Marcos 4
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARC
1 Cahng man keehdo Jeacuu anaa ne puohny nyoge dieng naam duohng. Nyoge giih anaa amahdo buude ge anaa athoohdho keter. E niide ngo wa gihn nu, e adhiil ci yi baabuur me cahng ke dhe agala beere nyoge puohnye puohnyo.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Kaano e ake thubo ke puohny nyoge ke giih me thoohdh, e ge puohnye kaa ucaale kobe,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Lengu do! Umodho coon nyin moogo koohdhe anaa akaabe ne ci yi puohdho ne puur.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Abea naa ayore koohdhe e mooge ge apahdh thaahng yooh maa abeehn winye uted gene gen.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Koohdhe mooge ge apahdh wong leelo me yea tooro ngoom me beeye. Koohdh nu ge atuuy uyuuj beele maalo piow piow.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Abea naa alier cahnge, e ge aguo nahro utal gene bang gihn biey gen kuu anieng piny.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mooge ge apahdh piny yi dhyaay kedea moodho. Abea naa adoong gene, e ge ake juul bang gihn ge ateel dhyaaye piny maa abahnge ge kuu acieg.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Abea koohdhe mooge ge apahdh ka me yea ne ngoom me beeye maa atuuy gene beer mee kedea ucieg gene, me wiih acielo yea ne cwed beel kar dhaano aduuno wonge apaar kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne jiehabiihj.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Maa agooy Jeacuue wiih lume piny kea, “Nea ngaa yihdhe nud me lihngo, e kea lihnge.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Naa adoohng Jeacuue keehd joe ge apaar wonge ariow maa yaaj mooge giih caahdh keehde batien kaa a'aay nyoge, e Jeacuu apeehny gene peehnyo ke gihn ne yihdh luub ucaale giih robe yihr nyoge.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Maa arobe ngo yihr gen kea, “Ne ngej yihdh luub Dhaahr Juog beehda Juog e naa acub ngo yihru wu jo waahdha. Abea ngo rob yihr nyoge mooge maa now kaa ucaale.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Ngo udoohng wa kaa anaa agweede naa,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Maa apeehny Jeacuue gen kea, “Abea wun, ucaale gihn yea adeadu ne? Nea yea kuu adeado e ucaale mooge yihdh gen ungeyu ke naa diih?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ngad yor koohdhe neehn ngad puohny lum Juog.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Nyoge mooge keew yaa alihng lum Juog ge uroomo ke koohdhe giih apahdh thaahng yooh ucam winy gen. Umodho kaano e lum Juog anaa alihng gene beer mee, batien ka me thiin e atiihb ukeehg ake beehno ukahle lum Juog oogo yi cwihny gen.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Wa kwaad maano, koohdhe giih apahdh kiin leele ge nyoge me lum Juog alihng gene umodho ke med cwihny.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Abea ge nyoge me cwihny gen be teeg yi guum giih me reje. Noono e ge ukweer ke lum Juog.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Yaa neehn koohdhe giih apahdh yi piny dhyaay kedea moodho ni, kwaad yaa nu ge nyoge me lum Juog alihng gene.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Abea gihn raaj ke gen, beehda gihn poohde e cwihny gen udiiw kedea cwihny gen poohd ne bang giih lonyo maa giih upiny. Kwaad giih nu lum Juog kahl gene ke oogo yi cwihny gen kedea udoohng gene ne nyoge me be bar maalo ke lum Juog.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Abea nyoge mooge ge neehn koohdhe giih apahdh ka me yea ne ngoom me beey. Yaa nu lum Juog alihng gene kedea uyiih gene ngo ke cwihny gen cang ne jwag giih beeye ge tiihj yihr Juog. Gihn nu e naa arom rih beel maa acieg me wiih acielo yea ne cwed beel kar dhaano aduuno wonge apaar kedea mooge yihdh gen ne jiehadahg kedea mooge dahng yihr gen ne jiehabiihj.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jeacuu arubo thiow yihr gen kobe, “Kare nud ukahl lama yea wod ucahge ke wum piny kaa adiido ne? Wale ukaabe ucube thar agreehm? Ngahda ngo cub maalo ka me meenye yi wod cang?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Bang gihn kwaad gihn wiihe wum, wiihe uaal oogo beere ke niido.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Nea ngaa yihdhe nud me lihngo, e kea lihnge.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Maa acahge rob yihr gen kea, “Cubu cwihnyu piny udeadu yihdh luube giih alihngu. Kwaad kaa tiihyu kii ngo
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 e ne wiihe uduog Juoge yihru. Ateeda wa maano bang gihn ngaa me yihre ne giih me beeye me thoohdh, giih nu ge udhiil Juoge ke jwaa ke mooge me thoohdh. Abea ngaan yihre tooro nyepiny, keehd gihn anaa yihre ngo udhiil ke twahr oogo yi cinge.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Maa acahge rob kea, “Dhaahr Juog ngo neehn koohdhe maa ayor yi puohdho.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Batien kaa ayor koohdhe e ngaan ayor gen gihn maa acahge ke yugo tooro. Abea keehd maano atoor gihn maa atiihye, e koohdhe ge atuuy ke dhe yooh me kwihye.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Beehda beey piny keede e naa ameehg beel cieg. Umodho beehlo udoongo batiene e ngo udhahyo kedea uciege.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Naa aniide beel ge acieg e ngo angeye kejea kar kaj abeehno, noono maa akaje gen.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Maa acahge rob kea, “Dhaahr Juog uroma ke rih gihn?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Wale a ucaal gihn ne rome keehde! Ngo uroomo keehd wong jaaro ge thiin maa akaab dhaane upiidhe ngo.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Abea keehd me thiin kohnho yaadh gihn apiidh, e ngo beehn ne doongo udoohnge ne yaadh me duohng keew yen kedea ukaare ke baahd me thoohdh. Kaano e winy wuud gen geer gene ke wiihe.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ke dhe yoohn ucaale me wa giih ge naa apuohny Jeacuue nyoge ne ngahy lum Juog wa kwaad kaa rom gene ngo ke ngahyo.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nyoge ge keá puohnyo kaa dhe yoohn cuohn loohng, abea ge apuohnye kaa ucaale. Abea ge adoohnge ke jo waahdhe ge keed gen, e yihdh ucaale ge adoge ke kwaano yihr gen beer mee.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Kaa awahdhe ke thiehno cahng nu acielo, e akob Jeacuue yihr jo waahdhe kea, “Ngudo loo naam duohng kun ca.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Maa akiiw gene baabuur e Jeacuu ree keá daa kaa anaa apiihe yea. Akuud nyoge ge anaa awii gene ngahdh gen kedea baabuure mooge ge anudo tiehd ke gen.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Kaano e deeh yamo me duohng ree atihnge tihngo maa anahg piihe thaga yi baabuur ka athewo umiid baabuure olo.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Abea Jeacuu wonge kaa akwal niine. Maa atahng gene ngo kob gene, “Ngad puohny! Gihn keree e bahnge wa be konyi yi thoo? Maany baabuur ka daahde diihr piny ke won.”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Noono e atahng ucuowe yamo cuowo kobe, “Cuungu.” Maa acuung yame kedea piih ne dihl.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Maa arub Jeacuue yihr gen kobe, “Gihn e mag lwahre wun? Wa lum Juog poohd kuu ayiihu!”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Maa ane wudh gene yoam ke lwahr. Kaano e ge ake thubo ke peehny rog gen kob gene, “Kwaad ngaa me ngihde e gihn? Keehd yamo kedea athewo ngo wuor gene wuoro thiow?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.