Marcos 7

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cahng man, e jo doong Paarijea kedea yaa loohng Juog maa abeehno ke yoohn Jeruucalem ge abeehn bang Jeacuu ne maany giih tiihye.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Naa awahnh gene piny Gaalili e aniid gene kejea yaa waahdh Jeacuu cing gen be luog gene, wa ka ne kweehr yaa Judea ngo, nea ge caa ne cam.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 Gihr luog cing gen ke dhe yooh me padh kaa ateed loohnge ngo amaan yaa Judea maa Paarijea bang gihn yaa Judea kedea Paarijea cing gen luog gene luogo ke dhe yoohn arob loohnge.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Nea ngad Paarijea ngo uduuo ke yoohn yi cuug e ngo be kuong cam e cinge keá luogo uwahdhe wong atiehl. Giih kweehr ge ke yugo thiow rog roohd kedea daahy wa kaa apuohny jo doonge ngo yihr gen.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Kaano e yaa Paarijea kedea yaa loohng Juog, Jeacuu acay gene kob gene, “Gihn ge bahnge jo waahdhi yoohn ka beehd nyoge kii ngo yi paajo be wuor gene? Gihn ge cahm gene e cing gen be kuong gene ke luogo uwahdhe wong atiehl?”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Wa gihn anaa arob Yicaaye coon umodho ke nyingu wu yaa waal ngo dhiil nahg athiir! Anaa agweede kejea Juog akoohbo kea,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Beehda toohd now
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Loohnge giih Juog ge alogu ngahdhu unahge ke puohny ge kuowu e naa adeehju yi koohdhu.
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 “Wu nyoge me nyingu teeg ne cohg. Wu ge alog loohng Juog ngahdhu unahge ke loohnge maa now ge naa adeehju yi koohdhu!
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Yihdh loohng Juog acielo anudo maa anaa arob Moaje kejea arob Juoge kea,
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Abea nea dhaano urubo yihr wahn wale yihr men kea, ‘Gihn arob loohnge kejea dhiila ngo ke cubo yihri, ngo acuba piny ke nying lum Juog,’
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 e ngaan nu lume yiihu yiiho noono e dhe yooh me rome wahn kedea men ke konyo ngo tooro.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Ke dhe yoohn nu, e lum Juog naa arobe kejea wuor dhaane wahn kedea men yea awuoju piih ke nying gihn arobu kedea ke nying kwaad mooge me yugu thiow.”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Maa adog Jeacuue nyoge ke cuohn bange urube yihr gen kea, “Yaage! Lengu ne caaj ulihngu gihn teeda yihru.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Beehda aduulo e ne nyoadh ngo kejea dhaano beehdo kaa beehdo me nhyaar Juoge wale beehdo kaa beehdo me maan Juoge. Padh cam ge cam dhaane e ne meehg ngo doohng ne ngaa me raaj yi wong Juog, abea beehda lum beehn oogo yi dhe dhaano kedea gihn tiihye e ne meehg ngo doohng ne ngaa me beer wale ngaa me raaj yi wong Juog.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Lihngu giih ni nea ngaa yihdhe nud me lihngo e kea lihnge.”
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Kaano e abeehn ne aay bang nyoge ucea wod, maa apeehny jo waahdhe ngo ke lum yihdh ucaale giih ateede.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Maa abeehre ngo yihr gen kea, “Keehd wun thiow, yihdh luube ka ge kuu adeadu wa mar nyoge mooge? Ngo be niidu ne, kejea cam me ci yi yey dhaano, dhaano be yuge udoohnge ne ngaa me raaj yi wong Juog ne?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Bang gihn cam ge cam dhaane, be ci ne beehdo yaa aduulo, abea caa yi yej kedea ubare oogo.” [Lume noono arobe ateed ngo kejea kwaad nyepiny cang ngo beer ke camo.]
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Maa akoohb Jeacuue kea, “Gihn ne yaa aduun dhaano, ge pare ni kedea urobe ngo, e naa gihn yug dhaano ne ngaa me raaj.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Bang gihn aduulo, e ne beehn kwaad par me raaje oogo yea, wa mahj kedea kahw kedea kaab ciih ngaa moogo maa nahg dhaano.
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 Log cwihny rih gihr ngaa moogo, tiihy giih maa cwaahne, maa yug giih waal rog nyoge, maahr, waaj nyoge, beel, kedea yug giih tooy wihj kedea ngaa me wihj awaadh oogo ree.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Giih nu cang ge aay ke yaa aduulo kedea ge ne meehg dhaano doohng ne ngaa me raaj yi wong Juog.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Batiene e Jeacuu ake thubo ke waahdh ne ci yi geen Taayr kedea geen Ciihdoan ubeehde kaano e be daahd ngo ungahy kare. Abea keehd maano e kare adhiil nyoge ke yoado.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Kaano piow piow e dhaago me nyethiine ree naa atiihb raaj, bang Jeacuu abeehne ne lihngo. Gihn nu e ngo ake a'aay ne ci bang Jeacuu. Naa awahdhe e cunge arunge ke piny umuune ne ci bang Jeacuu.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Dhaar ngo anahg nye Griihg maa anyuol yi geen Peaniihcya ge ne yi piny Ciihrya. Kaano e wong Jeacuu akwaje beere atiihb raaj rieme ke oogo rih nyaare.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Maa arub Jeacuue yihr dhaar ni kea, “Nyethen paajo ge ne kuong ke muojo ke cam umodho, bang gihn ngo be beer ukaab cam nyethen ucube yihr goohy.”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Maa abeehr dhaar ni ngo kea, “Lumi adiehr Ruohdh! Abea goohy, ngahda giih na doohng piny bang nyethen ge na ke cubo yihr gen ne camo?”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Maa arub Jeacuue yihre kea, “Ke nying robi noono, doogi e cwihnyi med bang gihn nyethiini atiihb raaj a'aay oogo ree.”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Kaano e dhaar ni ake thubo ke aay ne ci paare maa ayuude nyethiine e uneno beer mee kedea atiihb raaj a'aay oogo yi kuohme.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Kaano e Jeacuu adoog ke Taayr ne ci naam duohng gihr Gaalili. Ngo acidho e ngo kaahn bang Ciihdoan kedea wudh Geedhe Apaar.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Maa abeehn nyoge ukahl gene ngaa maa amiing me be rubo yihre maa akway gene wong ngo kejea cube cinge wiihe ne thiehdh ngo.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Kaano e Jeacuu ake a'aay ke nyin ucidh gene kar keed gen, ka me nyoge tooro yea. Gihn nu e cinge acube yi yihdh nyin kedea ugweele leeb nyin.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Kaano e amaahny maalo ce yiihe ne puu naa aniide ngoohng wong nyin. Batiene e arubo ke dhog yaa Judea kea, “Ebpata” (lum yea yahb gene).
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Ke wong kaano e yihdh nyin ake yahbo ugoony leebe ree uthube ke rob beer mee.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Maa acuow Jeacuue jo aniid gihn atiihye kejea ngo keá rob gene oogo yihr nyoge. Abea ngo kuu alihng gene, udoohnge wa ateed ngo yihr gen kejea keedh gene gihn atiihye ke bang wiih piny cang.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Gihn nu e nyoge ge acwaahng keter naa alihng gene gihn atiihy ree. Maa akoohb gene, “Giih tiihye cang ge beeye kedea gihn me riehny yihre tooro. Keehd ngaa maa amiing wale ngaa me kar rob tooro yihre e rome kaa thiehdho ke dhog yiehdhe giihe noono yuge giih me gaahy nyoge.”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.