Marcos 5
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA
1 Ana Yesu amio kiena nalogena lala apimi ap̃arpo yo e komp̃as nen pupia lapa nene, ap̃arpo lologia yo nap̃a Kerasa, nap̃a lap̃as apio ke asape Katara pona Kerkasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ana la apa ura e yo nene, ana e yo nene puluve na yar mare la asike ea, ana yar tai nap̃a ninuna viowa teke e naga, naga sike e lotap nene, sa nap̃a pe m̃ana um̃a.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Yaru nene marana ka pap̃isi, yar la akilayon asape aviaria pano-o akilapule ga yonia.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Yam moki rui apiar lana amio limana e sen pona kilika, apiviaria panon laki ana naga pureroro ga sen la nene amio laki lala, pano-o pe yar re si tai poli nap̃a puryuna kawa torokin kila yar nene imi mom̃au.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ana kolemalo punu ga amio legiena, naga sum̃a mialialor ke e lotap a metava m̃ena e kunus lala, naga monon m̃am̃aul ke, a pilavilan wowa ke yepena lala e kilavaru.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ana yar nap̃ane, pogos nap̃a naga sum̃a ke perinan yo nap̃a Yesu la apim ura ea wa, naga m̃al pa Yesu rui, kiriri pitomi tano puna, patanonia, kinai puna.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ana Yesu piun tania, pisape “?Ko na kiom̃a kia ai?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ana ninuna viowa nap̃ane piuyun m̃areran ke petan Yesu sape ve m̃ene plan la re vetan m̃ala nene.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ana e yepas nen kunus nae yo nene, pupia p̃egas nen nompui, la asun akolkol m̃a e porotano, nap̃a tol sane manu lua [2000],
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 p̃isi na yermare la nap̃ane atagi, apiuyun m̃arera petan Yesu, asape “Awis, oligan imimi meva e nompui la nene, otam̃an imimi meva mese e losinela.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ana Yesu tam̃an pan la, pisape “Pogaga, amiu avano.” Ana lala amolue petan yar nap̃ane, apa e los nen nompui la nap̃ane. Ana veraga ga, nompui la nene akiriri, apito tano e yeparpas nen kunus nene, amloloru apito tano e pupia lapa nap̃ani, ana la amunm̃ar lan wii na amarmare.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ana yaru navisuaren nompui la apureure, apito um̃a, apisawal sur nene, a lala apisawal m̃ena e yo tap̃ena la nap̃a sike ne, kila narui na yeririna la moki nap̃a apavin asape avisulia.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ana pogos nap̃a la apavini, apisu Yesu naga sike amio yaru nap̃a sumo ninuna viowa la ase naga, mian pa kulmrae rui, pa ruru pa rui pe maran ka re si poli. La apisu naga pimi po si sanene rui, amaraunia.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ana la nap̃a asup̃esania apisu ke sur la punu ga nene, la asunyu pan yeririna tap̃ena la nap̃a apam marea, la apisayu sur la nap̃a Yesu miyum̃aen pan yar nene, a sanapen nompui la nap̃a amloloru apito e wii.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ana la apisu sane piowa ga, am̃areran ke pan Yesu asape naga monar ure vetan kiela yo.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ana p̃isi na Yesu la apito si tano e kiela waa, pogos nap̃a Yesu pa ke metava e waa, yar nap̃a sumo ne, naga pitomi piun m̃areran ke pan Yesu, pisape “Awis Sup̃e, in na sineun nesape ko otam̃ania ita la nini!”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ana Yesu pe tam̃an re poli, pisa pania, pisape “Peraga, popon sa ova si um̃a, ovisayu van la nap̃a na mratava pun ko amio kiom̃a erau lala, ovisayu van la sanape nap̃a Ntewa sinena miye ko pap̃isi, ana kila po na po sanene pan ko.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ana yaru nap̃ane p̃asup̃e sina, pa e yo punu ga e lap̃as nap̃a puna, nap̃a apio ke asape Pulkumali Lualima, nap̃a yaru la nap̃a Le Yu lala pe asu re e poli, ana pisawal ke yum̃aena wo nap̃a Yesu miyum̃aen pania. Ana lala nap̃a amiyagogon kiena sunena nene, lala amilan pap̃isi.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Ana Yesu la akome waa, akusro sina komp̃as nen lapa nap̃a narui, ana pogos nap̃a Yesu pula pa ura sane na, pupia p̃ina na yeririna la apim akovivi sina asike.