Romanos 4

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Abraahm ngaa beehda kuow wan naa anyuol wan wa Judea, dhe yoohn kaa abeehde kii ngo, nyoadh gihn yihro?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nea Abraahm ne yug Juoge naa abiohgrwaal ke en kaa nying giih atiihye, e kare ne nudo yihre ubeele. Abea, keehd maano, e ngo be rom beel yi wong Juog.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Abea ngahda anaa agweed yi kitaab Juog naa,
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ngaa me tiihyo ukooge be kob naa koog gihn acub yihre beehda muuj e naa amuoje, bang gihn koog beehda gihre ke nying tiihye.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Dhaano me yihre tooro gihn maa atiihye, unahge ke yiiho e ne yiihe Juog ngaa ayug ngo naa abiohgrwaal ke en, e ngaan nu ngo uyug Juoge naa abiohgrwaal ke nying yiiho gihre noono.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Keehd Deabid thiow lume anaa wa gihn nu, ngaa maa akob Juoge kea ngo abiohgrwaal abea yihre tooro gihn maa atiihye, cuohn Deabide cuohno ne ngaa maa adooj. Akob Deabide kea,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Med cwihny beehda
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Med cwihny beehda
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Med cwihny gihn arob Deabide beehda gihr Judea yaa thoam cog ne wale beehda gihr yaa kuu athoam thiow? Gahng! Wa arobo awaahn kan naa ke nying gihn ayiih Abraahme e naa aniid Juoge ngo ne ngaa maa abiohgrwaal.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Anahg weehne e naa aniid Juoge Abraahm ne ngaa maa abiohgrwaal? Aniide e ngo athoam wale e poohd kuu athoam? Ngo aniide maano e Abraahm poohd kuu athoam!
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Kedea uyoad Juoge kihd gihr thoam ucube ngo yihre. Acube yihr ngo ne thaany me nyoadh kaa aniid Juoge Abraahm naa Abiohgrwaal ke nying yiiho gihre. Thiow ke nying unahg Abraahme kuow yaa ayiiho ge kuu athoam beere ge niid Juoge niido ne nyoge maa Abiohgrwaale.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abraahm thiow beehda kuow wan wa yaa athoam abea padh ke nying gihn athoam wan. Beehda ke nying gihn abeehd wane wa kaa abeehd Abraahme e ayiiho ge anaa apoohde e kuu athoam.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Bang gihn Juog lume anaa arobe yihr Abraahm kedea yihr kwaay Abraahm kejea giih wiih ngoom cang ge ucube yihr Abraahm kedea yihr kwaaye. Lum ni anaa arob padh ke nying gihn amag Abraahme loohnge, abea ke nying gihn ayiihe kedea ubeehn Juoge uniide ngo naa abiohgrwaal.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Bang gihn nea lum Juog naa acege piny arobe ke yihr yaa mag loohnge, e yiiho gihr dhaano gihr nyinge tooro kedea lum Juog ge acege piny gihr nyinge tooro tiehd.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Loohnge ge ne kahl ukihm gihr Juog bang gihn Juog cwihnye urahnyo nea yihdh loohnge ge adhahl. Nea loohnge tooro e nyoadh ngo kejea loohng me yea dhahl tooro.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Juog lume anaa acege piny bang gihn Abraahm Juog agaahne beere lume naa acege piny maa muunye ge cube ke kar wiihe, ge caa yihr kwaay Abraahm cang. Ge keá cubo cog ke yihr yaa amag loohng, abea ge acube thiow yihr yaa gaahn Juog wa kaa agaahn Abraahme, bang gihn Abraahm beehda kuowo cang.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 E naa lum yi gihn agweed yi kitaab Juog. Agweed naa,
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraahm agaahno ke gaahn nhom acohd uyiihe ngo kejea e udoohng ne wuro yihr tien paajo cang wa ciig Juog yihre naa akobe kea,
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraahm rune anahg jiehabiihj kedea ree ayoade ne ngaa maa agwag maa Caara ciihe agwag ke gwaa me be rome nyoohdo, abea keehd maano e gaahn gihre yea keá lwago.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Yiiho gihre amage yi aduune teeg mee kedea cwihnye kuu adiiw ke ciig gihn arob Juoge yihre. Yiiho gihre tee aduulo acube yihre noono upiihe ke ne wuor Juog.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Bang gihn ngo beehda gihn maa angahye ne cohg kejea ciig Juog meehg Juoge ke pahdh kare wa kaa ateede.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 E naa abeehn Abraahme ke nying yiiho gihre uniid Juoge ngo ne ngaa maa abiohgrwaal.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 A gweed naa, ngo ngaa maa abiohgrwaal, padh e keede e naa agweed gihn nu ke nyinge.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Gihn nu agweed thiow ke nyingo e ubeehno ne niido ne nyoge maa abiohgrwaale, wo ge ayiih lum Juog ngaa ameehg Jeacuu Ruohdho cahro batien thoo.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jeacuu awij beere ngo uthoo ke nying adhemuohme giiho kedea ameehg cahro beere wo niid Juoge niido ne nyoge maa abiohgrwaale.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.