Atos 27

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana e pogos nene, in Luk, in m̃ena nesike nemio Pol garu Sisaria, ana nepisape in m̃ena ga yoko neva nemio naga garu Rom. Ana pogos nap̃a yerkawa lala apisu sane meva narui, ana ap̃ere plan Pol amio yaru tap̃ena lap̃asia nap̃a asike loyum̃a e yum̃a nakoaena, amligan la apa e limana ne yerkawa na mara tai. Yaru nene, kiena kia Sulias, a naga pe nasumonena na p̃egas na li na mara la nene nap̃a apio asape “P̃egas kiena ne Okastas.”
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ana naga p̃ere imimi mepano, mepito garo losi, ana am̃al waa tai nae Atramitiam, ana memiai meta ea. Ana e pogos nene, Aristakas nene nae Tesalonaika e lepas nae M̃asitonia, memio m̃ena ga naga. Ana mokus waa nene mepano, nap̃a kiena mrapa nena naga pano kome lowe lala e lepas nae Esia. Yalena kiena Pol nap̃a pa Rom|alt="Paul's Journey to Rome" src="GPS_Paul4-BW_CH27.tif" size="col" ref="27:2"
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ana kolulag, mepimi metol yo Saeton, ana e yo nene, Sulias naga kila po pap̃isi pa Pol, naga tam̃an naga pa ura vena visu kiena erau lala, a naga tam̃an nap̃a amiila Pol e suri lap̃asia e kiena mrapa.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ana memligan si yo nene, mekiriri m̃a e sive pano-o, ana makawe lagi e pogos nene, kila sane pogos nap̃a metol purvanua nae Saepras, ana mepa mokom varaun lepas p̃asia, lepas navano.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Ana mokusro pupia sive nene nap̃a va ko yotena narui vanua e lepas nen yo lua nene Silisia amio yo Pampilia, ana mekiriri mepimi metol kumali nae M̃aera, e lepas nae Laesia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ana waa nene naga mligan imimi e yo nene, ana yaru na mara nene Sulias naga pano kale mrapa tap̃ena. Ana naga mali waa tai nae Aliksantrea nap̃a naga sum̃a pa ke e purvanua nap̃a mesitom ke mesape mevanea, Italia, ana naga miila imimi mepa mesike e waa nene narui.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ana mepa sina metava e sive, ana lagi piowa ga, kila mekiriri malumu ga pano-o legiena la lap̃asia, ana mop̃ar yo pap̃isi, mepilolou m̃a m̃ale sanene pano tol kunus nae Nitas, ana lagi monwo ruru imimi nenaga narui. Ana mepilon imimi, mekirilologia kunus tap̃ena nae Salmone e purvanua nap̃a Krit, ana mepa varaunia e lepas na sive malumu.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Imimi mokom ga lavisin purvanua nene, mesum̃a mekeveve m̃a mepano, ana lagi m̃e kare imimi ke na wa, ana mepa m̃a pano-o metol lowe tai nap̃a apio asape “Lowe Tanea,” lavisin kumali nap̃a Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Ana mesu towe la e yo nene yam plas ga, ana la apisu sane piowa ga narui, komin nap̃a lagi kila ke sanene pan imimi, ana mesike mrapa yam piavi laa rui, ana mrapa piavi ke ga wa, a nanagane, pogos na lagi amio pupia miava narui. Sila ga la apisape pog piowa nene siar e kupario na P̃ap̃agena na Naviewoena, ana p̃ap̃agena nene p̃aro pa rui. Ana Pol mloge piowagan suri nene, naga pisa ruru pan la, pisape
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Yerkawa lala, in na nemninulup̃ar nap̃a visae tevano, ana viowa vap̃isi, yoko suri la punu ga akilia akokovio. Nepisu sa nap̃a yoko waa nene naga kilia talilu ga warar kana tegaki lala, a ita m̃ena ga, kieta malena lala akilia akokovio e sive.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ana yaru na mara nene naga pe miyagogon re Pol poli, ana naga miyagogon ga yaru nap̃a kus ke waa, amio yaru nap̃a naga kiena waa nene. Ana lalua apisape “Peraga, woga ga ne, yoko teva ga,
