Marcos 6

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaano e Jeacuu abeehn ne aay Kaparnaam ne ci geen paar gen, Naajaread ge anaa akuonge puohny yea. Jo waahdhe ge ake caahdho keehde tiehd.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ge anahge Cahng Cabadh e Jeacuu nyoge apuohnye puohnyo yi wod amaad. Nyoge me thoohdh ge anaa anudo cahng nu maa alihng giih puohnye. Kaa alihng gene puohny Jeacuu lihngo, e dhog gen ake talo naa agaahy gene yi puohnye.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Ngahda beehda waahd nejaar ne? Ngahda waahd dhaar cuohn ne Maarya ne? Jeamij maa Jocebe maa Juudo kedea Cimoane ngahda ge beehda wuud wahn ne? Ge nye wahn, ngahda ge nud ke won kan ne?” Noono maa akweer gene ke yiih lume.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Keehd me yiih nyoge mooge giih tiihy agamloohngjuoge, e yaa geen gen kedea waahde ge be yiih gene naa athere.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Bang gihn akweer yaa paar gene ke yiih ngo kejea e rom tiihy giih me gaahy nyoge, e gihn maa arome ke tiihyo kaano tooro abea anahg nyoge me noog mee ge naa acube cinge wudh gen ne thiehdh atwaany gen.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Maa agaahy Jeacuue keraahyo ke nying gihn bahnge ngo be yiih gene kejea Juog e naa acub tee ne yug giih me gaahy nyoge kedea dhe yoohn ka apuohnye kii ngo.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Cahng man e Jeacuu joe ge apaar wonge ariow ge acuohne. Naa abeehn gene, e ake rubo yihr gen kea, “Yaage! Wu acuohna bang gihn cwihnya ne oohr wun ke bang yihdh miehr ne puohny nyoge. Tee me riem atiihb ukeehg oogo ngo acuba yihru.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Nea wu awahdh yi geew ubeehn dhaano ucuohne wun ne beehdo paare, e kea beehdu paan nu kedea nahge paan nu e ne kwaayu do yea nea wu caa ne puohny.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Nea wu kuu alor kedea nyoge akweer ke puohny gihru kea wiiu kaano piny. Abea yi aay aayu kea teeng dhaane ngoom kaano oogo yi tiene ne nyoadh ngo kejea nea gihn me yoad gen, e maru tooro yi ngo.” Batien kaa athum Jeacuue ke rob e ge aoohre ke bang yihdh miehr naa ariow ariow.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Noono upahdh gene ke yooh kedea e ge puohny nyoge kejea maan gene anyoohne giih reje naa atiihy gene kedea wii gene gen.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Atiihb ukeehg me thoohdh ge ariem gene oogo rog nyoge kedea wudh yaa atwaany arej gene ke mow maa athiehdh gene gen.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Eroade Ruohdh giih tiihy Jeacuue ge alihnge. Nying Jeacuu anaa awiihj noono e akob nyoge mooge naa Jeacuu beehda Joon Ngad Luogwahy e naa acahr e naa gihn nud yihre tee me tiihye giih me gaahy nyoge.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Abea nyoge mooge kob gene, “Ngo beehda Eliija ngad agamloohngjuog naa acoon ge akob Juoge kea ngo uoohre.” Kob nyoge mooge dahng naa ngo beehda agamloohngjuog me neehn yaa agamloohngjuog giih acoon ge na yug giih me gaahy nyoge.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Abea mar Eroade cuohne kea Joon Ngad Luogwahy, e ngude anaa angole, e naa acahr.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Dhaar cuohn ne Eroadaj gihn arob Joone ngo amaane maa akwaahdhe Joon. Noono cwihnye anaa bang unahge Joon abea dhe yooh atooro
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 bang gihn Ruohdh Eroade, Joon na wuore wuoro bang gihn ngo ngahye kejea Joon beehda ngaa me beer yi wong Juog. Abea keehd maano e Eroade acaakere aoohre ne mag Joon ukedh gene ngo yi karkoohn. Eroade ke kur mare anhyaar lihng giih rob Joone abea ge lihnge gen e aduune udoal keraahyo.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Gihn nu e Eroadaj abeehdo e cwihnye raaj keehd Joon. Cahng man e dhe yooh me nahge Joon ayoade. Cahng nu anahg cahng ayug Eroade yaay me duohng gihr par cahng anyuole. Yaa batiene maa jaabidhe kedea jo doong Gaalili ge anudo yi yaay.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Kaano e nyaar Eroadaj, abeehn nyum ruohdhe umiele umihn cwihny ruohdh maa weehle giihe cang.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Maa akuohnge ree nyum nyoge kea, “Gihn daahdi dhiila kaa cubo yihri keehd dhaahra e yea paahngo paahngo ke yihn e uroomo.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Gihn nu, e nyaar Eroadaj, agoohd bang men uteede gihn atiihy ree yihre. Kaano e men apeehnye peehnyo kea, “Nahge gihn e ne kwaya?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Kaano e nyaan aguo duuo uteede ngo yihr Ruohdh kea, “A daahd wiih Joon ukahle yihra awaahn kan e ne yi caan.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Gihn nu e Eroade Ruohdh cwihnye ake rahnyo kedea ukwaahdhe lum nu abea ka maa arome waar yea lum arobe umodho tooro bang gihn ree akuonge nyum nyoge kedea wiihe ulaahyo ne waar yea lume nyum yaa amahdo.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Noono uguo Ruohdhe acaakere kaa oohro piow piow ne ci ne ngol wiih Joon oogo ne kahlo yihr nyaar Eroadaj.