Romanos 4
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC
1 Abraahm ngaa beehda kuow wan naa anyuol wan wa Judea, dhe yoohn kaa abeehde kii ngo, nyoadh gihn yihro?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nea Abraahm ne yug Juoge naa abiohgrwaal ke en kaa nying giih atiihye, e kare ne nudo yihre ubeele. Abea, keehd maano, e ngo be rom beel yi wong Juog.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Abea ngahda anaa agweed yi kitaab Juog naa,
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ngaa me tiihyo ukooge be kob naa koog gihn acub yihre beehda muuj e naa amuoje, bang gihn koog beehda gihre ke nying tiihye.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Dhaano me yihre tooro gihn maa atiihye, unahge ke yiiho e ne yiihe Juog ngaa ayug ngo naa abiohgrwaal ke en, e ngaan nu ngo uyug Juoge naa abiohgrwaal ke nying yiiho gihre noono.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Keehd Deabid thiow lume anaa wa gihn nu, ngaa maa akob Juoge kea ngo abiohgrwaal abea yihre tooro gihn maa atiihye, cuohn Deabide cuohno ne ngaa maa adooj. Akob Deabide kea,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Med cwihny beehda
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Med cwihny beehda
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Med cwihny gihn arob Deabide beehda gihr Judea yaa thoam cog ne wale beehda gihr yaa kuu athoam thiow? Gahng! Wa arobo awaahn kan naa ke nying gihn ayiih Abraahme e naa aniid Juoge ngo ne ngaa maa abiohgrwaal.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Anahg weehne e naa aniid Juoge Abraahm ne ngaa maa abiohgrwaal? Aniide e ngo athoam wale e poohd kuu athoam? Ngo aniide maano e Abraahm poohd kuu athoam!
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Kedea uyoad Juoge kihd gihr thoam ucube ngo yihre. Acube yihr ngo ne thaany me nyoadh kaa aniid Juoge Abraahm naa Abiohgrwaal ke nying yiiho gihre. Thiow ke nying unahg Abraahme kuow yaa ayiiho ge kuu athoam beere ge niid Juoge niido ne nyoge maa Abiohgrwaale.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abraahm thiow beehda kuow wan wa yaa athoam abea padh ke nying gihn athoam wan. Beehda ke nying gihn abeehd wane wa kaa abeehd Abraahme e ayiiho ge anaa apoohde e kuu athoam.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Bang gihn Juog lume anaa arobe yihr Abraahm kedea yihr kwaay Abraahm kejea giih wiih ngoom cang ge ucube yihr Abraahm kedea yihr kwaaye. Lum ni anaa arob padh ke nying gihn amag Abraahme loohnge, abea ke nying gihn ayiihe kedea ubeehn Juoge uniide ngo naa abiohgrwaal.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Bang gihn nea lum Juog naa acege piny arobe ke yihr yaa mag loohnge, e yiiho gihr dhaano gihr nyinge tooro kedea lum Juog ge acege piny gihr nyinge tooro tiehd.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Loohnge ge ne kahl ukihm gihr Juog bang gihn Juog cwihnye urahnyo nea yihdh loohnge ge adhahl. Nea loohnge tooro e nyoadh ngo kejea loohng me yea dhahl tooro.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Juog lume anaa acege piny bang gihn Abraahm Juog agaahne beere lume naa acege piny maa muunye ge cube ke kar wiihe, ge caa yihr kwaay Abraahm cang. Ge keá cubo cog ke yihr yaa amag loohng, abea ge acube thiow yihr yaa gaahn Juog wa kaa agaahn Abraahme, bang gihn Abraahm beehda kuowo cang.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 E naa lum yi gihn agweed yi kitaab Juog. Agweed naa,
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abraahm agaahno ke gaahn nhom acohd uyiihe ngo kejea e udoohng ne wuro yihr tien paajo cang wa ciig Juog yihre naa akobe kea,
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraahm rune anahg jiehabiihj kedea ree ayoade ne ngaa maa agwag maa Caara ciihe agwag ke gwaa me be rome nyoohdo, abea keehd maano e gaahn gihre yea keá lwago.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Yiiho gihre amage yi aduune teeg mee kedea cwihnye kuu adiiw ke ciig gihn arob Juoge yihre. Yiiho gihre tee aduulo acube yihre noono upiihe ke ne wuor Juog.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Bang gihn ngo beehda gihn maa angahye ne cohg kejea ciig Juog meehg Juoge ke pahdh kare wa kaa ateede.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 E naa abeehn Abraahme ke nying yiiho gihre uniid Juoge ngo ne ngaa maa abiohgrwaal.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 A gweed naa, ngo ngaa maa abiohgrwaal, padh e keede e naa agweed gihn nu ke nyinge.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Gihn nu agweed thiow ke nyingo e ubeehno ne niido ne nyoge maa abiohgrwaale, wo ge ayiih lum Juog ngaa ameehg Jeacuu Ruohdho cahro batien thoo.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jeacuu awij beere ngo uthoo ke nying adhemuohme giiho kedea ameehg cahro beere wo niid Juoge niido ne nyoge maa abiohgrwaale.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.