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 komin nap̃a tap̃atete tekilia tesike e yo nini vano-o tetol ke sina ga pog wo.” Ana apisayuia, la moki nap̃a apisu asape popon meligan si yo nene, moureli ga mevano metol lowe tap̃ena tai kiena kia Pinikis, e purvanua m̃a nena nene, nap̃a la apisu asape e nene narui popon mesike ea, tol pogos nap̃a yoko pupia lagi na miava nene p̃isi.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Ana pogos nap̃a apisu lagi pilonia, ana lagi marua naga molue towe narui, apisu apisape po narui, ana asitom asape lagi ke nene narui naga yu imimi meva e lowe nap̃a mesitom ke mesape meva ea. Ana ap̃ere kilavaru pam metava, ana mep̃ure mepano, mekeveve ga yo ura.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ana pe yam piavi re poli, memilan ga pupia lagi ura tai molue pimi miyu imimi.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Lagi nene miyui keviu sanene, ana tap̃atete si mekilia moure nap̃a mokus lagi nene, ana apilon ga waa narui, ana atam̃an ga lagi nene supon imimi ga mepa yotena, ana lagi nene miyusesa imimi sanene mepano.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Ana mekiriri mepano, metapolou towe la sane e narin purvanua tai, kiena kia Kaota, ana e yo nene memiyum̃aen kana narin wa nene pano-o, ana ap̃urelua pam metava.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Ana la amaraun apisape sa p̃isi waa nene wurorowaia, ana ap̃ere pupia kilika lala akom va tanon waa, ana apiar ruruia vena tarar ruruia. Ap̃ere kilavaru pam metava, mep̃ure mepano|alt="Anchor & Ship" src="45_Acts27.13_Anchor&Ship.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="27:13"
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ana kolulagi, ana lagi m̃arera ke na wa, a sive mom̃a kokovenkare imimi, ana la asiar nap̃a akoven plan tegaki pito e sive.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ana legiena tap̃ena sina, yo piowa ke ga wa, ana apano amlup̃ar plan kilika lala a m̃ale lala a suri la ne sanene, akoan m̃ena apito e sive.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Sa m̃a ke sina ga nene tol legiena moki, nap̃a sinapane naga malo ga m̃eke na, pe mepisu re verue la poli, a pe mepisu re maran mrae poli. Mepisu sane mesike loyum̃a e lagi tai nene nap̃a pe yaru tai sitom re si sape yoko memal poli.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ana yaru na waa lala pe akinana re poli legiena moki rui, amloge piowa keviu pap̃isi, ana Pol pimi pisu la, pisa pan la, pisape “Suwala, visae ayagogon ruru inu ga nanua rui, e pogos nap̃a ita tesike garu Krit wa, ana yoko pupia loge viowaena a pupia nakilaluen suri la nene tap̃atete imi tol ita.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ana nanagane, yoko nevisa si suri tai van amiu, vena akilia aloge si wonia. Nepisawal pan amiu, nesape yoko kieta waa nene naga talilu na wa, ana tap̃atete ita yaru tai kovio.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Nekilia suri nene komin na kolemalo, kiau Ntewa nap̃a nemlen ke pania, nepisu nap̃a naga mligan kiena navisi tai pitomi m̃alivin inu. Navisi nene pimi sum̃alu sike lavisin inu,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ana naga pisape ‘Pol, ve omarau re. Ana monar ovano-o oworu garu Rom, monar osum̃alu ose marana ne Sisa na wa, ana nekilia nevisawal van ko sanini, malena kiena ne la nap̃a asike e waa nene amio ko, Ntewa naga sitom sape tam̃an ga van ko sape yoko amal ga, tap̃atete tai kovio.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Na nene narui, ve aloge re si viowa, in na nep̃asine manene Ntewa pap̃isi nesape yoko ve sa ga nap̃a kiena navisi nene pisawal pan inu.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ana suri taaga ga, yoko monar tokus kieta waa vano teyalar ga yo ura e narin purvanua tai.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Ana lagi nene naga sum̃a miyusesa kare imimi mepa ke ga wa, tol wik lua narui nap̃a mesum̃a mekirir ke e pupia sive nae Metiterenian nene. Ana kolemalo pogos tai, yaru na waa la nene apisu kilale sane mesum̃a mepimi ke lavisin purvanua tai ko yo tai.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Ana amligan kilika pito tano, la apulo merorol na sive nene pano-o tol meta lualima yam vari, siraunia, asu laa yam plas ga, ana akila sina, apulo asape meta lualima yam telu.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ana amaraun asape sa p̃isi mekirir m̃a sanene mevane lawe pupia kilavaru lap̃asia pona ya, ana akoan kilavaru vari nap̃a sike varau e p̃eren waa, ana asum̃a amlen ke asape vena kilavaru lala nene monar atarar imimi, a vena yelagi imi vilaga.