Marcos 15
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Yi ruu piny ke nyango coon, e jo doong yaa lam kedea jo doong paajo maa yaa loohng Juog kedea yaa akuud ge apiih ne mad gihn utiihy gene. Gihn nu e ngo amad gene kejea Jeacuu kedh bang Pilaato, Muudiihr Roama ge mag piny Judea beere ngo kihme kihmo yihr gen ke thoo. Kaano e cinge ge atuohj ukedhe bang Pilaato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ge awahnh Jeacuue bang Pilaato ni, e Pilaato Jeacuu apeehnye kobe, “Yih naa Ruohdh yaa Judea ne?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Kaano maa athub jo doong yaa lame ne rob gihn amag gene ngo ke nyinge e ge rob giih me reje me thoohdh rih Jeacuu.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Noono e Pilaato Jeacuu apeehnye kea, “Gihn me beehri tooro ke nying giih arob rihi? Maany amahr giih ni thoohdh ge arob gene rihi!”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Abea gihn maa abeehr Jeacuue tooro maa acwaahng Pilaato yi kwaad man bahnge Jeacuu ree be konye ke dhee.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ke nying wong yi Yaan Amono e Pilaato kwaad maabuuj me daahd paaje kejea ke lonyo, e ngo lonye ke oogo yi thijin.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ngaa me cuohn ne Barabaj ngo anaa yi thijin keehd yaae naa apaahr oogo ne liny kaa akuum Roama. Nyoge ge anaa anahg gene yi gihn apaahr gene oogo ni.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Gihn nu e nyoge me thoohdh ge awaahd bang Pilaate ne peehny ngo ulonye dhaano yihr gen wa kwaad ka ne yuge ngo ke nying wong yi Yaan Amono.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Maa apeehny Pilaate gen kea, “Wu daahd ngo ulonya Jeacuu ge ruohdhu?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Bang gihn ngo abeehn Pilaate ne ngeyo kejea beehda ke nying giih tiel now e naa amag jo doong yaa lame Jeacuu ne kahl nyum lug.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Maa abeehn ruohdhe giih ni ucoam gene yihdh nyoge cang kejea nahge ke Barabaj e ne peehny gene yihr Muudiihr Pilaato beere luny oogo yihr gen abea padh Jeacuu.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Batiene e Pilaato ake peehyo keehdo kea, “Abea nea wa maano, yuga gihn keehd Jeacuu ge cuohnu ne ruohdhu ne?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 E nyoge cang ge ke athubo ke kwaago kob gene, “Gure rih yaadh.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Maa apeehy Pilaato kea, “Abea gihn noono raaj ge awuohye ni?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilaato cwihnye atooro bang urahny cwihny nyoge ree, noono maa ayiihe ngo wa kar dhog gen ulonye Barabaj. Naa athum acaakere ke puohd Jeacuu wa kaa arob Pilaate, e ngo acube yihr acaakere beere ngo caa ne gur rih yaadh maa ariihw.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Kaano e acaakere, Jeacuu abeehn gene ne kedh yi wod paar muudiihr ge cuohn ne Preetoarya. Noono ucuohn gene acaakere giih anudo cang.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Maa angaab gene ngo ke jalaabya me kwaar kedea uyoad gene koadhe udol gene gen naa atahny ruohdh maa acub gene ngo wiihe
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 kedea uthub gene ke yaahle e ge ukoohbo kejea, “Maahdh ya Ruohdh yaa Judea.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Utwang gene wiih ngo twango keehd theengo kedea ge nguud yi wonge maa urung gene cong gen ke piny nyum ngo wa ge wuor ruohdh.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Naa athum gene ke ngier kuohme e jalaabya akahl gene oogo ree kedea uduog gene waaye ree, batiene e ge a'aay keehde ne kedh ne gur rih yaadh maa ariihw.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Cimoane ngad piny Ciriihna anaa ake kahnho ke kaano e beehn kaa yi yoohn puohdho. Ngo anahg wur ge Alekjander maa Rupuj. Gihn nu e acaakere Cimoane amag gene ne bien yaadh gihn ugur Jeacuu ngahye naa agoohg Jeacuue ke tihng yaadh.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Jeacuu abeehn ne kedh ka me nahg nyoge me reje yea me cuohn ne Golgotha lum yea, “Paan Wiihj.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Batiene e ge athubo ke cub koongo maa alyaahb keehd yaadh me cuohn ne mer kejea maadhe ngo ne nahg raahm maa akweere ke maadh ngo.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Kaano e ge apiih ne gur Jeacuu ngahy yaadh maa ariihw kedea upaahng gene waare giihe ke rog gen ke dhe yoohn thalo.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Jeacuu agur ngahy yaadh ke nyango ka ne lony diehg.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Maa agweed gene awuohj gihn apar gene kejea ngo ayug Jeacuue rih yaadh maalo naa, “RUOHDH YAA JUDEA.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Maa uyoad gene yaa kahw ariow ugur gene gen ngahdh yen wa kwaad mar Jeacuu ngaa man nuu ukwiihye kedea ngaa man nuu ucaame. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 E naa kaa abeehn gihn agweed yi kitaab Juog ke nying Jeacuu upahdhe kare ge anaa agweede naa, “Anahg wa kwaad ka nahg ngaa me ree naa awuohj.”]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Batiene e kwaad yaa ngul piny now e ngo cwiid gene cwiido e wudh gen gihny gene gihnyo kedea e ge uyahdo kob gene, “Yih nyin ne koohbo kejea Wod Juog thuohmi ke piny kedea uromi ngo ke geero ucuunge batien nihn adahg, kea noono kony rih,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 uyihnhi piny ke rih yaadh ariihw.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Thiow Ruohdh yaa lam kedea yaa loohng Juog ge apiih ne yaahl ngo maa arub gene ke kiin gen kob gene, “Na ukoohbo kejea e ngad kony nyoge! Abea gihn e bahnge ree be rome ke konyo?
