Mateus 27
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Yi ruu piny ke nyang coon, e jo doong yaa lam maa jo doong paajo cang amaad ayug gene bang ne gwiir dhe yooh me dhiil gene Jeacuu ke naah.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Maa atuohj gene cinge ukedh gene ngo bang Poantya Pilaato ge muudiihr piny Judea.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ge abeehn Juude ngo ne yoad kejea Jeacuu ngo akihm ke thoo ni e cwihnye ake rahnyo bang awuohj gihre naa ayuge ge aluome Jeacuu ni. Noono maa akaabe ngiihny giih anaa cub yihre naa aluome Jeacuu ucea ne duog gen yihr jo doong yaa lam maa jo doong paajo. Naa awahnhe bang gen e arubo kea,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 “Gihn me raaj ayuga, dhaano maa abiohgrwaal e naa aluoma.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Gihn nu e Juudo ngiihny ge abaahle ke yi wod yi dwaar gihr Wod Juog gihr Jeruucalem kedea ucea ne ngaab ree.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Maa abeehn jo doong yaa lame ukwany gene ngiihny maa akoohb gene, “Ngiihny ni, ge beehda ngiihny remo, ka me kedh gen yi kajana gihr Wod Juog tooro, bang gihn ngo amahn loohnge ne mad ngiihny remo yi kajana bang ngiihny Wod Juog.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Batiene e ge apiih ne mad lubo acielo ke gihn uyug gene keehd ngiihny giih ni. Kaano e ge agwiihro kejea nahge ke piny e ne ngeew gene. Maa angeew puohdh nyin maa ngad cwaahj daahy beere ke yugo ne kar koany aleye.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 E naa gihn abeehn kaa angeew udoohnge e cuohn uwahdhe tihn ne ‘Puohdh Remo’
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 kedea e naa kaa abeehn gihn arob Juoge ke leeb ngad agamloohngjuog ge cuohn ne Jermya utiinge ree kare. Anaa akobe kea, “Kedea ukaab gene ngiihny demaro dhaano aduuno wonge apaar anaa ayiih yaa Yijaraele ne ngiihny rom cubo ne luom ngo.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Maa acub gene ngiihny ne ngeew puohdh ngad cwaahj daahy wa kaa arob Juoge ngo yihra.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Kaano e Jeacuu akahl yi lug nyum muudiihr maa apeehnye ngo kea, “Yih naa ruohdh Judea ne?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Abea gihn maa adog Jeacuue ke beehro tooro naa abeehn ruohdh jo doong yaa lame kedea jo doong paaje urob gene giih me reje ke nyinge yihr Pilaato.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Maa arub Pilaate yihre kobe, “Giih reje ge rob gene rihi ge be lihng yihri ne?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Maa acwaahng Pilaato keraahyo yi kwaad man bahnge e gihn me robe tooro ne jaahy giih reje ge arob ree.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ke nying wong, yi Yaan Amono, e Pilaato kwaad maabuuj me daahd paaje kejea ke lonyo, e ngo lonye ke oogo yi thijin.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ngaa me cuohn ne Barabaj ngo anaa yi thijin, me giih reje naa atiihye ge ngahj keraahyo.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Naa abeehn nyoge ucong gene rog gen e ge apeehny Pilaate kea, “Ngaa e ne daahdu ulonya ngo oogo yihru: Barabaj wale Jeacuu ge cuohn ne Ngad Boadh nyoge?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Apeehyo wa gihn nu bang gihn ngo angahy Pilaate kejea beehda ke nying giih tiel now e naa amag jo doong yaa lame Jeacuu ne kahl nyum lug.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Kaano anaa apiih Pilaate yi lug, e ciihe dhog aoohre yihre ne rob ngo yihre kejea wiie cinge utoor gihn me raaj me tiihye rih ngaa maa abiohgrwaal bang gihn awuohj maa atiihye tooro. Thiow kob ciihe kejea laahg maa alahge ke nying Jeacuu cwihny ngo adage.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Jo doong yaa lam kedea jo doong paajo yihdh nyoge acoam gene beere Barabaj e ne lony oogo yihr gen kedea unahge Jeacuu e ne nahg.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Gihn nu naa abeehn Pilaate ne peehny nyoge ke ngaa daahd gene ne luny oogo, e arob gene, “Barabaj.”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Maa arube yihr gen kea, “Abea nea wa maano, yuga gihn keehd Jeacuu ge cuohn ne Ngad Boadh nyoge?” Maa abeehr gene ngo cang kob gene, “Gure rih yaadh.”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Maa acahg Pilaate piehj keehdo kea, “Abea gihn noono raaj ge awuohye ni?