Marcos 6
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NTLH
1 Kaano e Jeacuu abeehn ne aay Kaparnaam ne ci geen paar gen, Naajaread ge anaa akuonge puohny yea. Jo waahdhe ge ake caahdho keehde tiehd.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ge anahge Cahng Cabadh e Jeacuu nyoge apuohnye puohnyo yi wod amaad. Nyoge me thoohdh ge anaa anudo cahng nu maa alihng giih puohnye. Kaa alihng gene puohny Jeacuu lihngo, e dhog gen ake talo naa agaahy gene yi puohnye.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ngahda beehda waahd nejaar ne? Ngahda waahd dhaar cuohn ne Maarya ne? Jeamij maa Jocebe maa Juudo kedea Cimoane ngahda ge beehda wuud wahn ne? Ge nye wahn, ngahda ge nud ke won kan ne?” Noono maa akweer gene ke yiih lume.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Keehd me yiih nyoge mooge giih tiihy agamloohngjuoge, e yaa geen gen kedea waahde ge be yiih gene naa athere.”
4 Mas Jesus disse:
5 Bang gihn akweer yaa paar gene ke yiih ngo kejea e rom tiihy giih me gaahy nyoge, e gihn maa arome ke tiihyo kaano tooro abea anahg nyoge me noog mee ge naa acube cinge wudh gen ne thiehdh atwaany gen.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Maa agaahy Jeacuue keraahyo ke nying gihn bahnge ngo be yiih gene kejea Juog e naa acub tee ne yug giih me gaahy nyoge kedea dhe yoohn ka apuohnye kii ngo.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Cahng man e Jeacuu joe ge apaar wonge ariow ge acuohne. Naa abeehn gene, e ake rubo yihr gen kea, “Yaage! Wu acuohna bang gihn cwihnya ne oohr wun ke bang yihdh miehr ne puohny nyoge. Tee me riem atiihb ukeehg oogo ngo acuba yihru.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 — ausente —
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Nea wu awahdh yi geew ubeehn dhaano ucuohne wun ne beehdo paare, e kea beehdu paan nu kedea nahge paan nu e ne kwaayu do yea nea wu caa ne puohny.
10 Disse ainda:
11 Nea wu kuu alor kedea nyoge akweer ke puohny gihru kea wiiu kaano piny. Abea yi aay aayu kea teeng dhaane ngoom kaano oogo yi tiene ne nyoadh ngo kejea nea gihn me yoad gen, e maru tooro yi ngo.” Batien kaa athum Jeacuue ke rob e ge aoohre ke bang yihdh miehr naa ariow ariow.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Noono upahdh gene ke yooh kedea e ge puohny nyoge kejea maan gene anyoohne giih reje naa atiihy gene kedea wii gene gen.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Atiihb ukeehg me thoohdh ge ariem gene oogo rog nyoge kedea wudh yaa atwaany arej gene ke mow maa athiehdh gene gen.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Eroade Ruohdh giih tiihy Jeacuue ge alihnge. Nying Jeacuu anaa awiihj noono e akob nyoge mooge naa Jeacuu beehda Joon Ngad Luogwahy e naa acahr e naa gihn nud yihre tee me tiihye giih me gaahy nyoge.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Abea nyoge mooge kob gene, “Ngo beehda Eliija ngad agamloohngjuog naa acoon ge akob Juoge kea ngo uoohre.” Kob nyoge mooge dahng naa ngo beehda agamloohngjuog me neehn yaa agamloohngjuog giih acoon ge na yug giih me gaahy nyoge.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Abea mar Eroade cuohne kea Joon Ngad Luogwahy, e ngude anaa angole, e naa acahr.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Dhaar cuohn ne Eroadaj gihn arob Joone ngo amaane maa akwaahdhe Joon. Noono cwihnye anaa bang unahge Joon abea dhe yooh atooro
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 bang gihn Ruohdh Eroade, Joon na wuore wuoro bang gihn ngo ngahye kejea Joon beehda ngaa me beer yi wong Juog. Abea keehd maano e Eroade acaakere aoohre ne mag Joon ukedh gene ngo yi karkoohn. Eroade ke kur mare anhyaar lihng giih rob Joone abea ge lihnge gen e aduune udoal keraahyo.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Gihn nu e Eroadaj abeehdo e cwihnye raaj keehd Joon. Cahng man e dhe yooh me nahge Joon ayoade. Cahng nu anahg cahng ayug Eroade yaay me duohng gihr par cahng anyuole. Yaa batiene maa jaabidhe kedea jo doong Gaalili ge anudo yi yaay.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Kaano e nyaar Eroadaj, abeehn nyum ruohdhe umiele umihn cwihny ruohdh maa weehle giihe cang.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Maa akuohnge ree nyum nyoge kea, “Gihn daahdi dhiila kaa cubo yihri keehd dhaahra e yea paahngo paahngo ke yihn e uroomo.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Gihn nu, e nyaar Eroadaj, agoohd bang men uteede gihn atiihy ree yihre. Kaano e men apeehnye peehnyo kea, “Nahge gihn e ne kwaya?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Kaano e nyaan aguo duuo uteede ngo yihr Ruohdh kea, “A daahd wiih Joon ukahle yihra awaahn kan e ne yi caan.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Gihn nu e Eroade Ruohdh cwihnye ake rahnyo kedea ukwaahdhe lum nu abea ka maa arome waar yea lum arobe umodho tooro bang gihn ree akuonge nyum nyoge kedea wiihe ulaahyo ne waar yea lume nyum yaa amahdo.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Noono uguo Ruohdhe acaakere kaa oohro piow piow ne ci ne ngol wiih Joon oogo ne kahlo yihr nyaar Eroadaj.