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Ngahda e naa ruohdh yaa Yijarael! Kea noono yihnhe piny ngahy yaadh nu agure ree beere lume yiih wane yiiho.” Thiow keehd yaa anaa agur maalo buude ngo ayaahl gene tiehd.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Kaano maa abeehn deeh muudho umoale piny cang ne cihdh cihdhi. Naa athube e cahng nii diehr wihj uwahdhe kaa alaahnge e gihn me neehn tooro.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Yi laahng cahng e Jeacuu ake yuog e duone atihnge maalo, “Eloo! Eloo lama cabajthaahni?” [Lum yea: Juog Ruohdh, Juog Ruohdh, gihn ge paahli an oogo wa gihn?]
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 E yaa anaa ake cuungo duon Jeacuu alihng gene uthub gene ke rob kob gene, “Cegu yihdhu! Adoohng wa cuohn Eliija ge anahg agamloohngjuog naa acoon beere beehn ne kony ngo.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 E dhaano acielo kiin yaa ni ake goohdo ne kahl koongo me waj. Maa akaabe bur waaro ucode ngo yi koongo maa atuohje ngo wiih theengo urwaage ngo yi dhe Jeacuu ne maadho e ukoohbo kea, “Maanyo ngo! Ka moogo e Eliija ubeehn ne kahl ngo oogo ngahy yaadh.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Gihn nu e Jeacuu acahg lalo kedea e naa thone noono.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Kaano e waaro gihn anaa apaahng kur Dhe Wod ke kur Dhe Tiel yi Wod Juog yea ayiej ree piny ne dahg naa ariow ke maalo uwahdhe piny.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ge aniid jaabidhe gihn anaa ake kuro kaa athow Jeacuue kii ngo ni, e ake rubo kea, “Beehda adiehr, nyin anahg Waahd Juog ne cohg.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 — ausente —
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 — ausente —
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Anahg cahng gwiihdo bang gihn ruuwow beehda Cahng Cabadh e bahnge nyoge be tiihyo yea.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ngaa me nyinge Jocebe anudo, ngad geen Arihmathea kedea ngo anahg ngaa me duohng kiin yaa akuud gihr yaa Judea. Jocebe anahg ngaa maa ayiih ngo ke coon kejea Jeacuu Juog e naa aoohr ngo ne Ngad Boadh nyoge gihn koar kejea ngo ubeehn. Naa aniid Jocebe ngo kejea adoohng ka me thub cahng Cabadhe e cwihnye adeede maa acea paar Pilaato beere kuohm Jeacuu ke cub yihre ne koanyo e piny poohd kuu ayuudho.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Maa abeehn Pilaate ucwaahnge ke kaa aguo Jeacuue thoo kii ngo maa acuohne jaabidh gihn anaa ne koar kedea upeehnye ngo nea ngo beehda adiehr, kejea Jeacuu aguo thoo.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ge arob jaabidhe ngo yihre kejea ngo beehda athiir, e kuohm Jeacuu abeehne ne cubo yihr Jocebe.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Maa abeehn Jocebe, ungeewe waaro, gihn me bahye kuohm Jeacuu keehde maa akahle kuohme oogo ngahy yaadh anaa agure yea. Ubahje kuohm ngo ke waaro kedea ucea ne kan ngo yi buur maa akoany coon ne liel batiene e deeh leelo aloohre dhe wod.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 E maahn kar ge ariow kaa akan kuohm Jeacuu yi ngo abeehn gene ne niido. Maahn ni ge anahg Maarya miih Joacej kedea Maarya Madaleana.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.