape “?E, ane tol ga m̃a kulkota nanagane?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ana kiena nalogena la apisa-tam̃ea, asape “?Ko na opiun osape ane tol ko ga nagane, sanape ne, ko pe opisu re yeririna la moki manene na amigar la akovivi ko ke ne po?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ana naga sum̃a kirawele m̃aga sape kirawal li ane tol naga.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ana sira nap̃ane kilia pa rui, sape naga, naga marau pap̃isi, sinena kurkur na kurkur, p̃isi na pimi puna Yesu, kinai tano e mialana, pisawal sur punu ga.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ana Yesu pisa pania, pisape “Auia, nalelagaena ga kiom̃a e inu kila ko omloge si po narui. Kiom̃a inanena naga kovio nenaga. Sum̃arena kiena ne Ntewa sike amio ko, owasup̃e ko sina ga oto um̃a.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ana pogos nap̃a Yesu pis ke pan sira nap̃ane wa, visena tai kom ma um̃a m̃ana ne Saeras pitomi, pisawal pania sape “Narum̃a sira nap̃ane naga mare rui. Yoko ve oure re si pupia navianena nene vavini, ve okila kare re naga.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ana Yesu mloge m̃a visena nene, pisa pan Saeras, pisape “Ve sinem̃a viowa re, olelaga ga m̃arera e Ntewa.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ana Yesu pisalup̃ar yeririna la punu ga sape la asum̃ara ga ve ataveve la re avavini, naga pure ga la telu Pita, a Semes amio wenla nap̃a Yoane apavini.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pogos nap̃a apa lavisin um̃a m̃ana ne yar keviu nap̃ane, apisu yar la sinela piowagan ke nin sira nene rui, la asike atagin ke, amlolokain ke.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ana Yesu pa loyum̃a, pisa pan yaru la nene, pisape “?Sanape ne amiu amlolokai keviu ke, atagi ke sanene? Sira nene naga mare re poli, naga momalio ga ne.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ana la apitale viowa ga pania.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ana Yesu pa mlilu tarar limana, pis pania kome kiela visena, pisape “Talita kum,” kinas nen visena nene pisa ke sape “Kiau narin sira, ko osum̃alu lia.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ana veraga ga e aora nene, narin sira nene nap̃a kiena kas tol lualima taaga pa lua [12], naga sum̃alu, mial. Ana pogos nap̃a la apisu sur nene, amilan na pano-o kiela sitomena plas ga.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ana Yesu pisa pan la pisape ala re kinanena tai vania, a pisa m̃ena pan la pisape yeririna tap̃ena la ve aloge re sur nene.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.