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ana yaru na waa lala apisayuia, apisape yoko avisa kotalia imimi ke sina ga lap̃asia, ana yoko la akilayon nap̃a akus kana narin waa nene ana aure akom ea ava ura. Ana apisa kotalia imimi, apisape “Oe, yoko mokusli kilavaru nene va gare sumo wa, vena metap̃ali nap̃a uarar kieta purgon waa.” Ana asum̃a amligan narin waa pito tano e sive.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ana Pol pisu kilalea, ana pis pan yaru na mara lala, pisape “Visae asitom asape amali, monar avisalup̃ar la nene asum̃a ga amio ita e waa nini.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Ana yaru na mara la nene amloge, asum̃alu veraga apano ateroro kilika na narin waa nene, ana lagi miyulua ga tan waa, korur mian pano.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ana lavisi yemlagi merarava, ana Pol sitom pisape monar akan suri tai, ana naga pisa pan la, pisape “Ei, pimi tol p̃ane, ana wik lua narui nap̃a tesike e pogos piowa nene, pe tekinana ruru re poli.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ana popon p̃ane na tekinana ruru sina, vena yepeta lala akilia aimi m̃arera sina, ana sanene yoko tekilia temali. Sa nap̃a nepisa rui, ana yoko tap̃atete narin vilp̃arita tai kovio, ana yoko ita punu towoga ga.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ana siraun nap̃a pisayu suri nene p̃isi, pano mla kilaparavi tai, ana mlen e marala, pisa potena pan Ntewa vanonia, ana kawewowaia, sum̃a kania.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ana pogos nap̃a lala tap̃ena apisu nap̃a Pol sum̃a kinana ke sanene, la m̃ena ga amlelaga asape pe lelaga kemua, yoko lala awoga ga ne, ana la m̃ena ga akekaran asape akinana sina, ana akinana.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Ana imimi punu ga nap̃a mesike e waa nene, metol ponotia lua lualima yam olua pa orai.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ana pogos nap̃a la punu ga akinana p̃isi, apisu asape popon akila waa melala va laa sane, ana ap̃ar plan mras nen wit la nene nap̃a sane kamimi kinanena, akoakoan plan pito e sive.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ana pogos nap̃a yemlagi narui, ana mepisu m̃a yo ura lavis ga rui, ana pe mekilia re yo nene poli. Ana apisu pululus tai nap̃a pe lowe m̃eke ea, ana ura e yo nene none tanea m̃eke ea, ana apisayuia, apisape yoko la akilayonli nap̃a vena akila kiamimi waa kiriri va ura ea.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ana ate plan kilika na kilavaru lala, amligan la asike e sive, a amlup̃ar plan kilika la nap̃a apiar ke p̃eligas nen waa, ana ap̃ere narin m̃ale nap̃a teke e purgon waa, vena lagi yu imimi meva meialar none.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Mesum̃a mekirir m̃a mepano-o, memilan ga, nap̃a waa mialarlae pupia none tai nap̃a koruru p̃erepoloia sike lele taaga tanon sive. Purgon waa mialarlae none nene, ana tawa ruru nenaga m̃arera m̃eke ea, pe kululu re si po laa rui. Ana pupia sive lala asusum̃alu ap̃anwowola apimi asusu p̃eren waa nene, asuwowaia.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ana yaru na mara lala asum̃a apisayu rui, asape visae suri tai sanene, ana awe mom̃ar ga yaru na yum̃a nakoaena la nap̃a asum̃a akirawo la ke na, visae peraga, pona lap̃asia akilayonli nap̃a awula ato tano e sive, vena akulu ava ura, aure.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ana kiela yerkawa pisalup̃ar la, pisape ve akila re, komin nap̃a naga sitom ke sape Pol naga monar mali ga. Ana naga pisa ga pan imimi punu ga, pisape “Poga ga, ita nap̃a tekilia tokulu, tesumo, towula ga e sive, ana teyenli ura.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ana ita nap̃a temiye p̃ele ga, ana tokus kulutaki, pona ya nap̃a tekilia telual e waa, vena tokusia tokulu, ana ita sirau tevano.” Ana e ga e mrapa nene, imimi punu ga mepano-o mepa ura e yo nene, nap̃a imimi punu ga memali po ga, pe imimi yaru tai kovio re poli.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.