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Maa a'aay yaa acaakere ucidh gene yi karkoohn. Naa angol wiih Joon oogo e ngo akahl e ne yea caan ucube yihr nyaar Eroadaj. Maa akaab nyaar Eroadaje ngo ucube ngo yihr men.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Naa alihng jo waahdh Joone thone e ge abeehno ne kaab kuohme ne ci ne kano.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Cahng man e jo oohr ge anaa amahdo bang Jeacuu naa aduu gene ke yoohn kuohn aoohre gen yihdh gen. Ge anaa ne kwaan giih atiihy gene yihr Jeacuu.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Nyoge ge anaa athoohdho ne cohg adhaahr utoor gihn maa arom ree tiihyo yihr Jeacuu kedea jo oohr. Keehd cam e ge kuu arom cam bang gihn yaa muu ge ubeehno uaay gene aay udog yaaj mooge ke beehno wa gihn nu. Naa aniid Jeacuue ngo kejea beehn nyoge bange be thum e arobe robo yihr joe kea, “Aayo oogo kan ucidho karo keedo ne yuohmo.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Noono maa athub gene ke aay ke baabuur ne cidh kar keed gen ka me toor nyoge yea.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Abea ge kaa aniid nyoge me thoohdhe e ge uaay. Naa angej gene kun cidh gene yea, e nyoge ge apahdh yooh e ge kwany yihdh geedh dieng baaw ne ci ne kaang wudh gen.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ge athub Jeacuue ke beehn oogo yi baabuur ne yedh wiih agala, e niid akuud nyoge me thoohdh rog gen acong gene. Kaano e Jeacuu cwihnye ake yuog yi ngoohng nying gen bang naa aniide gen wa diehg me ngad kwaag gen tooro. Uthube thubo ke puohny gen ke giih me thoohdh.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Naa awahdhe ke thiehno e jo oohr ge abeehn bang Jeacuu urub gene yihre kob gene, “Ngad puohny kan beehda dom kedea piny ayuudho.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Gihn e bahnge nyoge ge be meehgi aay ne cidho ke bang yihdh miehr ne daahd gihn me cam gene?”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Maa cubu gihn me cam yihr gen.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Maa apeehny Jeacuue gen kea, “Gihn e ne nud yihru ne cam? Cidhu ne maany piny ke gihn me cam.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Kaano e arobe robo yihr jo waahdhe kejea teed gene ngo yihr nyoge upiih gene piny naa akuude. Kaa ngo yea anaa lum me mar.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Maa apiih nyoge cang naa akuude. Akuude mooge yihdh ge ne nyoge jiehabiihj kedea mooge yihdh ge naa nyoge jiehariow wonge apaar.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Kaano e Jeacuu amune maa rej ge akaabe kaabo uloge wonge maalo ne muohj koohr Juog ke nying caame giih ni. Maa abanye yihdh amune ucube gen yihr jo oohr ne paahngo yihr nyoge. Yihdh rej ge apaahnge thiow kedea ucube gen yihr jo oohr.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Maa acahm nyoge cang uyahng gene.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Naa acong caam adoohng piny e ge arom diide apaar wonge ariow me pahng.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Cuow acahmo ge anahg kar nyoge alihbe abiihj abea maahn kedea nyethen ge kuu akwaan.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 — ausente —
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 — ausente —
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ke thiehno e Jeacuu ne wiih agala e keede, e baabuur aniide yi diehr naam duohng.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ge awahdhe kaa akaahg piny, maano e piny adoohng ne bahr bahr, e Jeacuu niid jo waahdh giihe e ge ubuohj keehd baabuur yi diehr naam duohng. Kiiw baabuur anaa adoohng teeg bang gihn yamo anaa acoohd e beehn kaa kun ci gene yea. Kaano e Jeacuu ake thubo ke waahdh ke wudh piih e caa bang gen udoohnge wa ubar ke buud gen.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Abea naa aniid gene ngo e ucaahdho ke wudh piih, e ge ke gaahy umaahr gene piny ke lalo cuohn gene kejea beehda atiihb ngaa maa athow e ne caahdh ke wudh piih,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 bang gihn ngo aniid gene ke kar gen cang kedea umag lwahre gen.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Maa amone yi baabuur bang gen kedea uguo yame cuungo thiow.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Maa agaahy gene cang yi kwaad gihn me wa gihn nu, keehd maa anaa ayaahng Jeacuue amahr nyoge kaa amune abiihj cog. Ge agaahy bang gihn wudh gen aciehg rog gen utoor ka me dead gene yihdh giih tiihy Jeacuue.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Kaa angol gene baaw e ge abeehn yi paajo me cuohn ne Geneajared
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 kedea uyihnh gene oogo yi baabuur. Ke wong kaano e Jeacuu aguo nyoge kaa ngeyo.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Noono uthub gene ke kahl nyoge me tuu bange ke bang yiehdh miehr beere ge thiehdhe thiehdho.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Kedea kwaad paan wale geen cea yea, e nyoge maa atwaany tihng bange ne piehl piny yi laaro yi cuug. Noono ukway gene wong ngo kwayo kejea keehd waahre kea meehge ngo gweelo yihr ngad atwaany. Amahr yaa agweel waahnye ge athiehdhe cang.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.