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Abea ge aniid Pilaate ngo e gihn me beer me rome yugo tooro ni kedea alyaahb ree miide kaa yugo kiin nyoge, e piih akaabe kaabo uluoge cinge nyum nyoge, e urubo kea, “Yihra baahr! Rem nyin tooro yi cinga. Reme naa yi cingu.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 E nyoge cang ngo arob gene yihre kob gene, “Reme unaa yi cing wan kedea yi cing nyethen wan.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Noono ubeehn Pilaate, ulonye Barabaj oogo neehn kaa adaahd gene, abea Jeacuu ngo ameehge puohdo umodho ce cube ngo yihr acaakere ne ci ne gur rih yaadh maa ariihw.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kaano e acaakere giih muudiihr Pilaato, Jeacuu abeehn gene ne kedh yi wod paar muudiihr ge cuohn ne Preetoarya. Kaano e naa abeehn akuud acaakere ucong gene rog gen buud Jeacuu.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Batiene e acaakere waay Jeacuu ge akahl gene oogo rih ngo kedea ungaab gene jalaabya me kwaar mee ree.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Thiow uyoad gene koadho udol gene ngo naa atahny ruohdh maa acub gene ngo wiihe kedea ucub gene theengo yi cinge ne yaahr ngo, kejea ngo Jaah. Naa athum gene ke yug giih nu e cung gen arung gene piny ne ngier kuohme kob gene, “Maahdh ya Ruohdh yaa Judea.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Maa anguud gene yi wonge kedea ukaab gene theengo oogo yi cinge kedea utwang gene wiih ngo twango keehd theengo.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Naa athum gene ke ngier kuohme, e jalaabya akahl gene oogo ree kedea uduog gene waaye ree, batiene e ge a'aay keehde ne kedh ne gur rih yaadh maa ariihw.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ge anaa caahdh gene caahdho ni, e ge beehn oogo yi diehr geew, e ge abeehn ne roohmo keehd nyin me nyinge Cimoane ngad Ciriihna. Kaano e ngo amag gene ucube ne bien yaadh gihn ugur Jeacuu ree.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Naa awahnh gene ka cuohn ne Golgotha lum yea: ‘Paan Wihj’
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 e koongo maa alyaahb keehd piih yaadh me nahg raahm acub gene yihr Jeacuu kejea maadhe ngo. Abea naa abele ngo e akweer ke maadh ngo.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Naa athum gene ke gure rih yaadh maa ariihw, e waare giihe ge abeehn gene ne paahngo ke kiin gen ke dhe yoohn gaay e ne thoohr gene bang ne ngahy ngaa upahdh waare yihre.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Batiene e ge apiih kaano ne koar ngo piny.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Awuohj gihn akob naa ngo ayuge agweed rih apango wa gihn, “RUOHDH YAA JUDEA.” Noono ukaab apango ungoohne wiihe maalo.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Maa ayoad gene yaa kahw ariow ugur gene gen ngahdh yen wa kwaad mar Jeacuu, ngaa man nuu ukwiihye kedea ngaa man nuu ucaame.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Batiene e kwaad yaa ngul piny now e ngo cwiid gene cwiido e wudh gen gihny gene gihnyo kedea e ge uyahdo
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 kob gene, “Yih nyin na koohbo kejea Wod Juog thuohmi ke piny kedea uromi ngo ke geero ucuunge batien nihn adahg, kea noono kony rihi nea yih Waahd Juog uyihnhi piny ke rih yaadh ariihw.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ke dhe yoohn nu thiow, jo doong yaa lam maa yaa loohng Juog kedea jo doong paajo, kuohm Jeacuu angier gene
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 kob gene, “Nyoge mooge ge akonye abea wa ree be rome ke konyo! Ngahda e naa ruohdh yaa Yijarael! Kea noono yihnhe piny ngahy yaadh nu agure ree beere lume yiih wane yiiho.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Kea Juog e ne gaahne! Ka noono kony Juoge ngo ne beehn oogo ngahy yaadh nea ngo beehda ngaa maa anhyaar Juoge. Ngahda anaa arubo kea, ‘A waahd Juog ne!’ ”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Thiow, keehd yaa kahw giih anaa agur maalo buude ngo ayahl gene tiehd.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Kaano maa abeehn deeh muudho umoale piny cang ne cihdh cihdhi. Naa athube e cahng nii diehr wihj uwahdhe kaa alaahnge e gihn me neehn tooro.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Yi laahng cahng e Jeacuu ayuog ke dhe paar gen e duone atihnge maalo, “Eali, Eali lama cabajthaahni.” Lum yea, Juog Ruohdha, Juog Ruohdha gihn ge paahli an oogo wa gihn?
