Marcos 7

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cahng man, e jo doong Paarijea kedea yaa loohng Juog maa abeehno ke yoohn Jeruucalem ge abeehn bang Jeacuu ne maany giih tiihye.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Naa awahnh gene piny Gaalili e aniid gene kejea yaa waahdh Jeacuu cing gen be luog gene, wa ka ne kweehr yaa Judea ngo, nea ge caa ne cam.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Gihr luog cing gen ke dhe yooh me padh kaa ateed loohnge ngo amaan yaa Judea maa Paarijea bang gihn yaa Judea kedea Paarijea cing gen luog gene luogo ke dhe yoohn arob loohnge.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Nea ngad Paarijea ngo uduuo ke yoohn yi cuug e ngo be kuong cam e cinge keá luogo uwahdhe wong atiehl. Giih kweehr ge ke yugo thiow rog roohd kedea daahy wa kaa apuohny jo doonge ngo yihr gen.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Kaano e yaa Paarijea kedea yaa loohng Juog, Jeacuu acay gene kob gene, “Gihn ge bahnge jo waahdhi yoohn ka beehd nyoge kii ngo yi paajo be wuor gene? Gihn ge cahm gene e cing gen be kuong gene ke luogo uwahdhe wong atiehl?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Wa gihn anaa arob Yicaaye coon umodho ke nyingu wu yaa waal ngo dhiil nahg athiir! Anaa agweede kejea Juog akoohbo kea,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Beehda toohd now
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Loohnge giih Juog ge alogu ngahdhu unahge ke puohny ge kuowu e naa adeehju yi koohdhu.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 “Wu nyoge me nyingu teeg ne cohg. Wu ge alog loohng Juog ngahdhu unahge ke loohnge maa now ge naa adeehju yi koohdhu!
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Yihdh loohng Juog acielo anudo maa anaa arob Moaje kejea arob Juoge kea,
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Abea nea dhaano urubo yihr wahn wale yihr men kea, ‘Gihn arob loohnge kejea dhiila ngo ke cubo yihri, ngo acuba piny ke nying lum Juog,’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 e ngaan nu lume yiihu yiiho noono e dhe yooh me rome wahn kedea men ke konyo ngo tooro.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ke dhe yoohn nu, e lum Juog naa arobe kejea wuor dhaane wahn kedea men yea awuoju piih ke nying gihn arobu kedea ke nying kwaad mooge me yugu thiow.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Maa adog Jeacuue nyoge ke cuohn bange urube yihr gen kea, “Yaage! Lengu ne caaj ulihngu gihn teeda yihru.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Beehda aduulo e ne nyoadh ngo kejea dhaano beehdo kaa beehdo me nhyaar Juoge wale beehdo kaa beehdo me maan Juoge. Padh cam ge cam dhaane e ne meehg ngo doohng ne ngaa me raaj yi wong Juog, abea beehda lum beehn oogo yi dhe dhaano kedea gihn tiihye e ne meehg ngo doohng ne ngaa me beer wale ngaa me raaj yi wong Juog.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Lihngu giih ni nea ngaa yihdhe nud me lihngo e kea lihnge.”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Kaano e abeehn ne aay bang nyoge ucea wod, maa apeehny jo waahdhe ngo ke lum yihdh ucaale giih ateede.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Maa abeehre ngo yihr gen kea, “Keehd wun thiow, yihdh luube ka ge kuu adeadu wa mar nyoge mooge? Ngo be niidu ne, kejea cam me ci yi yey dhaano, dhaano be yuge udoohnge ne ngaa me raaj yi wong Juog ne?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Bang gihn cam ge cam dhaane, be ci ne beehdo yaa aduulo, abea caa yi yej kedea ubare oogo.” [Lume noono arobe ateed ngo kejea kwaad nyepiny cang ngo beer ke camo.]
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Maa akoohb Jeacuue kea, “Gihn ne yaa aduun dhaano, ge pare ni kedea urobe ngo, e naa gihn yug dhaano ne ngaa me raaj.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Bang gihn aduulo, e ne beehn kwaad par me raaje oogo yea, wa mahj kedea kahw kedea kaab ciih ngaa moogo maa nahg dhaano.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Log cwihny rih gihr ngaa moogo, tiihy giih maa cwaahne, maa yug giih waal rog nyoge, maahr, waaj nyoge, beel, kedea yug giih tooy wihj kedea ngaa me wihj awaadh oogo ree.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Giih nu cang ge aay ke yaa aduulo kedea ge ne meehg dhaano doohng ne ngaa me raaj yi wong Juog.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Batiene e Jeacuu ake thubo ke waahdh ne ci yi geen Taayr kedea geen Ciihdoan ubeehde kaano e be daahd ngo ungahy kare. Abea keehd maano e kare adhiil nyoge ke yoado.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Kaano piow piow e dhaago me nyethiine ree naa atiihb raaj, bang Jeacuu abeehne ne lihngo. Gihn nu e ngo ake a'aay ne ci bang Jeacuu. Naa awahdhe e cunge arunge ke piny umuune ne ci bang Jeacuu.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Dhaar ngo anahg nye Griihg maa anyuol yi geen Peaniihcya ge ne yi piny Ciihrya. Kaano e wong Jeacuu akwaje beere atiihb raaj rieme ke oogo rih nyaare.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Maa arub Jeacuue yihr dhaar ni kea, “Nyethen paajo ge ne kuong ke muojo ke cam umodho, bang gihn ngo be beer ukaab cam nyethen ucube yihr goohy.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Maa abeehr dhaar ni ngo kea, “Lumi adiehr Ruohdh! Abea goohy, ngahda giih na doohng piny bang nyethen ge na ke cubo yihr gen ne camo?”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Maa arub Jeacuue yihre kea, “Ke nying robi noono, doogi e cwihnyi med bang gihn nyethiini atiihb raaj a'aay oogo ree.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Kaano e dhaar ni ake thubo ke aay ne ci paare maa ayuude nyethiine e uneno beer mee kedea atiihb raaj a'aay oogo yi kuohme.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Kaano e Jeacuu adoog ke Taayr ne ci naam duohng gihr Gaalili. Ngo acidho e ngo kaahn bang Ciihdoan kedea wudh Geedhe Apaar.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Maa abeehn nyoge ukahl gene ngaa maa amiing me be rubo yihre maa akway gene wong ngo kejea cube cinge wiihe ne thiehdh ngo.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Kaano e Jeacuu ake a'aay ke nyin ucidh gene kar keed gen, ka me nyoge tooro yea. Gihn nu e cinge acube yi yihdh nyin kedea ugweele leeb nyin.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Kaano e amaahny maalo ce yiihe ne puu naa aniide ngoohng wong nyin. Batiene e arubo ke dhog yaa Judea kea, “Ebpata” (lum yea yahb gene).
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ke wong kaano e yihdh nyin ake yahbo ugoony leebe ree uthube ke rob beer mee.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Maa acuow Jeacuue jo aniid gihn atiihye kejea ngo keá rob gene oogo yihr nyoge. Abea ngo kuu alihng gene, udoohnge wa ateed ngo yihr gen kejea keedh gene gihn atiihye ke bang wiih piny cang.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Gihn nu e nyoge ge acwaahng keter naa alihng gene gihn atiihy ree. Maa akoohb gene, “Giih tiihye cang ge beeye kedea gihn me riehny yihre tooro. Keehd ngaa maa amiing wale ngaa me kar rob tooro yihre e rome kaa thiehdho ke dhog yiehdhe giihe noono yuge giih me gaahy nyoge.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.