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Maa a'aay yaa acaakere ucidh gene yi karkoohn. Naa angol wiih Joon oogo e ngo akahl e ne yea caan ucube yihr nyaar Eroadaj. Maa akaab nyaar Eroadaje ngo ucube ngo yihr men.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Naa alihng jo waahdh Joone thone e ge abeehno ne kaab kuohme ne ci ne kano.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Cahng man e jo oohr ge anaa amahdo bang Jeacuu naa aduu gene ke yoohn kuohn aoohre gen yihdh gen. Ge anaa ne kwaan giih atiihy gene yihr Jeacuu.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nyoge ge anaa athoohdho ne cohg adhaahr utoor gihn maa arom ree tiihyo yihr Jeacuu kedea jo oohr. Keehd cam e ge kuu arom cam bang gihn yaa muu ge ubeehno uaay gene aay udog yaaj mooge ke beehno wa gihn nu. Naa aniid Jeacuue ngo kejea beehn nyoge bange be thum e arobe robo yihr joe kea, “Aayo oogo kan ucidho karo keedo ne yuohmo.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Noono maa athub gene ke aay ke baabuur ne cidh kar keed gen ka me toor nyoge yea.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Abea ge kaa aniid nyoge me thoohdhe e ge uaay. Naa angej gene kun cidh gene yea, e nyoge ge apahdh yooh e ge kwany yihdh geedh dieng baaw ne ci ne kaang wudh gen.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ge athub Jeacuue ke beehn oogo yi baabuur ne yedh wiih agala, e niid akuud nyoge me thoohdh rog gen acong gene. Kaano e Jeacuu cwihnye ake yuog yi ngoohng nying gen bang naa aniide gen wa diehg me ngad kwaag gen tooro. Uthube thubo ke puohny gen ke giih me thoohdh.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Naa awahdhe ke thiehno e jo oohr ge abeehn bang Jeacuu urub gene yihre kob gene, “Ngad puohny kan beehda dom kedea piny ayuudho.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Gihn e bahnge nyoge ge be meehgi aay ne cidho ke bang yihdh miehr ne daahd gihn me cam gene?”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kea, “Maa cubu gihn me cam yihr gen.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Maa apeehny Jeacuue gen kea, “Gihn e ne nud yihru ne cam? Cidhu ne maany piny ke gihn me cam.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Kaano e arobe robo yihr jo waahdhe kejea teed gene ngo yihr nyoge upiih gene piny naa akuude. Kaa ngo yea anaa lum me mar.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Maa apiih nyoge cang naa akuude. Akuude mooge yihdh ge ne nyoge jiehabiihj kedea mooge yihdh ge naa nyoge jiehariow wonge apaar.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Kaano e Jeacuu amune maa rej ge akaabe kaabo uloge wonge maalo ne muohj koohr Juog ke nying caame giih ni. Maa abanye yihdh amune ucube gen yihr jo oohr ne paahngo yihr nyoge. Yihdh rej ge apaahnge thiow kedea ucube gen yihr jo oohr.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Maa acahm nyoge cang uyahng gene.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Naa acong caam adoohng piny e ge arom diide apaar wonge ariow me pahng.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Cuow acahmo ge anahg kar nyoge alihbe abiihj abea maahn kedea nyethen ge kuu akwaan.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 — ausente —
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 — ausente —
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ke thiehno e Jeacuu ne wiih agala e keede, e baabuur aniide yi diehr naam duohng.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ge awahdhe kaa akaahg piny, maano e piny adoohng ne bahr bahr, e Jeacuu niid jo waahdh giihe e ge ubuohj keehd baabuur yi diehr naam duohng. Kiiw baabuur anaa adoohng teeg bang gihn yamo anaa acoohd e beehn kaa kun ci gene yea. Kaano e Jeacuu ake thubo ke waahdh ke wudh piih e caa bang gen udoohnge wa ubar ke buud gen.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Abea naa aniid gene ngo e ucaahdho ke wudh piih, e ge ke gaahy umaahr gene piny ke lalo cuohn gene kejea beehda atiihb ngaa maa athow e ne caahdh ke wudh piih,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 bang gihn ngo aniid gene ke kar gen cang kedea umag lwahre gen.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Maa amone yi baabuur bang gen kedea uguo yame cuungo thiow.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Maa agaahy gene cang yi kwaad gihn me wa gihn nu, keehd maa anaa ayaahng Jeacuue amahr nyoge kaa amune abiihj cog. Ge agaahy bang gihn wudh gen aciehg rog gen utoor ka me dead gene yihdh giih tiihy Jeacuue.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Kaa angol gene baaw e ge abeehn yi paajo me cuohn ne Geneajared
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 kedea uyihnh gene oogo yi baabuur. Ke wong kaano e Jeacuu aguo nyoge kaa ngeyo.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Noono uthub gene ke kahl nyoge me tuu bange ke bang yiehdh miehr beere ge thiehdhe thiehdho.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Kedea kwaad paan wale geen cea yea, e nyoge maa atwaany tihng bange ne piehl piny yi laaro yi cuug. Noono ukway gene wong ngo kwayo kejea keehd waahre kea meehge ngo gweelo yihr ngad atwaany. Amahr yaa agweel waahnye ge athiehdhe cang.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.