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Naa alihng jo anaa ke cuungo duon Jeacuu e ge arubo kob gene, “Beehda Eliija ge anahg agamloohngjuog naa acoon e ne cuohne.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Nye wong kaano, e dhaano acielo kiin gen ake goohdo ne kahl koongo me waj maa akaabe bur waaro ucode ngo yi koongo maa atuohye ngo wiih theengo urwaage ngo yi dhe Jeacuu ne maadho.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Maa arub goan nyoge mooge kob gene, “Maanyo ngo! Ka moogo e Eliija ubeehn ne konye.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Kaano e Jeacuu acahg lalo e duone atihnge maalo kedea e naa thone noono.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Kaano e waaro gihn apaahng kur Dhe Wod ke kur Dhe Tiel yi Wod Juog yea ayiej ree piny ne dahg naa ariow ke maalo uwahdhe piny kedea ubeehn pinye uyahnge ree ne med medi cang maa leele yihdh ge akeedho ne wer wer.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Maa beehn wudh leehde giih yaa anaa thow coon ge anahg nyoge me beeye, uyab gene rog gen kedea ucahr thoohdh yaa anaa thow.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Batiene kaa acahr Jeacuue e jo ni thiow ge apahr oogo yihdh leehde kedea uci gene yi diehr geew maa nyoadh gene rog gen yihr kwaad nyoge mooge.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Maa abeehn jaabidhe kedea acaakere giih anaa acub piny ne koar Jeacuu, naa niid gene giih atiihy rog gen, ge amed pinye ree ni, e ge ake tudo maa akoohb gene, “Beehda adiehr, nyin ngo beehda Waahd Juog ne cohg.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Maahn me thoohdh ge anaa anudo ka me cahng e ge maahnyo kaa ka me baahr. Maahn na caahdh keehd Jeacuu ge anaa Gaalili ge ne tiihy giihe.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Kiin maahn giih ni, anahg Maarya ngad Madaleana, Maarya miih Jeamij kedea Jocebe kedea miih nyethen Jebeade.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Naa awahnhe yi caang thiehno, e nyin maa alony me nyinge Jocebe ngad Arihmathea, ake beehno. Ngo anahg ngaa maa adoohng ne ngad Jeacuu.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 E nyin abeehn bang Pilaato ne kway kuohm Jeacuu yihre bang ucea ne kan ngo. Maa abeehn Pilaate urobe ngo yihr acaakere kejea cub gene kuohm Jeacuu yihre ne kano.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Batiene e kuohm Jeacuu akaab Jocebe kaabo, ubahje ngo ke waaro me nyaahn.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Maa akedhe ngo ne kano yi liel gihre maa akoanye yi leelo ka me cahng. Batiene e deeh leelo abeehne ne loohr dhe wod kaano akane kuohm Jeacuu yi ngo kedea uaaye.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Abea ge ayuge giih ni e maahn ariow, Maarya ngad Madaleana kedea Maarya moogo ge anaa anudo ka me cahng ke kar liel.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ruuwow ge aruu piny ke batien cahng gwiihro gihr Cabadh, e jo doong yaa lam maa Paarijea ge aci bang Pilaato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Maa arub gene yihr ngo kejea, “Muudiihr! Ngad toohd gihn ni ge anaa apoohde e kuow ngo na urubo kea, ‘A ucahr batien nihn adahg.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Nea maano kea rob lubo beere liel gihre koar piny ke nihn adahg, bang gihn ka moogo joe kuohm ngo beehn gene ke ne kwahl oogo caahn e ge urubo kejea ngo acahr naa athowe. Toohd gihn ni ngo uraaj keter ukaale wudh muu anaa umodho.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Maa beehr Pilaate ngo kea, “Kahbu keehd acaakere me koar liene wa kwaad ka daahdu.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Maa acidh gene kedea ukoar gene liel piny, maa ucub gene leelo dhe wod beer mee kedea acaakere me koar kaano piny.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.