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ana yaru keviu tai na yum̃a na lotena nae yo nene, kiena kia Saeras, naga pimin sape visu Yesu, pimi lavisinia, kinai tano puna.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Naga tagi pania, piun tania, pisape “Naruu nap̃a sira, naga mai na mai, ana nanagane na pona naga mare pa yo rui. Ana nepiun ke tan ko vena ko oim, oligan lumom̃a te naga, vena loge wo sina, mal ve piavi re laa sane wa.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ana Yesu p̃arlar sum̃alu, amio yar nap̃ane apavin, ana yaru la moki e p̃ina la nene, la m̃ena ataveve la, nap̃a amigagar la ga e yepas nena ne Yesu apano.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ana lala yaru tai nap̃a apa ataveve ke Yesu sanene, naga sira, nap̃a inanena na kupario teke e naga legiena punu ga, tol kas lualima taaga pa lua rui.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ana sira nene, naga pul yaru na kilaruruen inanena la pano-o kiena kilavaru la p̃isi, akilayon naga pano-o pap̃isi, ana naga mloge maran taaga sike, inanena nene naga pimi keviu lue ga legiena punu ga.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Pogos nap̃a naga tol kulkota m̃ana Yesu sane na, veraga ga e aora nene kiena kuruta nap̃ane p̃isi, ana naga mnunun lup̃aria e naga sane kiena inanena naga kovio petan rui.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 A Yesu m̃ena mnunun lup̃ar sur tai, sane puriuna tai kovio petania, ana naga pilon veraga ga likan yeririna la nap̃ane, piunia pisape “?E, ane tol ga m̃a kulkota nanagane?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ana kiena nalogena la apisa-tam̃ea, asape “?Ko na opiun osape ane tol ko ga nagane, sanape ne, ko pe opisu re yeririna la moki manene na amigar la akovivi ko ke ne po?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ana naga sum̃a kirawele m̃aga sape kirawal li ane tol naga.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ana sira nap̃ane kilia pa rui, sape naga, naga marau pap̃isi, sinena kurkur na kurkur, p̃isi na pimi puna Yesu, kinai tano e mialana, pisawal sur punu ga.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ana Yesu pisa pania, pisape “Auia, nalelagaena ga kiom̃a e inu kila ko omloge si po narui. Kiom̃a inanena naga kovio nenaga. Sum̃arena kiena ne Ntewa sike amio ko, owasup̃e ko sina ga oto um̃a.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ana pogos nap̃a Yesu pis ke pan sira nap̃ane wa, visena tai kom ma um̃a m̃ana ne Saeras pitomi, pisawal pania sape “Narum̃a sira nap̃ane naga mare rui. Yoko ve oure re si pupia navianena nene vavini, ve okila kare re naga.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ana Yesu mloge m̃a visena nene, pisa pan Saeras, pisape “Ve sinem̃a viowa re, olelaga ga m̃arera e Ntewa.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ana Yesu pisalup̃ar yeririna la punu ga sape la asum̃ara ga ve ataveve la re avavini, naga pure ga la telu Pita, a Semes amio wenla nap̃a Yoane apavini.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Pogos nap̃a apa lavisin um̃a m̃ana ne yar keviu nap̃ane, apisu yar la sinela piowagan ke nin sira nene rui, la asike atagin ke, amlolokain ke.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ana Yesu pa loyum̃a, pisa pan yaru la nene, pisape “?Sanape ne amiu amlolokai keviu ke, atagi ke sanene? Sira nene naga mare re poli, naga momalio ga ne.”
39 Ao entrar, disse:
40 Ana la apitale viowa ga pania.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ana Yesu pa mlilu tarar limana, pis pania kome kiela visena, pisape “Talita kum,” kinas nen visena nene pisa ke sape “Kiau narin sira, ko osum̃alu lia.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ana veraga ga e aora nene, narin sira nene nap̃a kiena kas tol lualima taaga pa lua [12], naga sum̃alu, mial. Ana pogos nap̃a la apisu sur nene, amilan na pano-o kiela sitomena plas ga.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ana Yesu pisa pan la pisape ala re kinanena tai vania, a pisa m̃ena pan la pisape yeririna tap̃ena la ve aloge re sur nene.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.